Halloween in het voetbal

Het is één november vandaag. De dag waarop in de katholieke wereld de mensen naar het kerkhof trekken om de overleden familieleden te herdenken. Een dag van ingetogen herinneren en solidariteit over de grenzen van het leven heen.

Mocht er een kerkhof voor voetbaltrainers bestaan, dan zou het vandaag op die plaats wel erg druk zijn. Of er dan ook veel chrysanten zouden staan, is eerder onduidelijk. Af en toe werd er wel een bloemetje naar een trainer gegooid, maar even af en toe hing er ook nog een pot aan vast. Het is een triestige evolutie. Van de achttien eersteklassers zijn er nu acht ploegen die hun trainer zonder pardon op de keien hebben gezet. Dat is net geen vijftig procent. Soms als gevolg van een al lang aangekondigd afscheid. Soms ook heel plots. Maar altijd blijkt de trainer blijkbaar de oorzaak van de slechte uitslagen van de betrokken ploegen. Het gevolg en het uiteindelijke resultaat zijn dan onvermijdelijk ontslag.  Om deze stelling te bewijzen zouden we inkijk moeten hebben in de interne keuken van die respectievelijke clubs. En dat hebben we niet, dus het blijft gissen. En daarom lijkt het voor een buitenstaander vaak moeilijk te begrijpen.

Nemen we als voorbeeld Yves Vanderhaeghe, die dit weekeind bij KV Oostende werd ontslagen. Dat Oostende het niet goed doet, heb ik met eigen ogen kunnen ervaren. Maar het is twijfelachtig of dit aan de trainer ligt. Trouwens, Vanderhaeghe was in een vorig leven al eens trainer van KVO, dus wisten ze aan zee toch perfect welk vlees ze in de kuip hadden. En terwijl ik dit schrijf, is Yves al vervangen door de Oostenrijker Dominik Thalhammer, ondertussen ex-trainer van de Vereniging. En net daar volgde hij ook al Vanderhaeghe op. Thalhammer heeft de flosj/strufel op de draaimolen beet.

Een tweede voorbeeld is Felice Mazzù. Minder dan een half jaar geleden nog werd hij als coach van Union Sint-Gillis de hemel in geprezen en uitgeroepen tot trainer van het jaar. Dat leek overigens, gezien de prestaties van zijn ploeg, oververdiend. En kijk, precies vier maanden later is de liefde tussen hem en zijn nieuwe ploeg al helemaal bekoeld. En de twijfels over zijn competentie om een topploeg te leiden steken weer overal de kop op. Een kanttekening hierbij: Anderlecht is – in tegenstelling tot Union – ondertussen allang geen topploeg meer. Neen, meestal is het nooit zo goed als bij een uitstekende prestatie wordt beweerd, maar mutatis mutandis ook nooit zo slecht als wordt geopperd. Het blijft voor een trainer dansen op een slappe koord in een wereld waar de waan van de dag bepaalt wat zijn lot kan zijn.

We geven even in chronologische volgorde de ontslagen tot op vandaag mee:

  1. KV Kortrijk: Karim Belhocine
  2. Cercle: Dominik Thalhammer
  3. KV Mechelen: Danny Buijs
  4. Charleroi: Edward Still
  5. Eupen: Bernd Storck
  6. Anderlecht: Felice Mazzù
  7. Seraing: José Jeunechamps
  8. KV Oostende: Yves Vanderhaeghe

Het valt op dat de hele rechterkolom zijn trainer heeft ontslagen. Op één ploeg na: de allerlaatste in de stand SV Zulte Waregem. Maar hoe lang heeft Mbaye Leye nog bij de West/Oost-Vlaamse ploeg? En waarvan hangt dit dan af? Van de centen, wellicht. Of het gebrek eraan.

Hier raken we natuurlijk een gevoelig punt. Er wordt voortdurend geklaagd over geld. Maar een trainer met een lopend contract ontslaan is toch gewoon een erg dure zaak. En al zeker voor armlastige besturen. Het valt niet te rijmen. Niemand kijkt er echter nog van op. Toch is het al vaak statistisch bewezen dat zo’n trainerswissel in de kering niet per se het gewenste resultaat heeft. Een schokeffect is er slechts in zeldzame gevallen bij. En op langere termijn is er uiteindelijk vaak weinig verandering. Ook al omdat die “nieuwe” trainer vaak al even snel zal refereren aan het zwakke potentieel van zijn spelersgroep.

Toch zit het kwaad van deze wissels vooral in de bestuurskamers van de bewuste ploegen. Als je na enkele maanden de trainer op de keien zet, dan betekent dit dat je in haast alle gevallen een slechte beslissing hebt genomen met de aanstelling van die bewuste trainer. Met andere woorden, de clubleiding geeft hiermee een diploma van slecht beheer af. En de reden daarvoor moet dan weer worden gezocht in het feit dat er te weinig echte voetbalkennis in de leiding van die ploegen aanwezig is, maar vooral dat er een schrijnend gebrek aan langetermijnvisie is. Instant succes lijkt nu eenmaal belangrijker dan werken met een meerjarenplanning.

Het trainerschap van een Belgische eersteklasser, het moet zowat de meest onzekere job in ons landje zijn. Maar ondanks alles blijft die carrousel rustig verder draaien. Ook op deze mooie allerheiligendag. De spoken van Halloween blijven ondertussen verder hun tricks toepassen, treats zijn er nochtans weinig bij.

Meer berichtjes van Redactie De Witte Duivel

Het Voetbalmuseum – Bobby Moore

BlogRedactie De Witte Duivel - 02/12/2022
We zitten al aan aflevering 10! Deze keer over Bobby Moore, de Engelse gentleman, player, captain…

Nu te koop €30 ten voordele van het Slachtofferfonds World Cup Qatar
 

Daag, Roberto Martínez!

BlogRedactie De Witte Duivel - 02/12/2022
Gisteren maakten we een triestige, maar wat mij betreft, te verwachten uitschakeling van onze nationale ploeg mee.
Kort na de aanstelling van Martinez in 2016 was ik al geen fan meer van hem. Niets kon me overtuigen, noch zijn palmares, noch zijn houding en het slijmballen met belangrijke mensen [lees verder]

Het Voetbalmuseum – Garrincha

BlogRedactie De Witte Duivel - 01/12/2022
Aflevering 9 over Garrincha. Goddelijk, gek, geniaal en eenzaam.

Nu te koop €30 ten voordele van het Slachtofferfonds World Cup Qatar

‘KNVB en andere Europese voetbalbonden zijn als kleine kleuters in de hoek gezet’

BlogRedactie De Witte Duivel - 01/12/2022
Tijdens het WK voetbal wisselen Henk Mees en Sander van Mersbergen via de mail uit hoe ze het toernooi ervaren. Sander van Mersbergen bericht als algemeen verslaggever voor het Algemeen Dagblad (AD) vanuit Qatar over diverse aspecten rond het WK, Henk Mees volgt het WK via de tv – als hij zin heeft. 
[lees verder]

Voor wie troost zoekt

BlogRedactie De Witte Duivel - 01/12/2022
De Gouden generatie is uitgeteld. Minstens één wedstrijd vroeger dan verwacht. Heel wat spelers zullen afscheid nemen en de kans is reëel dat de volgende generatie niet van hetzelfde niveau is. Laat ons daarom wat troost zoeken in de mooie matchen van de voorbije tien jaar.

En nu Michel Preud’homme?

BlogRedactie De Witte Duivel - 01/12/2022
Tweede op de Fifa Ranking en voor goud gaan, maar in de eerste ronde uitgeschakeld worden, het eindresultaat kan alleen maar een blamage genoemd worden. De Rode Duivels hebben nochtans met een degelijke prestatie afscheid genomen van het WK in Qatar, maar hadden het eerder verknoeid. Dit is het einde [lees verder]

Duivels hebben klein wonder nodig

BlogRedactie De Witte Duivel - 30/11/2022
In Qatar gebeuren wonderlijke dingen. Drie doden waren er genoteerd bij de bouw van de WK-stadions hield Fifa-voorzitter Infantino tot gisteren halsstarrig vol. Toen vertelde de voorzitter van het WK-organisatiecomité plots dat het aantal tussen 400 en 500 ligt. Dat het juiste aantal nog steeds niet [lees verder]

Het Voetbalmuseum – Didi

BlogRedactie De Witte Duivel - 30/11/2022
Aflevering 8 over Waldyr Pereira, beter bekend als ‘Didi’

Nu te koop €30 ten voordele van het Slachtofferfonds World Cup Qatar
 

Vandaag 150 jaar geleden werd eerste interland gespeeld

BlogRedactie De Witte Duivel - 30/11/2022
Uit: Het Goeden boek van de Wereldbeker Voetbal van Lex Muller en François Colin

De allereerste interland voetbal werd in 1870 tussen Engeland en Schotland gespeeld (de eerste keer in Edinburgh in 1849). Sportwedstrijden tussen twee landen was niet echt nieuw. Engeland en Schotland hadden [lees verder]

WK-podcast met François Colin en Sam Kunti

BlogRedactie De Witte Duivel - 30/11/2022
In deze tweede WK-podcast spreekt François Colin, de nestor van de Vlaamse voetbaljournalistiek, met Sam Kunti, die het WK in Qatar volgt. Sam is een Leuvenaar die vooral voor bladen in Engeland, Brazilië en Noorwegen schrijft. Hij is ook auteur van het uitstekende boek over de beste WK-ploeg aller [lees verder]

Waarom ik L’Equipe geloof

BlogRedactie De Witte Duivel - 30/11/2022
‘In het Nieuwsblad had François Colin geschreven dat we niet met Robert Waseige door wilden. En dat hij lag te slapen tijdens de bespreking – enfin, hij werd belachelijk gemaakt’, valt er vandaag te lezen in de column van Marc Wilmots in Het Nieuwsblad. Twintig jaar na het WK 2002 heeft Marc Wilmots [lees verder]

‘Het shirt van Oranje weegt zwaar’

BlogRedactie De Witte Duivel - 29/11/2022
‘We can come an end’,  het motto in het steenkolenengels van Louis van Gaal leeft voort tot in de achtste finales van het WK. Of er méér in het vat zit voor Oranje mag worden betwijfeld, zeker na de weinig inspirerende poulewedstrijden. Ook tegen Qatar, behalve gastheer vooral de zwakste deelnemer [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.