Lenin, plunder de plunderaars

De titel is een vondst, de omslag toont een leeuwachtige hondenkop in Vlaamse kleuren met een zweem rood. Uitgeverij EPO publiceert ‘Debatfiches van de Vlaamse elite’. De Vlaamse Osservatore Proletaro (EPO staat voor Education Prolétaire, Proletarische Opvoeding) groepeert denkend klein links in Vlaanderen.

EPO zweert bij de vader van het dolgedraaide marxisme, Lenin, en diens recept: ‘Plunder de plunderaars’. Ik betaalde 24,90 euro voor het boek omwille van de leuke titel én uit nieuwsgierigheid om te weten wie voor de zuiveren vandaag de plunderaar is of morgen zal zijn. Kopen kan u het niet in de Doorbraak webwinkel, want EPO verstrekt geen toestemming tot verkoop omdat ‘jullie lezerspubliek niet het onze is’, zoals ze eerder lieten weten. Halsstarrigheid is ook een eigenschap.

Wijnhuizen hebben kelderrestjes. De ‘Debatfiches’ zijn deels kelderrestjes van EPO. Tekst na tekst bots je op de traditionele vrienden van het huis en/of vastbenoemde werknemers van Vlaamse universiteiten, pennen van het ABVV, leden van het Masereelfonds (van communistisch naar vandaag extreemlinks) en medewerkers van Aktief, het ledenblad van het fonds. Het boek is onder meer een eerbetoon aan Jan Blommaert, een pilaar van EPO, die te jong overleed in 2021, en als socio-linguïst weet dat taal niet neutraal is. Voor hem was taal gelijk aan strijd, klassenstrijd.
Wat Blommaert, hij is present met twee teksten, en de overige auteurs bindt is het nazicentrisme.

Zevenenzeventig jaar na de dood van Adolf Hitler ontdekken zij bijvoorbeeld bij VOKA, N-VA, VB, Doorbraak, de hoofdredactie van VRT (die de foute Stijn Baert en Geert Noels godverdomme toelaten in debatprogramma’s) knooppunten voor de rechtsradicale overname van de samenleving. Partijpolitiek ben ik nooit geweest, muggenziften om rechtse N-VA’ers te vinden is werk voor anderen, wel ben ik reeds vijftig jaar waarnemer van VEV en VOKA. Als er ergens op de aardkloot propere, onschuldige, te brave en voor 95% sociale ondernemers zijn dan wel in Vlaanderen. Hen vergelijken met de uitwassen van het neoliberalisme is clownesk. Wat er in België ooit heeft bestaan aan hyperkapitalisme en hyperkapitalisten was Brussels, Franstalig en stinkend elitair.
De EPO’ers verdedigen het onland België als onomstotelijk huis van de Vlaamse en Waalse proletariërs. Het is hun beider bloedland. EPO idealiseert het wrakkige België dat overleeft dankzij een performant Vlaanderen dat het uitgeputte Brussel en het verder wegzakkende Wallonië boven water houdt. Dit land is kapot en het is geen proletarische plicht om het te laten bestaan.

Taalstrijd is klassenstrijd

Het openingsessay van de co-redacteurs, Robrecht Vanderbeeken (co-uitgever EPO, jarenlang actief als vakbondsverantwoordelijke cultuurwerkers ABVV-ACOD) en Karim Zahdi (voorzitter Masereelfonds), mag er zijn en brodeert op het thema dat de huidige taalstrijd een klassenstrijd is. De schrandere Italiaanse marxist Antonio Gramsci is de patroonheilige van de EPO’ers en stelde dat wie erin slaagt om haar of zijn taal op te leggen aan het maatschappelijke debat, de culturele hegemonie (wat zijn dada was) reeds deels heeft verworven. Het duo redacteurs: ‘Ons woordgebruik is daarom beslissend in de ideologische machtsstrijd die ons leven bepaalt’.

Karim Zahidi is schrander met de analyse van de Vlaamse ontvoogdingsstrijd (dit verleden is oké) en schermutselt kort met Kevin Absilis en Mark Elchardus over het verwijt van de eerste dat links een vorm van averechts nationalisme beoefent (de elitaire verwerping door linkse intellectuelen van de Vlaamse identiteit) en het verwijt van de tweede ‘dat de linkerzijde door het afwijzen van eigenheid een slagkrachtige staat onmogelijk maakt’. Zahidi: ‘De keuze volgens Absilis en Elchardus is duidelijk: (Vlaams)-nationalisme of extreemrechtse barbarij’.

Rechtvaardigheid

Laten wij EPO tegenspreken met Adam Smith, voor links de vader van de hedendaagse rotzooi. In de werkelijkheid was hij een ethicus met een baanbrekende analyse van de staathuishoudkunde. In 1759 publiceert Smith The Theory of Moral Sentiments, dat zeer weinigen kennen, waarin hij de oorsprong onderzoekt van rechtvaardigheid. Hij schrijft dat mensen een natuurlijke neiging hebben om zich om anderen te bekommeren, ook als dat niets oplevert. Sympathie voor de naaste is een drijfveer voor menselijk handelen. Tegelijk is een mens in staat van buitenaf zijn eigen daden moreel te beoordelen.

Zeventien jaar later verschijnt The Wealth of Nations, slechts ruim twee eeuwen later voor het eerst vertaald in het Nederlands als De Welvaart van Landen, een systematisch werk over economie. EPO’ers en hun geestesgenoten citeren kortzinnetjes als ‘de onzichtbare hand’ en zien het als een vrijgeleide van Smith voor uitbuiting en hyperkapitalisme. Niets is minder waar. Smith verwierp hebzucht en uitbuiting en zal de uitwassen van het kapitalisme nooit gewild hebben. Smith pleitte voor zelfbeheersing en het volgen van drie zaken: rede, principes en geweten. Vergelijk hem met de natuurkundige Newton, deze was geen ‘voorstander’ van de zwaartekracht. Hij beschreef wat hij vaststelde. Punt.

Houdbaarheidsdatum

Smith observeerde en bleef een evenwichtige telg van de Schotse Verlichting. Voor hem moest de overheid de economie ruimte geven en tegelijkertijd regelend optreden. De staat diende te zorgen voor infrastructuur, onderwijs en defensie en behoorde de burgers te beschermen tegen onrechtvaardigheid. Hij begreep de keerzijde van de arbeidsverdeling, een van de mechanismen die hij beschreef, en besefte hoe lopendebandwerk de werknemers afstompte. Zijn recept? Een betere scholing van mensen want die maakte hun leven draaglijker.

De profetische Smith uit de achttiende eeuw heeft een langere houdbaarheidsdatum dan de profetische Marx uit de negentiende eeuw. En de avant-garde van de ondernemers anno 2022 is bezig met humaan werk, diversiteit, democratie, ecologie en mensenrechten. EPO denkt in karikaturen.

Debatfiches van de Vlaamse elite |

Paperback / softback | Nederlands | Mens en maatschappij algemeen



In stock

Meer berichtjes van Frans Crols

Wees niet dom, Afrika is een macht

Recensie Frans Crols - 04/10/2022
Afrika is geen land is een olifant van een boek: groot, machtig, statig, amusant, aanlokkelijk. Dipo Faloyin is journalist, geboren in Chicago, opgegroeid in Lagos en woont in Londen. Hij kust zijn continent, colporteert zelfspot en ziet westerlingen als rovers. Wat hij bewijst.
Eén land zonder [lees verder]

Weg met Balthasar Boma, leve ondernemer Ignace Van Doorselaere!

Recensie Frans Crols - 28/09/2022
Balthasar Boma is de enige ondernemer die alle Vlamingen kennen, maar eigenlijk zou dat Ignace Van Doorselaere moeten zijn. Je krijgt er twee voor de prijs van één. Deze braderie weegt twee boeken over ondernemen: De Essentie van Ignace Van Doorselaere en het engelstalige Woke Inc. van Vivek Ramaswamy. [lees verder]

De wiegen van de wetenschap

Recensie Frans Crols - 30/08/2022
Ja, u leest het goed, geen wieg wel wiegen. Maand na maand miezert smaad op de westerse eigendunk. De analyse met de vernietigende inzichten over China is pas lauw of de prediking hoe Afrika zijn noorderbuur zal klem rijden bezet de boekentoptien. De Hottentot met het geschrift hoe het gregoriaans daar [lees verder]

Mandeville: de Vlaamse vader van de economie

Recensie Frans Crols - 26/07/2022
Vlaanderen is braakland voor filosofen als Augustinus, Descartes, Hobbes, Kant en Hegel. Wel is er het (onbekende) vaderschap van Bernard Mandeville, een Vlaamse Nederlander, die Adam Smith, David Hume en Charles Darwin inspireerde.
Niet 1 Vlaming op 100, noch 1 liberaal op 1000, zeker geen 1 op [lees verder]

Lezen en schrijven zijn mirakels

Recensie Frans Crols - 10/07/2022
Schattingen van het ontstaan van taal variëren van 50.000 jaar tot 1,9 miljoen jaar. Lezen en schrijven van 26 gecombineerde hanenpoten zijn mirakels.
Deze tekst is een combinatie van 26 hanenpoten op een bladzijde of een scherm die voor u zinnen vormen met een betekenis. Schrijven is van een [lees verder]

Woody Allen en de Vlaamse Beweging

Recensie Frans Crols - 03/06/2022
Messianisme is een Joodse traditie en voortgang die uitwaaierde. Het is Bijbels, christelijk, marxistisch, ecologisch, Vlaams, actueel. Je vindt messianisme in eigen dosissen bij Franz Kafka, Martin Buber, Karl Marx, Woody Allen, Greta Thunberg, Bart De Wever en Tom Van Grieken.
Een sliert messianisme [lees verder]

Lenin, plunder de plunderaars

Recensie Frans Crols - 17/05/2022
De titel is een vondst, de omslag toont een leeuwachtige hondenkop in Vlaamse kleuren met een zweem rood. Uitgeverij EPO publiceert ‘Debatfiches van de Vlaamse elite’. De Vlaamse Osservatore Proletaro (EPO staat voor Education Prolétaire, Proletarische Opvoeding) groepeert denkend klein [lees verder]

Rusland, de hel van Dante

Recensie Frans Crols - 10/05/2022
Scheldwoorden passen niet bij een boekbespreking. Je moet je bij de bundel van Bill Browder hoofdstuk na hoofdstuk verbijten. De top van Rusland is melaats met korstendikke leugens en zwavel.
De Goddelijke Komedie
‘De stromen bloed die uit hun wonden dropen, vormden, tezamen met hun [lees verder]

De kudde graast verder

Recensie Frans Crols - 20/04/2022
Eén buitenbeen is geen doorbraak. De Vlaamse pers blijft een weide met een ampele kudde. De oplossing is Nederland.
Wat is een kopblad? Het antwoord vindt u achteraan, gelieve toch eerst enkele paragrafen te lezen. Luc Pauwels is een crème van een VRT-journalist, met zijn reportages, dossiers [lees verder]

Matthias Desmet ‘De psychologie van totalitarisme’ en het Ministerie van Waarheid in Moskou

Recensie Frans Crols - 08/03/2022
De oorlogsroes van de Russen weerkaatst het rijzende totalitarisme van het Kremlin. Na de drollige Stalin en Hitler is Poetin dé moderne totalitair, een man met het lijf en de kop van de hoofdacteur van een kantoorsoap. Het gevaarlijkste type.
Transhumanisme
Een koene en modieuze denker [lees verder]

De kerk trilt los van Vlaanderen

Recensie Frans Crols - 01/03/2022
Kerkelijk had 1962 een primeur, een diepteduik met een onderzoeksboek in de Vlaamse Kerk door gewijden en leken. Zestig jaar later volgt een herhaling met ‘De Kerk in Vlaanderen’. Luidt de titel over 60 jaar ‘De Islam in Vlaanderen’ bij gebrek aan Kerk?
Verzwakking
In [lees verder]

Waarom de wereld niet sneuvelt

Recensie Frans Crols - 15/02/2022
‘De wereld in 2050 kapot’. Groene catastrofisten verspreiden dergelijke profetieën. De werkelijkheid is verwarrender én veerkrachtiger dan het refrein ‘Het einde is nabij’. Een wijs boek vindt de weg.
Homo Deus, ja u en ik zijn Mensgoden, staat tussen mijn boeken. Het [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.