Een spannend conclaaf

Hoe schrijf je een spannend boek? Er moet iets gebeuren: een moord of een verdwijning. Dat is vrij gebruikelijk in het thrillergenre. Soms zelfs in een huis clos. Niemand binnen, niemand buiten, de deelnemers zijn gekend. Agatha Christie schreef er zulke. Een heel interessant idee en een beetje auteur kijkt dan al snel en verlekkerd naar de bekendste huis clos van het westelijk halfrond: het conclaaf dat een nieuwe paus moet verkiezen in Rome. 120 mannen van respectabele leeftijd die samen moeten beslissen volgens strikte regels. En wat er achter de schermen allemaal kan gebeuren.

Robbert Harris, de bekende Amerikaanse auteur van ‘literaire thrillers’ nam de handschoen op en schreef Conclaaf. Een thriller over een conclaaf waarin de spanning te snijden is, en Harris heeft daar geen dode voor nodig. Tenzij dan een dode paus bij het begin van het boek. Een onverwacht dode paus, maar ook dat laat Harris liggen voor de plot. Het verhaal is helemaal opgebouwd rond wie de nieuwe paus wordt. Met alle verrassingen vandien.

Harris heeft zich goed geïnformeerd. Hij schrijft dan ook een redelijk realistisch beeld van het kardinalencollege en de schitterende gebouwen waar het verhaal zich afspeelt. Volgens zijn dankwoord kreeg hij een privérondleiding in het Vaticaan. Een bestsellerauteur zijn die eerder al over het Oude Rome schreef… dat helpt echt overal.

Over het verhaal kunnen we eigenlijk kort zijn. Het hoofdpersonage is kardinaal Lomeli, de deken van het kardinaalscollege. Hij moet het volgende conclaaf organiseren. De paus sterft plots en alles wordt in gereedheid gebracht. Die overleden paus heeft in het boek trouwens wel wat trekken van de huidige paus Franciscus. Ook andere kardinalen zijn qua profiel soms wel wat herkenbaar. Alle kardinalen komen samen in het Domus Sanctae Marthae. Zeg maar het hotel dat Johannes Paulus II speciaal voor het conclaaf liet bouwen op Vaticaans grondgebied. Dat hotel wordt dan voor de gelegenheid hermetisch afgesloten. Dat bepaalt voor een deel mee de sfeer. Die sfeer is van uitgelaten tot gespannen en vijandig. De gesprekken komen los, de campagnes en het getouwtrek voor de pauskeuze kan beginnen. Wordt het een eerste zwarte paus, opnieuw een Italiaan, zoals de Italiaanse kardinalen willen, een conservatief of in dezelfde lijn als de vorige paus, een verzoeningsfiguur of een overgangsfiguur? Zoals het hoort komen er wat onverwachte en ongelegen geheimen boven, De gedoodverfde kandidaten vallen een na een af, er is een ongenode gast die toch welkom is, er is corruptie, simonie, kortom alles wat in de kerk kan foutgaan is aanwezig. En dat zorgt ervoor dat het conclaaf langer duurt dan verwacht en eigenlijk ongemeen spannend wordt. En buiten staan de media, die niets weten, maar vrolijk doen alsof, die zich vastklampen aan strohalmen om toch maar een verhaal te hebben. Net echt.

U zou bij het lezen van het boek misschien kunnen denken dat Robbert Harris het allemaal wat ver zoekt, te ver zelfs. Eilaas, driewerf eilaas. Het is waarschijnlijk allemaal nog erger. Als u me niet gelooft kan ik u de lectuur van de boeken van Gianluigi Nuzzi aanbevelen. Zijn recentste is De Kruistocht: Paus Franciscus en zijn strijd tegen de corruptie in het Vaticaan (uitgeverij Balans, 2016). Harris heeft het ook gelezen. Nuzzi heeft nog boeken over corruptie en mistoestanden binnen de curie, het bestuursapparaat van de wereldkerk en het Vaticaan. Zoek ze in uw gemeentelijke bibliotheek, u weet niet wat u leest. De échte strijd van Franciscus speelt zich af achter de muren van het Vaticaan, vergeet de communie voor echtgescheidenen.

Nuzzi heeft zijn boek geschreven op basis van lekken van topmensen binnen de muren, die voor paus Franciscus de financiën van het Vaticaan hebben onderzocht. Voor zover ze die financiën konden onderzoeken. Er zijn afdelingen binnen de curie (dicasteries noemen ze dat) die inzage weigerden of die al jaren geen boekhouding hebben. Dat dekt wanbeleid en misbruik toe, in verschillende dicasteries hadden ze nog nooit van een offerte gehoord. Een bekende aannemer deed dat tegen een te hoge prijs en in ruil voor andere gunsten. Sommige kardinalen wonen in luxueuze appartementen van 500m² in het centrum van Rome, onderhouden op kosten van ‘het Vaticaan’ en gratis bewoond door de heren. Giften bedoeld voor armoedeprojecten werden gebruikt om financiële gaten te stoppen… Franciscus was razend. Vele kardinalen die hun privileges bedreigd zien ook. Met alle gevolgen vandien, inclusief bedreigingen, inbraken en lekken naar de pers om tegenstanders zwart te maken. Franciscus heeft niet zoveel vrienden binnen het Vaticaan zo blijkt.

Robert Harris maakt dankbaar gebruik van die verhalen en heeft zich goed ingewerkt. Hij weet goed de verschillende strekkingen binnen de wereldkerk en de groep kardinalen weer te geven. Dat maakt het boek nog beter. Komt er een eerste zwarte paus? Welke rol speelt het Midden-Oosten en de positie van de christenen daar? De visie op binnenkerkelijke discussies: wijding van vrouwen, de hervormingen van de curie, visie op het gezin, op de leerstellingen, het gebruik van Latijn, interpretaties van het concilie. Harris gebruikt het allemaal in zijn plot. Als u Conclaaf gelezen hebt, kijkt u nooit meer op dezelfde manier naar een kardinaal of de Sixtijnse kapel.

Harris is echt top in de details, tot het einde. Hij haalt het heden en verleden binnen, van de legende over een vrouwelijke paus tot actualiteit van de terreur door moslimextremisten. Conclaaf is een intelligent geschreven thriller. Plots weet ik waarom ze een onderscheid maken tussen thrillers en ‘literaire thrillers’. Het zijn thrillers met ietsje meer inhoud dan enkel de whodunit. Dit is een wie-wordt-het met achtergrond. Een boek dat je leesplezier bezorgt. Zouden Danneels en De Kesel het al gelezen hebben?

Conclaaf | Harris Robert

Paperback / softback | Nederlands | Literaire thriller

De paus is dood. De deuren van de Sixtijnse Kapel sluiten en volgensde eeuwenoude traditie zullen honderdzeventien kardinalenhun stem moeten uitbrengen in de geheimzinnigste verkiezing terwereld. De kardinalen zijn allen zeer vrome mannen. Maar ze [lees verder...]

Definitief teruggetrokken

Meer berichtjes van Pieter Bauwens

Belgisch geld stroomt altijd in dezelfde richting

Recensie Pieter Bauwens - 03/04/2021
Vlaanderen draagt elk jaar 6% van het Bruto Binnenlands product af aan Wallonië. Al jaren. Al leeft in Wallonië de mythe dat het ooit anders was. Tijd voor een ontmythologisering. Er is geen bewijs voor die geldstroom van Wallonië naar Vlaanderen. Integendeel.
De Franstalige mythe
Aan [lees verder]

Er moet meer midden zijn

Recensie Pieter Bauwens - 02/02/2021
We beleven politiek woelige tijden. Dat heeft vele oorzaken, Maar er zijn ook remedies. Rik Torfs en Pieter Marechal hebben er een boek over geschreven. De oplossing ligt in het midden.
Spits en scherp
Over morgen: Mijmeringen voor wie niet van gisteren is. Spits is professor Torfs altijd [lees verder]

Broeders en bisschoppen met vuile manieren

BlogPieter Bauwens - 25/10/2020
Het verleden is een schatkamer aan verhalen. Maar je moet die goed kunnen brengen. Want dat verleden heeft wel eens de ellendige gewoonte opgesloten te zitten in stoffige en droge archieven. Wie die kunst verstaat is Jan Pauwels. Met nu al een tweede boek over de fratsen en strapatsen van de Vlaamse [lees verder]

Rik Torfs vindt de kerk fantastisch

BlogPieter Bauwens - 10/10/2020
De titel van dit boek doet even opkijken. De kerk is fantastisch. Dan zie je de auteur, Rik Torfs. Zou die dat menen? Is het een grap, een onliner, iets om de aandacht te trekken? Dat laatste is het zeker, maar de inhoud is géén grap. Torfs weet zijn kritiek op de rooms-katholieke kerk van vandaag [lees verder]

Kerkopstand in Sint-Gillis

BlogPieter Bauwens - 21/04/2019
Eind jaren 60, na het Tweede Vaticaanse Concilie, ging de Kerk in Europa door zwaar weer. Er zijn boeken vol geschreven over die periode en de zoektocht naar de oorzaken. Volgens de ene ging Vaticanum II te ver, volgens de andere werd het niet consequent toegepast maar teruggedraaid door de Paus, nog [lees verder]

Paus Franciscus, de linkse dictator

BlogPieter Bauwens - 16/03/2019
Is paus Franciscus die vriendelijke lachende paus die genadeloos wordt tegengewerkt door de curie, die vecht voor haar privileges? Of is Paus Franciscus een genadeloze manipulator die medewerkers tegen elkaar opzet en zijn visie wil doorduwen?
Framing en karaktermoord
De pers loopt makkelijk [lees verder]

Joden van Antwerpen

BlogPieter Bauwens - 10/11/2018
Een filosemiet, dat ben ik. Al jaren. Ik koester een diepe bewondering voor de Joodse cultuur, of culturen moet ik zeggen, want er zijn verschillende manieren om Jood te zijn. In het boek De Joden van Antwerpen van Ludo Abicht, herkende ik diezelfde fascinatie en ook affectie, maar niet zonder kritische [lees verder]

Guldensporenslag en identiteit

BlogPieter Bauwens - 11/07/2018
In 2002 schreef Karim Van Overmeire een goed boek over de Guldensporenslag, De Guldensporenslag; Het verhaal van een onmogelijke gebeurtenis. Dat boek was toen een welkome aanvulling bij de boeken die verschenen over die veldslag die toen bijna 700 jaar geleden was. Het was eens een boek dat geschreven [lees verder]

Poetin en Assad hebben zijn leven gered

BlogPieter Bauwens - 25/11/2017
In 2010 komt de Vlaamse pater Daniël Maes (we interviewden hem eerder hier op Doorbraak) aan in Syrië om er te helpen bij de heropbouw van het eeuwenoude klooster van Mar Yacub bij Qara, vlak bij de grens met Libanon. Pater Daniël besluit om voor ‘het thuisfront’ een dagboek bij te houden, [lees verder]

Uw score voor het merk België

BlogPieter Bauwens - 15/10/2017
Welke score op een schaal van nul tot tien zou u aan België geven? Welke argumenten hebt u voor die score? Dat zijn -vereenvoudigd- de vragen van een kwalitatief onderzoek op grote schaal van het bureau WHY5Research van Jan Callebaut. De vragen werden gesteld aan een representatieve staal Belgen en [lees verder]

Vluchtelingen brengen christendom zonder eurocentrisme

BlogPieter Bauwens - 22/07/2017
Als er een discussie is over vluchtelingen, dan wordt dat hier snel een discussie over de islam, het christendom speelt maar een zijdelingse rol. En dat vertekent ons beeld. Volgens het Amercan Pew Research Centre waren er in 2012 al 26 miljoen christelijke migranten in Europa. De helft daarvan is afkomstig [lees verder]

Vergeten geschiedenis van Ierse oorlogsvrijwilligers in WOI

BlogPieter Bauwens - 08/07/2017
Geen land in de wereld waar je meer dan in Ierland bij de boekhandelaars werken over de eigen geschiedenis kan vinden. Niet alleen trouwens over wat zich in de loop der eeuwen op het groene eiland zelf heeft afgespeeld. Ook de lotgevallen van de talrijke Ierse gemeenschappen in de diaspora komen ruim [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.