Een kleine geschiedenis van het vrouwenvoetbal: van Lily Parr tot Wendie Renard (7)

 

 

 

Van 6 tot 31 juli loopt UEFA Women’s Euro 2022 in Engeland. Stilaan krijgt het vrouwenvoetbal het respect dat het verdient. Dat heeft een eeuw geduurd. Dik honderd jaar geleden trok de eerste vedette van het vrouwenvoetbal, Lilly Parr, in Groot-Brittannië tienduizenden fans naar de stadions. De vrouwelijke variant van het voetbal stak op dat ogenblik de mannelijke inzake populariteit naar de kroon. Tot woede van de Engelse conservatieve bondsbonzen. Deze maand volgen miljoenen televisiekijkers de prestaties van onder meer Wendie Renard, de hedendaagse opvolgster van Lily Parr. Ondanks haar penaltymisser tegen België is zij de succesvolste ‘clubvoetbalster’ ter wereld: met Olympique Lyon won ze onder meer acht keer de Champions League.

 

Naar aanleiding van UEFA Women’s Euro 2022 brengen we ‘een kleine geschiedenis van het vrouwenvoetbal’ in verschillende afleveringen. Deze zal ook in het najaar verschijnen in het nieuwe boekzine ‘Heldinnen van het voetbal’.

 

 

 

 

 

Birgit Prinz: carrière van beste speelster ter wereld eindigde in woede en verdriet op WK 2011 in eigen land

 

 

Birgit Prinz. Woede en verdriet mengden zich in haar gevoelens. Alle camera’s stonden op haar gericht toen ze in de spelerstunnel verdween. Ze gunde haar coach Silvia Neid geen blik. De ontgoocheling was enorm. Duitsland verloor in eigen land op 9 juli 2011 de kwartfinale van Japan, na verlengingen. In die 120 minuten kreeg Birgit Prinz geen seconde speeltijd. Ze miste daardoor haar 215 de interland. Ze trok meteen zelf een vernietigende streep onder haar loopbaan bij het nationale elftal. Drie wereldbekerfinales had ze gespeeld: in 1995 (2-0 verlies tegen Noorwegen in Zweden), 2003 (2-1 winst tegen Zweden in de USA), 2007 (2-0 winst tegen Brazilië in China). Vijf opeenvolgende keren winst in het Europees Kampioenschap tussen 1995 en 2009. En toch kreeg ze dus zoals gezegd geen seconde speeltijd in de honderdtwintig minuten van de kwartfinale. Ook al was ze al jaren de aanvoerder van de zogenaamde ‘Frauschaft’. En zelfs die aanvoerdersband ontnam coach Neid haar in de laatste groepsmatch tegen Frankrijk. De hele week sudderde het conflict door in de media, maar tot een verzoening kwam het niet. Birgit Prinz hield zoals steeds de tanden stijf op elkaar en  haar emoties binnen. Ondanks het feit dat ze al een decennium krachtig leiderschap demonstreerde op het veld, gecombineerd met psychologisch inzicht, schuwde ze de openbaarheid. Tijdens de match wou ze winnen tot elke prijs en hield ze zich nooit in. Ze ging tot ver buiten haar lichamelijke limiet in functie van het resultaat. Nadien ontliep ze het liefst elk contact met de media. Ze zat aantoonbaar tegen haar zin op persconferenties en weigerde meestal journalistieke loftuitingen op het eigen spel te onderstrepen. Haar reacties ter zake na opzienbarende overwinningen waren koeltjes. Merkwaardig genoeg ontdooide ze na nederlagen en mindere prestaties. Dan aarzelde ze niet om scherpe analyses te maken over de fouten die haar elftal had gemaakt. Dan leefde ze op het gevoel dat ze iets moest meedelen en bijdragen aan de oplossing van het probleem. Ze keek naar het voetbal vanuit de rol van teamspeler die niet uit was op persoonlijk succes en nog veel minder op mediabelangstelling. Ze haatte het wanneer zeges aan haar werden opgehangen. Ze had daarvoor één zinnetje klaar: ‘Ik heb nog nooit in mijn eentje een wedstrijd gewonnen, dat is altijd de verdienste van de ploeg.’

Terwijl ze tijdens de match én ook op de training altijd de confrontatie op het scherpste van de snee opzocht, meed ze aanwezigheid op het publieke podium. Ze sprak in de documentaire ‘Die beste Frauen der Welt’ over de wereldbekerzege van 2007 in China: ‘De openbaarheid is mijn métier niet.’ Ze wilde voetbal spelen, maar niet over zichzelf praten. Haar persoonlijk leven hield ze steeds verborgen.  En toch haalde ze drie keer de allerhoogste onderscheiding, die van FIFA Women’s Player of the Year: 2003, 2004, 2005. En liefst vijf keer eindigde ze op de tweede plaats, meestal haar Braziliaanse rivale Marta. In Duitsland was ze oppermachtig: negen landstitels in de Bundesliga – zeven met FFC Frankfurt, ook twee met haar club van herkomst FSV Frankfurt – en acht keer de DFB-Pokal. Drie keer winnaar van de Champions League in 2002 (Umea), 2006 (Turbine Potsdam) en 2008 (Umea).

Ze groeide op in Frankfurt en tussen 2000 en 2010 hét symbool van het Duitse én Europese vrouwenvoetbal. Haar spel kenmerkt zich door een combinatie van snelheid, kracht en doeltreffendheid. In 2002 stapte ze voor één zomerseizoen over naar Caroline Courage om er de Amerikaanse competitie winnend af te sluiten. In 2003 kreeg ze als eerst vrouw een aanbod om bij een ‘mannenclub’ aan te sluiten. De voorzitter van het Italiaanse Perugia AC streefde een stunt na. Prinz doorzag het en weigerde het aanbod. Ze hield dus niet van de spotlights, en dat is in haar geval een understatement van jewelste.

Het liefst verdiepte ze zich in de studie: eerste die van fysiotherapeut en later die van psycholoog. Ze nam tijdens grote toernooien haar leerboeken mee. Ze ontwikkelde ze een positieve, maar nuchtere, kijk op zowel geest als gedrag van medespeelsters. Die legde ze een denkbeeldige arm om de schouder bij tegenslag. Maar op 9 juli 2011 weigerde ze deze houding aan te namen ten aanzien van haar coach Silvia Neid. Nadat die haar, volgens de publieke opinie, openlijk had vernederd tijdens het hele toernooi en vooral in de verloren kwartfinale tegen Japan.

Voor het eerst toonde ze haar boosheid. En de verzoening volgde niet. Toen ze bij haar afscheid de verschillende trainers opsomde die haar hadden beïnvloed ontbrak de naam van Silvia Neid in het rijtje. Daarvoor was de mengeling van verontwaardiging en verdriet bij haar te groot. Birgit Prinz.

Meer berichtjes van Redactie De Witte Duivel

De Pro League begraaft zichzelf

BlogRedactie De Witte Duivel - 29/09/2022
Bij de Pro League las ik deze week dat in het voetbal de supporter centraal staat. Dat is voor mij een nieuw feit, want tot op vandaag leek de supporter eerder een lastige bijkomstigheid die je er moet bijnemen, omdat het nu eenmaal niet anders kan. Of waarvan je je bedient, als het nodig zou blijken.
[lees verder]

Wat te onthouden van het weekeinde? Bye bye wereldtitel

BlogRedactie De Witte Duivel - 26/09/2022
PLOEG VAN DE WEEK: Hongarije, dat Duitsland in eigen huis versloeg en op weg lijkt om een plaats in de Final Four te veroveren
SPELER VAN DE WEEK: Luka Modric, de 37-jarige krijger die Kroatië naar de Final Four loodste
BELGIE
De Rode Duivels vertrekken in november met een nederlaag [lees verder]

Het Heizeldrama (2/5)

BlogRedactie De Witte Duivel - 26/09/2022
1983-1984: LIVERPOOL, CITY OF MUSIC & FOOTBALL
Finale: Liverpool FC – AS Roma 1-1, penalty’s 4-2; 30 mei 1984, Stadio Olimpico Rome
De weg naar de finale in Rome…
(N.v.d.r.: In vijf afleveringen brengen we twee hoofdstukken uit ‘Het Gouden Boek van de Beker met de Grote [lees verder]

Jason Denayer – De schaamte voorbij

BlogRedactie De Witte Duivel - 25/09/2022
Echt schrikken van wat er in het voetbalwereldje allemaal kan, doe ik allang niet meer. Je kunt het zo gek niet bedenken of het gebeurt. Maar je kunt het ook zo gek niet bedenken of het gebeurt juist niet. Bij dit laatste denk ik vooral aan de operatie Propere handen. Gelukkig zijn hierbij geen glazen [lees verder]

Het Heizeldrama (1/5)

BlogRedactie De Witte Duivel - 24/09/2022
1983-1984: LIVERPOOL, CITY OF MUSIC & FOOTBALL
Finale: Liverpool FC – AS Roma 1-1, penalty’s 4-2; 30 mei 1984, Stadio Olimpico Rome
De weg naar de finale in Rome…
(N.v.d.r.: In vijf afleveringen brengen we twee hoofdstukken uit ‘Het Gouden Boek van de Beker met de Grote [lees verder]

Digitale aanmoedigingen in Polen

BlogRedactie De Witte Duivel - 24/09/2022
Wie lang genoeg voetbal volgt, kan zich wellicht nog herinneren hoe massaal Zweden op het WK van 1958 in eigen land werd opgezweept tot het bereiken van de finale. Een speciale cheerleader gaf de maat aan, zwaaiend met de nationale vlag. ‘Heja Sverige!’, ’luidde de yell, die in allerlei varianten [lees verder]

Good en slecht nieuws van de Pingelieër

BlogRedactie De Witte Duivel - 23/09/2022
BAD NEWS
Het Oktoberfest is begonnen en dus is iedereen in Bayern in opperbeste stemming… Zoniet bij Bayern München waar, na het 4e puntverlies op rij, een “Krise” dreigt. Het team van Julian Nagelsman verloor bij streekgenoot FC Augsburg met 1 – 0 en dat schmerzt sehr bij der Rekordmeister. [lees verder]

De Twee Wijzen: Dat Antwerp zo goed presteert is louter te danken aan toptrainer Mark van Bommel

BlogRedactie De Witte Duivel - 23/09/2022
De messcherpe inzichten van Frank en Peter zijn binnen over “det menneke uit Brach”. Is Mark van Bommel top of flop?
Frank (voor de stelling): Na de fiasco’s bij PSV en Wolfsburg was het een question Mark of het nog ergens wat zou worden met de Limburger aan het roer. Maar toen was daar opeens [lees verder]

16. Offside & onside – 23 september 2022

BlogRedactie De Witte Duivel - 23/09/2022
Offside

De volledig terechte rode kaart voor Roberto Martinez. Hoe haal je het als coach van een nationaal team in je hoofd om op die manier vals te spelen? Dit verdient meer dan een blaam en een schorsing. KBVB, neem je verantwoordelijkheid en veroordeel dit openbaar.
Charles De Ketelaere [lees verder]

Op zoek naar de ‘penaltykiller’

BlogRedactie De Witte Duivel - 20/09/2022
Liefst zes keepers moesten zich dinsdag onderwerpen aan een bijna wetenschappelijk penalty-experiment, dat Louis van Gaal in de aanloop naar het WK voor de Oranje-selectie noodzakelijk achtte.  Cillessen, Flekken en de debutanten Pasveer en Noppert, alle vier opgenomen in de groep van 24 spelers, kregen [lees verder]

Wat te onthouden van het weekeinde? Club Brugge: te groot voor Europa, te klein voor België

BlogRedactie De Witte Duivel - 18/09/2022
PLOEG VAN DE WEEK: Standard, dat Club Brugge door de mangel haalde
SPELER VAN DE WEEK: Philip Zinckernagel met twee fantastische goals tegen Club Brugge
BELGIE
De cijfers van Antwerp ogen week na week indrukwekkender: 29 op 29. Helaas geldt dat niet voor het geleverde voetbal. De Great [lees verder]

Goed en slecht nieuws- Pingelieër

BlogRedactie De Witte Duivel - 17/09/2022
BAD NEWS
Serdar Gözübüyük weigerde elk commentaar na de late overwinning van PSV op RKC Waalwijk. De scheidsrechter vertolkte een hoofdrol door de thuisploeg in de extra speeltijd een discutabele penalty toe te kennen. Dat deed denken aan vorig seizoen, toen Gözübüyük na een twijfelachtige [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.