Van Ann De Craemer tot Dimitri Verhulst: 5 auteurs voor de literaire lente

Nu de Literaire Lente als boekenevenement niet langer bestaat, organiseren we er zelf maar één met schrijvers die in april en mei met kakelvers werk komen. Te beginnen met Ann De Craemer en Hildegard van Bingen. Jeroen Theunissen, Gie Bogaert en Dimitri Verhulst maken het kwintet compleet.

Ideale instap

Ann De Craemer bundelde in Het ei van Mastroanni zopas honderd columns die ze de afgelopen twee jaar bij De Morgen in het nest legde. De Craemer is een outsider in het Vlaamse literaire wereldje. Ze schreef als wielerfanate enkele romans met de koers in de hoofdrol. En dan vooral over personages in de marge ervan, zoals een seingever in de gelijknamige roman. Onlangs charmeerde ze menige lezer met Hersenorkaan, haar getuigenis over een lange depressie en hoe ze die al fotograferend en wandelend het hoofd probeerde te bieden.

Goed dat uitgeverij Ertsberg, dat zich in de regel uitsluitend op de betere non-fictie richt, de lezers een plezier doet door dit ei te leggen waarin De Craemer wars van alle schoonschrijverij toch laat zien hoe het alledaagse plots een buitengewoon patina kan krijgen. Ideale instap in het werk van De Craemer voor wie nog nooit iets van haar gelezen heeft.

Sibille van de Rijn

Mystica Hildegard van Bingen was de Duitse evenknie van onze Hadewych. Zij leefde in de twaalfde eeuw, Hadewych componeerde haar visioenen in de dertiende. Maar Van Bingen was nog zoveel meer dan zij: ze was niet alleen abdis maar ook wetenschapper, een donna universale avant la lettre dus.

Patrick Lateur die de Ilias en de Odyssee van Homeros opnieuw vertaalde, heeft ook een boontje voor het semi-religieuze werk uit ons christelijke erfgoed. Hij vertaalde zo onder andere de kloosterregel van Benedictus. Nu zette hij zich aan het werk om de eerste volledige Nederlandstalige versie van Van Bingens Symphonia. Gezangen te brengen. Het zijn, zoals de cantates van Bach, eerst en vooral werken om te worden gezongen maar ze bevatten ook een sterke poëtische én visionaire lading die haar de bijnaam Sibille van de Rijn bezorgde. In de middeleeuwen werden gedichten trouwens vaak in beste troubadourtraditie al incanterend gebracht. Hoe dat toen zou kunnen hebben geklonken, kan u trouwens zelf horen wanneer op vrijdag 29 april enkele van haar symfonische teksten door het ensemble Psallentes ten gehore worden gebracht. Afspraak om 19.30u in de Leuvense Abdij Keizersberg. Wel vooraf reserveren via de uitgeverij [email protected]

Voetreis door het nieuwe Europa

Veertiger Jeroen Theunissen is terug van weggeweest. Letterlijk en figuurlijk. Letterlijk want hij ondernam een tijdje terug een lange voettocht diagonaal door het Europese continent: van Ierland tot Constantinopel. Theunissen verkeerde toen in een persoonlijke en literaire crisis. Zijn huwelijk was op de klippen gelopen en ook met zijn schrijverij zat hij ietwat op een dood spoor. Zijn experimentele romans De omwegen (2013) en Jouw huid (2018) werden in het wereldje weliswaar welwillend onthaald maar echt doorbreken bij een breder publiek zat er niet in.

Inspiratie voor zijn voetreis vond Theunissen naar eigen zeggen bij de Engelse auteur Patrick Leigh Fermor die in 1933 een identieke voetreis ondernam om de temperatuur van het continent na de Duitse machtsovername door Adolf Hitler te peilen. Zijn onderneming doet ook wel terugdenken aan Reizen zonder John waarin Geert Mak tien jaar geleden in de voetsporen van zijn idool John Steinbeck diens Amerika opnieuw wilde reconstrueren maar dan een halve eeuw later.

Theunissen die in Jouw huid al een roman componeerde met een Europese lobbyist en een zwarte vluchtelinge als centrale personages, gaat in Ik = cartograaf weer op zoek naar de koers van het oude continent in tijden van klimaatverandering, tussen nationalisme en migratie, tussen oude tradities en globalisering. Benieuwd of de inhoud van zijn reisjournaal even origineel en beklijvend zal zijn als de titel ervan.

Stille preciezen

Zestiger Gie Bogaert komt in mei ook met nieuw werk. Onvoltooid heet zijn nieuwste worp die in lijn met Bogaerts vroegere romans het onzegbare, intieme tussen mensen een stem probeert te geven. Al van in zijn eerste romans ontpopte Bogaert zich tot bescheiden opperhoofd van de nieuwe preciezen in de Vlaamse letteren. Zonder poeha maar met des te meer finesse ging hij telkens weer op zoek naar het onontkoombare verlies in ieders leven.

Peter Terrin en Yves Petry doen iets gelijkaardigs. Zij vormen samen de drie-eenheid van een stille generatie auteurs die de melancholische schaduwkant van het leven laat oplichten zonder in gratuite misantropie of zwarte romantiek te vervallen. Deze keer doet een kunstenares met een dove zoon en een troebele geschiedenis haar biecht bij een al even getroebleerde journalist.

Rugpijn zoals Sisyphus

Eveneens in mei komt er nog eens een ‘grote’ Dimitri Verhulst die de laatste tijd grossierde in kleinere verhalen die niet zoveel om het lijf hadden. Bijna-vijftiger Verhulst belooft met Hebben en Zijn een ironisch-taalverliefde versie van Martin Heideggers Sein und Zeit. Zoals de Duitse filosoof het leven als een onvermijdelijke opstap naar de dood interpreteerde, zo draait Verhulst in deze knotsgekke, allegorische vertelling het roer om. Wie sterft, mag pas in een soort vagevuur echt dood wanneer hij definitief is afgekickt van het leven.

Malodot – what’s in a name? – is na een finaal auto-ongeluk weliswaar verlost van zijn rugpijn maar nog niet van zijn mal de vivre. Hij blijkt samen met andere gestorven lotgenoten te zijn opgenomen in een therapeutisch centrum dat de pas gestorvenen echt wil doen beseffen dat ze de dood moeten verkiezen boven het (voorbije) leven. Een heuse counselor van de dood, Verhulsts versie van Magere Hein, praat op hen in om de geneugten des levens definitief af te zweren. Anders worden ze gestraft met een reïncarnatie waarbij ze opnieuw Sisyphus-gelijk hetzelfde afgelopen leven dienen te ondergaan. En zo tot in de eeuwigheid.

Een scène die in Dantes hel thuishoort maar Verhulst zal er allicht een apart staaltje fonetische taalacrobatie van maken, zoals hij dat ooit deed met Godverdomse dagen op een godverdomse bol uit 2008. Knoopt Verhulst met Hebben en Zijn opnieuw aan bij zijn vroegere successen?

Meer berichtjes van Frank Hellemans

Benno Barnard: ‘De verkrachting begint waar de handkus ophoudt’

Recensie Frank Hellemans - 31/01/2023
Afscheid van de handkus van Benno Barnard is een hoogst opmerkelijke mix van scherpe dagboeknotities met een speelse romanfantasie. Gemeenschappelijke noemer: de joods-christelijke beschaving die Barnard samen met de aristocratische handkus ziet verdwijnen en die hij daarom in zijn tactiel proza als [lees verder]

Leven en werken van Maurice Gilliams: biografie op komst

BlogFrank Hellemans - 13/07/2022
Nee, Maurice Gilliams (1900-1982) was geen collaborateur. En ja, meer dan waarschijnlijk heeft de officieel kinderloze Gilliams dan toch een (buitenechtelijke) zoon. Annette Portegies, die al in 1999 de opdracht aanvaardde om een biografie over Gilliams te maken, presenteert eind augustus 2022 in Weerspiegeld [lees verder]

Waarom valt er na Remco Campert zo weinig te lachen in de letteren?

BlogFrank Hellemans - 05/07/2022
Filmkomedies genoeg en Vlaamse tv-series vol kolder, karikaturen en groteske grollen. Maar wanneer kan je als lezer nog eens (glim)lachen bij het lezen van een Nederlandstalige roman? Ooit schreven auteurs voor hun plezier en schuwden allesbehalve de lichtvoetige en humorvolle toets, zoals de pas overleden [lees verder]

Waar zijn de literaire cafés met Toots Thielemans en gogogirls gebleven?

BlogFrank Hellemans - 28/06/2022
Remco Campert was er ooit kind aan huis. En dichters als Paul Snoek, Patrick Conrad en H.C.Pernath kwamen er geregeld over de vloer. Die laatste maakte er zelfs een dodelijke val. En ja, ook Hugo Schiltz en Henri-Floris Jespers frequenteerden de Antwerpse privéclub Vecu van 1961 tot 1983. Je zou warempel [lees verder]

Stachanovist Stijn Streuvels: hard werken loont

BlogFrank Hellemans - 21/06/2022
Bij alle gekte rond Felix Timmermans, die met de heruitgave van zijn Boerenpsalm plots weer een renaissance beleeft, krijgt ook Stijn Streuvels (1871-1969) in de luwte van zijn Lierse generatiegenoot meer dan terecht nog een late hommage. Stijn Streuvels 150 jaar. Een internationale auteur met universele [lees verder]

Maak kennis met de Engelse Bart Van Loo: Dan Jones over de Britse royals

BlogFrank Hellemans - 15/06/2022
Begin 2022 verscheen Van Rome tot Rome waarin de 40-jarige Engelse historicus Dan Jones 1000 jaar westerse middeleeuwse geschiedenis op 600 bladzijden comprimeert. Op zijn best is hij echter in Vorsten van Albion, de wervelend vertelde geschiedenis van het huis Plantagenet dat de Engelse kroon vanaf [lees verder]

Is Joachim Pohlmann echt de enige rechtse Vlaamse schrijver?

BlogFrank Hellemans - 08/06/2022
Eigenlijk is het hilarisch: het driemaandelijkse literaire tijdschrift Deus Ex Machina (DEM) brengt een themanummer over rechtse auteurs maar vindt nauwelijks pennen die zich waagden aan een stand van zaken. Resultaat: veel buitenlandse namen in deze rechtse literaire canon. En gelukkig toch ook Joachim [lees verder]

Arm Vlaanderen en het rijke oeuvre van Gaston Durnez

BlogFrank Hellemans - 25/05/2022
Gaston Durnez (1928-2019), tijdens de laatste jaren van zijn leven ook Doorbraak-medewerker, blijft hot dankzij Davidsfonds-uitgever Toon Horsten. Meest recente en nog nooit gepubliceerde tekst van Durnez is diens beschouwing over Boerenpsalm van Felix Timmermans die nu bij de heruitgave ervan verscheen [lees verder]

Waar blijft die Herman de Coninck-zaal in Mechelse bib?

BlogFrank Hellemans - 18/05/2022
Op zondag 22 mei is het 25 jaar geleden dat de toen amper 53-jarige dichter Herman de Coninck in de straten van Lissabon na een hartaanval in de armen van collega-dichteres Anna Enquist dood neerzeeg. De verslagenheid was groot want De Coninck was niet alleen een populaire, graag gelezen dichter – [lees verder]

August Vermeylen: 150 jaar oud maar eeuwig jong

Recensie Frank Hellemans - 11/05/2022
Er zijn weinig Vlaamse literatoren die zo precies en scherp over hun tijd hebben geschreven als de Brusselse ‘more brains’-essayist August Vermeylen (1872-1945) die 150 jaar geleden op 12 mei is geboren. Zijn oproep voor gemeenschapsvorming en -kunst klinkt vandaag luider dan ooit: van Sammy Mahdi [lees verder]

Ultima-winnares Annelies Verbeke zet kortverhaal en vergeten schrijfsters op de kaart

BlogFrank Hellemans - 04/05/2022
Mooie geste om dit jaar Annelies Verbeke (46) de Ultima voor de letteren te gunnen. Ze debuteerde ooit als een komeet, ontpopte zich vervolgens tot koningin van het kortverhaal en valt de laatste jaren vooral op door haar onvermoeibare inzet voor collega-schrijfsters.
Slapeloos op de trein
Verbeke [lees verder]

Lachen is gezond en vooral subversief: Walter van den Broecks Uilenspiegel

Recensie Frank Hellemans - 03/05/2022
Iedereen heeft ooit wel eens gehoord van Tijl en zijn Nele, en van Lamme Goedzak. Maar wie kent het hele verhaal echt?
Het Franstalige origineel La légende d’Ulenspiegel van Charles De Coster uit 1867 nodigt niet direct uit voor een avondje leesvertier, wegens vrij langdradig en barok. Goed [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.