Mijmeren met een voormalig Europees president

Lang geleden ontmoette ik Herman Van Rompuy voor het eerst, in de tuin van zijn huis in Sint-Genesius-Rode. Het was zijn broer Eric die me er heen had gelokt, toen ik die met een cameraploeg volgde in een reportage voor het legendarische programma ‘Strip-Tease’ van de RTBF. Het was de eerste, en bijlange na niet de enige keer, dat ik mijn mening over een politicus moest herzien nadat ik die ontmoet had.

Abortus

Die Herman Van Rompuy bleek allerminst te beantwoorden aan het beeld dat ik van hem had. De man die met zijn broer begon te spreken, leek weinig op de stuurse CVP-partijvoorzitter die Van Rompuy in die periode was. Bovendien begon hij in de duidelijke aanwezigheid van een niet bepaald verborgen camera te spreken over de abortuskwestie, die toen op haar hoogtepunt was.

‘Er belde me zonet weer een begijntje’ zei hij met een monkellachje tegen zijn broer, die in al zijn rebelsheid geamuseerd luisterde naar de openhartigheid van zijn grote broer. Die leek in dit heikel maatschappelijk debat niet een bepaald een reactionair standpunt te huldigen. Ik leerde op die namiddag in de tuin van Herman Van Rompuy dat het geen zin heeft om politici op te sluiten in categorieën van links naar rechts, of van conservatief naar progressief, maar dat het de moeite loont om het mediatiek imago te laten voor wat het is en zelf zonder vooroordelen op zoek te gaan naar wie de mens is achter de politicus.

Stille fan

Ik vertelde het niet meteen aan mijn vrienden, maar sinds die dag was ik een stille fan van Herman Van Rompuy. Ik schreef hem op een dag zelfs een open brief in een voorname Vlaamse krant, om hem te vragen terug te keren als premier, toen ons land bezig was het wereldrecord-zonder-regering te breken. Ik vroeg hem in dat schrijven of hij niet een come-back wou maken in de Belgische politiek omdat ik het gevoel had dat hij niet echt gelukkig was met zijn nieuwe job, het Europees presidentschap. Ik had hem op een foto van een topontmoeting met onder meer Barack Obama gezien en ik vond dat hij er een beetje alleen en verloren bijliep, terwijl politici die ik veel minder hoog inschatte zoals de Italiaanse clown Berlusconi alles deden om zo dicht mogelijk tegen de Amerikaanse president aan te schuren.

Ik ben er zeker van dat Herman Van Rompuy van dergelijke momenten hield en houdt, alone with himself in a crowd, en die koestert om ideeën te laten groeien die nadien de basis zouden worden van zijn korte overpeinzingen of haiku’s.

Onderschat en overschat

In ‘Mijmeringen. Dagboeknotities en haiku’s 2004-2021‘ laat Van Rompuy ons proeven van zijn rijke pensées. Ze bieden voor de aandachtige lezer een inkijk in zijn ziel en in wat hem echt bezighoudt. Zoals hier: ‘ Vrijheid is zich niet meer hoeven in te zetten voor oninteressante zaken, spreken om te behagen of me telkens af te vragen wat anderen ervan denken. Vroeger moest ik dat doen om me politiek staande te houden.’ Dat schreef hij al in 2005.

Het zegt veel over zijn levensfilosofie, die allerminst past bij een streber of een opportunist, maar eerder bij een filosoof waarvan men haast zou denken dat hij per ongeluk in de politiek is versukkeld. En die niet aarzelt om zichzelf te relativeren, zoals bij deze, die hij schreef bij zijn tweede mandaat als Europees president : ‘De zoete wraak op al degenen die mij onderschat hebben – tot mijn eigen verrassing! Ik herinner me dat ik soms zelf zeg dat ik vaak overschat werd. Het hangt van het moment af’

God of Camus

Het boek is geen page-turner. Maar eerder een werk om geregeld ter hand te nemen en op een willekeurige pagina open te slaan. Bijna elk van zijn korte teksten, soms niet meer dan één zin, nodigt uit tot reflexie. Want het gaat niet alleen over politiek, maar over de grote vragen des levens, zoals zijn bedenkingen bij de Franse filosoof Albert Camus, zijn ‘grote trooster in mijn jonge jaren, voor ik God tegenkwam’. Maar zijn contact met het goddelijke dat hij niet als een gevoel maar als een ervaring omschrijft, belet hem niet toe te geven dat het lijden hem het meest aan God doet twijfelen.

Naast zijn eigen mijmeringen biedt Van Rompuy in dit werk ook veel citaten van en referenties naar auteurs, filosofen en theologen aan. Het levert een boek op om niet in zijn bibliotheek te vergeten, maar op zijn nachtkastje te leggen en regelmatig open te slaan om met mondjesmaat te degusteren en nadien te reflecteren.

Mijmeringen is verkrijgbaar in onze online boekhandel.

Mijmeringen | Herman Van Rompuy

Hardback | Nederlands | Waargebeurde verhalen

In de periode waarin de hier verzamelde teksten geschreven werden, stond Herman Van Rompuy eerst aan de absolute top van het Belgische en later ook het Europese politieke toneel. Hij verbindt gebeurtenissen, ontmoetingen en dingen die hij hoort of leest aan bespiegelingen [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Luckas Vander Taelen

Hoe Donald Muylle de weg wijst naar een betere wereld

Recensie Luckas Vander Taelen - 12/06/2022
Kris Peeters denkt dat er binnen een aantal jaren een boek zal verschijnen met als titel ‘de Waanzinnige 21st eeuw’, naar analogie met het klassieke historisch werk van Barbara Tuchman over de 14de eeuw. De eerste decennia van onze eeuw lijken een onstuitbare roetsjbaan van onverwachte gebeurtenissen, [lees verder]

Lachen met wokers en complotdenkers

Recensie Luckas Vander Taelen - 01/06/2022
‘De Vrouw met de gouden arm‘ van Filip Huysegems is een meer dan lezenswaardige roman, en dit om ten minste vier redenen, essentieel om een boek aan te bevelen: het is niet alleen relevant, maar ook goed geschreven, met een onverwacht en verrassend einde en met vooral een grote dosis humor. [lees verder]

Weg met de media , leve de pers!

Recensie Luckas Vander Taelen - 24/05/2022
‘Fuck de media, red de pers‘ van Guido Van Liefferinge is een geëngageerd boek, een pamflet haast dat ons met hoogdringendheid attent wil maken op onrustwekkende evoluties in een wereld die hij bijzonder goed kent. De nu 81-jarige Van Liefferinge verwierf naam en faam met bladen als Joepie [lees verder]

Het einde van links en rechts volgens Hind Fraihi

Recensie Luckas Vander Taelen - 12/04/2022
Als een vermaledijd virus daar niet anders over beslist had, dan zou Hind Fraihi in 2020 vier lezingen gehouden hebben in het kader van de Willy Calewaert-leerstoel. Dat kon dus niet, en dat is bijzonder jammer want wat Fraihi zou verteld hebben, is meer dan interessant.
Dat we dit kunnen stellen [lees verder]

De oorlog van Douglas Murray tegen het woke denken

Recensie Luckas Vander Taelen - 28/03/2022
Douglas Murray is een Engelse auteur die twee boeken schreef met titels als provocerende vlaggen van een niet bepaald politiek-correcte lading: The strange death of Europe (vertaald als Het opmerkelijke einde van Europa bij De Blauwe Tijger) en The Madness of the Crowds. Hij is niet bepaald een [lees verder]

Van Algerije naar Italië

Recensie Luckas Vander Taelen - 12/03/2022
Joachim Pohlmann is natuurlijk niet zomaar een auteur. Hij heeft een uitgesproken profiel als voormalig woordvoerder van de N-VA, rechterhand van Bart De Wever en huidig kabinetschef Cultuur van Jan Jambon. En een tijdlang schreef hij ook columns voor De Morgen waar hij met sardonisch plezier de weldenkende [lees verder]

De identitaire lasagne van een straatkat

Recensie Luckas Vander Taelen - 12/02/2022
Yasmina El Messaoudi zal in de Vlaamse mediageschiedenis herinnerd worden als eerste nieuwsanker van allochtone origine. Ze maakte haar debuut bij TV-Brussel (nu Bruzz) in 2008. Momenteel is ze als journaliste actief bij Radio 2 Vlaams-Brabant.
Aangrijpend
Maar met haar succesvolle mediacarrière [lees verder]

Met ervaren gidsen door het Europees doolhof

Recensie Luckas Vander Taelen - 28/12/2021
De titel van het boek van Tijn Sadée en Bert van Slooten over de Europese Gemeenschap: ‘Het Brusselse moeras‘ is wellicht een commerciële keuze omdat dit een smeuïge aanklacht laat vermoeden tegen schandalen en mistoestanden. En dat is het ook, maar dan ook weer niet. Maar het is vooral [lees verder]

Verlos ons van het kwaad: menselijke bom in Brussel

Recensie Luckas Vander Taelen - 30/11/2021
Het minste dat je van ‘Verlos ons van het Kwaad‘ van Joost Vandecasteele kan zeggen is dat het uitermate goed gedocumenteerd is. Dat is geen geringe verdienste, want de materies waarmee de auteur omgaat zijn allesbehalve transparant of eenvoudig. Vandecasteele combineert het verhaal van twee [lees verder]

‘Van waar dit allemaal komt’: Urbanus, het monument uit het pajottenland.

Recensie Luckas Vander Taelen - 20/11/2021
Ik was net geen zestien toen ik op een zaterdagavond in mijn geboortestad A. naar een optreden ging kijken van een nieuwe komiek die nog niemand gezien had. Maar iedereen had van iemand horen zeggen dat hij ongelofelijk grappig was. Alleen zijn naam al, die toch wat anders klonk dan Miel Cools bijvoorbeeld, [lees verder]

De tien geboden van Sammy Mahdi

Recensie Luckas Vander Taelen - 30/10/2021

Ik mocht Sammy Mahdi interviewen op de Brusselse stadszender Bruzz , in tempore non suspecto, toen hij nog geen staatssecretaris van migratie was. Hij was gewoon de voormalige voorzitter van de CD&V-jongeren, die nipt de strijd om het grote presidentschap van zijn partij verloren had van Joachim [lees verder]

Mijmeren met een voormalig Europees president

Recensie Luckas Vander Taelen - 13/10/2021
Lang geleden ontmoette ik Herman Van Rompuy voor het eerst, in de tuin van zijn huis in Sint-Genesius-Rode. Het was zijn broer Eric die me er heen had gelokt, toen ik die met een cameraploeg volgde in een reportage voor het legendarische programma ‘Strip-Tease’ van de RTBF. Het was de eerste, [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.