Smurfen: indoctrinerende genderconcepten in kinderstrips

De spin-off-reeks De Smurfen & het Verloren Dorp is een nieuwe stripreeks gebaseerd op de Amerikaanse tekenfilm The Smurfs and the Lost Village uit 2017. De smurfen beleven avonturen met de nieuwe smurfinnen. Het smurfentaaltje is ook verdwenen.

De tekenaar is de Waal Alain Maury, die eerder reeds voor Studio Peyo werkte aan nieuwe reeksen van de Smurfen of Johan en Pirrewiet tussen 1988 en 2000. Momenteel is hij beter bekend als tekenaar van een Lefranc-album en de reeks de Reportages van Lefranc naar Jacques Martin. Tussen 2017 en 2019 tekende hij drie albums in de marge van die nieuwe Amerikaanse tekenfilm. Pas nu verschijnt het tweede album in de reeks in het Nederlands.

De scenarist van die drie albums is Luc Parthoens, eveneens een oudgediende uit de Studio Peyo. Hij staat samen met Thierry Culliford (zoon van de geestelijke vader Pierre Culliford alias Peyo) als scenarist vermeld in het album. Parthoens is zelf van opleiding striptekenaar en afgestudeerd aan Saint-Luc in Brussel. Behalve als scenarist werkte hij vooral als inkter, vaak van de potloodtekeningen van Alain Maury. Qua scenario’s schreef hij ook album 14 van Steven Sterk. Dit album (‘Op het spoor van de witte gorilla’) uit 2014 was het laatste in de reeks. Het verscheen in 2015. Daarna hield de reeks op te bestaan.

Ondanks de indruk die het falen van deze stripreeksen wekt, namelijk dat Maury en Parthoens tweederangsfiguren zouden zijn, moet zeer uitdrukkelijk gesteld dat beiden juist omwille van hun vakkundigheid en talent dit soort werk mogen doen. Puur op basis van de kwaliteit van de tekeningen valt op de auteurs niets aan te merken. De kritiek dient zich te richten op de uitgeverij (namelijk Lombard, dat de oorspronkelijke Franse uitgaven verzorgt) en de erfgenamen van Peyo.

Opmerkelijk fraai getekend

De kwaliteit van de tekeningen is immers opmerkelijk. Ook de computerinkleuring is opvallend, maar dan door het zeer onnatuurlijke uitzicht. De inkleuring van Paolo Maddaleni is onaangenaam, vaak lelijk en veel te plat commercieel ogend. Het is duidelijk haastwerk. De monsters (de grommerds) in het verhaal zijn een brug te ver voor de lezers die opgroeiden met de oude smurfen van Peyo en zijn team. De grommerds of monsters zijn bovendien duidelijk afgekeken van de ratcreatures uit de succesvolle stripreeks Bone door Jeff Smith. Al waren Moeder Aarde en de monsters uit de Amerikaanse tekenfilms van Hanna-Barbera uiteraard nog ondraaglijk veel slechter.

Voor de doelgroep van deze stripreeks lijkt het stripalbum goed genoeg. Kinderen die kunnen lezen, tot pakweg 14 jaar, zullen in het nogal kinderachtige en brave verhaaltje niet zoveel graten zien. Wie als volwassen striplezer het album leest, zal een enorme dosis suspension of disbelief nodig hebben om het album te voltooien.

Goedkope slapstick

Niet dat het aan avontuurlijke situaties zou ontbreken, maar de universele verhalen met meerdere lagen voor meerdere leeftijden van wijlen Peyo ontbreken toch. De verbeelding in dit scenario grijpt te veel naar bijzondere zaken zoals monsters en rare bomen en struikgewas. De kracht van Peyo’s scenario’s lag juist in zijn spaarzaam gebruik van de elementen buiten de smurfen en hun dorp. Bij Peyo draaide alles rond de psychologie van de smurfen en hun interacties. De Amerikaanse invloed van de barslechte tekenfilms maakte dat steeds meer rotzooi, magie en ongeloofwaardige zaken in de verhalen slopen. Meer actie die volledig ten koste van de scenario’s ging. En waardoor de humor aan diepgang verloor en eindigde in goedkope slapstick.

De scenografie van dit album, en dan vooral het decor in de tekeningen, is gewoon beneden peil. En duidelijk haastwerk. Gelukkig maken de prachtig getekende smurfen en zelfs de nieuwe smurfinnen veel goed. De zeer krampachtige pogingen om de strip als een meisjesstrip te profileren, kunnen niet overtuigen. Zelfs de overdaad aan roze en fuchsia helpt niet echt. Meer dan de helft van de pagina’s heeft roze achtergronden in bijna elk vakje. De Smurfbloesem uit de titel ‘Het verraad van Smurfbloesem is een nieuw, blauwharig smurfinnetje met die naam. Zo’n bizarre titel helpt ook niet om de strip aantrekkelijker te maken.

Gendergekte

Hoe moet een recensent, na al deze kritiek op het concept van dit stripalbum, nu oordelen? De analyse van dit album blijkt echter veel boeiender dan op het eerste gezicht valt te denken. Ten eerste is er het probleem van de doelgroep. Kleine meisjes die leren lezen of kunnen lezen, maar nog niet puberen. De thematiek van vriendschap en verraad (zeer sterk overtrokken trouwens) moet ontzettend goed bij de doelgroep passen. Genre BFF (best friend forever). De overdaad aan roze? Valt ook iets voor te zeggen.

Doch vooral de smurfinnetjes vormen een moeilijk te beoordelen probleem. De vrouwelijke smurfjes bestaan in zowel stoere als flauwe versies. De leider met gezag is een ‘grote smurfin’ in rode kledij met een wandelstok in plaats van een grijze baard. De ‘mannelijke’ smurfen zijn vooral slachtoffer van grappen of figureren als verliezers of maximaal evenwaardige tegenstanders of vriendjes van de smurfinnetjes. Al deze elementen verraden een genderconcept achter deze stripreeks. Het verhaal begint zelfs met een ware battle of the sexes.

De onderliggende boodschap van gendergelijkheid en vooral het verwaterde feminisme in het scenario geven aan dat hier meer aan de hand is. De nadruk op meidenvriendschap is ook geen toeval. Voor meisjes is ‘vriendschap’ op die leeftijd allicht gespreksonderwerp nummer 1, terwijl bij jongens competitief gedrag zou overheersen. De recensent is geen ontwikkelingspsycholoog, maar blijkbaar schuilt er dus marktonderzoek achter dit scenario of albumconcept.

Conclusie

De slotvraag is of dit nu een goed stripalbum is of juist een stripalbum dat absoluut niet deugt. Puur formeel is het prachtig getekend, mooi gedrukt, fraai uitgegeven enzovoort. Zal de doelgroep, bestaande uit jonge meisjes, het lezen aangenaam vinden? Op die laatste vraag kan gek genoeg bevestigend worden geantwoord. En niet omwille van het verhaaltje, maar omwille van de tekeningen en vooral de leuke smurfinnetjes met het paarsblauwe haar. Kortom, de ouder kan zich ergeren aan het genderconcept achter deze spin-off-reeks van De Smurfen, maar de smaak van de kinderen zal uiteindelijk bepalen of het leesplezier hetzelfde zal zijn als bij de stokoude albums.

Smurfen en het verloren dorp Het verraad van Smurfbloesem | Peyo

Paperback / softback | Nederlands | Strips voor kinderen (geen informatieve strips)

De rivier bij het verloren dorp van de meisjesis plots opgedroogd. Samen met Potige Smurf, Brilsmurf en Klungelsmurf gaan eenpaar van de meisjes op onderzoek naar de oorsprong van dit fenomeen. Wat zullenze ontdekken? Welke nieuwe dreiging hangt [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Lode Goukens

Absolute must

boekervaringLode Goukens - 06/06/2022
De reeks Bone van Jeff Smith sprak me meteen aan in 1993. Ondertussen is het een moderne klassieker. Een must have voor elke stripfan.
aanbevolenspannendgrappigleest als een trein

De lotgevallen van Alex als slaaf

boekervaringLode Goukens - 06/06/2022
aanbevolenspannendleest als een treinleerrijk

visuele pracht

boekervaringLode Goukens - 06/06/2022
Dit album is weer een grafisch pareltje. Zowel de tekeningen als de inkleuring zijn werkelijk verslavend. Het scenario heeft gelukkig minder fantasy-elementen dan sommige eerdere albums in de reeks. Toch blijft de fascinatie van de auteurs met radioactiviteit irritant. De plot is niet echt het navertellen waard, maar het verhaal is goed opgebouwd. Enkele anachronismen zullen de liefhebber van de Romeinse geschiedenis en cultuur tegensteken.
Alleen om de zeezichten, de tempels en de prachtige realistisch getekende personages loont het album de moeite. Dat maakt het meegaan in het soms bizarre verhaal draaglijk.
aanbevolenspannendleest als een trein

ontgoochelend

boekervaringLode Goukens - 06/06/2022
Ik las de Engelse editie. Teveel feitelijke fouten, anachronismen enz.

Leven van Julia Caesaris maior door roze bril

Recensie Lode Goukens - 12/05/2022
Het leven van Julia, de enige dochter van keizer Augustus, spreekt tot de verbeelding omdat Julia omwille van zogenaamd zedeloos gedrag door haar eigen vader werd verbannen. Hetzelfde overkwam haar dochter Julia. Hoewel over de meeste excessen en perversies van de leden van de Julisch-Claudische dynastie [lees verder]

magnum opus van Mario Boon

boekervaringLode Goukens - 06/03/2022
Zeer sterke strip met prachtige persoonlijke stijl van Mario Boon. Narratief sterk uitgewerkt verhaal, historisch betrouwbaar, sfeervol en spannend.
aanbevolenspannendleest als een treindoet je denken

Degelijk boek dat indoctrinatie uitwasemt

Recensie Lode Goukens - 10/12/2021

Om de zoveel tijd komt een vernieuwde versie uit van het boek over ‘Europa’ door VRT-journalist Rob Heirbaut en UGent-professor Hendrik Vos. Eigenlijk gaat het boek over de Europese Unie en het gebruik van de term Europa zegt meestal genoeg. Pro-EU-adepten gebruiken liefst Europa in plaats [lees verder]

absolute top

boekervaringLode Goukens - 26/06/2021
Een reeks die tot het absolute topwerk van de late Willy Vandersteen hoort.
aanbevolenspannendgrappigleest als een trein

Willy Vandersteen op zijn best

Recensie Lode Goukens - 26/06/2021
Op 23 juni verscheen het eerste deel van de integrale heruitgave van de stripverhalen van Robert en Bertrand door Willy Vandersteen. Voor fans van Vandersteen is dit een belangrijke gebeurtenis. Terwijl Studio Vandersteen ondertussen bijna alle reeksen schreef en tekende, maakte Vandersteen in de jaren [lees verder]

Woenstijnvos Rommel door de ogen van een tankcommandant

Recensie Lode Goukens - 16/06/2021
Met de reeks Afrikakorps bracht Silvester Strips een boeiende reeks uit met historische strips over de Tweede Wereldoorlog. Na het succes van de reeks De Hel van het Oostfront geldt tekenaar Olivier Speltens als een topnaam qua historische oorlogsstrips. Qua sfeer en coloriet overtreft de nieuwe reeks [lees verder]

Supertalent levert meesterwerk af

Recensie Lode Goukens - 10/06/2021
Met Dagen van Zand verscheen op 21 mei een van de beste grafische romans ooit. De auteur is een relatief onbekende Nederlandse tekenares die bulkt van het talent. Wie nog nooit een beeldroman (graphic novel) las, moet daar maar eens een begin mee maken en dit lijvige boek ter hand nemen. Het verhaal [lees verder]

Lucky Luke ontmoet K3

Recensie Lode Goukens - 02/06/2021
Lucky Luke wordt gezocht. Er staat een losgeld op zijn hoofd: 50.000 dollar. Luke redt drie knappe zussen in nood van de Apaches en de drie deernen proberen hem één voor één te verleiden. Uiteraard een rosse, een brunette en een blonde. In de liefde is het ieder voor zich, de eerste die hem kust [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.