Hier geen kind van de kolonie

Wie is de meest hardnekkige hater van Leopold II? Wie vergelijkt hem het brutaalst met massamoordenaars als Hitler, Stalin en Pol Pot? In de Olympische Spelen van Congolezen in België, zuiver zwart of mesties, die hun stinkende best doen om elkaar en iedereen te overschreeuwen in hun haat tegen het kolonialisme en het grootste symbool van die periode, Leopold II, passen vooraanstaande Congolezen in het moederland niet.

Zijn waarheid

Marcel Yabili is in Mijn Waarheid over Leopold II een tegenstander van de grootste Congolese vijanden en de lawaaiigste blanke critici van de eigenaar-stichter van Congo Vrijstaat. De schrijver is jurist, woont in Congo en is vijftig jaar actief met boeken, pamfletten en wetenschappelijke teksten over zijn vaderland. Hij was geen getuige in de slapste van de vier Kinderen van…-reeksen (Collaboratie, Verzet, Holocaust, Kolonie). Gemakshalve klonk er de klassieke rimram: wij witten zijn schuldig, hebben Congo en de Congolezen vernederd en vermoord en lieten niks deugdelijks na. Zeker niet die pilarenbijters van de missies.

Marcel Yabili verwerpt bladzijdenlang het gruwelverhaal over de massaal afgehakte handen als uiting van de rottigheid van de agenten van Leopold II en de eerste ondernemers in het Congobekken. De bewijzen ontbreken en de dezelfde foto’s worden ritueel herhaald. Je moet Afrikaan zijn om, zoals Yabili, het ontbreken van verhalen die van generatie naar generatie over dergelijke systeemverminkingen, als smerige import van perverse blanken, verteld worden aan te halen als een hoofdbewijs hoe bijkomstig die folteringen waren. Als ze al zo bedoeld waren.

Congo Vrijstaat leefde in stamverband en vertelde kennis was er eigen en – tot radio, kranten, telegrafie doorbraken – meteen de uitsluitende communicatie. Sporen van de bestialiteit, begaan door de blanken van Congo Vrijstaat, ontbreken in de verhalen. Ook bij President Sese Seko Moboetoe, nochtans geboren en getogen in de Evenaarsprovincie, het oogstgebied van de rubber, geëxploiteerd door de twee vroeg-koloniale ondernemingen Anversoise en Abir (in een klein landsdeel in het noordwesten van een staat die tachtigmaal groter is dan België). Hij heeft nooit gezinspeeld op het slagersverhaal. Alhoewel dat hem in de kaart had kunnen spelen.

De Afrikaanse volkeren op het wereldtoneel

Bij Leopold II hoort, ondanks kritische bedenkingen over zijn beleid, eveneens en zeker zo belangrijk, meent Marcel Yabili, en hij brengt bewijzen aan, erkentelijkheid voor de entree van de volkeren van westelijk Centraal-Afrika, tot de wereldgemeenschap.

Waar bij Yabili het sarcasme stroomt is de zogezegde moord door de vorst en zijn trawanten op 10 miljoen Congolezen. Nep is het verhaal dat tot nu toe de ronde doet door krukkige demografie, met als hoofdschuldige, Henry Morton Stanley. De Amerikaan Adam Hochschild, zonder stevige Afrikakennis, puurde uit Stanley’s Engelstalige reisverslag het horrorboek King Leopold’s ghost, 1998, en Ben Affleck perst de leugen, op basis van Hochschilds verzinsels, verder uit in een film die in 2021 verschijnt.

Stanley raamde met wat hij zag langs de Congostroom en zijrivieren het bewonersaantal van het bekken op 40 miljoen, een cijfer dat hij in de Franse vertaling halveerde, en die gefantaseerde bevolkingsberg is medio de twintigste eeuw, door ernstig demografisch onderzoek, geslonken tot 10 à 15 miljoen.

Nergens zijn er aan de Evenaar onder Leopold II, of zijn Belgische opvolgers na 1908, volkerenslachtingen geweest à la de zieke heersers Hitler, Stalin of Pol Pot. Wel hebben Lucas Catherine, Jules Marchal en Daniel Groenweghe het bestrijden van het imperialisme — of het wegschrijven van hun ontgoochelingen in Afrika — gezien als de overtreffende trap van het antikapitalisme. En auteurs als Mark Twain, Arthur Conan Doyle en Hugo Claus hebben met een bloeiende verbeelding en de insteek van Don Quichote, een potpourri gemaakt van Congo Vrijstaat en zijn stichter.

Zelfs de eerste Congolese premier, Patrice Loemoemba, had bij de Dipenda in 1960 lof voor Leopold II. Terwijl hier standbeelden en straatnamen van de woesteling verdwijnen glanst de tweede Leopold in elk memoriaal aan de Evenaar. Marcel Yabili toont waarom.

Geen boeken gevonden

Meer berichtjes van Frans Crols

Woody Allen en de Vlaamse Beweging

Recensie Frans Crols - 03/06/2022
Messianisme is een Joodse traditie en voortgang die uitwaaierde. Het is Bijbels, christelijk, marxistisch, ecologisch, Vlaams, actueel. Je vindt messianisme in eigen dosissen bij Franz Kafka, Martin Buber, Karl Marx, Woody Allen, Greta Thunberg, Bart De Wever en Tom Van Grieken.
Een sliert messianisme [lees verder]

Lenin, plunder de plunderaars

Recensie Frans Crols - 17/05/2022
De titel is een vondst, de omslag toont een leeuwachtige hondenkop in Vlaamse kleuren met een zweem rood. Uitgeverij EPO publiceert ‘Debatfiches van de Vlaamse elite’. De Vlaamse Osservatore Proletaro (EPO staat voor Education Prolétaire, Proletarische Opvoeding) groepeert denkend klein [lees verder]

Rusland, de hel van Dante

Recensie Frans Crols - 10/05/2022
Scheldwoorden passen niet bij een boekbespreking. Je moet je bij de bundel van Bill Browder hoofdstuk na hoofdstuk verbijten. De top van Rusland is melaats met korstendikke leugens en zwavel.
De Goddelijke Komedie
‘De stromen bloed die uit hun wonden dropen, vormden, tezamen met hun [lees verder]

De kudde graast verder

Recensie Frans Crols - 20/04/2022
Eén buitenbeen is geen doorbraak. De Vlaamse pers blijft een weide met een ampele kudde. De oplossing is Nederland.
Wat is een kopblad? Het antwoord vindt u achteraan, gelieve toch eerst enkele paragrafen te lezen. Luc Pauwels is een crème van een VRT-journalist, met zijn reportages, dossiers [lees verder]

Matthias Desmet ‘De psychologie van totalitarisme’ en het Ministerie van Waarheid in Moskou

Recensie Frans Crols - 08/03/2022
De oorlogsroes van de Russen weerkaatst het rijzende totalitarisme van het Kremlin. Na de drollige Stalin en Hitler is Poetin dé moderne totalitair, een man met het lijf en de kop van de hoofdacteur van een kantoorsoap. Het gevaarlijkste type.
Transhumanisme
Een koene en modieuze denker [lees verder]

De kerk trilt los van Vlaanderen

Recensie Frans Crols - 01/03/2022
Kerkelijk had 1962 een primeur, een diepteduik met een onderzoeksboek in de Vlaamse Kerk door gewijden en leken. Zestig jaar later volgt een herhaling met ‘De Kerk in Vlaanderen’. Luidt de titel over 60 jaar ‘De Islam in Vlaanderen’ bij gebrek aan Kerk?
Verzwakking
In [lees verder]

Waarom de wereld niet sneuvelt

Recensie Frans Crols - 15/02/2022
‘De wereld in 2050 kapot’. Groene catastrofisten verspreiden dergelijke profetieën. De werkelijkheid is verwarrender én veerkrachtiger dan het refrein ‘Het einde is nabij’. Een wijs boek vindt de weg.
Homo Deus, ja u en ik zijn Mensgoden, staat tussen mijn boeken. Het [lees verder]

Christendom voor iedereen

Recensie Frans Crols - 01/02/2022
Een Leuvense nieuwtestamenticus schreef een meeslepend boek over het christendom ontluikend in de Grieks-Romeinse wereld. Een medicijn tegen moedeloosheid en nietsisme. Iedereen in Vlaanderen is cultureel christen.
Tegen moedeloosheid en kromdenken
Traditie en herbronnen zijn champagne tegen [lees verder]

De algocratie wordt uw nieuw leven

Recensie Frans Crols - 20/01/2022
Angsthazen en roeptoeters springen over mekaar bij de Artificiële Intelligentie. Zijn de algoritmes, die de macht van ieders leven worden, hoopgevend, neutraal, afschrikwekkend, ethisch of onethisch? ‘Wij, robots’ van Lode Lauwaert van de KU Leuven hakt wegeltjes door het kreupelhout.
[lees verder]

De Belgische ruimtevaartmissie

Recensie Frans Crols - 19/12/2021
De Zuidpool is sedert een eeuw ook ons territorium. Adrien de Gerlache opende in 1897 Antarctica voor Belgisch geld en Belgisch patriotisme. Julian Sancton, een Amerikaan, schreef een waarheidsgetrouwe thriller over de Belgica en zijn avonturiers. Uitstekende lectuur tussen Kerst en Oudjaar.
Laatste [lees verder]

Zieken worden zombies

Recensie Frans Crols - 01/11/2021
Het schandaal is Amerikaans, de branche is Belgisch. Opioïden dreven 450.000 mensen naar de dood. De verslavende pijnstiller OxyContin sloopte zieke en zwakke Amerikanen. De rijke joods-Amerikaanse Sacklers dachten voornamelijk aan hun geldkoffer. Tot de bejubelde filantropen paria’s werden.
[lees verder]

Het kringloopkatholicisme groeit

Recensie Frans Crols - 02/10/2021
Eindelijk verschijnt er een goed en mooi boek van een Vlaamse historicus over missionarissen. Waren het knechtjes van de kolonialen, racistisch geïnspireerde oppermensen, simpelen van geest die een religie uitventte waar geen behoefte aan was?
Het verkruimelende kerkse
De grootste oen kent [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.