Jef Mermans over Holland-België in de jaren ’50

‘Uit de ontmoetingen met Oranje ontstaan hechte vriendschappen’

Aan de vooravond van de derby der Lage Landen van 15 april 1951 heeft Mermans’ kamergenoot Rie Meert pijn in de nieren. In pyjama verlaat Jef de kamer en daalt de trap van het statige Scheveningse Kurhaus Hotel af . Op zoek naar een dokter duwt hij een willekeurige deur open. Maar in plaats van in een dokterskabinet staat hij plots in een balzaal, waar een vrolijk feest aan de gang is. Een man in rok, die vanwege overmatig jeneververbruik nog vrolijker is dan de rest van het bonte gezelschap, herkent Mermans en grijpt hem bij de arm. Opeens is hij omringd door een geëxciteerde menigte, die hem dwingt met een mooie blonde dame te dansen. In pyjama! Hij kan ternauwernood ontkomen en vindt uiteindelijk de dokter die hij zocht. Meteen troont hij de arts mee naar boven. Van op de trap al is te horen hoe Meert het op zijn bed uitschreeuwt van de pijn. Aangekomen in de kamer kan de dokter niets anders dan vaststellen dat Rie Meert onmogelijk kan spelen. François Daenen wordt zijn vervanger.

België verliest met 5-4. Onder indruk van de menigte mist Mermans twintig minuten voor tijd een penalty.

Zijn laatste wedstrijd voor de publicatie van ‘Mijn Voetbal en ik’ is wel de meest dramatische en werpt een donkere schaduw op al de voorgaande.

In een duel met de Nederlandse verdediger Henk Schijvenaar, met wie Mermans goed bevriend is, breekt de Nederlander zijn been. Zowel Schijvenaar zelf als de scheidsrechter verklaren dat Mermans geen schuld treft. Voor de volgende interland, wanneer Schijvenaar opnieuw van de partij is, vraagt Mermans de Belgische selectieheren om hem niet tegenover Schijvenaar op te stellen. Anders vreest hij dat zijn prestatie er zwaar onder zou kunnen lijden. Dichter dan twee meter zou hij niet op de verdediger willen naderen.

Er lijkt iets gebroken. Onherstelbaar. De wedstrijd waar hij telkens zo fel heeft naar uitgekeken, hoeft plots niet meer. Nochtans heeft hij van weinige confrontaties zo fel genoten als van deze bijzonder sfeervolle derby’s zoals hij in zijn boek beschrijft:

“De Nederlandse menigte heeft meer invloed op het spel dan om het even welk ander publiek ter wereld. De Italiaanse en Spaanse furie, de kwinkslagen van de Parijse fijnzinnigen, het perfect geoliede orkest van Wembley of zelfs de beruchte Hampden Roar in Glasgow vergaan in het niets bij de machtige golven die vanuit de Amsterdamse volksplaatsen of van de tribunes van de Rotterdamse Kuip komen gerold.”

Voor Mermans is Holland-België veel meer een derby van het volk dan België-Holland. “Het Hollandse publiek komt niet naar het stadion om zijn ploeg te zien winnen maar om ze te doen winnen. Vandaar die gigantische vocale energie. Zelfs wanneer het spel stilligt, gaat de zilveren vloot tekeer. Hun begeestering is een ware prikkel voor Oranje. In goede of in slechte vorm, knappe technisch onderlegde spelers of robuuste ballentrappers smelten plots samen tot een alles gevend legioen dat onder invloed van een uitzonderlijk morele doping wonderen van strijdlust verricht. Dit verklaart de vele uitslagen waarvoor vele nuchtere voetbalanalisten geen pasklare uitleg hadden ook al wezen ze op de tactische tekortkomingen van de Rode Duivels. De Hollandse menigte speelt als het ware zelf mee. Die onafgebroken aanmoedigingen stuwen de Oranjemannen niet alleen vooruit maar brengen door die storm van prikkels de tegenpartij ook van de wijs. Maar nooit verliezen ze daarbij de fairplay. Het is hen erom te doen de eigen ploeg aan te moedigen, niet de tegenstander te beledigen.”

“Net daarom is Holland-België de meest indrukwekkende affiche die de Rode Duivels betwisten. Ondanks de naam en de faam van vele andere tegenstanders.”

Uit deze ontmoetingen ontstaan hechte vriendschappen met Piet Kraak, Rinus Terlouw, Abe Lensta, de eerder genoemde Henk Schijvenaar en Faas Wilkes.

In die derby’s der Lage Landen kijken supporters en pers elke keer weer reikhalzend uit naar de duels die Mermans en Coppens uitvechten met de Nederlandse massieve stopper Rinus Terlouw. Elk op zijn eigen manier en in zijn eigen stijl.

Terwijl Mermans de directe confrontatie schuwt en vooral de vrije ruimte opzoekt om van Terlouw weg te komen, gaat Coppens die confrontatie net wél aan. Dan grapt hij naar z’n tegenstander met de woorden: “Ik ben helemaal niet bang van jou…”, al zal dat destijds veeleer geklonken hebben als “ik zen echt ni bang van aa”.

De derby wordt ook gekenmerkt door hoge scores. 6-3 voor Nederland in 1946, 7-2 en 6-7 voor België in 1950 en 1951. Het lijken wel tennisuitslagen.

België’s grootste handicap op de internationale scène is de professionele achterstand. Talent is er nochtans genoeg. In tegenstelling tot in de meeste Europese landen, waar het professionalisme al ingeburgerd is, verloopt het omschakelingsproces van amateurisme naar professionalisme in ons land bijzonder traag. Tegen de grote voetballanden staan de Rode Duivels vaak met de rug tegen de muur.

 

Meer berichtjes van Redactie De Witte Duivel

Het Heizeldrama (1/7)

BlogRedactie De Witte Duivel - 24/09/2022
1983-1984: LIVERPOOL, CITY OF MUSIC & FOOTBALL
Finale: Liverpool FC – AS Roma 1-1, penalty’s 4-2; 30 mei 1984, Stadio Olimpico Rome
De weg naar de finale in Rome…
(N.v.d.r.: In zeven afleveringen brengen we twee hoofdstukken uit ‘Het Gouden Boek van de Beker met de Grote [lees verder]

Digitale aanmoedigingen in Polen

BlogRedactie De Witte Duivel - 24/09/2022
Wie lang genoeg voetbal volgt, kan zich wellicht nog herinneren hoe massaal Zweden op het WK van 1958 in eigen land werd opgezweept tot het bereiken van de finale. Een speciale cheerleader gaf de maat aan, zwaaiend met de nationale vlag. ‘Heja Sverige!’, ’luidde de yell, die in allerlei varianten [lees verder]

Good en slecht nieuws van de Pingelieër

BlogRedactie De Witte Duivel - 23/09/2022
BAD NEWS
Het Oktoberfest is begonnen en dus is iedereen in Bayern in opperbeste stemming… Zoniet bij Bayern München waar, na het 4e puntverlies op rij, een “Krise” dreigt. Het team van Julian Nagelsman verloor bij streekgenoot FC Augsburg met 1 – 0 en dat schmerzt sehr bij der Rekordmeister. [lees verder]

De Twee Wijzen: Dat Antwerp zo goed presteert is louter te danken aan toptrainer Mark van Bommel

BlogRedactie De Witte Duivel - 23/09/2022
De messcherpe inzichten van Frank en Peter zijn binnen over “det menneke uit Brach”. Is Mark van Bommel top of flop?
Frank (voor de stelling): Na de fiasco’s bij PSV en Wolfsburg was het een question Mark of het nog ergens wat zou worden met de Limburger aan het roer. Maar toen was daar opeens [lees verder]

16. Offside & onside – 23 september 2022

BlogRedactie De Witte Duivel - 23/09/2022
Offside

De volledig terechte rode kaart voor Roberto Martinez. Hoe haal je het als coach van een nationaal team in je hoofd om op die manier vals te spelen? Dit verdient meer dan een blaam en een schorsing. KBVB, neem je verantwoordelijkheid en veroordeel dit openbaar.
Charles De Ketelaere [lees verder]

Op zoek naar de ‘penaltykiller’

BlogRedactie De Witte Duivel - 20/09/2022
Liefst zes keepers moesten zich dinsdag onderwerpen aan een bijna wetenschappelijk penalty-experiment, dat Louis van Gaal in de aanloop naar het WK voor de Oranje-selectie noodzakelijk achtte.  Cillessen, Flekken en de debutanten Pasveer en Noppert, alle vier opgenomen in de groep van 24 spelers, kregen [lees verder]

Wat te onthouden van het weekeinde? Club Brugge: te groot voor Europa, te klein voor België

BlogRedactie De Witte Duivel - 18/09/2022
PLOEG VAN DE WEEK: Standard, dat Club Brugge door de mangel haalde
SPELER VAN DE WEEK: Philip Zinckernagel met twee fantastische goals tegen Club Brugge
BELGIE
De cijfers van Antwerp ogen week na week indrukwekkender: 29 op 29. Helaas geldt dat niet voor het geleverde voetbal. De Great [lees verder]

Goed en slecht nieuws- Pingelieër

BlogRedactie De Witte Duivel - 17/09/2022
BAD NEWS
Serdar Gözübüyük weigerde elk commentaar na de late overwinning van PSV op RKC Waalwijk. De scheidsrechter vertolkte een hoofdrol door de thuisploeg in de extra speeltijd een discutabele penalty toe te kennen. Dat deed denken aan vorig seizoen, toen Gözübüyük na een twijfelachtige [lees verder]

15. Offside & onside – 16 september 2022

BlogRedactie De Witte Duivel - 16/09/2022
Offside

Tegendraads: was Club Brugge nu zo goed? Of was Porto zo zwak?
Tegendraads: Michel Verschueren was een ongelofelijk goede manager. Punt.

Onside

Het was ook nu een goede week voor ons Belgisch voetbal. Zelfs het geleverde voetbal was in het algemeen [lees verder]

Mister Michel, de man die niet kon verliezen

BlogRedactie De Witte Duivel - 14/09/2022
Nauwelijks twee maanden terug zag ik Michel Verschueren nog op Anderlecht bij de voorstelling van het boek van Stefan Van Loock over Jef Mermans. Zijn vrouw, die een paar weken later zou overlijden, was er nog bij en Mister Michel was nog helemaal de oude. ‘Wie niet aanvaardt dat Jef Mermans Anderlecht [lees verder]

Michel Verschueren

BlogRedactie De Witte Duivel - 14/09/2022
Interview met Michel Verschueren
Uit het boek ‘Helden met darmkanker’ van Luc Colemont en Piet den Boer.
Interview uitgeschreven door Raf Willems
Verschijningsdatum: oktober 2018
‘Op een bepaald ogenblik dacht ik dat mijn tijd gekomen was, net voor mijn darmoperatie. [lees verder]

Ook Lukaku kon Struijk niet verleiden

BlogRedactie De Witte Duivel - 13/09/2022
Op zijn zoektocht naar linksbenige verdedigers en geschikte keepers is Louis van Gaal uitgekomen bij een ‘halve Belg’ en een reus uit Friesland. Vooralsnog blijven de WK-kansen van Pascal Struijk en Andries Noppert beperkt tot een plekje op een voorlopige lijst met 32 spelers voor de komende interlands [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.