‘Gematigde’ moslim Chems-eddine Hafiz schreef een boek

Chems-eddine Hafiz (een naam die je kan vertalen als ‘beschermer van de zon van het geloof’) heeft een nieuw boek geschreven: ‘N’en déplaise à certains, nous sommes les enfants de la République’.

Eerder verschenen al ‘Le manifeste contre le terrorisme islamiste’ (2021), ‘De quoi Zemmour est devenu le nom’ (2010) en ‘Droit et religion musulmane’ (2005). De in Algerije geboren Chems-eddine Hafiz is rector van de Grote Moskee van Parijs sinds 2020, advocaat en lid van de Commission nationale consultative des droits de l’homme (CNCDH).

Rector

Die Grote Moskee heeft nauwe banden met Algerije, en zou een eerder gematigde islam voorstaan. Hij is de opvolger van de bekende Dalil Boubakeur. In 1922 werd de eerste steen gelegd van de moskee, gelegen in het vijfde arrondissement, in het historische centrum van Parijs dus.

De auteur is geen theoloog, de titel ‘rector’ klinkt dan ook een beetje bombastisch. Rector betekent in deze context dat de auteur aan het hoofd staat van 160 imams. In 1916 werd de allereerste moskee in Frankrijk gebouwd in Vincennes, naast een hospitaal waar de gewonde Noord-Afrikaanse soldaten werden verzorgd die meevochten aan de kant van de geallieerden.

Islam compatibel met Franse waarden

De schrijver pleit voor een islam compatibel met de Franse republikeinse waarden. Volgens hem bestaan er een aantal auteurs die gingen voor secularisme in de Arabisch-islamitische wereld. Hij verwijst daarbij naar de Syriër Abd al Rahman al Kawakibi (1854-1902), de Eyptenaar Ali Abd al Raziq (1888-1966), de revolutionaire Afghaan Jamal ed Din Al Afghani (1838-1897) en de Indische poëet Mohammed Iqbal (1877-1938). Al Kawakibi kennen we van zijn boek over despotisme, Abd al Raziq van zijn boek waarin hij ontkent dat het kalifaat in de islam een must zou zijn. Afghani kennen we van zijn reformistische voorstellen en Iqbal van zijn werk over de hervorming van de islam.

Chem-eddine Hafiz keert zich ook tegen de polygamie, tegen de doodstraf voor moslims die hun godsdienst verlaten, tegen slavernij, tegen moslims die in Franse klinieken eisen dat hun vrouw enkel behandeld wordt door een vrouwelijke arts en tegen online haatcampagnes van sommige moslims (zie bijvoorbeeld de affaire Mila).

Saoedi-Arabië

Hij staat sceptisch tegenover de evolutie van de islam in Saoedi-Arabië. We moeten ’terugkeren naar de basis van de Koranische boodschap in naam van een beter begrip van de eerste moslims of salaf’. Vreemd natuurlijk, want moslimextremisten zeggen net hetzelfde. Ze putten dus uit dezelfde bron. De Egyptische theologische universiteit Al Azhar voerde ooit goede hervormingen uit, maar doet het vandaag opnieuw niet goed, gaat hij verder.

‘Hoe paradoxaal het ook moge lijken, de islamisten en zij die de islam in Frankrijk verwerpen zijn objectieve bondgenoten. En hoe paradoxaal het volgende ook moge lijken, het is door Arabische en islamitische cultuur door te geven dat we beter zullen kunnen samenleven. Praat u Arabisch, taal van cultuur en spiritualiteit? Zo nee, leer die taal, want ze is een onmisbaar instrument om de wereld van vandaag te begrijpen.’ Het zijn uitspraken die bij velen de wenkbrauwen zullen doen fronsen. En de auteur staat ook positief tegenover de internationale francofonie.

Islam in Frankrijk

Hoe zit het nu eigenlijk met de islam in Frankrijk? ‘Ik zie een evolutie van de politieke islam die me herinnert aan het Algerije van de jaren ’80, voor de explosie die het land zou destabiliseren tijdens het volgende decennium.’ Het is een ernstige waarschuwing, want de burgeroorlog in Algerije in de jaren ’90 van vorige eeuw was verschrikkelijk.

Maar zo te zien is er nog hoop want: ‘Ik heb de indruk dat Emmanuel Macron het islamitische gevaar begrepen heeft. Hij heeft gedurfde maar goede initiatieven genomen in de strijd tegen het islamisme’. En dat is goed want: ‘Een zekere besluitvermoeidheid versterk het islamisme’.

Hervorming

Over de financiering van Franse moskeeën door landen van buiten Europa heeft Hafiz ook z’n twijfels: ‘Door strategische banden aan te knopen met vreemde landen, moet Frankrijk er toch voor zorgen dat diezelfde landen zich niet moeien met het beheer van de Franse moskeeën’.

Vermoedelijk is dit een verwijzing naar bijvoorbeeld Qatar en Saoedi-Arabië, want met de financiering van zijn Grote Moskee door Algerije (1,5 miljoen euro per jaar, plus ook nog eens 120 imams die door Algerije ter beschikking worden gesteld) heeft de auteur dan weer geen probleem. Er bestaan geen imamopleidingen in Frankrijk (dankzij de laïcité). Dat zou volgens Hafiz moeten veranderen om een Franse islam te kunnen creëren.

Maar, de hervorming die Hafiz bepleit heeft ook z’n grenzen. Wat we niet moeten doen is ‘proberen zich te mengen in de islamitische dogma’s, wat een onverdraaglijke afbreuk zou zijn aan de essentie van de islam, maar we moeten putten uit de diepten van de islam om zijn principes te doen overeenkomen met de moderne samenlevingen’.

Crisis

Wat wellicht ook vragen oproept is: ‘De huidige situatie in de islamitische landen laat helaas niet toe het werk van de Nahda te hervatten, die begonnen was in de 19e eeuw. De islamitische wereld bevindt zich in een overgangsperiode en zit in een crisis die elke dag verergert. Een verlammend conservatisme en een ziekelijke orthodoxie maken elke intellectuele démarche onmogelijk’.

Vreemd, want de Nahda (de reformistische beweging; nvdr) is toch precies ontstaan in een crisissituatie? In tegenstelling tot wat de auteur zonet beweerde stelt hij dan weer een paar bladzijden verder dat de vernieuwing van de islam bezig is. ‘Parijs is één van de laboratoria voor de verandering van paradigma’s.’

Verdraagzaam of niet?

Verdraagzaam of niet, in 2007 startte Hafiz een gerechtelijke procedure tegen Charlie Hebdo voor het publiceren van cartoons van de profeet Mohammed. ‘Ik wilde hiermee geen censuur laten plegen tegen karikaturisten, nee, met deze gerechtelijke procedure wilde hij het gras onder de voeten maaien van de extremisten die de discussie op straat dreigden uit te vechten’, legt hij uit.

Het is natuurlijk een bedenkelijk argument. Karikaturen verbieden om te vermijden dat extremisten zich op de zaak gooien, betekent natuurlijk zwichten voor de extremisten. Plus, door naar de rechtbank te stappen gaven Hafiz & co uiteraard het signaal aan de extremisten dat de publicatie van de karikaturen sowieso onaanvaardbaar was. In 2015 hebben we daar het resultaat van gezien, toen de redactie van Charlie Hebdo werd vermoord.

Je krijgt doorheen dit boek toch de indruk dat de auteur koud en warm tegelijkertijd blaast. Verzen uit de koran worden al eens uit hun context geciteerd en de geschiedenis van de islam mooier voorgesteld dan ze is. De auteur is ondanks alles positief voor de toekomst, want ‘over enkele decennia zal de demografische evolutie er voor zorgen dat de islam de eerste godsdienst op aarde wordt’. Of die islam tegen dan ‘hervormd’ zal zijn, Joost mag het weten.

Meer berichtjes van Lieven Van Mele

Jean-Claude Van Cauwenberghe, een biografie

Recensie Lieven Van Mele - 12/11/2022
Velen waren hem al vergeten, maar de gewezen keizer van Charleroi, en brede omgeving, duikt terug op in een boek waarin wordt teruggeblikt op zijn politieke leven.
Politieke carrière
Jean-Claude Van Cauwenberghe (1944-), zeg maar JCVC, is ondertussen 78 jaar, en lid van de Parti Socialiste [lees verder]

‘Gematigde’ moslim Chems-eddine Hafiz schreef een boek

Recensie Lieven Van Mele - 28/10/2022
Chems-eddine Hafiz (een naam die je kan vertalen als ‘beschermer van de zon van het geloof’) heeft een nieuw boek geschreven: ‘N’en déplaise à certains, nous sommes les enfants de la République’.
Eerder verschenen al ‘Le manifeste contre le terrorisme islamiste’ (2021), [lees verder]

Als Wallonië moet kiezen

Recensie Lieven Van Mele - 25/10/2022
La Wallonie à l’heure des choix. Vers la septième réforme de l’État is een publicatie van 195 bladzijden geworden waarin diverse auteurs van en voor de IRW-CGSP hun visie geven op de volgende staatshervorming. Die zou – ook al is dat niet 100% zeker – het licht moeten zien in 2024. De IRW-CGSP [lees verder]

Waarom we niets van de Oriënt begrijpen, en waarom we dat wel zouden moeten doen

Recensie Lieven Van Mele - 16/10/2022
De eerste vraag die je je stelt bij de titel van dit nieuwste boek van Dirk Tieleman is natuurlijk: ‘Wat verstaat hij precies onder de Oriënt?’ En na het lezen van dit 432 bladzijden tellende boek kom je toch tot een aantal merkwaardige vaststellingen.
Over Iran, Afghanistan en Irak
[lees verder]

Joden en moslims in Irak

Recensie Lieven Van Mele - 07/10/2022
Esther Meir-Glitzenstein, professor geschiedenis aan de Universiteit Ben-Gurion in Israël, heeft een boek geschreven over de geschiedenis van de Joden in Irak. Eerder verschenen bij de uitgeverij Tallandier al uitgaven over de geschiedenis van de Joden in Algerije, Egypte, Jemen, Marokko en Tunesië.
[lees verder]

Hoe zit het nou met Syrië?

Recensie Lieven Van Mele - 02/10/2022
Syrië mag dan al grotendeels uit de actualiteit verdwenen zijn, de problemen in het land zijn nog niet opgelost. Er zijn nog steeds jihadistische groeperingen actief in het noorden en het Turkse leger is aanwezig in het noorden en noordoosten. Van een heropbouw van het land na de vreselijke burgeroorlog [lees verder]

Hoofd Franse geheime dienst schrijft een boek over terrorisme

Recensie Lieven Van Mele - 27/08/2022
Alain Chouet (1946-) is het gewezen hoofd van de Service de renseignement de sécurité van de Direction Générale de la Sécurité Extérieure (DGSE, de Franse geheime dienst), waar hij werkte van 1972 tot 2007. Hij is gespecialiseerd in de problemen van veiligheid en terrorisme in de Arabische en [lees verder]

Libérons l’islam de l’islamisme

Recensie Lieven Van Mele - 04/07/2022
Libérons l’islam de l’islamisme is de titel van het recent op de markt gebrachte boek van Hassen Chalghoumi (1972-). Deze man is voorzitter van de ‘Conférence des imams de France’, imam van een moskee in Drancy (ten noordoosten van Parijs), en soefi. Chalghoumi is geboren en getogen in Tunesië, [lees verder]

Open brief aan de moslimwereld… en het Westen

Recensie Lieven Van Mele - 10/06/2022
Abdennour Bidar (1971-) is een Franse filosoof en essayist van Marokkaanse afkomst langs vaders kant, en van een tot de islam bekeerde Française aan moeders kant. Hij is lid van het Observatoire de la laïcité, en sinds 2016 inspecteur bij het Franse ministerie voor Onderwijs. En ja, jarenlang had [lees verder]

Islamophobie, mon oeil!

Recensie Lieven Van Mele - 27/05/2022
De naam Djemila Benhabib doet wellicht weinig belletjes rinkelen in Vlaanderen. Toch verdient ze meer aandacht, want zij is in Brussel de nummer één van de seculiere stroming binnen de islam. In haar nieuwe boek Islamophobie, mon oeil! legt ze uit wat dat betekent, en welke strijd ze al heeft gevoerd [lees verder]

Eric Zemmour: ‘La France n’a pas dit son dernier mot’

Recensie Lieven Van Mele - 27/02/2022
‘La France n’a pas dit son dernier mot‘ is het recentste boek van de Franse presidentskandidaat Eric Zemmour. Het is de opvolger van ‘Le suicide français‘ uit 2014, waarin Zemmour uitgebreid beschrijft wat hij als de ondergang van Frankrijk beschouwt.
Presidentskandidaat
[lees verder]

Pistes om Libanon opnieuw op de rails te zetten

Recensie Lieven Van Mele - 21/07/2021
‘Le Liban d’hier à demain’ is een werkstuk van hoge kwaliteit waarin Nawaf Salam een aantal ideeën formuleert om Libanon uit de politieke impasse te krijgen waarin het nu al een paar jaren verkeert. Daarbij gaat het hier alleen over het politiek/constitutionele aspect van de zaak. De sociaaleconomische [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.