Een magisch kinderfeest, door de eeuwen heen

Sinterklaas. Nog altijd blijft zijn feestdag een warme herinnering uit onze jeugd.
Ik zie ons als kind, – de bengels die we toen waren de dagen, maanden voordien – op de avond van Sinterklaas, vroom en ingetogen sinterklaasliedjes zingen. Magie!

Hoor, wie klopt daar kinderen, zie de maan schijnt door de bomen en vooral: ‘en rij ons huis niet stilletjes voorbij’. Nooit waren er bravere kinderen, toen.
En nooit was de opluchting groter, de ochtend nadien: de Sint was ons niet vergeten en bracht onze hoopvolle verlanglijst tot leven. Speelgoed en als bonus, snoepgoed in chocolade en marsepein. Gelukzaligheid werd toen als woord uitgevonden.

Levend geworden legendes

Wim Vangheluwe herkent die warme gevoelens en schreef er een boek over: De sint en zijn knecht, wie zijn ze echt? Tradities zijn er om in ere gehouden te worden en daar draagt deze priester-auteur alvast toe bij. Vangheluwe start zijn boek met de oorsprong: de vele legendes die de ronde doen. De figuur van de heilige Nicolaas van Myra is wijdverspreid en de tradities geëvolueerd, maar in vele landen nog steeds springlevend.

Het is interessant om lezen hoe een traditie die al meer dan duizend jaar voortleeft, ontstaan is en meegaat met zijn tijd. Zo is Nicolaas een van de belangrijkste heiligen in de orthodoxie en onder andere een van de beschermheiligen van Rusland. Een oude orthodoxe hymne bezingt Nicolaas als ‘een eindeloze fontein van goddelijke gaven’.
Het zal er niet vreemd aan zijn dat de goedheiligman ook wel wonderbaarlijke daden verrichtte.

Wie zoet is krijgt lekkers

Een mythologische figuur die nogal wat gelijkenissen vertoont met ‘onze’ Sinterklaas is ongetwijfeld de Germaanse god Wodan. Hij wordt steeds afgebeeld met een lange witte baard, vliegt op een wit paard, heeft een gevolg van zwarte krijgers en strooit noten en ander lekkers in het rond.
Het blijven leuke verhaaltjes en Vangheluwe brengt het in zijn boek op een aangename manier. Ook de vergelijkingen met onze buurlanden zijn wetenswaardig.

Heksenjacht

Minder aangenaam maar helaas onvermijdelijk is de hele Zwartepietendiscussie die vooral de Lage landen beroerde. U leest het uitgebreid in een apart hoofdstuk. Uiteindelijk kondigde men in Vlaanderen een zogenaamd ‘Pietenpact’ af, goedgekeurd door het Gemeenschapsonderwijs, het Katholiek onderwijs, de Gezinsbond, de Vlaamse kindertelevisiezenders en jeugdtheaters. De triomf was voorbarig want massaal protest zorgde ervoor dat dit pact afgevoerd werd, zij het niet afgeschaft. In stilte werd immers de ‘roetveegpiet’ geïntroduceerd en is in de praktijk de echte Zwarte Piet uit het straatbeeld verdwenen. Woke, nietwaar?

Ook al ben ik zwart als roet

Natuurlijk leest u in het boek uitvoerig over de oorsprong van de mythische figuur die Zwarte Piet is. Nergens in de geschiedenis van Zwarte Piet, legt Vangheluwe uit, is er ook maar één verwijzing te vinden dat het om mensen met een andere huidskleur, laat staan slaven, zou gaan.
Het blijft vreemd dat wat altijd een onschuldig kinderfeest is geweest, een traditie van zoveel generaties, plots als racistisch, discriminerend en kwetsend wordt omschreven. Wie belang hecht aan de traditie zoals men die zelf heeft mogen ontvangen als kind, wordt plots als een ‘slecht mens’ neergezet. Waarom toch?

Wie denkt dat het volstaat om de figuur van Zwarte Piet te ‘elimineren’ om woke-kritiek te vermijden, lijkt alleszins naïef. De discussie past namelijk in een ruimer kader waarbij vooral Westerse tradities het moeten ontgelden. Kerstbomen wordt in de eindejaarsperiode al vaker in brand gestoken en kerststalletjes vernield. Kruisbeelden zie je op verpakkingen in supermarkten  verdwijnen en kerstmarkten worden voortaan winterfeesten genoemd. Vangheluwe vermeldt ook de alsmaar luidere roep om tweede pinksterdag af te schaffen, net als 15 augustus, Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart .

Het boek is uitermate geschikt voor iedereen wie nog vindt dat de mijter van Sinterklaas een kruis heeft en dat Zwarte Piet zwart is en voor iedereen die dit mooie kinderfeest en deze mooie traditie in ere wil houden.

De sint en zijn knecht, wie zijn ze echt? maakt alleszins haar titel waar.
Tegelijk geeft de auteur in aparte hoofdstukken meer uitleg over de attributen van de Sint – een verklarende woordenlijst – en waar je moet op letten wanneer jezelf als sint een kinderfeest wil opvrolijken.
En in een laatste hoofdstuk vind je ook nog een heleboel Sinterklaasliedjes.

Leuk boekje, zou ik zeggen.

Verkrijgbaar in onze webwinkel tegen een tijdelijke voordeelprijs!

De Sint en zijn knecht, wie zijn ze echt? | Wim Vangheluwe

Paperback / softback | Nederlands | Mens en maatschappij algemeen

Hét sinterklaasboek voor volwassenen: hij komt, hij komt en de traditie blijft.Wie is Sinterklaas eigenlijk? Hoe weten we dat Zwarte Piet geen slaaf is? Wat betekent dat ‘wild geraas’? En hoe speel je zelf Sint en Piet? Dat en meer in dit goed gedocumenteerde [lees verder...]

Verschenen als POD titel

Meer berichtjes van Herre Daelemans

Een Vlaams Huis tegen antiflamingantisme

BlogHerre Daelemans - 15/11/2022
De Vlaamse frontsoldaten in de Eerste Wereldoorlog hadden te maken met een ongezien antiflamingantisme: het zou de Vlaamse beweging enkel sterker maken.
Nieuwe politieke formaties met een voorheen nooit gezien Vlaams-nationaal programma dienden zich aan: de wens van zelfbestuur werd steeds duidelijker [lees verder]
Extra korting Van 20/09/2022 tot 27/09/2022.

Wetstraat Blues

Boek van de week
Het wordt grappig mocht het niet zo tragisch zijn.
‘De kloof met de burger’ is er al zo’n 30 jaar en niemand slaagt erin ze te dichten.

Die kloof lijkt zo stilaan structureel te zijn, een vast onderdeel van onze democratie.
VRT journalist Ivan de Vadder, Wetstraatjournalist, [lees verder]

Bekend bij God

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
Kleinood is zo een van die woorden die zich als vanzelf wegstoppen, gierig als ze zijn op zichzelf. Je vindt ze niet wanneer je naar hen op zoek gaat, ze openbaren zich aan jou als hen dat uitkomt. Zomaar, zo lijkt het.
Dit is een kleinood en ik kwam het als vanzelfsprekend tegen. Natuurlijk.
[lees verder]

Het verborgen verdriet

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
‘Daar beneden ligt het meer, glanzend en stil, omzoomd door berken tot aan de waterkant. En het saunahuisje waar de jongens op zomeravonden met hun vader in zaten, na afloop het water in strompelend over de scherpe stenen. In een rij liepen ze, met hun handen uitgestrekt balancerend, als een crucifix.’
[lees verder]

Niemand is volmaakt. Maar goh, wat schieten we prachtig tekort!

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
De geschiedenis zal ons veroordelen.
(…) Maar hoe zit het dan met God? Ik hapte naar adem. Weet je als mensen het over God hebben … Ik denk, ik weet niet zeker of ze altijd… ik bedoel, God is niet iets waarvan je kunt bewijzen of het wel of niet bestaat. Maar zoals ik het bekijk, hebben [lees verder]

Tot leven gewekt, passioneel en vurig

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
Lauren Groff brengt u naar het jaar 1158. ‘De wereld vertoont de vermoeide sporen van de aflopende vastentijd. ‘ Marie de France, zeventien jaar komt het bos uit. ‘Alleen, te paard, in kil maarts gemiezer. De wind luwt. De bomen suizelen niet meer. Marie voelt het hele landschap toekijken hoe zij [lees verder]

Zelfs de stenen zullen huilen

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022

“er was een tijd dat boeken zo kostbaar waren dat we ze met eerbied behandelden, dat we ze aan onze kinderen beloofden, aan onze geliefden schonken..”
Dit is het op ware feiten gebaseerde levensverhaal van Edmond Charlot, een jongen die als 21-jarige zijn droom weet waar te maken: [lees verder]

De vloek van een familie

Recensie Herre Daelemans - 19/05/2022
‘Je moest geheimen laten waar ze hoorden: in het rijk van het zwijgen. Vooral de waarheid over ‘De Gebeurtenis’ mocht niemand te weten komen, te gevaarlijk, het toneel van het voorval was immers nog altijd het diepste zuiden van Italië, het kon tot wraakacties leiden, erover schrijven was ronduit [lees verder]

Een onverbiddellijk rapport

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
Generatiekloof.
Hoe volwassenen door kinderen pijnlijk raak geportretteerd worden.
‘Onze ouders, die zogenaamd gezaghebbende figuren .. ze dronken graag: dat was hun hobby of misschien een vorm van eredienst. Wijn en bier en whisky en gin. Ook tequila, rum en wodka. Midden op de dag noemden [lees verder]

Warmte in de poolcirkel

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Alles lijkt hier door anderen op maat gemaakt, op mensenmaat, waardoor je eigenlijk geen idee meer lijkt te hebben hoe de echte wereld er ook alweer uitziet.’ Ruimte? Vanaf mijn balkon kijk ik uit op een lapje grond waar ze tweehonderd nieuwe woningen inplanten.
Maar in de natuur van Noorwegen [lees verder]

Een schreeuw tegen de schaamteloosheid

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘De ziekte ontmenselijkt en maakt van die vrouwen marionetten, ten prooi aan groteske symptomen, willoze poppen in de handen van de artsen, die hen betasten en onderzoeken onder iedere huidplooi. Het zijn niet langer echtgenotes, moeders of jonge meisjes, het zijn geen vrouwen naar wie je kijkt of [lees verder]

Het boek van de hoop

Recensie Herre Daelemans - 18/05/2022
‘Het was een adembenemend mooi gebouw, dat viel niet te ontkennen, en toch voelde Nori ondanks deze schoonheid bij de aanblik ervan haar maag verkrampen. ‘

Het is een Japans gezegde: er zijn 50 woorden voor regen, omdat het zoveel regent.
Een geschikte metafoor, dacht auteur Asha [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.