Uitgeleefde formule schaadt Suske en Wiske

Het nieuwste Suske en Wiske-album De scheve Schot heeft welgeteld nog één ding gemeen met de verhalen van Willy Vandersteen: de allitererende titel. De formule van de huidige auteurs lijkt versleten en de inspiratie opgedroogd. Het resultaat is ronduit meelijwekkend.

Het wordt langzamerhand bijzonder pijnlijk om keer op keer vast te stellen dat de stripreeks Suske en Wiske aan chronische bloedarmoede lijdt. Over de schabouwelijke restyling van de reeks gaat deze recensent niet opnieuw fulmineren. Los van de restyling levert dit verhaal stof genoeg om dit album genadeloos af te kraken. Zelfs de anders zo verzorgde tekeningen vormen dit keer geen verzachtende omstandigheid.

Helemaal niet grappig

Wat schort er aan De scheve Schot? Suske en Wiske was altijd een humoristische familiestrip. De kenmerken waren steeds de brave humor, een vermakelijk verhaal met een happy end en meestal positieve boodschap, duidelijke en herkenbare personages en bovenal degelijk tekenwerk. Op elk van deze eigenschappen scoort De scheve Schot ondermaats.

Ten eerste blijkt de humor wederom extreem flauw. Als de grap dat Lambik uit een DNA-test weet dat hij 0,00000000005 procent Schots is bij de minst slechte grappen hoort dan is duidelijk dat het niveau van de humor cero cero cero is. Wie grappen zoals whisky-namen on the socks, Johnny Stalker en Jack Spaniels kan pruimen moet toch een zware lobotomie hebben ondergaan. Personages met namen als MacNuggets, MacFlurry, MacChicken en MacCheese opvoeren is bijna even erg als de familie MacBig een hotel te laten bouwen in de vorm van een hamburger.

Allicht vloog scenarist Peter Van Gucht een keer met een lagekostenmaatschappij naar Schotland, maar de overvloed aan zinnetjes in zogenaamde Schots Engels of zelfs Gaelic kan al evenmin erg overtuigen. Erger ze zijn hoogst irritant en vaak ook fout.

Erbarmelijk scenario

Ten tweede deugt het hele scenario voor geen meter. Los van het gebrek aan originaliteit (vele stukken zijn gewoon bijna letterlijk uit andere stripverhalen geplagieerd) lijkt de beproefde formule van scenarist Peter Van Gucht om een humoristische verhaallijn te alterneren met het hoofdintrige sleets. In de humorlijn moet Lambik met coaching van tante Sidonia tal van proeven afleggen om een Schots kasteel te winnen. De tegenstander is een Duitstalige spierbundel met de naam Herr Krab. Dus MacCrap als je de Duitse uitspraak koppelt aan het Schotse patroniem.

De opgelegde proeven zoals Schotse moppen tappen, whiskyproeven, touwtrekken en paalwerpen leveren niet één matig grappige gag op. Het hoofdintrige gaat over een tourist trap waarbij een kelpie (een soort mythisch wezen zoals het monster van Loch Ness) toeristen moet lokken naar een ontvolkt dorp aan een Schots meer.

Uiteraard is de grote booswicht een lelijke, laatste Amerikaanse afstammelinge van de MacBigs. Die Kirstie MacBig bouwt een hotel in het meer. Een hotel in de vorm van een hamburger. Zij zorgt voor waarnemingen van de kelpie door een mechanisch monster (neen, wie weet waar dit gepikt is ontvangt geen prijs). Haar dochter Keira is dan weer een rosse tegenhanger van Wiske die de helden doet beloven de booswichten en oplichters niet te verraden. Geen van de personages blijkt goed uitgewerkt. Eind goed al goed?

Vederlicht verhaaltje

Om dit vederlichte verhaaltje een beetje mysterie te geven duikt dan weer een maffe granda op. De grootvader van Kirstie. Granda orakelt steeds over de wraak van het meer. Deze dorpsgek is tegen het hotelproject omdat hij zijn dochtertje Bonnie verloor toen de uitkijktoren om de kelpie te observeren instortte. Zijn echtgenote en zoontje trokken naar Amerika en Kirstie en Keira zijn daar het gevolg van. Op het einde verzoent de oude man zich met de echte kelpie die uiteraard Suske en Wiske redde.

De verzakking van de uitkijktoren en het hotel waren het gevolg van het woelen naar voedsel door de kelpie. Kortom een draak van een verhaal dat op twee benen hinkt (de namaak kelpie en de mythische kelpie). Nu hoeven scenario’s niet realistisch te zijn om leesplezier op te leveren, maar met dergelijk geknoei valt met de beste wil van de wereld niet mee te gaan in het verhaaltje.

Dit keer maken de tekeningen van dit stripverhaal alles nog veel erger. Zo tekent Luc Morjaeu in de hatelijke restylingstijl beneden zijn gebruikelijk niveau. Reeds op de eerste pagina valt dit vooral op in het figuurtje van Wiske. Het hoofd van Wiske trekt op niks en al zeker niet op Wiske. De monden van Wiske en de rare profielweergaves zijn gewoon onbeholpen. Het hele album door is Wiske bijzonder slecht getekend.

Suske zijn benen zijn dan weer bij momenten zo dun en kort dat het storend wordt. Lambik op zijn beurt is dan weer de ene keer een korte dikzak en de andere keer meer klassiek qua proporties. De decors zijn mager en de bladindeling is inspiratieloos en saai. Het vreselijkst getekend is Granda wiens bewegingen wel een parodie lijken op merkwaardige figuurtjes in oude albums van Willy Vandersteen. Een mislukte parodie die eerder doet denken aan Tuizentfloot uit de Nero-verhalen van Marc Sleen.

Suske en Wiske De scheve schot |

Paperback / softback | Nederlands | Strips algemeen

Lambik en zijn vrienden trekken naar Schotland om deel te nemen aan een wedstrijd. De hoofdprijs: een echt kasteel in de Highlands. Ze belanden in Moron, een piepklein dorpje naast een groot meer. Maar het wordt snel duidelijk dat de kasteelwedstrijd maar een klein [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Lode Goukens

Absolute must

boekervaringLode Goukens - 06/06/2022
De reeks Bone van Jeff Smith sprak me meteen aan in 1993. Ondertussen is het een moderne klassieker. Een must have voor elke stripfan.
aanbevolenspannendgrappigleest als een trein

De lotgevallen van Alex als slaaf

boekervaringLode Goukens - 06/06/2022
aanbevolenspannendleest als een treinleerrijk

visuele pracht

boekervaringLode Goukens - 06/06/2022
Dit album is weer een grafisch pareltje. Zowel de tekeningen als de inkleuring zijn werkelijk verslavend. Het scenario heeft gelukkig minder fantasy-elementen dan sommige eerdere albums in de reeks. Toch blijft de fascinatie van de auteurs met radioactiviteit irritant. De plot is niet echt het navertellen waard, maar het verhaal is goed opgebouwd. Enkele anachronismen zullen de liefhebber van de Romeinse geschiedenis en cultuur tegensteken.
Alleen om de zeezichten, de tempels en de prachtige realistisch getekende personages loont het album de moeite. Dat maakt het meegaan in het soms bizarre verhaal draaglijk.
aanbevolenspannendleest als een trein

ontgoochelend

boekervaringLode Goukens - 06/06/2022
Ik las de Engelse editie. Teveel feitelijke fouten, anachronismen enz.

Leven van Julia Caesaris maior door roze bril

Recensie Lode Goukens - 12/05/2022
Het leven van Julia, de enige dochter van keizer Augustus, spreekt tot de verbeelding omdat Julia omwille van zogenaamd zedeloos gedrag door haar eigen vader werd verbannen. Hetzelfde overkwam haar dochter Julia. Hoewel over de meeste excessen en perversies van de leden van de Julisch-Claudische dynastie [lees verder]

magnum opus van Mario Boon

boekervaringLode Goukens - 06/03/2022
Zeer sterke strip met prachtige persoonlijke stijl van Mario Boon. Narratief sterk uitgewerkt verhaal, historisch betrouwbaar, sfeervol en spannend.
aanbevolenspannendleest als een treindoet je denken

Degelijk boek dat indoctrinatie uitwasemt

Recensie Lode Goukens - 10/12/2021

Om de zoveel tijd komt een vernieuwde versie uit van het boek over ‘Europa’ door VRT-journalist Rob Heirbaut en UGent-professor Hendrik Vos. Eigenlijk gaat het boek over de Europese Unie en het gebruik van de term Europa zegt meestal genoeg. Pro-EU-adepten gebruiken liefst Europa in plaats [lees verder]

absolute top

boekervaringLode Goukens - 26/06/2021
Een reeks die tot het absolute topwerk van de late Willy Vandersteen hoort.
aanbevolenspannendgrappigleest als een trein

Willy Vandersteen op zijn best

Recensie Lode Goukens - 26/06/2021
Op 23 juni verscheen het eerste deel van de integrale heruitgave van de stripverhalen van Robert en Bertrand door Willy Vandersteen. Voor fans van Vandersteen is dit een belangrijke gebeurtenis. Terwijl Studio Vandersteen ondertussen bijna alle reeksen schreef en tekende, maakte Vandersteen in de jaren [lees verder]

Woenstijnvos Rommel door de ogen van een tankcommandant

Recensie Lode Goukens - 16/06/2021
Met de reeks Afrikakorps bracht Silvester Strips een boeiende reeks uit met historische strips over de Tweede Wereldoorlog. Na het succes van de reeks De Hel van het Oostfront geldt tekenaar Olivier Speltens als een topnaam qua historische oorlogsstrips. Qua sfeer en coloriet overtreft de nieuwe reeks [lees verder]

Supertalent levert meesterwerk af

Recensie Lode Goukens - 10/06/2021
Met Dagen van Zand verscheen op 21 mei een van de beste grafische romans ooit. De auteur is een relatief onbekende Nederlandse tekenares die bulkt van het talent. Wie nog nooit een beeldroman (graphic novel) las, moet daar maar eens een begin mee maken en dit lijvige boek ter hand nemen. Het verhaal [lees verder]

Lucky Luke ontmoet K3

Recensie Lode Goukens - 02/06/2021
Lucky Luke wordt gezocht. Er staat een losgeld op zijn hoofd: 50.000 dollar. Luke redt drie knappe zussen in nood van de Apaches en de drie deernen proberen hem één voor één te verleiden. Uiteraard een rosse, een brunette en een blonde. In de liefde is het ieder voor zich, de eerste die hem kust [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.