Lucky Luke ontmoet K3

Lucky Luke wordt gezocht. Er staat een losgeld op zijn hoofd: 50.000 dollar. Luke redt drie knappe zussen in nood van de Apaches en de drie deernen proberen hem één voor één te verleiden. Uiteraard een rosse, een brunette en een blonde. In de liefde is het ieder voor zich, de eerste die hem kust wint. Gelukkig houdt daar het K3-gehalte op.

Lucky Luke in eigen stijl

Na het magistrale Keizerin Charlotte werkt Matthieu Bonhomme aan een tweede Lucky Luke stripverhaal. Net als in 2016 doet hij dat in zijn geheel eigen stijl. L’homme qui tua Lucky Luke was een briljant album met knipogen naar de iconische western The Man Who Killed Liberty Valence met Jimmy Stewart en John Wayne. Wanted Lucky Luke is een vermakelijk album dat tegelijk in meerdere talen verschijnt, tot en met in het Portugees.

Wie is de striptekenaar die zowel scenario, tekeningen als inkleuring doet van dit bijzondere album? Matthieu Bonhomme (Parijs, 17 juni 1973) is een van de nieuwe grote namen in de stripwereld. Met de reeks Esteban wist hij ook in het Nederlandse taalgebied publiek te winnen voor zijn intuïtieve tekenstijl en zijn eigen universum. Een ander topwerk maakte Bonhomme met Lewis Trondheim namelijk Texas Cowboys. Bonhomme is een vakman. Met een BTS (brevet de technicien supérieur) in arts appliqués is hij ook een exponent van het Franse onderwijs in de kunsten. Een BTS is een soort professionele bachelor waarvoor een baccalauréat (bac) of diploma secundair onderwijs vereist is.

Andere paarden?

De fans van Jolly Jumper zullen veel minder ophebben met Bonhomme, want Bonhommes paarden zijn elegant, maar missen de unieke persoonlijkheid die de geestelijke vader Morris (Maurice De Bevere (Kortrijk, 1 december 1923 – Brussel, 16 juli 2001) zijn knollen meegaf. Het hoofd van Jolly Jumper was een van de duidelijkste bewijzen van het karikaturale talent van Morris. Het leverde eind de jaren 1970 ook populaire popjes in latex en pvc op (in navolging van de smurfenpopjes van Schleich). Toch zijn de paarden van Bonhomme geen echte breuk met de traditie. In het begin waren de paarden van Morris trouwens veel minder karikaturaal getekend (kijk maar eens naar album 3 Arizona).

De inkleuring van dit verhaal is knap maar eenvoudig en zal door die eenvoud niet iedereen bekoren. De lat ligt tegenwoordig immers zeer hoog dankzij inkleuren op de computer en de prachtige effecten die alsmaar meer specialisten bedenken. Deze inkleuring is sober en lijkt vooral geïnspireerd door de oude albums van Blueberry door Jean Giraud en Jean-Michel Charlier. Bij de klassieke albums van Lucky Luke was de inkleuring trouwens ook niet veel soeps, dus wie daar over zeurt mist de essentie. Bij momenten zal de lezer ook onbewust aan Buddy Longway moeten denken door het vele oker en umber.

De strohalm in de mond

Het verhaal is niet bijzonder komisch. Bonhomme schreef geen gags die elkaar in hoog tempo opvolgen.  De typische visuele gags van Morris probeert hij evenmin te emuleren. Toch is de sfeer luchtig en zitten er een paar running jokes in. Vooral de opmerking over de strohalm in de mond van Lucky Luke en roken zijn kostelijk. Bonhomme tekent graag vrouwen en vooral dynamische aantrekkelijke jonge vrouwen. Zeer kuis allemaal, ook dat lijkt een soort jaren 1950 sfeertje met groot Doris Day-gehalte op te leveren.

De personages zijn uiteraard zeer mooi getekend. Bonhomme wisselt tussen zeer realistische tronies en meer schematische zoals IJzerdraad die bij Morris een karikatuur was van de Amerikaanse B-acteur Jack Palance). Qua personages van Morris koos Bonhomme voor de strips uit de jaren 1957-1958. Dit is geen toeval natuurlijk. In de Bende van Joss Jamon tekende Morris zijn scenarist als boef. Eén van de booswichten is dus ook bij Bonhomme duidelijk een karikatuur van René Goscinny.

Deze Franse scenarist is verantwoordelijk voor een aantal van de beste stripverhalen van Lucky Luke. Al is Goscinny hoofdzakelijk bekend van zijn scenario’s voor Asterix, met Lucky Luke kon hij bekend worden door aan een succesreeks scenario’s te leveren. Goscinny schreef ook voor die andere Vlaamse striptekenaar Berck de scenario’s voor Pechvogel.

De slechterikken zijn er weer

Zoals bij alle hommagestrips put Bonhomme uit de oude stripverhalen. Hij recupereert slechteriken – een trend in bijna alle spin-offs en hommage-strips en een regelrechte plaag in reeksen zoals Suske en Wiske. Het levert soms een klein grapje op. De zoon van Phil IJzerdraad heet Rusty. Rusty IJzerdraad. Een beter geslaagde grap is dat de cavalerie altijd net op tijd komt in een western. Ook de bekende rooksignalen van de Indianen duiken een keer op.

Het scenario is dus niet echt een inhoudelijke hoogvlieger. De gegevens dat Lucky Luke op een ‘wanted’ poster prijkt en dat hij drie aantrekkelijke jonge deernen redt en vervolgens probeert af te leveren in het stadje Liberty, leveren nooit een echt goed verhaal op. Het dramatisch doel en de antagonisten blijven relatief zwak uitgewerkt. Toch is het album spannend en fijn om te lezen. De ontknoping is ronduit onnozel, maar dat is eigenlijk niet anders dan bij vele klassieke stripalbums van Lucky Luke. Dit album moet het hebben van de prachtige tekeningen, de sterke scènes en de sfeer. Een sfeer die ondanks het vaak ontbreken van uitgetekende achtergronden en ondanks de zoals eerder reeds aangegeven zeer rudimentaire inkleuring compleet juist blijkt te zitten. Een klassiek voorbeeld van less is more.

Het fijne aan dit album is de ongecompliceerde manier waarop een prachtig getekende Lucky Luke in een soort klassieke western rondrijdt en bepaalde opmerkingen een postmoderne draai geven aan de context. ‘Als je sneller schiet dan je schaduw’ is een duel een executie aldus de op wraak beluste Rusty. De humor is meestal een milde ironie die vooral de fans van de oude albums zal bekoren omwille van de referenties en die ook de van origine Amerikaanse commerciële ‘politieke correctheid’ subtiel over de hekel haalt.

De sterke en mooie vrouwen zijn dan weer atypisch voor die klassieke westernstrip en vormen toch geen veredelde pin-ups.  Het hele stripalbum excelleert eigenlijk door de goede smaak van de maker. Dat laatste is iets heel zeldzaams in de hedendaagse strip.

Lucky Luke Wanted Lucky Luke | Matthieu Bonhomme

Paperback / softback | Nederlands | Strips algemeen

Wanneer hij wordt aangevallen door een premiejager ontdekt Lucky Luke dat hij gezocht wordt voor moord en dat er een prijs op zijn hoofd staat! Tijd om het nieuws te verteren heeft hij niet, zijn hulp is nodig voor een veetransport in nood, geleid [lees verder...]



Meer berichtjes van Lode Goukens

Degelijk boek dat indoctrinatie uitwasemt

Recensie Lode Goukens - 10/12/2021

Om de zoveel tijd komt een vernieuwde versie uit van het boek over ‘Europa’ door VRT-journalist Rob Heirbaut en UGent-professor Hendrik Vos. Eigenlijk gaat het boek over de Europese Unie en het gebruik van de term Europa zegt meestal genoeg. Pro-EU-adepten gebruiken liefst Europa in plaats [lees verder]

Geef de kinderen een cadeau en geniet zelf

Recensie Lode Goukens - 30/08/2020
Terug voor het eten is het tweede album van de stripreeks Suske en Wiske Junior; een album dat geheel bestaat uit 32 pagina’s gags van één pagina. Het album is steengoed, werkelijk subliem, al zullen veel gags eerder voor mama of papa bestemd zijn. Een beter excuus om een album voor de kinderen te [lees verder]

De Kiekeboes in troebel water: prachtig stripverhaal mist iets

Recensie Lode Goukens - 01/09/2020
Het nieuwe album ‘In troebel water’ is vermakelijk en prachtig getekend. De tekenstijl begint wel steeds meer af te wijken van de klassieke Kiekeboe-verhalen van geestelijke vader Merho. Kiekeboe blijft ondanks wel onschuldig en soms kostelijk vermaak voor jong en oud.
De Kiekeboes is één [lees verder]

Morsen met Homerus en Vergilius

Recensie Lode Goukens - 09/09/2020
Soms vraagt een recensent zich af wat auteurs bewoog om een klassieker uit de wereldliteratuur te nemen en die dermate te verkrachten dat het bijna een strafbaar feit zou horen te zijn. Het stripboek De laatste Trojaan is zo’n misbaksel.
Niet van de minsten
De auteurs zijn nochtans niet [lees verder]

Franse censuur vertekende Belgische strip

Recensie Lode Goukens - 13/09/2020
Door de stripalbums die Eddy Paape tekende voor de reeks Jan Kordaat uit te brengen in één bundel rehabiliteert uitgeverij Scratch een van de meest onderschatte Belgische striptekenaars van de jaren 1950. Dankzij een aantal boeiende achtergrondartikels krijgt de lezer ook de context van die jaren mee. [lees verder]

Kleine prachtige lelijke tekeningen

Recensie Lode Goukens - 16/09/2020
Met Het drama van Wortelana brengen Linthout en Urbanus het 190ste stripalbum uit van de bv-strip rond de komiek Urbanus. Het album valt zeker te pruimen en is als onschuldige absurde ontspanning gewoon wat het pretendeert te zijn. Toch is het fenomeen van een lelijk getekende, absurde en vulgaire strip [lees verder]

Spannende strips rond oldtimers

Recensie Lode Goukens - 20/09/2020
De reeks Brian Bones  van tekenaar Georges Van Linthout en scenarist Rodolphe combineert mooie klassieke auto’s en spannende strips. De eerste twee delen verschenen onlangs in het Nederlands bij Silvester en het vierde album verscheen pas in het Frans bij Paquet. Het blijken stuk voor stuk topalbums. [lees verder]

Daedalus en Icarus is een hoogvlieger

Recensie Lode Goukens - 26/09/2020
Het album Daedalus en Icarus uit 2016 was de internationale doorbraak van de Italiaanse striptekenares Giulia ‘Hicka’ Pellegrini. Het bleek het bewijs dat een degelijk scenario sluimerend tekentalent van de marge naar het hoofdpodium kan brengen. Het scenario van Clotilde Bruneau – die toen ook [lees verder]

Beter een goede kopie dan een slecht origineel

Recensie Lode Goukens - 12/10/2020
Met Blauwblauw neemt een nieuwe striptekenaar de reeks de Kiekeboes over. Of althans een deel ervan. Er lijken immers meerdere teams aan te werken, wat opvalt aan de verschillende tekenstijlen.
Blauwblauw (nummer 156) werd getekend door Steve Van Bael en geschreven door Bruno De Roover. Jos Vanspauwen [lees verder]

De Ilias in strip – het kan en het kan goed

Recensie Lode Goukens - 14/10/2020
Al vaak vatten onverlaten de Ilias aan om er een stripverhaal van te breien. Meestal met desastreuze gevolgen. De Franse uitgeverij Glénat slaagde er tussen 2016 en 2020 in om een hele cyclus op te zetten met telkens bijzonder goed geslaagde verstrippingen van de klassieke mythes. Uitgeverij Daedalus [lees verder]

Een Nederlandse ooggetuige van de Spaanse burgeroorlog

Recensie Lode Goukens - 17/10/2020
Egodocumenten uit de Spaanse burgeroorlog zijn zeldzaam in onze contreien. Door de Tweede Wereldoorlog bleek in Vlaanderen en Nederland nauwelijks interesse voor dit conflict op het einde van de jaren 1930. De generale repetitie van de Duitse en Italiaanse luchtmacht en vloot kon buiten het Iberische [lees verder]

Op zoek naar de bronnen van de Nijl

Recensie Lode Goukens - 18/10/2020
Een Engelsman in mijn boom, geschreven door Olivia Burton en getekend door Mahi Grand, is een fraai uitgegeven graphic novel met vele verdiensten. Historische feiten, verdichting, fictie en humor zorgen voor een prachtig verhaal over de controversiële ontdekkingsreiziger Richard Francis Burton en de [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.