Zelfs de stenen zullen huilen

“er was een tijd dat boeken zo kostbaar waren dat we ze met eerbied behandelden, dat we ze aan onze kinderen beloofden, aan onze geliefden schonken..”
Dit is het op ware feiten gebaseerde levensverhaal van Edmond Charlot, een jongen die als 21-jarige zijn droom weet waar te maken: een ontmoetingsplaats creëren ‘waar alleen literatuur, kunst en vriendschap burgerrechten hebben’. Een boekhandel en een kunstgalerij waar je nieuwe en tweedehands boeken vindt en kunt kopen of ontlenen, een boekenwinkel die dient als rustplaats om te lezen en om mensen te ontmoeten.
Waar schrijvers en lezers uit alle mediterrane landen komen, zonder onderscheid naar taal of godsdienst.’ Want een lezend mens telt voor twee – dat is het opschrift van de boekhandel van Algiers ‘Les Vraies Richesses’. Een benaming die refereert naar een verhaal van Jean Giono (‘de ware rijkdom is de aarde, de zon, de rivieren en de literatuur’).
Al snel droomt Charlot verder en wordt hij onvermijdelijk uitgever, ‘want boeken en uitgeverij zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.’ Hij ontmoet de al even jonge Albert Camus en geeft zijn verboden toneelstuk Révolte dans les Asturies uit. Hij krijgt te maken met papierschaarste, een Wereldoorlog en andere uitgevers die zijn auteurs benaderen.
Op het hoogtepunt – in 1945 – slagen Charlot en zijn team er in om twaalf tot vijftien boeken per maand uit te geven én een meteen gerenommeerd tijdschrift als Les Arches.  Editions Charlots wordt een levende legende in Parijs.
‘Sinds de jaren 90 is het geen boekhandel meer maar gewoon een filiaal van de nationale bibliotheek van Algiers. Toch blijven we Les Vraies Richesses zeggen, zoals we de straat nog heel lang rue Charras bleven noemen in plaats van rue Hamani. Wij zijn de bewoners van deze straat en ons geheugen is de som van al onze verhalen.
Maar het is meer dan een verhaal van een boekhandel.

Opstand

Het onafhankelijkheidsstreven neemt na de oorlog almaar toe. Algerijnen die aan de zijde van de Fransen vochten: hén werd zoveel beloofd. ‘Op de dag van de overwinning zal het vaderland niet vergeten hoeveel het verschuldigd is aan zijn Noord-Afrikaanse kinderen.
Na de bevrijding komt het tijdens een aanvankelijk vrolijke manifestatie toch tot geweld. Spandoeken met ‘Algerije onafhankelijk, we willen dezelfde rechten als de Fransen, onze politiek gevangenen moeten vrijgelaten worden’ … universele eisen die met kogels beantwoord worden. Een bloedbad.
Het is vooravond van de opstand, jaren later.

‘U zult door de straten omhoog lopen, de gaten in de muren strelen die zijn veroorzaakt door de kogels waarmee vakbondsleiders, kunstenaars, militairen, leraren, onbekenden en kinderen zijn afgemaakt. Al eeuwenlang komt de zon op boven de terrassen van Algiers, en al eeuwenlang plegen wij moorden op diezelfde terrassen.
(…) Vergeet dat deze wegen gedrenkt zijn in rood, dat dat rood nooit is weggewassen en dat onze voetstappen er iedere dag iets verder in wegzakken.’

Schrijven in stemmen

De in Algiers geboren Kaouther Adimi won met dit boek – haar derde en haar eerste in het Nederlands vertaald – de prix Renaudot en ontving daarnaast ook heel wat lofbetuigingen. Ze schrijft hier als een stadsgids die je mee door straten en steegjes van Algiers loodst, ze laat je fictieve dagboekfragmenten lezen, ze vertelt vanuit het perspectief van de boekenvernietiger Ryad, ze laat de stem van de straat horen als het collectief bewustzijn…
Dat geeft het boek onbetwistbaar een dynamiek die het aangenaam om lezen maakt.
Toch biedt dit boek veel stof – de stof waarvan dromen gemaakt zijn – om er een uitgebreider epos van te maken. Dat voelt aan als een gemiste kans. Ik wou er als lezer best meer van weten.
Nu blijft het een weliswaar favoriet jaszakboekje, in een gebonden hardcoverversie en dat is op zich een absolute meerwaarde. Het doet de auteur alle eer aan. En ja, het is een sieraad op elke boekenplank.Blij dat ik dit gelezen heb. En dát, dat is zowat het mooiste compliment.

De boekhandel van Algiers | Kaouther Adimi

Hardback | Nederlands | Vertaalde literaire roman, novelle

Met De boekhandel van Algiers schreef Kaouther Adimi een magnifieke en overrompelende roman. Met een voorwoord van Hakim Traïdia.In 1935 opent de eenentwintigjarige Edmond Charlot een boekhandel in Algiers, Les Vraies Richesses. Zijn doel: mediterrane [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Herre Daelemans

Bekend bij God

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
Kleinood is zo een van die woorden die zich als vanzelf wegstoppen, gierig als ze zijn op zichzelf. Je vindt ze niet wanneer je naar hen op zoek gaat, ze openbaren zich aan jou als hen dat uitkomt. Zomaar, zo lijkt het.
Dit is een kleinood en ik kwam het als vanzelfsprekend tegen. Natuurlijk.
[lees verder]

Het verborgen verdriet

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
‘Daar beneden ligt het meer, glanzend en stil, omzoomd door berken tot aan de waterkant. En het saunahuisje waar de jongens op zomeravonden met hun vader in zaten, na afloop het water in strompelend over de scherpe stenen. In een rij liepen ze, met hun handen uitgestrekt balancerend, als een crucifix.’
[lees verder]

Niemand is volmaakt. Maar goh, wat schieten we prachtig tekort!

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
De geschiedenis zal ons veroordelen.
(…) Maar hoe zit het dan met God? Ik hapte naar adem. Weet je als mensen het over God hebben … Ik denk, ik weet niet zeker of ze altijd… ik bedoel, God is niet iets waarvan je kunt bewijzen of het wel of niet bestaat. Maar zoals ik het bekijk, hebben [lees verder]

Tot leven gewekt, passioneel en vurig

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
Lauren Groff brengt u naar het jaar 1158. ‘De wereld vertoont de vermoeide sporen van de aflopende vastentijd. ‘ Marie de France, zeventien jaar komt het bos uit. ‘Alleen, te paard, in kil maarts gemiezer. De wind luwt. De bomen suizelen niet meer. Marie voelt het hele landschap toekijken hoe zij [lees verder]

Zelfs de stenen zullen huilen

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022

“er was een tijd dat boeken zo kostbaar waren dat we ze met eerbied behandelden, dat we ze aan onze kinderen beloofden, aan onze geliefden schonken..”
Dit is het op ware feiten gebaseerde levensverhaal van Edmond Charlot, een jongen die als 21-jarige zijn droom weet waar te maken: [lees verder]

De vloek van een familie

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
‘Je moest geheimen laten waar ze hoorden: in het rijk van het zwijgen. Vooral de waarheid over ‘De Gebeurtenis’ mocht niemand te weten komen, te gevaarlijk, het toneel van het voorval was immers nog altijd het diepste zuiden van Italië, het kon tot wraakacties leiden, erover schrijven was ronduit [lees verder]

Een onverbiddellijk rapport

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
Generatiekloof.
Hoe volwassenen door kinderen pijnlijk raak geportretteerd worden.
‘Onze ouders, die zogenaamd gezaghebbende figuren .. ze dronken graag: dat was hun hobby of misschien een vorm van eredienst. Wijn en bier en whisky en gin. Ook tequila, rum en wodka. Midden op de dag noemden [lees verder]

Warmte in de poolcirkel

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Alles lijkt hier door anderen op maat gemaakt, op mensenmaat, waardoor je eigenlijk geen idee meer lijkt te hebben hoe de echte wereld er ook alweer uitziet.’ Ruimte? Vanaf mijn balkon kijk ik uit op een lapje grond waar ze tweehonderd nieuwe woningen inplanten.
Maar in de natuur van Noorwegen [lees verder]

Een schreeuw tegen de schaamteloosheid

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘De ziekte ontmenselijkt en maakt van die vrouwen marionetten, ten prooi aan groteske symptomen, willoze poppen in de handen van de artsen, die hen betasten en onderzoeken onder iedere huidplooi. Het zijn niet langer echtgenotes, moeders of jonge meisjes, het zijn geen vrouwen naar wie je kijkt of [lees verder]

Het boek van de hoop

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Het was een adembenemend mooi gebouw, dat viel niet te ontkennen, en toch voelde Nori ondanks deze schoonheid bij de aanblik ervan haar maag verkrampen. ‘

Het is een Japans gezegde: er zijn 50 woorden voor regen, omdat het zoveel regent.
Een geschikte metafoor, dacht auteur Asha [lees verder]

Zonder kunst geen leven

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Omdat de muze‘ is het levensverhaal van Sara de Swart die zich ophoudt en deel uit maakt van de Tachtigers, de nieuwe kunst- en literaire beweging in Nederland, anno 1880 en later.
Net zoals Zora del Buono in ‘De maarschalk’ (hier eerder besproken) de levensloop van haar grootmoeder, [lees verder]

De verbeelding als betere werkelijkheid

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
Ze leggen een gezicht bloot van meer dan 2000 jaar oud en dat niemand in al die tijd had gezien. ‘Het gezicht van een vrouw , uit één stuk gehouwen in steen. De kalksteen gaf het een maagdelijke aanblik, zoals een gesluierd gezicht van marmer. Ze keek recht voor zich uit, met een peilende, doordringende [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.