Het Paradijs van de Middelmaat

Een volk dat meer dan zes miljoen leden telde van de crapuleuze NSDAP, doordrongen was in huis, haard en bed van rassenhaat, hoogmoed, wraakzucht, twaalf jaar geleid werd door delinquente mannen waaronder uniformgekken, moordenaars en heidenen, kan dat volk tien jaar na het einde van dat terreurregime, breed gesteund, een paradijs van de middelmaat zijn?

Een omslag als geen ander

Die wending maakte Duitsland na 1945. Welke wandaden moesten daarvoor verdrongen worden? Hoe keer je om van een totalitaire staat, gesticht in 1933 en verslagen in 1945, tot een traditionele democratie in de westelijke helft en tot een ‘volksdemocratie’ in de oostelijke helft? Het vlot geschreven en rijkelijk van foto’s voorziene boek Wolfstijd, Duitsland en de Duitsers 1945-1955 van Harald Jähner zoekt een antwoord op die kernvraag en brengt verstandige inzichten.

In de nieuwjaarslijsten van beste boeken staat het werk ook in Vlaanderen bovenaan. Dat is nogal raar, want de Tweede Wereldoorlog en zijn gevolgen, hebben geleid tot volle bibliotheken en miljarden woorden. Kan er aan die piramide van bespiegelingen iets toegevoegd worden? Klaarblijkelijk wel, zie naar het succes van Jähner, een oudgediende van de literaire rubriek van de Frankfurter Allgemeine Zeitung en ex-hoofdredacteur (2003-2015) van de Berliner Zeitung.

Buiten de belangstelling voor de Stunde Null van 1945 kan meespelen een onbewuste drang om weer meer te vernemen over Duitsland. Na het vertrek van de Britten uit de EU is het sterker dan ooit de voorhoede van de 27 leden.

Massale verdringing

De Duitsers hebben na 1945 een verdringingsprestatie geleverd waarvan hun kinderen en de kleinkinderen maximaal hebben geprofiteerd. Het is, aldus de goed gegrondveste stelling van Jähner, een groter mirakel dan het Wirtschaftswunder, dat uit het Duitsland van Hitler en de door hem en zijn ideeën en toespraken miljoenen gebiologeerde mannen en vrouwen, een van het nationaalsocialisme gezuiverde samenleving is kunnen ontstaan. En dat ondanks de snelle terugkeer op hun oude posten, in de beide Duitse staten, van sommige nazi-prominenten.

De meerderheid van de Duitsers heeft de schuld aan de misdaden van de nazi’s hoogmoedig kunnen afwijzen. Ze dompelden zich vanaf 1945 massaal onder in een zwijgcultuur als slachtoffer, en dus niet als deelnemer, sympathisant, pilaar van een regime van moorddadig plebs. Wolfstijd is lectuur voor de duizenden Vlamingen met collaborateurs in de familie die door het verzwijgen van hun verleden en de wrok om het mislukken van hun Duitse idool, hier naoorlogse generaties, en de Vlaamse Beweging, besmet hebben. Ook bij de collabo’s was verdringing de mechaniek en zij waren de schuldloze slachtoffers van het onland België.

De collectieve afspraak van de meeste Duitsers en hun buitenlandse trawanten om zichzelf als slachtoffer van Hitler te beschouwen is tegenover de miljoenen vermoorde mensen een onverteerbare aanmatiging, aldus Jähner. De Bondsrepubliek en de DDR konden slechts functioneren bij de gratie van een psychologische vlucht voor de werkelijkheid, die culmineerde in de lezing dat de Duitsers in 1945 bevrijd werden van een Satan. Neen, zij deden met volle overgave mee aan het satanisme van de Gestapo, de Hitlerjugend, de SS, de concentratiekampen, de politieke moorden en de uitroeiing van joden, homo’s, zigeuners en andere Untermenschen.

Gerichte ondersteuning van de CIA

Jähner hakt in het zelfbeeld van de oorlogsgeneratie. Rustig, diepgravend, met inleving, wat past voor de jaren 1945-1955. Er waren na de oorlog in Europa maar weinig schrijvers, dichters, kunstenaars, historici, natuurwetenschappers en critici, en dat zeker in Duitsland, die niet op enigerlei wijze betrokken waren bij het brede en geheime project van de CIA om vooral linkse intellectuelen die fervent tegen het stalinisme gekant waren, gericht te ondersteunen. Dat gebeurde langs subsidies via uitgeverijen en stichtingen als dekmantel.

Onder de sluiks geholpen intellectuelen zat de crème van de naoorlogse Duitse schrijvers, met als bekendste Heinrich Böll. De CIA was de gangmaker, onder meer met schilder Jackson Pollock en diens school, van de abstracte kunst aan de Rijn. Smullen is het voor samenzweringstheoretici.

Op de cover van Jähners boek verschijnt een iconisch beeld. Een oudere man met een mandje stapt door een straat met links en rechts ruïnes. Door zijn rijbroek en laarzen heeft hij iets van een ritmeester  Een lid van het Herrenvolk op zijn retour. Puin was hét beeld van 1945. Het Berlijnse puin, naar schatting 55 miljoen kubieke meter, was in gedachten goed voor een muur van 30 meter breed en 5 meter hoog van Berlijn tot Keulen. Berlijn telde op het hoogtepunt 26.000 Trümmerfrauen, dames die de ingestorte stad opruimden met emmers en handkarren. Ook dat vindt u terug in Wolfstijd. Echter vooral een steekhoudende duiding van de snelle overgang van de oorlogsverslaafden van het Dritte Reich naar de makke kleinburgers van de Bondsrepubliek en de DDR.

Wolfstijd | Harald Jähner

Hardback | Nederlands | Literaire non-fictie algemeen

Dansen tussen de puinhopen: Duitsland na de ‘bevrijding’‘Zoveel begin was er nog nooit. Zoveel einde ook niet.’ Zo omschrijft Harald Jähner de ‘wolfstijd’ in Duitsland, die begon met het einde van de Tweede Wereldoorlog en tot diep in de jaren vijftig [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Frans Crols

Woody Allen en de Vlaamse Beweging

Recensie Frans Crols - 03/06/2022
Messianisme is een Joodse traditie en voortgang die uitwaaierde. Het is Bijbels, christelijk, marxistisch, ecologisch, Vlaams, actueel. Je vindt messianisme in eigen dosissen bij Franz Kafka, Martin Buber, Karl Marx, Woody Allen, Greta Thunberg, Bart De Wever en Tom Van Grieken.
Een sliert messianisme [lees verder]

Lenin, plunder de plunderaars

Recensie Frans Crols - 17/05/2022
De titel is een vondst, de omslag toont een leeuwachtige hondenkop in Vlaamse kleuren met een zweem rood. Uitgeverij EPO publiceert ‘Debatfiches van de Vlaamse elite’. De Vlaamse Osservatore Proletaro (EPO staat voor Education Prolétaire, Proletarische Opvoeding) groepeert denkend klein [lees verder]

Rusland, de hel van Dante

Recensie Frans Crols - 10/05/2022
Scheldwoorden passen niet bij een boekbespreking. Je moet je bij de bundel van Bill Browder hoofdstuk na hoofdstuk verbijten. De top van Rusland is melaats met korstendikke leugens en zwavel.
De Goddelijke Komedie
‘De stromen bloed die uit hun wonden dropen, vormden, tezamen met hun [lees verder]

De kudde graast verder

Recensie Frans Crols - 20/04/2022
Eén buitenbeen is geen doorbraak. De Vlaamse pers blijft een weide met een ampele kudde. De oplossing is Nederland.
Wat is een kopblad? Het antwoord vindt u achteraan, gelieve toch eerst enkele paragrafen te lezen. Luc Pauwels is een crème van een VRT-journalist, met zijn reportages, dossiers [lees verder]

Matthias Desmet ‘De psychologie van totalitarisme’ en het Ministerie van Waarheid in Moskou

Recensie Frans Crols - 08/03/2022
De oorlogsroes van de Russen weerkaatst het rijzende totalitarisme van het Kremlin. Na de drollige Stalin en Hitler is Poetin dé moderne totalitair, een man met het lijf en de kop van de hoofdacteur van een kantoorsoap. Het gevaarlijkste type.
Transhumanisme
Een koene en modieuze denker [lees verder]

De kerk trilt los van Vlaanderen

Recensie Frans Crols - 01/03/2022
Kerkelijk had 1962 een primeur, een diepteduik met een onderzoeksboek in de Vlaamse Kerk door gewijden en leken. Zestig jaar later volgt een herhaling met ‘De Kerk in Vlaanderen’. Luidt de titel over 60 jaar ‘De Islam in Vlaanderen’ bij gebrek aan Kerk?
Verzwakking
In [lees verder]

Waarom de wereld niet sneuvelt

Recensie Frans Crols - 15/02/2022
‘De wereld in 2050 kapot’. Groene catastrofisten verspreiden dergelijke profetieën. De werkelijkheid is verwarrender én veerkrachtiger dan het refrein ‘Het einde is nabij’. Een wijs boek vindt de weg.
Homo Deus, ja u en ik zijn Mensgoden, staat tussen mijn boeken. Het [lees verder]

Christendom voor iedereen

Recensie Frans Crols - 01/02/2022
Een Leuvense nieuwtestamenticus schreef een meeslepend boek over het christendom ontluikend in de Grieks-Romeinse wereld. Een medicijn tegen moedeloosheid en nietsisme. Iedereen in Vlaanderen is cultureel christen.
Tegen moedeloosheid en kromdenken
Traditie en herbronnen zijn champagne tegen [lees verder]

De algocratie wordt uw nieuw leven

Recensie Frans Crols - 20/01/2022
Angsthazen en roeptoeters springen over mekaar bij de Artificiële Intelligentie. Zijn de algoritmes, die de macht van ieders leven worden, hoopgevend, neutraal, afschrikwekkend, ethisch of onethisch? ‘Wij, robots’ van Lode Lauwaert van de KU Leuven hakt wegeltjes door het kreupelhout.
[lees verder]

De Belgische ruimtevaartmissie

Recensie Frans Crols - 19/12/2021
De Zuidpool is sedert een eeuw ook ons territorium. Adrien de Gerlache opende in 1897 Antarctica voor Belgisch geld en Belgisch patriotisme. Julian Sancton, een Amerikaan, schreef een waarheidsgetrouwe thriller over de Belgica en zijn avonturiers. Uitstekende lectuur tussen Kerst en Oudjaar.
Laatste [lees verder]

Zieken worden zombies

Recensie Frans Crols - 01/11/2021
Het schandaal is Amerikaans, de branche is Belgisch. Opioïden dreven 450.000 mensen naar de dood. De verslavende pijnstiller OxyContin sloopte zieke en zwakke Amerikanen. De rijke joods-Amerikaanse Sacklers dachten voornamelijk aan hun geldkoffer. Tot de bejubelde filantropen paria’s werden.
[lees verder]

Het kringloopkatholicisme groeit

Recensie Frans Crols - 02/10/2021
Eindelijk verschijnt er een goed en mooi boek van een Vlaamse historicus over missionarissen. Waren het knechtjes van de kolonialen, racistisch geïnspireerde oppermensen, simpelen van geest die een religie uitventte waar geen behoefte aan was?
Het verkruimelende kerkse
De grootste oen kent [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.