Het boek van de hoop

‘Het was een adembenemend mooi gebouw, dat viel niet te ontkennen, en toch voelde Nori ondanks deze schoonheid bij de aanblik ervan haar maag verkrampen. ‘

Het is een Japans gezegde: er zijn 50 woorden voor regen, omdat het zoveel regent.
Een geschikte metafoor, dacht auteur Asha Lemmie voor de vele uitdagingen waar hoofdpersoon Noriko mee te maken krijgt in haar leven.

‘Beloof dat je steeds zult gehoorzamen. Stel geen vragen, verzet je niet, vecht niet terug. Denk niet na als denken je ergens brengt waar je niet zou moeten zijn. Glimlach en doe wat je wordt gezegd. Alleen je leven is belangrijker dan gehoorzaamheid. Alleen de lucht die je inademt. Beloof me dat.’

Het jonge meisje Noriko wordt op een dag door haar moeder afgezet bij haar grooutouders, die ze nog nooit gezien heeft, en leert er leven volgens regels.
De voornaamste regel was: laat je niet zien als je niet wordt gevraagd om te komen. Blijf op de zolder. Maak geen geluid. Driemaal per dag worden op vaste tijden je maaltijden gebracht. Akiko neemt je mee naar de badkamer. Elke middag moet je je bad nemen.’ Het is nuttig voor een vrouw te leren zwijgen. Verzet je niet. Denk niet na.’

Noriko (Nori) is de dochter van een Afro-Afrikaan, die kortstondig met haar (getrouwde) moeder een relatie had. Nori ís alleen maar haar kleur.
En de traditionele grootmoeder wil dat niet. Ze laat haar pijnlijke bleekbaden nemen zodat haar huid bleker wordt. Ze is dan acht jaar.
Eén keer per maand komt de grootmoeder Yuko naar haar zolderkamer om te kijken, haar te bekijken, haar discipline aan te leren, haar een vervloekt verachtelijk kind te noemen, dochter van een hoer, haar stokslagen te geven met een houten lepel. Het is een wreed en pijnlijk tafereel.
Nori is niet meer dan een gevangene.

‘Andere keren dacht ze dat het voor God was. Ze had een theorie dat als God zag hoe dapper ze was, zelfs als ze alleen was, hij een wonder zou laten gebeuren’: haar moeder die haar zou komen halen.’

‘Lieve God,
Het spijt me dat ik zo impertinent ben geweest. Ik zal Saotomei-sensei snel vragen wat ‘impertinent’ betekent, zodat ik het niet weer zal doen. Het spijt me van mijn haar. Het spijt me van mijn huid. Het spijt me dat ik anderen verdriet doe. Ik hoop dat u niet boos op me bent?
Zorg alstublieft goed voor mijn moeder. Ik weet zeker dat ze behoorlijk van streek is omdat ze me nog niet mag ophalen.
Help me alstublieft en zorg dat ik er gauw klaar voor ben.
Amen,’
Nori

Een deur die plots open gaat

Wanneer Noriko voor het eerst haar halfbroer Akira ontmoet, gaat de wereld plots een beetje open. Maar de grootmoeder, de boze grootmoeder, blijft een feeks en doet er alles aan om Nori – de bastaard, de schande -uit het openbare leven te houden.
Hoe het verder met Noriko afloopt ,zijn de vijftig woorden voor uitdagingen en alle zijn ze pijnlijk en dramatisch.

‘Ik voel dat dit leven
Ondraaglijk en vol droefheid is
Maar wegvluchten kan ik niet
Want een vogel ben ik niet’

Maar uiteindelijk breekt de meest volmaakte gehoorzaamheid als het noodzakelijk was.
Dat is de hoop van dit boek.
‘Ze was opgegroeid in angst, maar als ze daar­onder kon kijken, alsof ze in de loop van een geladen geweer staarde, kon ze een klein beetje van iets heel bijzonders zien: hoop.
Hoop op een toekomst die niet in steen gebeiteld was, gedicteerd door de omstandigheden van haar geboorte.’

‘Ze was als een trekvogel geworden, vliegend van de ene plaats naar de andere, een vogel die alleen hoefde na te denken over wat ze moest eten en waar ze moest slapen voordat ze verder vloog.’

Meesterlijk

Vijftig woorden voor regen – een titel die me intrigeerde  – gaat over identiteit, wat je bindt, wat het betekent om je zelf te bevrijden. Dat levert altijd een aangrijpend, zelfs melodramatisch verhaal op, maar Asha Lemmie slaagt met dit debuut in een meesterstuk. Niet alleen gebruikt ze prachtige volzinnen om te be-schrijven, ze creëert een sfeer waarin je als lezer onvermijdelijk meegezogen wordt, ze verbeeldt de keizerlijke en oer-traditionele, haast feodale samenleving haarfijn. Achter de Japanse hoofsheid schuilt nogal wat wreedheid.

Hoeft het nog gezegd dat dit een ijzersterk en wondermooi debuut is?

 

Vijftig woorden voor regen | Asha Lemmie

Paperback / softback | Nederlands | Vertaalde literaire roman, novelle

(POD) Japan, 1948. Noriko wordt geboren in een vooraanstaande familie die gelieerd is aan de keizer. Maar Noriko komt voort uit een affaire tussen haar getrouwde moeder en haar Afro-Amerikaanse minnaar, en haar bestaan wordt ontkend. Op achtjarige leeftijd wordt [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Herre Daelemans

Extra korting Van 20/09/2022 tot 27/09/2022.

Wetstraat Blues

Boek van de week
Het wordt grappig mocht het niet zo tragisch zijn.
‘De kloof met de burger’ is er al zo’n 30 jaar en niemand slaagt erin ze te dichten.

Die kloof lijkt zo stilaan structureel te zijn, een vast onderdeel van onze democratie.
VRT journalist Ivan de Vadder, Wetstraatjournalist, [lees verder]

Bekend bij God

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
Kleinood is zo een van die woorden die zich als vanzelf wegstoppen, gierig als ze zijn op zichzelf. Je vindt ze niet wanneer je naar hen op zoek gaat, ze openbaren zich aan jou als hen dat uitkomt. Zomaar, zo lijkt het.
Dit is een kleinood en ik kwam het als vanzelfsprekend tegen. Natuurlijk.
[lees verder]

Het verborgen verdriet

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
‘Daar beneden ligt het meer, glanzend en stil, omzoomd door berken tot aan de waterkant. En het saunahuisje waar de jongens op zomeravonden met hun vader in zaten, na afloop het water in strompelend over de scherpe stenen. In een rij liepen ze, met hun handen uitgestrekt balancerend, als een crucifix.’
[lees verder]

Niemand is volmaakt. Maar goh, wat schieten we prachtig tekort!

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
De geschiedenis zal ons veroordelen.
(…) Maar hoe zit het dan met God? Ik hapte naar adem. Weet je als mensen het over God hebben … Ik denk, ik weet niet zeker of ze altijd… ik bedoel, God is niet iets waarvan je kunt bewijzen of het wel of niet bestaat. Maar zoals ik het bekijk, hebben [lees verder]

Tot leven gewekt, passioneel en vurig

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
Lauren Groff brengt u naar het jaar 1158. ‘De wereld vertoont de vermoeide sporen van de aflopende vastentijd. ‘ Marie de France, zeventien jaar komt het bos uit. ‘Alleen, te paard, in kil maarts gemiezer. De wind luwt. De bomen suizelen niet meer. Marie voelt het hele landschap toekijken hoe zij [lees verder]

Zelfs de stenen zullen huilen

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022

“er was een tijd dat boeken zo kostbaar waren dat we ze met eerbied behandelden, dat we ze aan onze kinderen beloofden, aan onze geliefden schonken..”
Dit is het op ware feiten gebaseerde levensverhaal van Edmond Charlot, een jongen die als 21-jarige zijn droom weet waar te maken: [lees verder]

De vloek van een familie

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
‘Je moest geheimen laten waar ze hoorden: in het rijk van het zwijgen. Vooral de waarheid over ‘De Gebeurtenis’ mocht niemand te weten komen, te gevaarlijk, het toneel van het voorval was immers nog altijd het diepste zuiden van Italië, het kon tot wraakacties leiden, erover schrijven was ronduit [lees verder]

Een onverbiddellijk rapport

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
Generatiekloof.
Hoe volwassenen door kinderen pijnlijk raak geportretteerd worden.
‘Onze ouders, die zogenaamd gezaghebbende figuren .. ze dronken graag: dat was hun hobby of misschien een vorm van eredienst. Wijn en bier en whisky en gin. Ook tequila, rum en wodka. Midden op de dag noemden [lees verder]

Warmte in de poolcirkel

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Alles lijkt hier door anderen op maat gemaakt, op mensenmaat, waardoor je eigenlijk geen idee meer lijkt te hebben hoe de echte wereld er ook alweer uitziet.’ Ruimte? Vanaf mijn balkon kijk ik uit op een lapje grond waar ze tweehonderd nieuwe woningen inplanten.
Maar in de natuur van Noorwegen [lees verder]

Een schreeuw tegen de schaamteloosheid

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘De ziekte ontmenselijkt en maakt van die vrouwen marionetten, ten prooi aan groteske symptomen, willoze poppen in de handen van de artsen, die hen betasten en onderzoeken onder iedere huidplooi. Het zijn niet langer echtgenotes, moeders of jonge meisjes, het zijn geen vrouwen naar wie je kijkt of [lees verder]

Het boek van de hoop

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Het was een adembenemend mooi gebouw, dat viel niet te ontkennen, en toch voelde Nori ondanks deze schoonheid bij de aanblik ervan haar maag verkrampen. ‘

Het is een Japans gezegde: er zijn 50 woorden voor regen, omdat het zoveel regent.
Een geschikte metafoor, dacht auteur Asha [lees verder]

Zonder kunst geen leven

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Omdat de muze‘ is het levensverhaal van Sara de Swart die zich ophoudt en deel uit maakt van de Tachtigers, de nieuwe kunst- en literaire beweging in Nederland, anno 1880 en later.
Net zoals Zora del Buono in ‘De maarschalk’ (hier eerder besproken) de levensloop van haar grootmoeder, [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.