Een kleine geschiedenis van het vrouwenvoetbal: van Lily Parr tot Wendie Renard (11)

Een kleine geschiedenis van het vrouwenvoetbal: van Lily Parr tot Wendie Renard (11) – Raf Willems

 

 

Van 6 tot 31 juli loopt UEFA Women’s Euro 2022 in Engeland. Stilaan krijgt het vrouwenvoetbal het respect dat het verdient. Dat heeft een eeuw geduurd. Dik honderd jaar geleden trok de eerste vedette van het vrouwenvoetbal, Lilly Parr, in Groot-Brittannië tienduizenden fans naar de stadions. De vrouwelijke variant van het voetbal stak op dat ogenblik de mannelijke inzake populariteit naar de kroon. Tot woede van de Engelse conservatieve bondsbonzen. Deze maand volgen miljoenen televisiekijkers de prestaties van onder meer Wendie Renard, de hedendaagse opvolgster van Lily Parr. Ondanks haar penaltymisser tegen België is zij de succesvolste ‘clubvoetbalster’ ter wereld: met Olympique Lyonnais won ze onder meer acht keer de Champions League.

 

Naar aanleiding van UEFA Women’s Euro 2022 brengen we ‘een kleine geschiedenis van het vrouwenvoetbal’ in verschillende afleveringen. Deze zal ook in het najaar verschijnen in het nieuwe boekzine ‘Heldinnen van het voetbal’.

Vandaag: Louisa Necib. De ‘Ziza’ (naar Zizou) van het vrouwenvoetbal. Zij bracht Olympique Lyonnais naar de Europese top.

Louisa Necib, Frankrijks allerbeste en het brein achter Olympique Lyonnais: de schoonheid van de versnellende vertraging

Louisa Necib. Wie had er in 2005 al gehoord van Louisa Necib? In 2005 won ze met de ‘Ierse immigrantenclub’ Celtic Marseille het kampioenschap van Division Trois.

Ze deed dat met de schoonheid van de ‘versnellende vertraging’. Ze was ‘ongrijpbaar-in-slow-motion’. Een gave, een kunde, die enkel de grootsten is gegeven.

‘Haar techniek is een gift van Allah.’ Zo sprak haar uit Algerije afstammende vader. En haar moeder raakte niet uitgepraat over haar elegantie tijdens het turnen. Ze zag in haar dochter een volgelinge van Nadia Comaneci maar op haar veertiende prikte Louisa die droom bruusk door. Ze wilde ‘zijn zoals Zidane’. Ze koos voor het voetbal. En men noemde haar ‘Ziza’, naar ‘Zizou’. Ook Zinédine Zidane groeide op in Marseille uit een gezin van Algerijnse migranten. Want zelfs Le Monde schreef: ‘Waar er niets is, ziet zij toch de bal.’ Louisa Necib trok zich niets aan van de banvloeken van haatdragende imams die meisjes met een islamitische achtergrond verboden om te sporten. Zij zou voetballen, tot elke prijs. Op het hoogste niveau tussen 2007 en 2016. Ze won met haar club Olympique de Lyon Féminine negen landstitels – zijnde elk seizoen – , zes keer de Coupe de France en een drieklapper in  de Champions League (2011, 2012, 2016). Bovendien verloor ze in 2010 en 2013 de finale. Daarmee overtrof ‘Ziza’ zelfs ‘Zizou’.  Hoewel ze zich zeer vereerd voelde met de vergelijking, zat de overeenkomst dichter bij de man die haar shirtnummer 14 in de jaren zeventig een magisch aureool had geschonken: Johan Cruijff. Ze deelde met hem alvast de balletdanserachtige lichtvoetigheid, die bij Zidane veel minder aanwezig was. Necib leek soms net als Cruijff over het veld te zweven. Over haar vertelde bondscoach Bruno Bini: ‘Vrijwel niemand evenaart het niveau van Louisa. Wat zij doet, staat in geen enkel tekstboek. Zij is een artiest. Het alsof de zon schijnt wanneer zij de bal beroert. Ze geeft het elftal uitstraling.’ Net als Cruijff viel ze niet vast te pinnen op één bepaalde positie, dat ging bij haar als ware het een natuurlijk gegeven. Ze ‘zwierf’ tussen de klassieke ‘dix’, de ‘terugzakkende spits’ en de ‘buitenspeler’. Necib bezat de intelligentie in de passeerbeweging, het sneller zien en handelen dan de anderen om vervolgens de bal ‘traag’ op de juiste plaats te leggen. Onstopbaar in de één-tegen-één-dribbel en dan het overzicht te behouden en de ruimte te lezen om anderen te laten schitteren. Opnieuw: haar stijl sloot meer aan bij die van Johan Cruijff dan bij die van Zinédine Zidane. Ze werd het Europese antwoord op de Amerikaanse Mia Hamm en de Braziliaanse Marta. Ze stond qua spelstijl tussen beiden in. Marta had meer snelheid en individuele techniek, Hamm stond bekend om haar winnaarsmentaliteit en voortrekkersrol. Necib trok zich vaak terug uit de hitte van de strijd – dat was de ‘flankaanvalster’ in haar – om dan een verrassende beweging voor de dag te komen.

Les Lyonnais wonnen pas een eerste prijs in 2007. Was het toeval dat zij er de volgende negen seizoenen liefst achttien aan toevoegde?

Zij kreeg een vrije opvoeding van haar ouders. Ze droeg nooit een hoofddoek maar toonde zich wel trots op haar persoonlijke interpretatie van haar geloof. Als voetballende moslima veroverde ze de wereld. Met dansende en flitsende schijnbewegingen. Want ‘haar techniek, dat was een gift van Allah’. Louisa Necib.

Meer berichtjes van Redactie De Witte Duivel

Het Heizeldrama (1/7)

BlogRedactie De Witte Duivel - 24/09/2022
1983-1984: LIVERPOOL, CITY OF MUSIC & FOOTBALL
Finale: Liverpool FC – AS Roma 1-1, penalty’s 4-2; 30 mei 1984, Stadio Olimpico Rome
De weg naar de finale in Rome…
(N.v.d.r.: In zeven afleveringen brengen we twee hoofdstukken uit ‘Het Gouden Boek van de Beker met de Grote [lees verder]

Digitale aanmoedigingen in Polen

BlogRedactie De Witte Duivel - 24/09/2022
Wie lang genoeg voetbal volgt, kan zich wellicht nog herinneren hoe massaal Zweden op het WK van 1958 in eigen land werd opgezweept tot het bereiken van de finale. Een speciale cheerleader gaf de maat aan, zwaaiend met de nationale vlag. ‘Heja Sverige!’, ’luidde de yell, die in allerlei varianten [lees verder]

Good en slecht nieuws van de Pingelieër

BlogRedactie De Witte Duivel - 23/09/2022
BAD NEWS
Het Oktoberfest is begonnen en dus is iedereen in Bayern in opperbeste stemming… Zoniet bij Bayern München waar, na het 4e puntverlies op rij, een “Krise” dreigt. Het team van Julian Nagelsman verloor bij streekgenoot FC Augsburg met 1 – 0 en dat schmerzt sehr bij der Rekordmeister. [lees verder]

De Twee Wijzen: Dat Antwerp zo goed presteert is louter te danken aan toptrainer Mark van Bommel

BlogRedactie De Witte Duivel - 23/09/2022
De messcherpe inzichten van Frank en Peter zijn binnen over “det menneke uit Brach”. Is Mark van Bommel top of flop?
Frank (voor de stelling): Na de fiasco’s bij PSV en Wolfsburg was het een question Mark of het nog ergens wat zou worden met de Limburger aan het roer. Maar toen was daar opeens [lees verder]

16. Offside & onside – 23 september 2022

BlogRedactie De Witte Duivel - 23/09/2022
Offside

De volledig terechte rode kaart voor Roberto Martinez. Hoe haal je het als coach van een nationaal team in je hoofd om op die manier vals te spelen? Dit verdient meer dan een blaam en een schorsing. KBVB, neem je verantwoordelijkheid en veroordeel dit openbaar.
Charles De Ketelaere [lees verder]

Op zoek naar de ‘penaltykiller’

BlogRedactie De Witte Duivel - 20/09/2022
Liefst zes keepers moesten zich dinsdag onderwerpen aan een bijna wetenschappelijk penalty-experiment, dat Louis van Gaal in de aanloop naar het WK voor de Oranje-selectie noodzakelijk achtte.  Cillessen, Flekken en de debutanten Pasveer en Noppert, alle vier opgenomen in de groep van 24 spelers, kregen [lees verder]

Wat te onthouden van het weekeinde? Club Brugge: te groot voor Europa, te klein voor België

BlogRedactie De Witte Duivel - 18/09/2022
PLOEG VAN DE WEEK: Standard, dat Club Brugge door de mangel haalde
SPELER VAN DE WEEK: Philip Zinckernagel met twee fantastische goals tegen Club Brugge
BELGIE
De cijfers van Antwerp ogen week na week indrukwekkender: 29 op 29. Helaas geldt dat niet voor het geleverde voetbal. De Great [lees verder]

Goed en slecht nieuws- Pingelieër

BlogRedactie De Witte Duivel - 17/09/2022
BAD NEWS
Serdar Gözübüyük weigerde elk commentaar na de late overwinning van PSV op RKC Waalwijk. De scheidsrechter vertolkte een hoofdrol door de thuisploeg in de extra speeltijd een discutabele penalty toe te kennen. Dat deed denken aan vorig seizoen, toen Gözübüyük na een twijfelachtige [lees verder]

15. Offside & onside – 16 september 2022

BlogRedactie De Witte Duivel - 16/09/2022
Offside

Tegendraads: was Club Brugge nu zo goed? Of was Porto zo zwak?
Tegendraads: Michel Verschueren was een ongelofelijk goede manager. Punt.

Onside

Het was ook nu een goede week voor ons Belgisch voetbal. Zelfs het geleverde voetbal was in het algemeen [lees verder]

Mister Michel, de man die niet kon verliezen

BlogRedactie De Witte Duivel - 14/09/2022
Nauwelijks twee maanden terug zag ik Michel Verschueren nog op Anderlecht bij de voorstelling van het boek van Stefan Van Loock over Jef Mermans. Zijn vrouw, die een paar weken later zou overlijden, was er nog bij en Mister Michel was nog helemaal de oude. ‘Wie niet aanvaardt dat Jef Mermans Anderlecht [lees verder]

Michel Verschueren

BlogRedactie De Witte Duivel - 14/09/2022
Interview met Michel Verschueren
Uit het boek ‘Helden met darmkanker’ van Luc Colemont en Piet den Boer.
Interview uitgeschreven door Raf Willems
Verschijningsdatum: oktober 2018
‘Op een bepaald ogenblik dacht ik dat mijn tijd gekomen was, net voor mijn darmoperatie. [lees verder]

Ook Lukaku kon Struijk niet verleiden

BlogRedactie De Witte Duivel - 13/09/2022
Op zijn zoektocht naar linksbenige verdedigers en geschikte keepers is Louis van Gaal uitgekomen bij een ‘halve Belg’ en een reus uit Friesland. Vooralsnog blijven de WK-kansen van Pascal Struijk en Andries Noppert beperkt tot een plekje op een voorlopige lijst met 32 spelers voor de komende interlands [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.