Onder één (cowboy)hoedje met de buurvrouw

Een excentriek gezin strijkt neer in een slaperig Limburgs provinciestadje. De protagonist in Joost van Driels derde roman raakt mateloos gefascineerd door het cowboygezin Opitz. Of toch vooral door de dochter des huizes. Het duurt niet lang of ook Johans vader wordt nieuwsgierig…

Coming of age

Bijna schoolvakantie in het fictieve Nederlands-Limburgse dorpje Brink. In de klas van de twaalfjarige Johan Vapeur doet een nieuw klasgenootje haar intrede: Sonia Opitz. Sonia’s raadselachtige, vroegwijze appeal is genoeg om Johan een instant ‘een jongen wordt man’-momentje te bezorgen. De bedeesde Johan raakt algauw in de ban van zijn nieuwe klasgenootje en haar exotische familie, wier leven een aaneenschakeling lijkt van exotische reizen en louche zaakjes. Vader Opitz doet in Stetson-cowboyhoeden en moeder, tja, die schijnt een dagtaak te hebben aan de mannen in Brink het hoofd op hol te brengen.

Ten huize Vapeur gaat het er minder excentriek aan toe. De schlemielige vader Henri is zijn wankele positie als pater familias kwijtgeraakt nadat hij het laboratorium waarin hij werkte liet ontploffen bij een vergezocht experiment. Het leven is Henri komen aanwaaien, en hij had ‘geen zin om moeilijk te doen.’ Dan is moeder Lot, een biologieleerkracht, een ander paar mouwen. Zij houdt het gezin stevig in het gelid. Fanatiek drilt ze haar man, Henri, en de zoons Johan en Marc in trainingen die het gezin de eerste prijs in de jaarlijkse gezinskoers moeten opleveren. De mensheid redden, de mens verheffen, daar is het moeder om te doen. De andere gezinsleden ondergaan de manie van moeder knarsetandend. ‘Hoed je voor leraren die niet van vakantie houden’, vat Johan het laconiek samen.

Schaduwkant

Nee, dan gaat Johan liever op pad met de familie Opitz. Van Driel beschrijft trefzeker welke aantrekkingskracht uitgaat van het outlawgezin van enkele huizen verderop, zeker voor het schuchtere zoontje van een gezin waarin de opgeschroefde deugd en normaalzucht steeds duidelijker hun onverdraagzame keerzijde laten zien. Het duurt niet lang of ook vader Vapeur spijbelt in het gezelschap van de familie Opitz, en dan vooral bij buurvrouw Marcella. Maar ook de rock ’n roll ten huize Opitz heeft een schaduwkant. Het staat in de sterren geschreven dat zoiets niet goed kan blijven gaan.

Surrealistische touch

Van Driel houdt de vaart erin: het hele verhaal neemt niet meer dan 175 trefzekere bladzijden in beslag. Het fictieve universum waarin de kleine Johan zijn turbulente coming of age beleeft, heeft een surrealistische touch die doet denken aan het betere werk van filmmaker Tim Burton. Het cowboyhoeden-exotisme kennen we dan weer van bij Vekeman ten tijde van Hotel Rozenstok.

Bij aanvang vraag je je nog af of zo’n verhaal je wel zal blijven boeien, want geef toe: ‘twaalfjarige jongen beleeft coming of age in gezelschap van mysterieus buurmeisje’ dat hebben we al eerder gehoord. Van Driel, neerlandicus van opleiding, gaat evenwel aan de slag met een vernuftig arsenaal aan vooruit- en terugverwijzingen, spiegeleffecten en referenties, die het kleurloze dorpje Brink verbinden met de Kapellekensbaan van Louis Paul Boon, en Wim van Est (‘Zeventig meter viel ik diep, mijn hart stond stil, maar mijn Pontiac liep’) met Icarus. Van Driel toont souplesse, weet zijn versnellingen en pauzes goed te kiezen, de plot dendert als een goed geolied mechaniekje naar een tragische finish. Waarbij de jonge Johan moet ontdekken dat, anders dan in de western, de goeden niet altijd winnen. Maar zijn eer als jonge cowboy is intact.

Het bordeel aan het einde van de straat | Joost Van Driel

Paperback / softback | Nederlands | Literaire roman, novelle

‘En toen wist ik dat ze ook mij ooit in de steek zou laten. Zomaar, van de ene op de andere dag, zoals zij en haar ouders me al eens eerder hadden verlaten. En dan had ik geen vrienden meer, behalve mijn vader.’Johans leven komt op zijn kop te staan [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Michiel Leen

In het hoofd van alleskunner Koen Broucke

BlogMichiel Leen - 01/09/2021
Het gebeurt hoegenaamd niet vaak, maar het komt wel voor dat ik de intense behoefte voel de prachtige stad Antwerpen achter mij te laten en me over te geven aan een radicaal changement de décor. Ik ruil dan, mits het afleggen van een slordige 180 kilometer autoweg dwars door België, met plezier de [lees verder]

De ondraaglijke lichtheid van ‘My Salinger Year’

BlogMichiel Leen - 18/08/2021
Waarin uw dienaar anderhalf uur van zijn mooie jonge leven kwijtspeelt aan een film die weliswaar ‘Salinger’ in de titel draagt, maar amper uitstaans heeft met de kluizenaar-schrijver van Catcher in the Rye.
Bij sommige schrijvers is het zo dat ik meer over hen heb gelezen dan van hen. Een [lees verder]

Bij de 101e verjaardag van een vieze oude man

BlogMichiel Leen - 11/08/2021
De Amerikaanse cultauteur Charles Bukowski zou vorig jaar honderd geworden zijn. De eeuwfeesten hebben een jaartje moeten wachten door de coronapandemie, maar met een jaartje vertraging wordt de zelfverklaarde ‘vieze oude man’ dan toch geëerd. In zijn Duitse geboortestad Andernach, maar ook in… [lees verder]

Avonturen van een amateur-boekhandelaar

BlogMichiel Leen - 28/07/2021
Op een dag besef je dat je boekencollectie je boven het hoofd begint te groeien. Dat je gewoonte om bij de bevriende antiquaar voorraad in bulk in te slaan, stabiliteitsproblemen veroorzaakt in het plafond van de onderburen. Dat je nachttafeltje bezwijkt onder de uitwassen van je tsundoku — leesmateriaal [lees verder]

Onder één (cowboy)hoedje met de buurvrouw

Recensie Michiel Leen - 15/05/2021
Een excentriek gezin strijkt neer in een slaperig Limburgs provinciestadje. De protagonist in Joost van Driels derde roman raakt mateloos gefascineerd door het cowboygezin Opitz. Of toch vooral door de dochter des huizes. Het duurt niet lang of ook Johans vader wordt nieuwsgierig…
Coming [lees verder]

Geslaagde proefrit met ‘Brommer op zee’

BlogMichiel Leen - 21/04/2021
Het geschreven woord en het tv-scherm kennen een moeilijke verhouding, zeker als je bedenkt dat je in wezen een programma maakt voor een publiek dat niet graag televisie kijkt. Kraakt Brommer op zee (Canvas/VPRO) de code van een goed boekenprogramma?
Ik had de kreet ‘dat we dit nog mogen [lees verder]

Bingen met Hemingway

BlogMichiel Leen - 14/04/2021
De documentaire Hemingway | PBS van regisseurs Ken Burns en Lynn Novick is niet blind voor Hemingway’s donkere kanten. Maar een beeldenstorm is het goddank niet geworden.
De mythe Hemingway
Afgelopen week weinig tijd gehad om te lezen. Wel heb ik enkele avonden zoek gemaakt met de nieuwe [lees verder]

Gezocht: literaire projectontwikkelaars voor Boekenbeurs 2.0

BlogMichiel Leen - 07/04/2021
23 kandidaten waren er voor de overname van het failliete Boek.be, maar uiteindelijk werd niemand bereid gevonden zelfs maar een symbolische euro op te hoesten voor de organisator van de Boekenbeurs. Michiel Leen kijkt benieuwd uit naar wat vernieuwers in petto hebben. Want het kind met het badwater [lees verder]

De millennials schrijven (literatuur)geschiedenis

BlogMichiel Leen - 13/01/2021
Een streepje nostalgie naar het heden in deze column. Het eerste literair-historische overzicht van het millenialproza in de Lage Landen is uit, en dat feit  stemt uw dienaar zowaar weemoedig.
‘My theme is memory, that winged host that soared about me one grey morning of war-time. These [lees verder]

Een nieuwe sokkel voor Camus, Sartre en Simenon

BlogMichiel Leen - 06/01/2021
Byebye 2020, en tot nooit meer. Toegegeven, ons voornemen om minder op café te gaan is geslaagd, en we hebben meer tijd dan ooit gehad om te lezen, maar voor het overige is het meer ‘Look back in Anger’ dan ‘La Dolce Vita’ geweest. Moge die verhouding in het volgende jaar dus omgedraaid worden!
[lees verder]

Koken met Reve en online poëzie als remedie tegen coronablues

BlogMichiel Leen - 30/12/2020
Voorlopig bent u nog wel even zoet met de nieuwe Hertmans, Olyslaegers, Spit of Van Reybrouck, die afgaande op de bestsellerlijsten onder zowat elke Vlaamse kerstboom waren terug te vinden. Maar wat gaat u doen als u die uit hebt?
Dat de winteravonden in deze duistere nadagen van 2020 nog zwaarder [lees verder]

Et in Dansaertia ego

Recensie Michiel Leen - 15/12/2020
De protagonisten in Lize Spits nieuwe roman Ik ben er niet zien hun Instagramwaardige leventjes verstoord door plots opstekende waanzin. Voor de opvolger van haar monstersucces Het Smelt tapt Spit verder uit hetzelfde vaatje. Maar wat heeft Spit willen zeggen over de psyche van de millennial?
Cohousing [lees verder]
0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.