Uitgeleefde formule schaadt Suske en Wiske

Het nieuwste Suske en Wiske-album De scheve Schot heeft welgeteld nog één ding gemeen met de verhalen van Willy Vandersteen: de allitererende titel. De formule van de huidige auteurs lijkt versleten en de inspiratie opgedroogd. Het resultaat is ronduit meelijwekkend.

Het wordt langzamerhand bijzonder pijnlijk om keer op keer vast te stellen dat de stripreeks Suske en Wiske aan chronische bloedarmoede lijdt. Over de schabouwelijke restyling van de reeks gaat deze recensent niet opnieuw fulmineren. Los van de restyling levert dit verhaal stof genoeg om dit album genadeloos af te kraken. Zelfs de anders zo verzorgde tekeningen vormen dit keer geen verzachtende omstandigheid.

Helemaal niet grappig

Wat schort er aan De scheve Schot? Suske en Wiske was altijd een humoristische familiestrip. De kenmerken waren steeds de brave humor, een vermakelijk verhaal met een happy end en meestal positieve boodschap, duidelijke en herkenbare personages en bovenal degelijk tekenwerk. Op elk van deze eigenschappen scoort De scheve Schot ondermaats.

Ten eerste blijkt de humor wederom extreem flauw. Als de grap dat Lambik uit een DNA-test weet dat hij 0,00000000005 procent Schots is bij de minst slechte grappen hoort dan is duidelijk dat het niveau van de humor cero cero cero is. Wie grappen zoals whisky-namen on the socks, Johnny Stalker en Jack Spaniels kan pruimen moet toch een zware lobotomie hebben ondergaan. Personages met namen als MacNuggets, MacFlurry, MacChicken en MacCheese opvoeren is bijna even erg als de familie MacBig een hotel te laten bouwen in de vorm van een hamburger.

Allicht vloog scenarist Peter Van Gucht een keer met een lagekostenmaatschappij naar Schotland, maar de overvloed aan zinnetjes in zogenaamde Schots Engels of zelfs Gaelic kan al evenmin erg overtuigen. Erger ze zijn hoogst irritant en vaak ook fout.

Erbarmelijk scenario

Ten tweede deugt het hele scenario voor geen meter. Los van het gebrek aan originaliteit (vele stukken zijn gewoon bijna letterlijk uit andere stripverhalen geplagieerd) lijkt de beproefde formule van scenarist Peter Van Gucht om een humoristische verhaallijn te alterneren met het hoofdintrige sleets. In de humorlijn moet Lambik met coaching van tante Sidonia tal van proeven afleggen om een Schots kasteel te winnen. De tegenstander is een Duitstalige spierbundel met de naam Herr Krab. Dus MacCrap als je de Duitse uitspraak koppelt aan het Schotse patroniem.

De opgelegde proeven zoals Schotse moppen tappen, whiskyproeven, touwtrekken en paalwerpen leveren niet één matig grappige gag op. Het hoofdintrige gaat over een tourist trap waarbij een kelpie (een soort mythisch wezen zoals het monster van Loch Ness) toeristen moet lokken naar een ontvolkt dorp aan een Schots meer.

Uiteraard is de grote booswicht een lelijke, laatste Amerikaanse afstammelinge van de MacBigs. Die Kirstie MacBig bouwt een hotel in het meer. Een hotel in de vorm van een hamburger. Zij zorgt voor waarnemingen van de kelpie door een mechanisch monster (neen, wie weet waar dit gepikt is ontvangt geen prijs). Haar dochter Keira is dan weer een rosse tegenhanger van Wiske die de helden doet beloven de booswichten en oplichters niet te verraden. Geen van de personages blijkt goed uitgewerkt. Eind goed al goed?

Vederlicht verhaaltje

Om dit vederlichte verhaaltje een beetje mysterie te geven duikt dan weer een maffe granda op. De grootvader van Kirstie. Granda orakelt steeds over de wraak van het meer. Deze dorpsgek is tegen het hotelproject omdat hij zijn dochtertje Bonnie verloor toen de uitkijktoren om de kelpie te observeren instortte. Zijn echtgenote en zoontje trokken naar Amerika en Kirstie en Keira zijn daar het gevolg van. Op het einde verzoent de oude man zich met de echte kelpie die uiteraard Suske en Wiske redde.

De verzakking van de uitkijktoren en het hotel waren het gevolg van het woelen naar voedsel door de kelpie. Kortom een draak van een verhaal dat op twee benen hinkt (de namaak kelpie en de mythische kelpie). Nu hoeven scenario’s niet realistisch te zijn om leesplezier op te leveren, maar met dergelijk geknoei valt met de beste wil van de wereld niet mee te gaan in het verhaaltje.

Dit keer maken de tekeningen van dit stripverhaal alles nog veel erger. Zo tekent Luc Morjaeu in de hatelijke restylingstijl beneden zijn gebruikelijk niveau. Reeds op de eerste pagina valt dit vooral op in het figuurtje van Wiske. Het hoofd van Wiske trekt op niks en al zeker niet op Wiske. De monden van Wiske en de rare profielweergaves zijn gewoon onbeholpen. Het hele album door is Wiske bijzonder slecht getekend.

Suske zijn benen zijn dan weer bij momenten zo dun en kort dat het storend wordt. Lambik op zijn beurt is dan weer de ene keer een korte dikzak en de andere keer meer klassiek qua proporties. De decors zijn mager en de bladindeling is inspiratieloos en saai. Het vreselijkst getekend is Granda wiens bewegingen wel een parodie lijken op merkwaardige figuurtjes in oude albums van Willy Vandersteen. Een mislukte parodie die eerder doet denken aan Tuizentfloot uit de Nero-verhalen van Marc Sleen.

Suske en Wiske De scheve schot | Luc Morjaeu

Paperback / softback | Nederlands | Strips algemeen

Lambik en zijn vrienden trekken naar Schotland om deel te nemen aan een wedstrijd. De hoofdprijs: een echt kasteel in de Highlands. Ze belanden in Moron, een piepklein dorpje naast een groot meer. Maar het wordt snel duidelijk dat de kasteelwedstrijd maar een klein [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Lode Goukens

Geef de kinderen een cadeau en geniet zelf

Recensie Lode Goukens - 30/08/2020
Terug voor het eten is het tweede album van de stripreeks Suske en Wiske Junior; een album dat geheel bestaat uit 32 pagina’s gags van één pagina. Het album is steengoed, werkelijk subliem, al zullen veel gags eerder voor mama of papa bestemd zijn. Een beter excuus om een album voor de kinderen te [lees verder]

De Kiekeboes in troebel water: prachtig stripverhaal mist iets

Recensie Lode Goukens - 01/09/2020
Het nieuwe album ‘In troebel water’ is vermakelijk en prachtig getekend. De tekenstijl begint wel steeds meer af te wijken van de klassieke Kiekeboe-verhalen van geestelijke vader Merho. Kiekeboe blijft ondanks wel onschuldig en soms kostelijk vermaak voor jong en oud.
De Kiekeboes is één [lees verder]

Morsen met Homerus en Vergilius

Recensie Lode Goukens - 09/09/2020
Soms vraagt een recensent zich af wat auteurs bewoog om een klassieker uit de wereldliteratuur te nemen en die dermate te verkrachten dat het bijna een strafbaar feit zou horen te zijn. Het stripboek De laatste Trojaan is zo’n misbaksel.
Niet van de minsten
De auteurs zijn nochtans niet [lees verder]

Franse censuur vertekende Belgische strip

Recensie Lode Goukens - 13/09/2020
Door de stripalbums die Eddy Paape tekende voor de reeks Jan Kordaat uit te brengen in één bundel rehabiliteert uitgeverij Scratch een van de meest onderschatte Belgische striptekenaars van de jaren 1950. Dankzij een aantal boeiende achtergrondartikels krijgt de lezer ook de context van die jaren mee. [lees verder]

Kleine prachtige lelijke tekeningen

Recensie Lode Goukens - 16/09/2020
Met Het drama van Wortelana brengen Linthout en Urbanus het 190ste stripalbum uit van de bv-strip rond de komiek Urbanus. Het album valt zeker te pruimen en is als onschuldige absurde ontspanning gewoon wat het pretendeert te zijn. Toch is het fenomeen van een lelijk getekende, absurde en vulgaire strip [lees verder]

Spannende strips rond oldtimers

Recensie Lode Goukens - 20/09/2020
De reeks Brian Bones  van tekenaar Georges Van Linthout en scenarist Rodolphe combineert mooie klassieke auto’s en spannende strips. De eerste twee delen verschenen onlangs in het Nederlands bij Silvester en het vierde album verscheen pas in het Frans bij Paquet. Het blijken stuk voor stuk topalbums. [lees verder]

Daedalus en Icarus is een hoogvlieger

Recensie Lode Goukens - 26/09/2020
Het album Daedalus en Icarus uit 2016 was de internationale doorbraak van de Italiaanse striptekenares Giulia ‘Hicka’ Pellegrini. Het bleek het bewijs dat een degelijk scenario sluimerend tekentalent van de marge naar het hoofdpodium kan brengen. Het scenario van Clotilde Bruneau – die toen ook [lees verder]

Beter een goede kopie dan een slecht origineel

Recensie Lode Goukens - 12/10/2020
Met Blauwblauw neemt een nieuwe striptekenaar de reeks de Kiekeboes over. Of althans een deel ervan. Er lijken immers meerdere teams aan te werken, wat opvalt aan de verschillende tekenstijlen.
Blauwblauw (nummer 156) werd getekend door Steve Van Bael en geschreven door Bruno De Roover. Jos Vanspauwen [lees verder]

De Ilias in strip – het kan en het kan goed

Recensie Lode Goukens - 14/10/2020
Al vaak vatten onverlaten de Ilias aan om er een stripverhaal van te breien. Meestal met desastreuze gevolgen. De Franse uitgeverij Glénat slaagde er tussen 2016 en 2020 in om een hele cyclus op te zetten met telkens bijzonder goed geslaagde verstrippingen van de klassieke mythes. Uitgeverij Daedalus [lees verder]

Een Nederlandse ooggetuige van de Spaanse burgeroorlog

Recensie Lode Goukens - 17/10/2020
Egodocumenten uit de Spaanse burgeroorlog zijn zeldzaam in onze contreien. Door de Tweede Wereldoorlog bleek in Vlaanderen en Nederland nauwelijks interesse voor dit conflict op het einde van de jaren 1930. De generale repetitie van de Duitse en Italiaanse luchtmacht en vloot kon buiten het Iberische [lees verder]

Op zoek naar de bronnen van de Nijl

Recensie Lode Goukens - 18/10/2020
Een Engelsman in mijn boom, geschreven door Olivia Burton en getekend door Mahi Grand, is een fraai uitgegeven graphic novel met vele verdiensten. Historische feiten, verdichting, fictie en humor zorgen voor een prachtig verhaal over de controversiële ontdekkingsreiziger Richard Francis Burton en de [lees verder]

Smurfen: indoctrinerende genderconcepten in kinderstrips

Recensie Lode Goukens - 24/10/2020
De spin-off-reeks De Smurfen & het Verloren Dorp is een nieuwe stripreeks gebaseerd op de Amerikaanse tekenfilm The Smurfs and the Lost Village uit 2017. De smurfen beleven avonturen met de nieuwe smurfinnen. Het smurfentaaltje is ook verdwenen.
De tekenaar is de Waal Alain Maury, die eerder [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.