Hier geen kind van de kolonie

Wie is de meest hardnekkige hater van Leopold II? Wie vergelijkt hem het brutaalst met massamoordenaars als Hitler, Stalin en Pol Pot? In de Olympische Spelen van Congolezen in België, zuiver zwart of mesties, die hun stinkende best doen om elkaar en iedereen te overschreeuwen in hun haat tegen het kolonialisme en het grootste symbool van die periode, Leopold II, passen vooraanstaande Congolezen in het moederland niet.

Zijn waarheid

Marcel Yabili is in Mijn Waarheid over Leopold II een tegenstander van de grootste Congolese vijanden en de lawaaiigste blanke critici van de eigenaar-stichter van Congo Vrijstaat. De schrijver is jurist, woont in Congo en is vijftig jaar actief met boeken, pamfletten en wetenschappelijke teksten over zijn vaderland. Hij was geen getuige in de slapste van de vier Kinderen van…-reeksen (Collaboratie, Verzet, Holocaust, Kolonie). Gemakshalve klonk er de klassieke rimram: wij witten zijn schuldig, hebben Congo en de Congolezen vernederd en vermoord en lieten niks deugdelijks na. Zeker niet die pilarenbijters van de missies.

Marcel Yabili verwerpt bladzijdenlang het gruwelverhaal over de massaal afgehakte handen als uiting van de rottigheid van de agenten van Leopold II en de eerste ondernemers in het Congobekken. De bewijzen ontbreken en de dezelfde foto’s worden ritueel herhaald. Je moet Afrikaan zijn om, zoals Yabili, het ontbreken van verhalen die van generatie naar generatie over dergelijke systeemverminkingen, als smerige import van perverse blanken, verteld worden aan te halen als een hoofdbewijs hoe bijkomstig die folteringen waren. Als ze al zo bedoeld waren.

Congo Vrijstaat leefde in stamverband en vertelde kennis was er eigen en – tot radio, kranten, telegrafie doorbraken – meteen de uitsluitende communicatie. Sporen van de bestialiteit, begaan door de blanken van Congo Vrijstaat, ontbreken in de verhalen. Ook bij President Sese Seko Moboetoe, nochtans geboren en getogen in de Evenaarsprovincie, het oogstgebied van de rubber, geëxploiteerd door de twee vroeg-koloniale ondernemingen Anversoise en Abir (in een klein landsdeel in het noordwesten van een staat die tachtigmaal groter is dan België). Hij heeft nooit gezinspeeld op het slagersverhaal. Alhoewel dat hem in de kaart had kunnen spelen.

De Afrikaanse volkeren op het wereldtoneel

Bij Leopold II hoort, ondanks kritische bedenkingen over zijn beleid, eveneens en zeker zo belangrijk, meent Marcel Yabili, en hij brengt bewijzen aan, erkentelijkheid voor de entree van de volkeren van westelijk Centraal-Afrika, tot de wereldgemeenschap.

Waar bij Yabili het sarcasme stroomt is de zogezegde moord door de vorst en zijn trawanten op 10 miljoen Congolezen. Nep is het verhaal dat tot nu toe de ronde doet door krukkige demografie, met als hoofdschuldige, Henry Morton Stanley. De Amerikaan Adam Hochschild, zonder stevige Afrikakennis, puurde uit Stanley’s Engelstalige reisverslag het horrorboek King Leopold’s ghost, 1998, en Ben Affleck perst de leugen, op basis van Hochschilds verzinsels, verder uit in een film die in 2021 verschijnt.

Stanley raamde met wat hij zag langs de Congostroom en zijrivieren het bewonersaantal van het bekken op 40 miljoen, een cijfer dat hij in de Franse vertaling halveerde, en die gefantaseerde bevolkingsberg is medio de twintigste eeuw, door ernstig demografisch onderzoek, geslonken tot 10 à 15 miljoen.

Nergens zijn er aan de Evenaar onder Leopold II, of zijn Belgische opvolgers na 1908, volkerenslachtingen geweest à la de zieke heersers Hitler, Stalin of Pol Pot. Wel hebben Lucas Catherine, Jules Marchal en Daniel Groenweghe het bestrijden van het imperialisme — of het wegschrijven van hun ontgoochelingen in Afrika — gezien als de overtreffende trap van het antikapitalisme. En auteurs als Mark Twain, Arthur Conan Doyle en Hugo Claus hebben met een bloeiende verbeelding en de insteek van Don Quichote, een potpourri gemaakt van Congo Vrijstaat en zijn stichter.

Zelfs de eerste Congolese premier, Patrice Loemoemba, had bij de Dipenda in 1960 lof voor Leopold II. Terwijl hier standbeelden en straatnamen van de woesteling verdwijnen glanst de tweede Leopold in elk memoriaal aan de Evenaar. Marcel Yabili toont waarom.

Meer berichtjes van Frans Crols

Loge en vrijmetselarij: Broeders voor het leven

Recensie Frans Crols - 30/01/2023
‘Broederschap’ kan je het noemen, zoals de titel van het boek. Wout Pittoors was mijn broeder in de journalistiek. Grappig, sinjoor, gehuwd met actrice Doris Van Caneghem die de Lage Landen afreisde. Wout was een logebroeder en colporteerde dat. Een Vlaamsgezinde progressieve dan nog. Deze [lees verder]

De man uit de toekomst: John Von Neumann was tweemaal Einstein

Recensie Frans Crols - 29/01/2023
Albert Einstein kent het kleinste wicht, John von Neumann is occult voor wie geen wiskundige, natuurkundige of atoomstrateeg is.
Bizar, want John von Neumanns vingerafdrukken staan op uw smartphone, uw computer, uw gametoestel, kernwapens, de speltheorie, het Von Karman Instituut in Sint-Genesius-Rode [lees verder]

Een parade van ploerten

Recensie Frans Crols - 17/01/2023
Simon Sebag Montefiore beviel tijdens corona van 1467 bladzijden over de geschiedenis van de wereld. Ontzettend leerzaam is het door de portretten van duizenden sleutelfiguren. De ruggengraat vormen de invloedrijke families van farao’s, satrapen, sjahs, consuls, keizers, koningen en presidenten. [lees verder]

Manager en cherubijn

Recensie Frans Crols - 15/12/2022
Boeken over managers zijn zo vaak zo dor. Ze tamboereren over techniekjes en verstoppen hun temperament, luimen, mislukkingen en liefdes. Een opgeschoonde woordenbrij is het. Niet zo bij Bessel Kok. Hier is deugddoend exhibitionisme de trend.
Publiceren over managers is een ondergeschoven kind [lees verder]

Het grote experiment: een dreunende verdediging van de gemeenschap en het culturele patriottisme

Recensie Frans Crols - 18/11/2022
De professorale ruziemakers over de Vlaamse canon moeten Het grote experiment lezen: een dreunende verdediging van de gemeenschap en het culturele patriottisme. Yascha Mounk herkauwt geen troep over het verwasemen van de democratie, de neergang van het Westen, de omvolking en meer onheilsdrolligheid. 
[lees verder]

Ex-ambassadeur Johan Verbeke voorziet Vlaamse EHBO voor diplomaten

Recensie Frans Crols - 17/11/2022
Ambassadeurs zijn als balsem voor de wereld. Vlaamse diplomaten zijn vandaag alomtegenwoordig. In de jaren zestig, zowat twee generaties geleden, had je een vlaag ‘Fayat Boys’ nodig om de achteropstelling van Vlaanderen te schrappen.
Bij de jezuïeten in Antwerpen studeerde ik handels- [lees verder]

Tegen de Vlaamse burgermensjes

Recensie Frans Crols - 01/11/2022
Als u nog één boek aanschaft voor nieuwjaar is de keuze simpel. Trouw moet blijken, Teksten uit Journaal van Mark Grammens is uw terechte gading. 288 bladzijden voor politieke, maatschappelijke en rebelse lekkerbekken.
Kop eraf als Trouw moet blijken van en over Mark Grammens (1933-2017) [lees verder]

De bonbons van Beëlzebub

Recensie Frans Crols - 18/10/2022

Drugs, ook wiet, zijn schunnig. Deze shit liberaliseren is de wens van wie zich de betere vindt. De verschoppelingen van de samenleving, de gezinnen, de landbouw en de fabrieken winnen echter bij een oorlog tegen narcotica. Crystal meth rukt op in de Lage Landen. De herontdekking is een diabolische [lees verder]

Wees niet dom, Afrika is een macht

Recensie Frans Crols - 04/10/2022
Afrika is geen land is een olifant van een boek: groot, machtig, statig, amusant, aanlokkelijk. Dipo Faloyin is journalist, geboren in Chicago, opgegroeid in Lagos en woont in Londen. Hij kust zijn continent, colporteert zelfspot en ziet westerlingen als rovers. Wat hij bewijst.
Eén land zonder [lees verder]

Weg met Balthasar Boma, leve ondernemer Ignace Van Doorselaere!

Recensie Frans Crols - 28/09/2022
Balthasar Boma is de enige ondernemer die alle Vlamingen kennen, maar eigenlijk zou dat Ignace Van Doorselaere moeten zijn. Je krijgt er twee voor de prijs van één. Deze braderie weegt twee boeken over ondernemen: De Essentie van Ignace Van Doorselaere en het engelstalige Woke Inc. van Vivek Ramaswamy. [lees verder]

De wiegen van de wetenschap

Recensie Frans Crols - 30/08/2022
Ja, u leest het goed, geen wieg wel wiegen. Maand na maand miezert smaad op de westerse eigendunk. De analyse met de vernietigende inzichten over China is pas lauw of de prediking hoe Afrika zijn noorderbuur zal klem rijden bezet de boekentoptien. De Hottentot met het geschrift hoe het gregoriaans daar [lees verder]

Mandeville: de Vlaamse vader van de economie

Recensie Frans Crols - 26/07/2022
Vlaanderen is braakland voor filosofen als Augustinus, Descartes, Hobbes, Kant en Hegel. Wel is er het (onbekende) vaderschap van Bernard Mandeville, een Vlaamse Nederlander, die Adam Smith, David Hume en Charles Darwin inspireerde.
Niet 1 Vlaming op 100, noch 1 liberaal op 1000, zeker geen 1 op [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.