Mijmeren met een voormalig Europees president

Lang geleden ontmoette ik Herman Van Rompuy voor het eerst, in de tuin van zijn huis in Sint-Genesius-Rode. Het was zijn broer Eric die me er heen had gelokt, toen ik die met een cameraploeg volgde in een reportage voor het legendarische programma ‘Strip-Tease’ van de RTBF. Het was de eerste, en bijlange na niet de enige keer, dat ik mijn mening over een politicus moest herzien nadat ik die ontmoet had.

Abortus

Die Herman Van Rompuy bleek allerminst te beantwoorden aan het beeld dat ik van hem had. De man die met zijn broer begon te spreken, leek weinig op de stuurse CVP-partijvoorzitter die Van Rompuy in die periode was. Bovendien begon hij in de duidelijke aanwezigheid van een niet bepaald verborgen camera te spreken over de abortuskwestie, die toen op haar hoogtepunt was.

‘Er belde me zonet weer een begijntje’ zei hij met een monkellachje tegen zijn broer, die in al zijn rebelsheid geamuseerd luisterde naar de openhartigheid van zijn grote broer. Die leek in dit heikel maatschappelijk debat niet een bepaald een reactionair standpunt te huldigen. Ik leerde op die namiddag in de tuin van Herman Van Rompuy dat het geen zin heeft om politici op te sluiten in categorieën van links naar rechts, of van conservatief naar progressief, maar dat het de moeite loont om het mediatiek imago te laten voor wat het is en zelf zonder vooroordelen op zoek te gaan naar wie de mens is achter de politicus.

Stille fan

Ik vertelde het niet meteen aan mijn vrienden, maar sinds die dag was ik een stille fan van Herman Van Rompuy. Ik schreef hem op een dag zelfs een open brief in een voorname Vlaamse krant, om hem te vragen terug te keren als premier, toen ons land bezig was het wereldrecord-zonder-regering te breken. Ik vroeg hem in dat schrijven of hij niet een come-back wou maken in de Belgische politiek omdat ik het gevoel had dat hij niet echt gelukkig was met zijn nieuwe job, het Europees presidentschap. Ik had hem op een foto van een topontmoeting met onder meer Barack Obama gezien en ik vond dat hij er een beetje alleen en verloren bijliep, terwijl politici die ik veel minder hoog inschatte zoals de Italiaanse clown Berlusconi alles deden om zo dicht mogelijk tegen de Amerikaanse president aan te schuren.

Ik ben er zeker van dat Herman Van Rompuy van dergelijke momenten hield en houdt, alone with himself in a crowd, en die koestert om ideeën te laten groeien die nadien de basis zouden worden van zijn korte overpeinzingen of haiku’s.

Onderschat en overschat

In ‘Mijmeringen. Dagboeknotities en haiku’s 2004-2021‘ laat Van Rompuy ons proeven van zijn rijke pensées. Ze bieden voor de aandachtige lezer een inkijk in zijn ziel en in wat hem echt bezighoudt. Zoals hier: ‘ Vrijheid is zich niet meer hoeven in te zetten voor oninteressante zaken, spreken om te behagen of me telkens af te vragen wat anderen ervan denken. Vroeger moest ik dat doen om me politiek staande te houden.’ Dat schreef hij al in 2005.

Het zegt veel over zijn levensfilosofie, die allerminst past bij een streber of een opportunist, maar eerder bij een filosoof waarvan men haast zou denken dat hij per ongeluk in de politiek is versukkeld. En die niet aarzelt om zichzelf te relativeren, zoals bij deze, die hij schreef bij zijn tweede mandaat als Europees president : ‘De zoete wraak op al degenen die mij onderschat hebben – tot mijn eigen verrassing! Ik herinner me dat ik soms zelf zeg dat ik vaak overschat werd. Het hangt van het moment af’

God of Camus

Het boek is geen page-turner. Maar eerder een werk om geregeld ter hand te nemen en op een willekeurige pagina open te slaan. Bijna elk van zijn korte teksten, soms niet meer dan één zin, nodigt uit tot reflexie. Want het gaat niet alleen over politiek, maar over de grote vragen des levens, zoals zijn bedenkingen bij de Franse filosoof Albert Camus, zijn ‘grote trooster in mijn jonge jaren, voor ik God tegenkwam’. Maar zijn contact met het goddelijke dat hij niet als een gevoel maar als een ervaring omschrijft, belet hem niet toe te geven dat het lijden hem het meest aan God doet twijfelen.

Naast zijn eigen mijmeringen biedt Van Rompuy in dit werk ook veel citaten van en referenties naar auteurs, filosofen en theologen aan. Het levert een boek op om niet in zijn bibliotheek te vergeten, maar op zijn nachtkastje te leggen en regelmatig open te slaan om met mondjesmaat te degusteren en nadien te reflecteren.

Mijmeringen is verkrijgbaar in onze online boekhandel.

Mijmeringen | Herman Van Rompuy

Hardback | Nederlands | Waargebeurde verhalen

In de periode waarin de hier verzamelde teksten geschreven werden, stond Herman Van Rompuy eerst aan de absolute top van het Belgische en later ook het Europese politieke toneel. Hij verbindt gebeurtenissen, ontmoetingen en dingen die hij hoort of leest aan [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Luckas Vander Taelen

Verlos ons van het kwaad: menselijke bom in Brussel

Recensie Luckas Vander Taelen - 30/11/2021
Het minste dat je van ‘Verlos ons van het Kwaad‘ van Joost Vandecasteele kan zeggen is dat het uitermate goed gedocumenteerd is. Dat is geen geringe verdienste, want de materies waarmee de auteur omgaat zijn allesbehalve transparant of eenvoudig. Vandecasteele combineert het verhaal van twee [lees verder]

‘Van waar dit allemaal komt’: Urbanus, het monument uit het pajottenland.

Recensie Luckas Vander Taelen - 20/11/2021
Ik was net geen zestien toen ik op een zaterdagavond in mijn geboortestad A. naar een optreden ging kijken van een nieuwe komiek die nog niemand gezien had. Maar iedereen had van iemand horen zeggen dat hij ongelofelijk grappig was. Alleen zijn naam al, die toch wat anders klonk dan Miel Cools bijvoorbeeld, [lees verder]

De teletijdmachine van Lucas Catherine

Recensie Luckas Vander Taelen - 09/03/2019
Wie graag eens verloren loopt en niet bang is van een deugdoende duik in ‘de buik van Brussel’ moet het gelijknamige boekje van Lucas Catherine lezen. In het voorwoord van zijn even instructief als amusant werkstuk vertelt de auteur over de Franse zestiende-eewse filosoof Michel de Montaigne. Die [lees verder]

Een boek over Venetië?

Recensie Luckas Vander Taelen - 04/05/2019
Al in 1494 vond Canon Pietro Casola, een geestelijke die op pelgrimstocht naar Jeruzalem trok, dat geen goed idee. ‘Wat valt er nog te zeggen over Venetië?’ verzuchtte hij ‘Het is allemaal al eens gezegd!’ Serge Simonart haalde deze wijze spreuk als aanhef van zijn wondermooi ‘zintuiglijk [lees verder]

Waarom wij niet gedoemd zijn

Recensie Luckas Vander Taelen - 17/05/2019
Aan het begin van ‘Waarom de wereld niet naar de knoppen gaat’ vraagt auteur Maarten Boudry aan de lezer welke van twee stellingen de juiste is: dat er ontzettend veel ellende is in de wereld of dat er nog nooit zo weinig ellende in de wereld is geweest als nu. Het is een provocerende valstrik die [lees verder]

Er zijn geen allochtonen meer

Recensie Luckas Vander Taelen - 26/05/2019
In Sire, er zijn geen allochtonen meer persifleert auteur Youssef Kobo de legendarische brief waarin Jules Destrée in 1912 aan Albert I diets probeerde te maken dat er geen Belgen bestaan, maar enkel Vlamingen en Walen. Meer dan een eeuw later legt Kobo aan Koning Filip uit dat we eens moeten ophouden [lees verder]

Het vergeten verhaal van Antwerpse diamantairs in Havana

Recensie Luckas Vander Taelen - 09/06/2019
Als Herman Portecarero (°1952) dat zou willen, zou hij op een een rijk gevuld leven kunnen terugkijken. Als diplomaat was hij aan onder meer aan de slag in Paris, Addis Abeba, New York, Kingston en Havana. Hij combineerde zijn druk diplomatiek leven met het schrijven van veel boeken, van zijn eerste [lees verder]

Alles over Leopold II!

Recensie Luckas Vander Taelen - 11/10/2020
Johan Op de Beeck houdt er een verwoed schrijftempo op na. Op een paar jaar tijd schreef hij vijf boeken over Napoleon, een biografie van Lodewijk XIV en een roman. Een verschroeiend ritme dat bewondering en verwondering kan afdwingen. Bewondering, omdat de voormalige VRT-journalist er telkens in slaagt [lees verder]

Burgeroorlog in Limburg!

Recensie Luckas Vander Taelen - 28/02/2021
Nekschot: Oorlog, geweld en bevrijding in Tongeren van Rudi Van Doorslaer is het verlate gevolg van een eerder toevallige ontmoeting in 1976, tussen de toen net afgestudeerde auteur en Leander Ghyselinck. Die was 73 als Van Doorslaer hem voor het eerst ontmoette. De man vertelde hem zijn bijzonder bewogen [lees verder]

Een broodnodig boek

Recensie Luckas Vander Taelen - 11/03/2021
Aan het begin van zijn Brood: Een geschiedenis van bakkers en hun brood schetst auteur Peter Scholliers op lyrische wijze het belang dat het onderwerp van zijn onderzoek heeft in ons leven. Brood, stelt de auteur, is leven; het kan nergens en door niemand worden gemist. Daarin zijn arm en rijk altijd [lees verder]

Duitsers tegen Hitler

Recensie Luckas Vander Taelen - 16/03/2021
In het Nederlandse taalgebied is er niet zoveel geschreven over de interne weerstand die in Duitsland bestond tegen het naziregime. Dirk Rochtus schreef met Naar de hel met Hitler een bijzonder volledig boek over de groep Duitsers die op gevaar van hun leven de nazi’s bekampte. Rochtus doet er [lees verder]

De rode oogkleppen van links

Recensie Luckas Vander Taelen - 08/05/2021
Hervé Hasquin is misschien niet zo gekend in Vlaanderen, maar in Franstalig België en dan vooral in Brussel heeft hij geweldig veel aanzien. Hij was zijn professionele leven lang actief als hoogleraar geschiedenis aan de ULB, waarvan hij ook rector en voorzitter van de raad van bestuur was. Daarnaast [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.