Warmte in de poolcirkel

Alles lijkt hier door anderen op maat gemaakt, op mensenmaat, waardoor je eigenlijk geen idee meer lijkt te hebben hoe de echte wereld er ook alweer uitziet.’ Ruimte? Vanaf mijn balkon kijk ik uit op een lapje grond waar ze tweehonderd nieuwe woningen inplanten.
Maar in de natuur van Noorwegen weet je het meteen: de wereld is enorm, wild, ruw en spectaculair. Daar te zijn is een verademing, een bevrijding.’

Iedereen droomt wel eens van een andere plek, het groenere gras aan de andere kant van de heuvel. Irwan Droog schreef daarover zijn verhaal neer: zijn vertrek naar een klein eilandje in de poolcirkel, Selvær. Hij bracht eerder al een zomervakantie door in Noorwegen en maakte recent nog een reis naar Spitsbergen: ‘een eiland, een Noors eiland, een mooiere plek kon ik me niet voorstellen’.
Noorwegen betekende voor hem bergen en sneeuw, elanden en roofvogels, fjorden en bossen, en ja, het noorderlicht. Al durfde hij nooit hopen dat hij dat zou zien. Terwijl uiteindelijk, daar, ter plaatse, droom en werkelijkheid samenvallen. Hij staat er een tijd met z’n handen in z’n zakken naar grazende schapen te kijken, mensen die hij in de winkel ontmoet brengen hem steeds weer wat nieuwe Noorse woordjes bij, hij stapt niet meer in auto’s maar in bootjes. En vergaapt zich ’s avonds aan de zonsondergang, de sterrenhemel, de donkere horizon, het felle schouwspel aan de hemel…

Hij deelt die droom met zijn vriendin Kim, die ook al langer uitkeek naar een leven buiten de stad, in een kleinere gemeenschap. Minder mensen maar persoonlijker en intenser contacten.
‘Zal dat aanvoelen als een bevrijding of zitten we daar net zo opgesloten als in mijn woonkamer thuis?’

De eerste ochtend

‘Bij zonsopgang lijkt er een ander licht te schijnen; de witte bergtoppen kleuren geel, feloranje en rood, de lucht erboven is een helder, wolkeloos roze, lila en blauw. Imposanter nog is de lichte bolling die als een dikke schuimkraag boven op het landschap in de verte ligt, deels verscholen achter de bergen: ik kijk uit op Svartisen, ‘zwart ijs’, de op een na grootstje gletsjer van Noorwegen. De nieuwbouw in mijn Amsterdamse achtertuin is even heel ver weg, ik leun op de balustrade, adem de koele Noorse zeelucht in en ontspan.’

Het is vreemd, zo een bericht lezen op facebook: ‘probeer eens een eiland’.
De auteur en zijn vriendin gaan er op in, ook al wordt van meet af aan gewaarschuwd dat het niet zo romantisch-rooskleurig maar een hele uitdaging is. Van nieuwe bewoners wordt gevraagd dat ze een meerwaarde bieden, zelfbedruipend zijn (banen zijn er niet) en iets extra bijbrengen aan de gemeenschap. En dat doen ze: lees- en filmavonden organiseren bijvoorbeeld.

Bij het lezen lijk je het zelf mee te maken alsof je er zelf bent. En dat is een compliment voor de auteur! Bijvoorbeeld:
‘Buiten ruikt het naar zomer: de geur van zon op gras en asfalt. Het ochtendorkest van kwetterende, tjilpende en gakkende vogels, inclusief het opmerkelijke gemekker van het sneeuwhoen, een soort nerveus hakkelende scheepshoorn, begeleidt me op mijn wandeling. Langs de hoge, steile rotskust kijken meeuwen en bonte kraaien me na, aan de overkant zwemt een groepje eidereenden en staat een enkele reiger naar het water te staren.’ Je ziet het zo voor je.

Metafoor

‘Er staat een rij bomen in de tuin, parallel aan de weg; een ervan is jaren geleden omgewaaid, de tuin in gevallen, maar een deel van de wortels is in de grond blijven zitten. Als de wind de goede kant op staat, komt de boom soms plotseling overeind, past de kluit aarde eronder weer precies in het gapende gat in de grond, en het is alsof de boom nooit languit op het gazon heeft gelegen.’

Irwan Droog en vriendin verblijven er zes maanden, weg uit hun comfortzone. Zes maanden in een andere wereld – zijn ze weg of zijn ze thuis? – in een andere omgeving, waar het niet alleen het weer is dat de seizoenen aangeeft, niet de namen van de maanden, maar het komen en gaan van de vogels. Waar ze elke avond nog even naar buiten kijken, klaar om de deur uit te rennen, bang dat ze het noorderlicht zouden missen. Ze maken onwennig kennis met de andere eilandbewoners, leren hun familiegeschiedenis. Hoe ze de band met Selvær nooit kwijtraken. Ja, er is warmte te vinden in de poolcirkel.

Escapisme

Wie even weggaat, naar Bodø of Trondheim – naar de film, uit eten, winkelen, wat dan ook, dingen die niet kunnen op Selvær – is blij van even iets anders gedaan te hebben en is vooral blij van terug te gaan. ‘Naar de rust, het geluid van de zee en de wind, naar een haastloos, stressloos, tijdloos bestaan.’ 

Toch beseft de auteur dat het al bij al een soort bubbel is, een microkosmos waarin ze even kunnen ontsnappen aan de rest van de wereld. Even. Amsterdam lonkt.

Dit is een verhaal dat doet wegdromen: weg uit de dagelijkse sleur en puur genieten van de natuur, de flora en fauna. Irwan Droog beschrijft dat bij momenten poëtisch: het is mooi om lezen.

Het boek is overigens fraai uitgegeven, met een prachtige hardcover en obligate kleurenfoto’s inbegrepen.

 

Het huis aan het einde | Irwan Droog

Hardback | Nederlands | Literaire non-fictie algemeen

Irwan Droog deed waar de meeste mensen alleen maarvan dromen: hij verliet de drukte van de Nederlandsestad om samen met zijn vriendin en hond op een minuscuul,afgelegen eilandje in Noorwegen te gaan wonen.Te midden van de talloze trekvogels [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Herre Daelemans

Bekend bij God

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
Kleinood is zo een van die woorden die zich als vanzelf wegstoppen, gierig als ze zijn op zichzelf. Je vindt ze niet wanneer je naar hen op zoek gaat, ze openbaren zich aan jou als hen dat uitkomt. Zomaar, zo lijkt het.
Dit is een kleinood en ik kwam het als vanzelfsprekend tegen. Natuurlijk.
[lees verder]

Het verborgen verdriet

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
‘Daar beneden ligt het meer, glanzend en stil, omzoomd door berken tot aan de waterkant. En het saunahuisje waar de jongens op zomeravonden met hun vader in zaten, na afloop het water in strompelend over de scherpe stenen. In een rij liepen ze, met hun handen uitgestrekt balancerend, als een crucifix.’
[lees verder]

Niemand is volmaakt. Maar goh, wat schieten we prachtig tekort!

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
De geschiedenis zal ons veroordelen.
(…) Maar hoe zit het dan met God? Ik hapte naar adem. Weet je als mensen het over God hebben … Ik denk, ik weet niet zeker of ze altijd… ik bedoel, God is niet iets waarvan je kunt bewijzen of het wel of niet bestaat. Maar zoals ik het bekijk, hebben [lees verder]

Tot leven gewekt, passioneel en vurig

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
Lauren Groff brengt u naar het jaar 1158. ‘De wereld vertoont de vermoeide sporen van de aflopende vastentijd. ‘ Marie de France, zeventien jaar komt het bos uit. ‘Alleen, te paard, in kil maarts gemiezer. De wind luwt. De bomen suizelen niet meer. Marie voelt het hele landschap toekijken hoe zij [lees verder]

Zelfs de stenen zullen huilen

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022

“er was een tijd dat boeken zo kostbaar waren dat we ze met eerbied behandelden, dat we ze aan onze kinderen beloofden, aan onze geliefden schonken..”
Dit is het op ware feiten gebaseerde levensverhaal van Edmond Charlot, een jongen die als 21-jarige zijn droom weet waar te maken: [lees verder]

De vloek van een familie

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
‘Je moest geheimen laten waar ze hoorden: in het rijk van het zwijgen. Vooral de waarheid over ‘De Gebeurtenis’ mocht niemand te weten komen, te gevaarlijk, het toneel van het voorval was immers nog altijd het diepste zuiden van Italië, het kon tot wraakacties leiden, erover schrijven was ronduit [lees verder]

Een onverbiddellijk rapport

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
Generatiekloof.
Hoe volwassenen door kinderen pijnlijk raak geportretteerd worden.
‘Onze ouders, die zogenaamd gezaghebbende figuren .. ze dronken graag: dat was hun hobby of misschien een vorm van eredienst. Wijn en bier en whisky en gin. Ook tequila, rum en wodka. Midden op de dag noemden [lees verder]

Warmte in de poolcirkel

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Alles lijkt hier door anderen op maat gemaakt, op mensenmaat, waardoor je eigenlijk geen idee meer lijkt te hebben hoe de echte wereld er ook alweer uitziet.’ Ruimte? Vanaf mijn balkon kijk ik uit op een lapje grond waar ze tweehonderd nieuwe woningen inplanten.
Maar in de natuur van Noorwegen [lees verder]

Een schreeuw tegen de schaamteloosheid

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘De ziekte ontmenselijkt en maakt van die vrouwen marionetten, ten prooi aan groteske symptomen, willoze poppen in de handen van de artsen, die hen betasten en onderzoeken onder iedere huidplooi. Het zijn niet langer echtgenotes, moeders of jonge meisjes, het zijn geen vrouwen naar wie je kijkt of [lees verder]

Het boek van de hoop

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Het was een adembenemend mooi gebouw, dat viel niet te ontkennen, en toch voelde Nori ondanks deze schoonheid bij de aanblik ervan haar maag verkrampen. ‘

Het is een Japans gezegde: er zijn 50 woorden voor regen, omdat het zoveel regent.
Een geschikte metafoor, dacht auteur Asha [lees verder]

Zonder kunst geen leven

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Omdat de muze‘ is het levensverhaal van Sara de Swart die zich ophoudt en deel uit maakt van de Tachtigers, de nieuwe kunst- en literaire beweging in Nederland, anno 1880 en later.
Net zoals Zora del Buono in ‘De maarschalk’ (hier eerder besproken) de levensloop van haar grootmoeder, [lees verder]

De verbeelding als betere werkelijkheid

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
Ze leggen een gezicht bloot van meer dan 2000 jaar oud en dat niemand in al die tijd had gezien. ‘Het gezicht van een vrouw , uit één stuk gehouwen in steen. De kalksteen gaf het een maagdelijke aanblik, zoals een gesluierd gezicht van marmer. Ze keek recht voor zich uit, met een peilende, doordringende [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.