Zijn we op weg naar een shariastaat?

Hoeveel vrijheid kunnen we geven aan het islamitisch fundamentalisme zonder onze eigen vrijheden te verliezen? In minder dan 168 pagina’s behandelt de Leidse onderzoekster Machteld Zee deze vraag. Ze doet dat in drie delen. Ze begint bij islamitisch fundamentalisme (‘Wat als de islamisering vreedzaam verloopt, zien we het dan ook?’) en bestudeert verder waarom er volgens haar de afgelopen dertig jaar onder het mom van multiculturalisme met een romantische blik gekeken is naar religieuze groepsidentiteiten. Ten slotte brengt ze in het derde deel ‘Britse shariaraden’ het multiculturalisme en het moslimfundamentalisme samen.

In haar proefschrift, begeleid door rechtsgeleerde en filosoof Paul Cliteur, Choosing Sharia? Multiculturalism, Islamitic Fundamentalism and Sharia Councils in the United Kingdom toonde de Nederlandse juriste Machteld Zee al aan dat er in het Verenigd Koninkrijk een parallel rechtssysteem bestaat gebaseerd op de islamitische wetgeving, de sharia. Haar onderzoek is intussen uitgegeven in boekvorm onder de naam Heilige identiteiten. Op weg naar een shariastaat? Hierin neemt ze haar onderzoek in breder perspectief onder de loep.

In haar onderzoek zelf delfde ze diep. Bij hoge uitzondering kreeg Zee toegang tot enkele shariaraden in Engeland. Daar stelde ze vast dat vrouwen niet gelijkwaardig behandeld worden als mannen. Het meest voorkomende probleem dat ze opspoorde was dat van de ‘huwelijkse gevangenschap’. Veel moslimvrouwen die gehuwd zijn en willen scheiden hebben namelijk problemen om hun ‘religieus huwelijk’ te laten ontbinden. Zo zijn ze volgens de burgerlijke wet wel gescheiden, maar kunnen ze in de ogen van de islamitische gemeenschap waarin ze leven en in hun land van herkomst nog steeds beschouwd worden als getrouwde vrouwen. Daarom kunnen ze dan geen andere relatie aangaan.

Haar onderzoek bevestigt wat al lang vermoed werd: dat shariaraden de bepalingen van de Koran boven de burgerlijke wetten plaatsen. Een en ander werd ook al kenbaar gemaakt in de BBC-reportage ‘Britains’s Sharia Courts’ (2013), waarbij undercoverbeelden toonden wat zich in shariaraden afspeelde. Zo bestaat verkrachting binnen het huwelijk sowieso al niet.

Volgens Zee is de impact van Saoedi-Arabië niet te onderschatten. Zowel de ideeën als de financiering. Ze schetst hierin ook de invloed op Maleisië, een land dat doorgaans omschreven wordt als een ‘gematigd’ moslimland. Volgens sommige critici toonde Zee wel niet of onvoldoende het verband aan tussen de missioneringsdrang van Saoedi-Arabië en de Moslimbroeders en de oprichting van de Britse shariaraden.

Ook in Nederland waarschuwt Zee voor toenemende islamisering. In 2006 brak toenmalig minister van Justitie Piet Hein Donner (CDA) al een lans voor het verzuilen van de islam. ‘Ook als dit betekent dat de sharia, de islamitische wetgeving, wordt ingevoerd. Als twee derde van alle Nederlanders morgen de sharia zou willen invoeren, dan moet die mogelijkheid toch bestaan? […] Dat is nou namelijk juist de essentie van democratie’, zo citeert Zee Donner in haar inleiding. Dit boek maakt net komaf met zulke romantische, theoretische ideeën. De boodschap van haar boek moge duidelijk zijn: one law for all.

In Nederland zorgde haar publicatie voor enige ophef. Ook met haar interview hierover in AD: ‘Achter islamisering zit een plan’. Zee, afgelopen voorjaar stelde ze haar onderzoek nog voor op het Vrijheid-colloquium van Vlaams Belang, wordt in een bepaalde hoek gezet. Al waagt ze zich niet aan de discussie of de islam as such het probleem is.

‘Ook al wordt deze apocalyptische visie op de bedoelingen van de islam gesteund door vertrouwde namen in dit verband als Paul Cliteur en Afshin Ellian, er is niet veel tegen in de brengen’, concludeerde het progressieve internetblad Vrij Nederland (VN). Toch merkte de Nederlandse oud-journalist en islamcriticus Carel Brendel enkele onzorgvuldigheden op: ‘Machteld Zee komt voor open doel, maar verzuimt om de bal in te schieten’. Haar kritiek zou ook onvoldoende op Nederland betrokken zijn.

VN schreef dan weer dat Zee weinig oog heeft voor de grote meerderheid van de brood-en-boter-moslims die helemaal niet zo wereldveroverend denkt. Ze zegt dat er wel degelijk ‘daadwerkelijk vredelievende en tolerante moslims’ zijn, maar voegt er meteen aan toe dat ze het moeilijk hebben: ze moeten ernstig ‘vrezen voor hun vrijheid en veiligheid’ omdat die vredelievendheid hen niet wordt gegund door de fundamentalisten. Soms is haar toon ook huiselijk. Al is dat eerder een pluspunt; hoe ze een academisch werk kan vertalen naar een vlot geschreven toegankelijke tekst.

 

Heilige identiteiten | Zee Machteld

Paperback / softback | Nederlands | Literaire non-fictie algemeen

Hoeveel vrijheid kunnen we geven aan het islamitisch fundamentalisme zonder onze eigen vrijheden te verliezen? Op heldere wijze onderzoekt Machteld Zee deze urgente vraag. Bij hoge uitzondering kreeg Zee toegang tot enkele shariaraden in Engeland: rechtbanken waar [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Sander Carollo

Boudewijn Bouckaert: De Vlaamse Walter Block is openhartig (en pragmatisch)

BlogSander Carollo - 21/01/2018
Ik zal eerlijk zijn: verwacht geen objectieve recensie aangezien emeritus prof. Boudewijn Bouckaert (UGent) de persoon is waarbij ik veel ‘eersten’ heb: ik nam mijn eerste interview af van hem, zijn lezing was de eerste activiteit die ik mee organiseerde binnen mijn LVSV-afdeling en hij was [lees verder]

Mindfulness in tijden van terreur

BlogSander Carollo - 26/08/2017
Is het voldoende om na iedere aanslag te gaan voor meer veiligheid en te hopen op meer vrede? De Waalse therapeut Thomas d’Ansembourg (een wereldautoriteit op vlak van geweldloze communicatie) en auteur David Van Reybrouck vinden van niet. Vrede is een (wetenschappelijk) vak, menen ze. Een levensstijl [lees verder]

Lobbyen in de Wetstraat

BlogSander Carollo - 31/05/2017
Het louche werkwoord lobbyen doet denken aan duistere figuren die politici manipuleren in achterkamers. ‘Maar verloopt het ook echt zo?’, vraagt freelance journalist Dominique Soenens zich in zijn boek af.
‘Als het over lobbying gaat, komt Europa vaak in beeld’, merkt Soenens terecht op. [lees verder]

Borgerokko maffia

BlogSander Carollo - 31/05/2017
Auteur Raf Sauviller is een ervaren journalist, tegenwoordig aan de slag bij Humo. Hij publiceerde al verschillende misdaadboeken zoals Zwarte diamant (2014) en Maffia (2016). In Borgerokko Maffia legt hij nu de link met Antwerpen en de ruige Mocro maffia in Nederland. Sauviller beschrijft hoe belangrijk [lees verder]

Democratie zkt vertrouwen

BlogSander Carollo - 31/05/2017
Peter Van Rompuy – familie van – is Senator, Vlaams Parlementslid voor CD&V en schreef eerder al het lezenswaardige boek Economie zkt. Geluk – Hoe worden we welvarender én gelukkiger? (Lannoo, 2016). Een jaar later zoekt Van Rompuy nu naar meer vertrouwen in democratie.
‘De echte stille [lees verder]

Circus Media

BlogSander Carollo - 30/05/2017
Circus Media is de tweede uitgave van Uitgeverij Polemos. Deze nieuwe uitgeverij richt zich op ‘de geëngageerde burger met interesse in politiek, economie en cultuur’. Polemos is een project van weekblad ’t Pallieterke, dat eind vorig jaar ook al de nieuwssite sceptr.net lanceerde.
In Circus [lees verder]

De armoede van economische gelijkheid

BlogSander Carollo - 18/05/2017
In De armoede van economische gelijkheid laat de Amerikaanse econoom George Reisman zien dat in debatten over economische ongelijkheid een onjuiste definitie van kapitaal gebruikt wordt. Kapitaal kan net bijdragen aan de verkleining van economische ongelijkheid, meent Reisman. Hij is professor emeritus [lees verder]

Nieuwe vrijheid in oude zakken

BlogSander Carollo - 02/05/2017
Van Open Vld-voorzitster Gwendolyn Rutten verscheen pas haar derde boek Nieuwe vrijheid. In tijden van protectionisme, sluitende grenzen en religieuze radicalisering vond ze het opportuun om een boek over vrijheid uit te brengen. Eerder schreef ze al De geëngageerde burger (2013) en publiceerde ze samen [lees verder]

De chrono-crisis

BlogSander Carollo - 01/05/2017
‘Lawrence Urbain is jong, snedig, houdt van gedegen studiewerk en publiceert een lezenswaardig essay’, zo zegt Frans Crols, voormalig hoofdredacteur en directeur van zakenblad Trends die ook het nawoord schreef. Ondergetekende is het volstrekt met zijn woorden eens.
Hoewel de auteur (°1990) [lees verder]

Durf te twijfelen

BlogSander Carollo - 30/04/2017
‘Hoe weet je dat zo zeker?’ Deze eenvoudige maar essentiële vraag stellen Leonie Breebaart en haar collega’s van het Nederlandse dagblad Trouw aan spraakmakende denkers, aan elkaar en aan ons. Moet je de rechter, de politicus of de krant zomaar geloven?
Het boek is samengesteld door redacteur [lees verder]

Drie vormen van weten

BlogSander Carollo - 30/04/2017
Dit boek gaat over de studie van de verhouding tussen drie vormen van weten. Het ethische of morele weten impliciet in de ethische praktijk, het wetenschappelijke weten en het filosofische weten over die twee vormen van weten en hun onderlinge relatie. Die laatste vorm, de moraalfilosofie, is een specifieke [lees verder]

Niet de schuld van de media

BlogSander Carollo - 30/04/2017
De brexit, Trump … Het zijn volgens sommigen symptomen van een falende democratie. Het politieke theater in de media maakt efficiënt beleid onmogelijk en leidt tot een groeiende kloof tussen burger en politiek. De parlementaire partijpolitieke democratie is oubollig en het is ook nog eens de schuld [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.