Een pandemie, om te aanvaarden dat wij leven

‘Wie verhalen vertelt, overleeft, zei ze, alsof het een letterlijk advies was.
Verklaren verhalen een ontregelde wereld? (…) Misschien bedoelde ze dat het maar een bedenksel is, een versie die we nodig hebben om te aanvaarden dat we leven.’

Dat is dan ook wat Edith poogt. Toen ze acht was, had haar moeder Naomi een beroerte die ze overleefde: ‘de catastrofale oorlog in haar hersenen en de reconstructie aan de buitenkant.’
Haar vader kan het niet aan – ‘je bent niet de vrouw die ik kende, Naomi, niet mijn vrouw’ – en verlaat hen. Edith – je moet een grote meid zijn, Edith – kiest voor Naomi.
‘Sommige nachten kroop ik bij haar in bed als ze sliep. Haar huid en haar geur waren niet veranderd.’

Het is aangrijpend mooi, die herinnering waarin de onovertroffen Sarah Hall vertelt hoe dochter en moeder – vaak in een andere wereld – met elkaar omgaan. ‘We groeiden om elkaar heen als ranken die wederzijds steun nodig hebben om overeind te blijven.’

‘Wie ze was, wie ze niet meer was, bepaalde ons leven. Er was iets fundamenteels verstoord: de complexe bibliotheek van gedachten, herinneringen, emoties, persoonlijkheid. Ze hadden haar leven gered, maar niet haar ik.
Haar aard, haar Naomi-heid!’

Beeldend

Edith wordt een gevestigd, beeldend kunstenaar, ze ontwerpt gigantische beelden – de Nieuwe Kolossus van de Britse Volkskunst – in speciale, in Japan geleerde, houttechnieken. Shou sugi ban: hout beschadigen om het te beschermen. Een verschroeide houtskoollaag met een staalborstel bewerken om de prachtige nerf eronder te onthullen. Het lijkt een metafoor. Vernietigen om te scheppen.
‘Dwing het vuur niet, reageer erop.
Verdrink het hout niet.
Laat de borstel natuurlijk zijn.’

Atelier

Een beeldend kunstenaar, net zoals de auteur, Sarah Hall zelf beeldend met woorden omgaat. Dat maakt dit verhaal ook zo bijzonder: de manier waarop Hall dit beschrijft en vormgeeft laat je niet onberoerd. Je leest dit boek – 190 bladzijden – in één ruk uit en leest het dan meteen een tweede keer.

Een verschroeiend virus

Ondertussen is er sprake van een wereldwijd virus.
Edith en haar Turkse minnaar Halit, – officieel Konstadin Konstadinov, zijn grootmoeder woont in Bulgarije – die ze pas ontmoet heeft, verschuilen zich in het atelier: hun persoonlijke lockdown. Ze ziet hem als een boodschapper.
De pandemie is hierbij slechts de context, denk je. Dat ze zich met haar vriend opsluit, zich verliest in liefdevolle seksspelletjes is een wereld op zich.
De verbijsterende snelheid van begeerte. Botstructuur. Rondingen van het lichaam. Geur. Zo begint het, met fysieke intuïtie.’

‘Heb je niet gehoord dat er verschrikkelijke dingen gebeuren? Oorlogen, mega-virussen, Nicks moeder. Leef zolang het kan.’

De pandemie wordt gaandeweg het enige onderwerp in het nieuws. Er sterven miljoenen mensen. Je ziet de cijfers op tv, de alarmerende berichten in de media en ontkenningen door de overheid, beelden van virologen met hun onheilspellende schattingen en verpleegkundigen die in video-oproepen wanhopig om hulp smeken. Rampenplannen. Contactonderzoek. Groepsimmuniteit. Officiële berichten met de lijsten van symptomen.
Noodtoestand.
‘Opgesloten zitten met je minnaar is dan een zegen, het heeft de intensiteit van een droom.’

Dan gebeurt het onvermijdelijke. De vernietiging begint. En hoe Edith probeert het leven, háár leven te aanvaarden. Halit betekent eindeloos…
Hoe is het mogelijk om te leven met angst en hoop?

‘De wereld bestaat door haar opnieuw te scheppen, door hoe zij waargenomen wordt. Jij was een scheur in dat alles, een geschenk van plotse waarheid’

Het atelier‘ is een verhaal als een brief aan haar geliefde: om te aanvaarden dat wij nog wél leven. Verbrand en beschadigd als hout, maar weerbaarder. Zijn wereld bedwongen. Het doet inzien hoe we het onmogelijke overleven en wat er dan overblijft.
Het is gruwelijk mooi.

________________

Het atelier – Sarah Hall
Uitgeverij Ambo Anthos Vert.: Karina Van Santen/Martine Vosmaer
Paperback – 192 blz – €21,00
isbn: 978 90 263 551 89

 

Het atelier | Sarah Hall

Paperback / softback | Nederlands | Vertaalde literaire roman, novelle

Het atelier van Sarah Hall is de nieuwe roman van een veelgeprezen en genomineerd auteur (Man Booker Prize, BBC Short Story Award, Edge Hill Prize en Portico Prize). In een Engelse stad grijpt het virus om zich heen, en net als iedereen [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Herre Daelemans

Extra korting Van 20/09/2022 tot 27/09/2022.

Wetstraat Blues

Boek van de week
Het wordt grappig mocht het niet zo tragisch zijn.
‘De kloof met de burger’ is er al zo’n 30 jaar en niemand slaagt erin ze te dichten.

Die kloof lijkt zo stilaan structureel te zijn, een vast onderdeel van onze democratie.
VRT journalist Ivan de Vadder, Wetstraatjournalist, [lees verder]

Bekend bij God

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
Kleinood is zo een van die woorden die zich als vanzelf wegstoppen, gierig als ze zijn op zichzelf. Je vindt ze niet wanneer je naar hen op zoek gaat, ze openbaren zich aan jou als hen dat uitkomt. Zomaar, zo lijkt het.
Dit is een kleinood en ik kwam het als vanzelfsprekend tegen. Natuurlijk.
[lees verder]

Het verborgen verdriet

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
‘Daar beneden ligt het meer, glanzend en stil, omzoomd door berken tot aan de waterkant. En het saunahuisje waar de jongens op zomeravonden met hun vader in zaten, na afloop het water in strompelend over de scherpe stenen. In een rij liepen ze, met hun handen uitgestrekt balancerend, als een crucifix.’
[lees verder]

Niemand is volmaakt. Maar goh, wat schieten we prachtig tekort!

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
De geschiedenis zal ons veroordelen.
(…) Maar hoe zit het dan met God? Ik hapte naar adem. Weet je als mensen het over God hebben … Ik denk, ik weet niet zeker of ze altijd… ik bedoel, God is niet iets waarvan je kunt bewijzen of het wel of niet bestaat. Maar zoals ik het bekijk, hebben [lees verder]

Tot leven gewekt, passioneel en vurig

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
Lauren Groff brengt u naar het jaar 1158. ‘De wereld vertoont de vermoeide sporen van de aflopende vastentijd. ‘ Marie de France, zeventien jaar komt het bos uit. ‘Alleen, te paard, in kil maarts gemiezer. De wind luwt. De bomen suizelen niet meer. Marie voelt het hele landschap toekijken hoe zij [lees verder]

Zelfs de stenen zullen huilen

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022

“er was een tijd dat boeken zo kostbaar waren dat we ze met eerbied behandelden, dat we ze aan onze kinderen beloofden, aan onze geliefden schonken..”
Dit is het op ware feiten gebaseerde levensverhaal van Edmond Charlot, een jongen die als 21-jarige zijn droom weet waar te maken: [lees verder]

De vloek van een familie

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
‘Je moest geheimen laten waar ze hoorden: in het rijk van het zwijgen. Vooral de waarheid over ‘De Gebeurtenis’ mocht niemand te weten komen, te gevaarlijk, het toneel van het voorval was immers nog altijd het diepste zuiden van Italië, het kon tot wraakacties leiden, erover schrijven was ronduit [lees verder]

Een onverbiddellijk rapport

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
Generatiekloof.
Hoe volwassenen door kinderen pijnlijk raak geportretteerd worden.
‘Onze ouders, die zogenaamd gezaghebbende figuren .. ze dronken graag: dat was hun hobby of misschien een vorm van eredienst. Wijn en bier en whisky en gin. Ook tequila, rum en wodka. Midden op de dag noemden [lees verder]

Warmte in de poolcirkel

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Alles lijkt hier door anderen op maat gemaakt, op mensenmaat, waardoor je eigenlijk geen idee meer lijkt te hebben hoe de echte wereld er ook alweer uitziet.’ Ruimte? Vanaf mijn balkon kijk ik uit op een lapje grond waar ze tweehonderd nieuwe woningen inplanten.
Maar in de natuur van Noorwegen [lees verder]

Een schreeuw tegen de schaamteloosheid

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘De ziekte ontmenselijkt en maakt van die vrouwen marionetten, ten prooi aan groteske symptomen, willoze poppen in de handen van de artsen, die hen betasten en onderzoeken onder iedere huidplooi. Het zijn niet langer echtgenotes, moeders of jonge meisjes, het zijn geen vrouwen naar wie je kijkt of [lees verder]

Het boek van de hoop

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Het was een adembenemend mooi gebouw, dat viel niet te ontkennen, en toch voelde Nori ondanks deze schoonheid bij de aanblik ervan haar maag verkrampen. ‘

Het is een Japans gezegde: er zijn 50 woorden voor regen, omdat het zoveel regent.
Een geschikte metafoor, dacht auteur Asha [lees verder]

Zonder kunst geen leven

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Omdat de muze‘ is het levensverhaal van Sara de Swart die zich ophoudt en deel uit maakt van de Tachtigers, de nieuwe kunst- en literaire beweging in Nederland, anno 1880 en later.
Net zoals Zora del Buono in ‘De maarschalk’ (hier eerder besproken) de levensloop van haar grootmoeder, [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.