Een kleine geschiedenis van het vrouwenvoetbal: van Lily Parr tot Wendie Renard (15)

Een kleine geschiedenis van het vrouwenvoetbal: van Lily Parr tot Wendie Renard (15) – Raf Willems

Van 6 tot 31 juli loopt UEFA Women’s Euro 2022 in Engeland. Stilaan krijgt het vrouwenvoetbal het respect dat het verdient. Dat heeft een eeuw geduurd. Dik honderd jaar geleden trok de eerste vedette van het vrouwenvoetbal, Lilly Parr, in Groot-Brittannië tienduizenden fans naar de stadions. De vrouwelijke variant van het voetbal stak op dat ogenblik de mannelijke inzake populariteit naar de kroon. Tot woede van de Engelse conservatieve bondsbonzen. Deze maand volgen miljoenen televisiekijkers de prestaties van onder meer Wendie Renard, de hedendaagse opvolgster van Lily Parr. Ondanks haar penaltymisser tegen België is zij de succesvolste ‘clubvoetbalster’ ter wereld: met Olympique Lyonnais won ze onder meer acht keer de Champions League.

Naar aanleiding van UEFA Women’s Euro 2022 brengen we ‘een kleine geschiedenis van het vrouwenvoetbal’ in verschillende afleveringen. Deze zal ook in het najaar verschijnen in het nieuwe boekzine ‘Heldinnen van het voetbal’.

Vandaag belichten we de Amerikaanse Mega Rapinoe: een geëngageerde voetbalpunk, wereldkampioen in 2019, die het zelfs durfde opnemen tegen president Trump.

Megan Rapinoe: het geheim achter een succes van een geëngageerde voetbalpunk

Megan Rapinoe. Hét moment van Megan Rapinoe. Van Megan Rapinoe versus Donald Trump. 28 juni 2019, Parc des Princes Parijs, kwartfinale van La Coupe du Monde Féminine. Vijfde minuut scoren tegen de belangrijkste tegenstander van het toernooi, terwijl die voor eigen publiek speelde. In een uitverkocht stadion voor meer dan 45.000 toeschouwers. Les Bleues meteen schaakmat zetten en vervolgens van dat Franse publiek toch enige sympathie afdwingen door het hoog entertainmentgehalte van het vieren van haar doelpunt: met de armen wijd uit elkaar. Het maandblad Four Four Two omschreef het als een ‘epische pose’, die een hele boodschap uitstraalde. Meer zelfs: een politiek statement. Rapinoe stond immers in het oog van een ‘twitterstorm’ met president Trump. Als ‘LGBTQ’-activiste lag ze geregeld op ramkoers met ‘haar president’, die ze niet als dusdanig beschouwde.

Ze hield er dan ook een uitgesproken mening op na. In een videoboodschap sprak ze klare taal over wat ze zou doen na een wereldbekerzege: I’m not going to  the fucking White House!’

De heetgebakerde Trump nam meteen de handschoen op en tweette: ‘Megan should win first before she talks.’

Rapinoe liet het niet aan het hart komen en antwoordde meteen op het veld. Ze liet zich niet intimideren, zelfs niet door de president van de Verenigde Staten, die eerder al had duidelijk gemaakt de prestaties van de Amerikaanse vrouwenvoetbalploeg slechts matig te waarderen. In de 65 ste minuut dikte ze de score aan en haar team hield stand na het late tegendoelpunt. In de achtste finale zette ze eerder twee strafschoppen om tegen Spanje, waarvan de winnende een kwartier voor tijd. En in de finale trapte ze opnieuw een elfmeter binnen tegen Nederland. Megan Rapinoe draaide dus zowel de achtste finale, de kwartfinale én de finale naar haar hand.

Met haar moedige uithaal naar Trump én haar elegante wijze van het vieren van haar goal tegen medefavoriet Frankrijk verdiende ze de vergelijking met bokslegende Muhammad Ali. Die streed voor de burgerrechten van de ‘zwarte Amerikaan’ in de jaren zestig van de twintigste eeuw, Rapinoe deed hetzelfde voor de erkenning van haar seksuele geaardheid. Het moment werd zelfs uitgeroepen tot één van de meest iconische uit de geschiedenis van de Amerikaanse vrouwensport.

Nochtans was Rapinoe net voor de start van de wereldbeker op een heel andere wijze in de belangstelling gekomen. Onderwerp van gesprek was toen de nieuwe tint van haar kapsel. Tot wanhoop van haar vriendin besloot ze van wit naar lila te veranderen. Ze trok dus op alle manieren de aandacht naar zich toe. Daar genoot ze van wat ze ziet zichzelf niet enkel als een voetbalster of een activiste, maar tevens als een iemand met een gezonde dosis humor.

In haar engagement gaat ze ver. Ze sloot zich aan bij de Common Goal Movement waarbij trainers een spelers één procent van het salaris afstaand aan sociale voetbalprojecten vanuit het motto: Using football to drive social change! Ze belandde in het goede gezelschap van onder meer Eric Cantona, Jürgen Klopp, Mats Hummels, Juan Mata en Giorgio Chiellini. Ze stopte haar geld in en leende haar naam aan activiteiten rond ‘voetbalopvoeding voor meisjes’ en ‘gelijke rechten’.

Ze nam het ‘als gezicht van de wereldkampioen’ in september 2019 ook op voor Sahar Khodayari. Deze Iraanse jonge vrouw stak zichzelf in brand omdat ze de islamistische dictatuur van haar land haar verbood om naar een voetbalwedstrijd te gaan. De religieuze politie arresteerde haar, ze overleed aan de gevolgen van de brandwonden. Rapinoe uitte openlijk haar walging en omschreef de gebeurtenis als ‘hartverscheurend en schandalig tegelijk’.

Sinds de Wereldbekerzomer van 2019 trad Rapinoe als eerste vrouw toe tot het beperkte gezelschap van atleten die hun sport vanuit hun persoonlijkheid veranderden en van wie men zegt: ‘One name is all it takes!’ Ze heeft het vrouwenvoetbal een andere status geschonken zoals niemand het eerder had gedaan. In haar boek ‘Megan Rapinoe. The secrets of succes’ ontleedt auteur Meg Lineham de vijf gebieden waarop zij door haar tastbare aanwezigheid het verschil heeft gemaakt. Ze liep, met Alex Morgan, voorop in de strijd voor ‘equal pay’ van het United States National Woman Team. Ze volgde de oproep ‘Do the knee’ van American Football-speler Colin Kaepernick als aanklacht tegen het racisme en de brutaliteit van de Amerikaanse politie. Ze voerde het debat voor erkenning van de LGBTQ-gemeenschap in de Verenigde Staten. Ze bracht vanuit het voetbal een alternatieve visie op hoe vrouwen hun eigen leefwereld kunnen veranderen. En op sportief terrein lag ze aan de basis van de unieke tweede opeenvolgende wereldbekeroverwinning van de USA.

Bij terugkeer van het evenement was ze ineens een nationale figuur geworden. Ze stond in het centrum van de mediabelangstelling en journalisten stelden haar niet enkel vragen over het voetbal, maar waren ook benieuwd naar haar mening over maatschappelijke vraagstukken én over hoe mensen hun dagelijkse problemen kunnen verlichten.

Haar oneliners werden gemeengoed: ‘Being gay has shaped my life.’ ‘We won’t accept anything less than equal pay.’ ‘Do anything. We have incredible power in this room.’

Het meest trots bleef ze zelf op haar ‘geste’ na haar doelpunt tegen Frankrijk: ‘Ik toonde daarmee honderd procent wie ik was. Ik verborg niets. Iedereen kon zien hoe ik daar stond mezelf te zijn. Dat was ik. Tegelijk deed ik het voor ons team. Om Trump te tonen dat de wereld niet rond hem draait. Hij gedraagt zich niet als de president van de Verenigde Staten, maar als de president van Donald Trump. Hij diende vooral het eigen belang. En hij gebruikte zijn mandaat om ons land te vergiftigen met zijn hatelijke uitspraken. Dat wilde ik aanklagen.’ Ze won in 2019 de trofee van ‘The Best FIFA Women’s Player’. Met andere woorden, ze was de beste van de wereld. Megan Rapinoe.

Meer berichtjes van Redactie De Witte Duivel

Het Heizeldrama (4/5)

BlogRedactie De Witte Duivel - 03/10/2022
1984-1985: JUVENTUS TURIJN, DE HEL VAN DANTE, DE AVOND VAN DE SCHANDE
Finale: Juventus Turijn – Liverpool FC 1-0, 29 mei 1985, Heizel Stadion Brussel
De weg naar de finale in Brussel…
(N.v.d.r.: In vijf afleveringen brengen we twee hoofdstukken uit ‘Het Gouden Boek van de [lees verder]

Het drama van Malang

BlogRedactie De Witte Duivel - 03/10/2022

Net op het ogenblik dat de uitstekende driedelige documentaire van Frank Raes over het Heizeldrama in 1985 loopt, worden we opnieuw geconfronteerd met een ernstige voetbaltragedie. Na afloop van de voetbalwedstrijd in de Indonesische eerste klasse tussen de Oost-Javaanse ploegen Malang Arema FC [lees verder]

Wat te onthouden van het weekeinde? Weg maximum

BlogRedactie De Witte Duivel - 02/10/2022
PLOEG VAN DE WEEK: KV Kortrijk, dat Antwerp zijn eerste nederlaag van het seizoen toediende
SPELER VAN DE WEEK: Leandro Trossard, die een hattrick maakte tegen Liverpool. Hij is de eerste bezoeker die drie keer scoort op Anfield sinds Arshavin in 2004. Hij zet daarmee onze stelling van vorige week [lees verder]

17. Offside & onside – 30 september 2022

BlogRedactie De Witte Duivel - 30/09/2022
Offside

De energiecrisis zorgt bij heel wat sportploegen, dus ook voetbalploegen, voor grote zorgen. De kosten swingen de pan uit en een warme douche na de wedstrijd betaal je tegenwoordig cash. Hopelijk gaan er niet te veel teams over kop, want dat betekent meteen ook minder jeugd die aan [lees verder]

Het Heizeldrama (3/5)

BlogRedactie De Witte Duivel - 29/09/2022
1984-1985: JUVENTUS TURIJN, DE HEL VAN DANTE, DE AVOND VAN DE SCHANDE
Finale: Juventus Turijn – Liverpool FC 1-0, 29 mei 1985, Heizel Stadion Brussel
De weg naar de finale in Brussel…
(N.v.d.r.: In vijf afleveringen brengen we twee hoofdstukken uit ‘Het Gouden Boek van de Beker [lees verder]

De Pro League begraaft zichzelf

BlogRedactie De Witte Duivel - 29/09/2022
Bij de Pro League las ik deze week dat in het voetbal de supporter centraal staat. Dat is voor mij een nieuw feit, want tot op vandaag leek de supporter eerder een lastige bijkomstigheid die je er moet bijnemen, omdat het nu eenmaal niet anders kan. Of waarvan je je bedient, als het nodig zou blijken.
[lees verder]

Wat te onthouden van het weekeinde? Bye bye wereldtitel

BlogRedactie De Witte Duivel - 26/09/2022
PLOEG VAN DE WEEK: Hongarije, dat Duitsland in eigen huis versloeg en op weg lijkt om een plaats in de Final Four te veroveren
SPELER VAN DE WEEK: Luka Modric, de 37-jarige krijger die Kroatië naar de Final Four loodste
BELGIE
De Rode Duivels vertrekken in november met een nederlaag [lees verder]

Het Heizeldrama (2/5)

BlogRedactie De Witte Duivel - 26/09/2022
1983-1984: LIVERPOOL, CITY OF MUSIC & FOOTBALL
Finale: Liverpool FC – AS Roma 1-1, penalty’s 4-2; 30 mei 1984, Stadio Olimpico Rome
De weg naar de finale in Rome…
(N.v.d.r.: In vijf afleveringen brengen we twee hoofdstukken uit ‘Het Gouden Boek van de Beker met de Grote [lees verder]

Jason Denayer – De schaamte voorbij

BlogRedactie De Witte Duivel - 25/09/2022
Echt schrikken van wat er in het voetbalwereldje allemaal kan, doe ik allang niet meer. Je kunt het zo gek niet bedenken of het gebeurt. Maar je kunt het ook zo gek niet bedenken of het gebeurt juist niet. Bij dit laatste denk ik vooral aan de operatie Propere handen. Gelukkig zijn hierbij geen glazen [lees verder]

Het Heizeldrama (1/5)

BlogRedactie De Witte Duivel - 24/09/2022
1983-1984: LIVERPOOL, CITY OF MUSIC & FOOTBALL
Finale: Liverpool FC – AS Roma 1-1, penalty’s 4-2; 30 mei 1984, Stadio Olimpico Rome
De weg naar de finale in Rome…
(N.v.d.r.: In vijf afleveringen brengen we twee hoofdstukken uit ‘Het Gouden Boek van de Beker met de Grote [lees verder]

Digitale aanmoedigingen in Polen

BlogRedactie De Witte Duivel - 24/09/2022
Wie lang genoeg voetbal volgt, kan zich wellicht nog herinneren hoe massaal Zweden op het WK van 1958 in eigen land werd opgezweept tot het bereiken van de finale. Een speciale cheerleader gaf de maat aan, zwaaiend met de nationale vlag. ‘Heja Sverige!’, ’luidde de yell, die in allerlei varianten [lees verder]

Good en slecht nieuws van de Pingelieër

BlogRedactie De Witte Duivel - 23/09/2022
BAD NEWS
Het Oktoberfest is begonnen en dus is iedereen in Bayern in opperbeste stemming… Zoniet bij Bayern München waar, na het 4e puntverlies op rij, een “Krise” dreigt. Het team van Julian Nagelsman verloor bij streekgenoot FC Augsburg met 1 – 0 en dat schmerzt sehr bij der Rekordmeister. [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.