Niemand is volmaakt. Maar goh, wat schieten we prachtig tekort!

De geschiedenis zal ons veroordelen.
(…) Maar hoe zit het dan met God? Ik hapte naar adem. Weet je als mensen het over God hebben … Ik denk, ik weet niet zeker of ze altijd… ik bedoel, God is niet iets waarvan je kunt bewijzen of het wel of niet bestaat. Maar zoals ik het bekijk, hebben we geen groter wonder nodig dan de evolutie.’

Verwilderd van Richard Powers is een onwaarschijnlijk euh ‘intellectueel’ boek. Een vader die zijn hoogbegaafde en autistische zoon van negen opvoedt. Dat is al ‘intellectueel’ genoeg. De conversaties tussen die twee zijn adembenemend. De vader is een wetenschapper en hij strooit zijn kennis uit – zonder dat dit storend wordt. Integendeel, het maakt het boek leerrijk en tegelijk avontuurlijk. Het wonder van de natuur, het heelal, de wereld.

De astronomie en de kindertijd hebben veel gemeen.Elk van beide is een reis over enorme afstanden. Elk van beide is een zoektocht naar onbevattelijke feiten. Elk van beide brengt de wildste theorieën voort en geeft mogelijkheden de kans om zich onbelemmerd te vermenigvuldigen. Elk van beide krijgt om de zoveel weken wel een nederlaag te verduren. Elk van beide wordt door de tijd voor raadsels gesteld. Elk van beide staat eeuwig en altijd aan het begin.’

Maar kinderen moeten kunnen functioneren in een mensensamenleving. In de klassieke geneeskunde weten ze blijkbaar geen raad met Robin: hij wordt telkens anders gediagnosticeerd. Asperger? ADHD? Spectrumstoornis? Dwangstoornis OCD?
Na een gewelddadige woedeuitbarsting op school, laat zijn vader hem bij een bevriend wetenschapper deelnemen aan een experimentele neurofeedbacktherapie: een niet farmacologische vorm van therapie om emoties te leren beheersen. Ik bespaar u de technische uitleg, maar let wel, het is boeiend!
Dat verandert veel. Hoe dat afloopt, lees je verder in het boek.

Help! Ik ga dood!

‘Hoe ziet de oceaan eruit, pap?Hoe zag de oceaan eruit? Ik kon het hem niet vertellen. De zee was te groot en mijn emmer zo klein. Er er zat nog een gat in ook. Ik legde mijn hand op zijn kuit. Het leek me het beste antwoord dat ik te bieden had.

De wereld is een experiment in het creëren van waarachtigheid, waarvan het enige bewijs overtuiging is. Vanuit dat besef wil Robin net zoals zijn moeder strijd voeren voor bedreigde diersoorten en vindt zijn eigenste slogan: Help! Ik ga dood!
Hij begrijpt niets van de rust overal. Protesteert er verder niemand tegen iets? Is iedereen hier tevreden met de dingen zoals ze zijn? ‘Hij wilde theater en confrontaties en gefundeerde oproepen tot gerechtigheid van betrokken burgers. In plaats daarvan kreeg hij Amerika’, schrijft Powers.

Energie

Ik hou van gras. Het groeit niet van boven maar van onderen aan. Als de topjes ervanaf worden gegeten, gaat de plant niet dood. Hij gaat er alleen maar sneller door groeien. Echt geniaal!!! (een notitie van Robin)

Niets kan worden beschadigd of vernietigd, beweerde Einstein. Hij had het dan over materie en energie. En hoe die steeds van vorm veranderen.
De mama is gestorven in een verkeersongeluk toen Robin 7 was. ‘En mama wàs toch energie!’, zegt de jongen. Ja, als mam iets was, dan was ze wel energie. ‘Zie je’, zegt de jongen, ‘en nu is ze van vorm veranderd. Volgens mij is ze een salamander of zo.’ Hoe kom je dáár nou bij? ‘Logisch. Omdat ze snel is en van water houdt. En omdat ze helemaal haar eigen soort is, zoals jij altijd zegt.’ (Amfibisch, klein en krachtig, denkt de vader. Hij had haar ooit nietig maar planeetgelijkt genoemd, – wat hij gepikt had uit een sonnet van Neruda) ‘Er is een salamander’, zei de jongen, ‘die wel vijftig jaar wordt. Wist je dat?’
Hij klonk wanhopig.

Dat soort conversaties. Moet ik meer zeggen?

Verwilderd is een hartekreet. Een boek om te koesteren.
En om het gewoon eenvoudig te zeggen: ik vind het een geweldig boek!

 

Verwilderd | Richard Powers

Paperback / softback | Nederlands | Vertaalde literaire roman, novelle

‘Verwilderd’ van Richard Powers gaat over astrobioloog Theo Byrne die een veelbelovende manier gevonden heeft om de hele kosmos af te speuren op zoek naar leven. Daarnaast ontfermt hij zich sinds de dood van zijn vrouw in zijn eentje over de opvoeding van zijn [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Herre Daelemans

Extra korting Van 20/09/2022 tot 27/09/2022.

Wetstraat Blues

Boek van de week
Het wordt grappig mocht het niet zo tragisch zijn.
‘De kloof met de burger’ is er al zo’n 30 jaar en niemand slaagt erin ze te dichten.

Die kloof lijkt zo stilaan structureel te zijn, een vast onderdeel van onze democratie.
VRT journalist Ivan de Vadder, Wetstraatjournalist, [lees verder]

Bekend bij God

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
Kleinood is zo een van die woorden die zich als vanzelf wegstoppen, gierig als ze zijn op zichzelf. Je vindt ze niet wanneer je naar hen op zoek gaat, ze openbaren zich aan jou als hen dat uitkomt. Zomaar, zo lijkt het.
Dit is een kleinood en ik kwam het als vanzelfsprekend tegen. Natuurlijk.
[lees verder]

Het verborgen verdriet

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
‘Daar beneden ligt het meer, glanzend en stil, omzoomd door berken tot aan de waterkant. En het saunahuisje waar de jongens op zomeravonden met hun vader in zaten, na afloop het water in strompelend over de scherpe stenen. In een rij liepen ze, met hun handen uitgestrekt balancerend, als een crucifix.’
[lees verder]

Niemand is volmaakt. Maar goh, wat schieten we prachtig tekort!

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
De geschiedenis zal ons veroordelen.
(…) Maar hoe zit het dan met God? Ik hapte naar adem. Weet je als mensen het over God hebben … Ik denk, ik weet niet zeker of ze altijd… ik bedoel, God is niet iets waarvan je kunt bewijzen of het wel of niet bestaat. Maar zoals ik het bekijk, hebben [lees verder]

Tot leven gewekt, passioneel en vurig

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
Lauren Groff brengt u naar het jaar 1158. ‘De wereld vertoont de vermoeide sporen van de aflopende vastentijd. ‘ Marie de France, zeventien jaar komt het bos uit. ‘Alleen, te paard, in kil maarts gemiezer. De wind luwt. De bomen suizelen niet meer. Marie voelt het hele landschap toekijken hoe zij [lees verder]

Zelfs de stenen zullen huilen

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022

“er was een tijd dat boeken zo kostbaar waren dat we ze met eerbied behandelden, dat we ze aan onze kinderen beloofden, aan onze geliefden schonken..”
Dit is het op ware feiten gebaseerde levensverhaal van Edmond Charlot, een jongen die als 21-jarige zijn droom weet waar te maken: [lees verder]

De vloek van een familie

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
‘Je moest geheimen laten waar ze hoorden: in het rijk van het zwijgen. Vooral de waarheid over ‘De Gebeurtenis’ mocht niemand te weten komen, te gevaarlijk, het toneel van het voorval was immers nog altijd het diepste zuiden van Italië, het kon tot wraakacties leiden, erover schrijven was ronduit [lees verder]

Een onverbiddellijk rapport

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
Generatiekloof.
Hoe volwassenen door kinderen pijnlijk raak geportretteerd worden.
‘Onze ouders, die zogenaamd gezaghebbende figuren .. ze dronken graag: dat was hun hobby of misschien een vorm van eredienst. Wijn en bier en whisky en gin. Ook tequila, rum en wodka. Midden op de dag noemden [lees verder]

Warmte in de poolcirkel

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Alles lijkt hier door anderen op maat gemaakt, op mensenmaat, waardoor je eigenlijk geen idee meer lijkt te hebben hoe de echte wereld er ook alweer uitziet.’ Ruimte? Vanaf mijn balkon kijk ik uit op een lapje grond waar ze tweehonderd nieuwe woningen inplanten.
Maar in de natuur van Noorwegen [lees verder]

Een schreeuw tegen de schaamteloosheid

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘De ziekte ontmenselijkt en maakt van die vrouwen marionetten, ten prooi aan groteske symptomen, willoze poppen in de handen van de artsen, die hen betasten en onderzoeken onder iedere huidplooi. Het zijn niet langer echtgenotes, moeders of jonge meisjes, het zijn geen vrouwen naar wie je kijkt of [lees verder]

Het boek van de hoop

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Het was een adembenemend mooi gebouw, dat viel niet te ontkennen, en toch voelde Nori ondanks deze schoonheid bij de aanblik ervan haar maag verkrampen. ‘

Het is een Japans gezegde: er zijn 50 woorden voor regen, omdat het zoveel regent.
Een geschikte metafoor, dacht auteur Asha [lees verder]

Zonder kunst geen leven

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Omdat de muze‘ is het levensverhaal van Sara de Swart die zich ophoudt en deel uit maakt van de Tachtigers, de nieuwe kunst- en literaire beweging in Nederland, anno 1880 en later.
Net zoals Zora del Buono in ‘De maarschalk’ (hier eerder besproken) de levensloop van haar grootmoeder, [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.