Roddelende premiers

Gewezen kabinetschef Aloïs Van de Voorde was niet alleen een bevoorrecht getuige van een stuk Belgische politieke geschiedenis. Hij was ook Mitspieler. Als secretaris-generaal van het ministerie van Financiën, als bestuurder bij o.a. het NMKN, de ASLK, het Europacollega en dies meer.

Voor de zomer verscheen een vreemd boek van zijn hand. Een selectie van citaten – meer is het niet – uit de memoires van oud-premiers Tindemans, Martens en Dehaene en uit het autobiografisch materiaal van Eyskens. Origineel is zijn invalshoek misschien wel door na te gaan hoe de vier heren over elkaar dachten en schreven in hun egodocumenten. Maar bij het lezen bleef ik mezelf de vraag stellen naar de relevantie hiervan.

Van de Voorde wijst erop dat in de media altijd al ‘veel aandacht werd besteed aan de onderlinge rivaliteit, de tegenstellingen en de vermeende conflicten tussen deze vier ex-premiers’. Om na te gaan of dat echt zo is, dook hij opnieuw in de nagelaten geschriften van de heren.

In zijn inleiding schrijft Van de Voorde dat hij handig gebruikt maakte van de indices op persoonsnamen achteraan de vermelde en geraadpleegde boeken. Nu goed, als iemand wil weten hoe Tindemans over Martens dacht, kan die dat toch zelf ook? Vooral omdat het uiteindelijk telkens maar over een paar pagina’s gaat … Hoogstens bespaarde Van de Voorde de nieuwsgierige lezer wat opzoekwerk.

Door het juxtaposeren van de visies van één oud-premier op de andere drie oud-premiers, nota bene partijgenoten uit de toen nog machtige CVP, later CD&V, krijg je niet meteen een meerwaarde. Hoogstens een opeenstapeling van clichés of bevestiging van van wat al bekend is.

Blijkt uit die nevenschikking dat Tindemans en Martens het inderdaad ‘moeilijk’ hadden met elkaar. Martens schrijft expliciet nooit deloyaal te zijn geweest aan Tindemans. Ze bleven ‘on speaking terms’ maar hun ‘sergeanten maakten ruzie’. Geen van beiden laat het achterste van hun tong zien. Dehaene wijt het wantrouwen en de verwijdering (na Egmont) aan hun ‘visie over de staatsstructuur (die) zou steeds fundamenteel verschillend blijven en ligt mee aan de basis van hun onderlinge spanningen’. Dehaene: ‘Wilfried en ik vormden een tandem die al meer dan tien jaar gesmeerd functioneerde op basis van wederzijds vertouwen; bij Martens en Tindemans heerste een op achterdocht gebaseerde rivaliteit tussen twee grote ego’s.’

Martens en Dehaene blijken lang twee handen op een buik, tot de tweede een roomsrode regering (1988-1991) onderhandelt voor de eerste. Sindsdien lijkt de grote liefde uit. Dehaene viel zelfs van zijn stoel als hij het huwelijk van zijn politieke jeugdrienden Martens en Miet Smet vernam.

Dehaene had het tot slot moeilijk met Eyskens, die hij niet vertrouwde; ‘altijd al meer een op de media gerichte solist dan een ploegspeler geweest’.

Nieuws levert dit boek niet op. Alles was al geschreven en uitermate becommentarieerd. Alles staat naast elkaar. Of misschien toch: Dehaene is openhartiger over zijn collega’s. Eerlijker ook. Hij laat wél vaker het achterste van zijn tong zien, of toch wat hij dacht dat hij kon of mocht laten zien. Onder Dehaene waren de politieke zeden inderdaad veranderd. Politieke personen waren ook publieke persoonlijkheden geworden. De rol van de massamedia en later sociale media spelen hierin een rol. Vandaar dat je bij Dehaene meer informatie vindt over zijn drie partijgenoten dan bij hen. Maar dat zegt meer over de evolutie van de relatie tussen politiek, media en publiek dan over de drie CVP-tenoren zelf.

De memoires van vier premiers | Van de Voorde Aloïs

Paperback / softback | Nederlands | Politieke geschiedenis en geschiedenis van de internationale betrekkingen

Sinds het begin van deze eeuw publiceerden Leo Tindemans, Wilfried Martens, Mark Eyskens en Jean-Luc Dehaene, vier voormalige Vlaamse christendemocratische eerste ministers, allen hun memoires, met deze nuance dat Mark Eyskens zich beperkte tot een algemene autobiografie, [lees verder...]

Definitief teruggetrokken

Meer berichtjes van Karl Drabbe

Verdeeldheid in eenheid

Recensie Karl Drabbe - 18/05/2021
De Lage Landen, zeg maar: de Benelux met een stuk van wat vandaag ‘Hauts de France’ heet en het Land van Kleef in Duitsland. Dat is zowat het gebied dat de Lage Landen sinds de middeleeuwen vormen. Een regio in de delta van de grote rivieren, waar een klimaatopwarming voor relatieve landbouwopbrengsten [lees verder]

100 jaar bedevaarten naar de IJzer

Recensie Karl Drabbe - 14/05/2021
In 2020 vond de honderdste IJzerbedevaart plaats. Wat ooit begon als een massamanifestatie in dorpen van gesneuvelde Vlaamse frontsoldaten uit de Eerste Wereldoorlog, evolueerde naar pacifistische colloquia in mineur aan de voet van de IJzertoren. De affiches van de honderd manifestaties werden nu gebundeld [lees verder]

De moord op Hitlers halfnicht

Recensie Karl Drabbe - 13/05/2021
‘Angelika Maria (Geli) Raubal (1923-1931) was een dochter van Angela Raubal, die een halfzus was van Adolf Hitler. Zodoende was Geli Raubal een halfnicht van hem.
Toen Hitler in 1929 een appartement betrok in München, werd zijn halfzuster Angela zijn huishoudster. Samen met Geli woonde [lees verder]

De eerste globalisering

Recensie Karl Drabbe - 13/04/2021
Als er één wetmatigheid de geschiedenis van de mensheid typeert, is het wel continuïteit. Ondanks alle grote theorieën of cesuren die mensen post hoc zien of verklaren in het verleden. Continuïteit is echter zo voor de hand liggend, dat ze weinig verrassend lijkt. Ze doet zich voor tegen de achtergrond [lees verder]

De Dietsche nationaalsocialist

Recensie Karl Drabbe - 11/04/2021
Het is prof. Bruno De Wever die Reimond Tollenaere in een artikel ‘De Dietse nationaalsocialist’ noemde. De meeste hardcore nazi’s in Vlaanderen zaten tijdens de Tweede Wereldoorlog bij DeVlag/Algemeene SS Vlaanderen. Tollenaere koos er echter voor binnen het VNV te blijven, de grootste collaboratiebeweging, [lees verder]

Europees aanmodderen

Recensie Karl Drabbe - 09/04/2021
Aanmodderen. Of voortmodderen. Er is allicht een nuanceverschil. Het ene werkwoord klinkt al minder uitgesproken negatief dan het andere. Volgens Caroline De Gruyter is voortmodderen het motto van zowel de Oostenrijkse Habsburgmonarchie als van de Europese Unie. Ook slordigheid, gekluns, halfbakken compromissen [lees verder]

Moorden in Dresden

Recensie Karl Drabbe - 13/03/2021
Dresden, 1944-1945. De historische stad kreunt onder de bombardementen van de geallieerden. Tienduizenden Duitsers vluchtten uit het oosten voor de Rode Russen. Het Derde Rijk loopt op zijn laatste benen; Hitlers wonderwapen laat het afweten. En als klap op de vuurpijl krijgt de politie er te maken met [lees verder]

BDW: docusoap wordt boek

Recensie Karl Drabbe - 06/03/2021
‘Politiek is een slecht toneelstuk met briljante acteurs.’ Die oneliner hanteert Bart De Wever wel vaker. Het net verschenen boek In het hoofd van Bart De Wever sluit er ei zo na mee af. Datzelfde boek kan je recenseren met een parafrase daarvan: ‘een slecht boek met briljante acteurs’.
[lees verder]

Ik ga op expeditie, en ik neem mee…

Recensie Karl Drabbe - 25/02/2021
‘Ik ga op reis, en ik neem mee…’ U speelde het spelletje als kind zeker ook. Of u speelt het weleens met kinderen en/of kleinkinderen. Eindeloos plezier in de auto, op weg naar een verre vakantiebestemming gegarandeerd. Al kunnen vakantiebestemmingen ons hoogstens doen wegdromen van [lees verder]

Covid doodt, eenzaamheid ook

Recensie Karl Drabbe - 01/02/2021
Wie dacht dat de lockdown een ‘leuke, luie, ontspannende periode zou worden — de hele dag voor de buis of met een spannend boek en een lekker wijntje — had het mis’. Denk maar aan jonge gezinnen met kinderen op een klein appartement. Afstandsonderwijs in arme gezinnen, waar niet voldoende [lees verder]

De middeleeuwen waren anders

Recensie Karl Drabbe - 12/01/2021
De middeleeuwen kwamen ten einde met de renaissance, het quatrocento. Toen zochten geleerden en kunstenaars in Italië terug aansluiting bij het roemrijke verleden van het ‘beschaafde’ Oude Rome. Letterlijk slaat het op de ‘wedergeboorte’ van de ‘Klassieken’. De tien [lees verder]

Complotdenkers, carrièrejagers en charlatans

Recensie Karl Drabbe - 22/12/2020
De vrijmetselarij is wereldwijd gebaseerd op Grote Principes die ook de Franse Revolutie – en vandaag de Franse Republiek – kenmerken: vrijheid, gelijkheid, broederschap. Of bij uitbreiding vrijheid, gewetensvrijheid, religieuze verdraagzaamheid, democratie, wereldburgerschap. Van een goede man een [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.