Het systeem achter Erdogan

‘De Turkse AKP-regering van vrome moslims richt de blik almaar meer op het islamitische Midden-Oosten. Haar conservatieve moraal wint veld in de Turkse samenleving, maar ook bij de Turken in België, Nederland en elders in Europa’, zo schrijft Turkije-kenner Dirk Rochtus in Turkije – de terugkeer van de sultan. Rochtus is docent aan de KU Leuven en publiceert over internationale politiek, nationalisme, Duitsland en Turkije. In 2011 verscheen al Turbulent Turkije. Turkije – de terugkeer van de sultan is hier een grondige herwerking en actualisering van. Hierin onderzoekt Dirk Rochtus de ziel van Turkije en zijn nieuwe ‘sultan’ Erdogan.

Het boek heeft de actualiteit mee, zeker na de mislukte coup op Erdogan, de heftige reacties hierop en de straatacties van Turkse Vlamingen die bij ons plaatsvonden. Het toont de sterke hand van Erdogan en zijn aantrekkingskracht op zijn achterban. Er schuilt meer achter, zo bewijst dit boek. Rochtus gaat dieper in op de krachtlijnen van de geschiedenis, de ideologische fundamenten en het politieke leven van de republiek Turkije, kortom de meeste problemen die van Turkije zo een turbulent land maken komen aan bod. Naast de geschiedenis van de Osmaanse tijd en die van de republiek Turkije, komen ook culturele problemen en buitenlandpolitiek aan bod, met onder meer de EU-verhoudingen.

Vooral de figuur van Erdogan staat centraal, hij krijgt zelfs een eigen hoofdstuk, net als de mislukte staatsgreep in de nacht van 15 op 16 juli 2016. Erdogan is sinds 2014 president, daarvoor was hij sinds 2003 premier. Opmerkelijk is dat zijn partij, de in 2001 opgerichte AKP, al in november 2002 aan de macht kwam en een jaar na oprichting bij de verkiezingen maar liefst 34,43% behaalde. Alle belangrijke functies in staat en maatschappij bevinden zich nu in handen van de AKP. Onder zijn autoritaire bewind staan de pers- en meningsvrijheid zwaar onder druk en wordt de scheiding der machten aangetast.

Tegelijk zwengelde Erdogan de afgelopen jaren de economie aan en maakte van Turkije weer een machtige speler op het internationale forum, zoals tijdens het Osmaanse rijk. Daarom steunt meer dan de helft van de Turkse bevolking Erdogan door dik en dun. Onder de AKP bedroeg de gemiddelde groei maar liefst 8% per jaar. Maar wat met de bittere strijd tussen het Turkse leger en de Koerdische nationalisten van de PKK in het zuidoosten van Turkije? En in de rest van het land zaaien bommen van IS dood en terreur. Kan dit toeristen en investeerders ook niet afschrikken?

Rochtus verklaart vooral uitgebreid de behoefte van Turkije aan een sultan, een sterke leider vanuit de geschiedenis van het land dat zich een plaats heeft moeten veroveren in een vijandige wereld. President Erdogan gedraagt zich bovendien almaar meer en meer als een Osmaanse sultan die de goede relaties met Europa op het spel durft te zetten. Zo komt in dit boek ook de relatie van Turkije met de EU ter sprake, iets dat na de machtsgreep van de AKP als reactie op de mislukte coup weer gevoelig lag. Ook de Armeense genocide loert meer en meer om de hoek. Bovendien is in de Westerse wereld sinds 9/11 ook het wantrouwen tegenover de islam gestegen. Voor een land met ongeveer 80 miljoen inwoners, op een paar tienduizend na zijn het allemaal moslims, is een eventuele toetreding tot de EU dan al helemaal geen klusje om zo even te klaren.

In het zoeken naar een antwoord of Turks lidmaatschap wel een goede zaak is, streeft het boek objectiviteit in plaats van neutraliteit na. Zelf is Rochtus namelijk van mening dat deze zaak ondergeschikt is aan de kwesties van hoe het op binnenlands vlak met de democratie en de rechten van de burgers en de minderheden gesteld is en in hoeverre Turkije zich in zijn buitenlandse politiek als stabiliserende macht positioneert op de as Europa-Azië. ‘Eerder dan zich blind te staren op het EU-lidmaatschap zou Turkije zich van zijn ‘eigenaardigheid’ bewust moeten worden en zou het die krachtbron moeten gebruiken om de rol van een opbouwende en al zijn burgers democratie en veiligheid waarborgende macht in het Midden-Oosten op zich te nemen’, besluit Rochtus.

Meer berichtjes van Sander Carollo

Boudewijn Bouckaert: De Vlaamse Walter Block is openhartig (en pragmatisch)

Recensie Sander Carollo - 21/01/2018
Ik zal eerlijk zijn: verwacht geen objectieve recensie aangezien emeritus prof. Boudewijn Bouckaert (UGent) de persoon is waarbij ik veel ‘eersten’ heb: ik nam mijn eerste interview af van hem, zijn lezing was de eerste activiteit die ik mee organiseerde binnen mijn LVSV-afdeling en hij was [lees verder]

Mindfulness in tijden van terreur

Recensie Sander Carollo - 26/08/2017
Is het voldoende om na iedere aanslag te gaan voor meer veiligheid en te hopen op meer vrede? De Waalse therapeut Thomas d’Ansembourg (een wereldautoriteit op vlak van geweldloze communicatie) en auteur David Van Reybrouck vinden van niet. Vrede is een (wetenschappelijk) vak, menen ze. Een levensstijl [lees verder]

Lobbyen in de Wetstraat

Recensie Sander Carollo - 31/05/2017
Het louche werkwoord lobbyen doet denken aan duistere figuren die politici manipuleren in achterkamers. ‘Maar verloopt het ook echt zo?’, vraagt freelance journalist Dominique Soenens zich in zijn boek af.
‘Als het over lobbying gaat, komt Europa vaak in beeld’, merkt Soenens terecht op. [lees verder]

Borgerokko maffia

Recensie Sander Carollo - 31/05/2017
Auteur Raf Sauviller is een ervaren journalist, tegenwoordig aan de slag bij Humo. Hij publiceerde al verschillende misdaadboeken zoals Zwarte diamant (2014) en Maffia (2016). In Borgerokko Maffia legt hij nu de link met Antwerpen en de ruige Mocro maffia in Nederland. Sauviller beschrijft hoe belangrijk [lees verder]

Democratie zkt vertrouwen

Recensie Sander Carollo - 31/05/2017
Peter Van Rompuy – familie van – is Senator, Vlaams Parlementslid voor CD&V en schreef eerder al het lezenswaardige boek Economie zkt. Geluk – Hoe worden we welvarender én gelukkiger? (Lannoo, 2016). Een jaar later zoekt Van Rompuy nu naar meer vertrouwen in democratie.
‘De echte stille [lees verder]

Circus Media

Recensie Sander Carollo - 30/05/2017
Circus Media is de tweede uitgave van Uitgeverij Polemos. Deze nieuwe uitgeverij richt zich op ‘de geëngageerde burger met interesse in politiek, economie en cultuur’. Polemos is een project van weekblad ’t Pallieterke, dat eind vorig jaar ook al de nieuwssite sceptr.net lanceerde.
In Circus [lees verder]

De armoede van economische gelijkheid

Recensie Sander Carollo - 18/05/2017
In De armoede van economische gelijkheid laat de Amerikaanse econoom George Reisman zien dat in debatten over economische ongelijkheid een onjuiste definitie van kapitaal gebruikt wordt. Kapitaal kan net bijdragen aan de verkleining van economische ongelijkheid, meent Reisman. Hij is professor emeritus [lees verder]

Nieuwe vrijheid in oude zakken

Recensie Sander Carollo - 02/05/2017
Van Open Vld-voorzitster Gwendolyn Rutten verscheen pas haar derde boek Nieuwe vrijheid. In tijden van protectionisme, sluitende grenzen en religieuze radicalisering vond ze het opportuun om een boek over vrijheid uit te brengen. Eerder schreef ze al De geëngageerde burger (2013) en publiceerde ze samen [lees verder]

De chrono-crisis

Recensie Sander Carollo - 01/05/2017
‘Lawrence Urbain is jong, snedig, houdt van gedegen studiewerk en publiceert een lezenswaardig essay’, zo zegt Frans Crols, voormalig hoofdredacteur en directeur van zakenblad Trends die ook het nawoord schreef. Ondergetekende is het volstrekt met zijn woorden eens.
Hoewel de auteur (°1990) [lees verder]

Durf te twijfelen

Recensie Sander Carollo - 30/04/2017
‘Hoe weet je dat zo zeker?’ Deze eenvoudige maar essentiële vraag stellen Leonie Breebaart en haar collega’s van het Nederlandse dagblad Trouw aan spraakmakende denkers, aan elkaar en aan ons. Moet je de rechter, de politicus of de krant zomaar geloven?
Het boek is samengesteld door redacteur [lees verder]

Drie vormen van weten

Recensie Sander Carollo - 30/04/2017
Dit boek gaat over de studie van de verhouding tussen drie vormen van weten. Het ethische of morele weten impliciet in de ethische praktijk, het wetenschappelijke weten en het filosofische weten over die twee vormen van weten en hun onderlinge relatie. Die laatste vorm, de moraalfilosofie, is een specifieke [lees verder]

Niet de schuld van de media

Recensie Sander Carollo - 30/04/2017
De brexit, Trump … Het zijn volgens sommigen symptomen van een falende democratie. Het politieke theater in de media maakt efficiënt beleid onmogelijk en leidt tot een groeiende kloof tussen burger en politiek. De parlementaire partijpolitieke democratie is oubollig en het is ook nog eens de schuld [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.