Een kleine geschiedenis van het vrouwenvoetbal: van Lily Parr tot Sarina Wiegman (18)

Van 6 tot 31 juli liep het UEFA Women’s Euro 2022 in Engeland. Stilaan krijgt het vrouwenvoetbal het respect dat het verdient. Dat heeft een eeuw geduurd. Dik honderd jaar geleden trok de eerste vedette van het vrouwenvoetbal, Lily Parr, in Groot-Brittannië tienduizenden fans naar de stadions. De vrouwelijke variant van het voetbal stak op dat ogenblik de mannelijke inzake populariteit naar de kroon. Tot woede van de Engelse conservatieve bondsbonzen. Deze maand volgden miljoenen televisiekijkers de prestaties van onder meer Sarina Wiegman. De coach van ’The Lionesses’ groeide uit tot de echte vedette van het toernooi en tot de hedendaagse opvolgster van Lily Parr. Zij bracht de eerste trofee naar Engeland, mét dank aan de Football Association. En daarmee is de cirkel rond.

Naar aanleiding van UEFA Women’s Euro 2022 brengen we ‘een kleine geschiedenis van het vrouwenvoetbal’ in verschillende afleveringen. Deze zal ook in het najaar verschijnen in het nieuwe boekzine ‘Heldinnen van het voetbal’.

Met in onze laatste aflevering dus een kijk op hét fenomeen van de voorbije maand: Sarina Wiegman.

De kus voor de zus van Sarina Wiegman

Sarina Wiegman. Net na affluiten van de gewonnen finale verkoos ze niet mee te gaan in de euforie. Ze kuste het armbandje aan haar linkerhand. Dat was het armbandje van haar zus, die overleed een enkele weken voor het de start van EURO 2022. In dat ogenblik, die enkele seconden, staat voor haar de tijd even stil. Dan verdwijnt ze uit de wereld en dringt het geluid van het stadion niet meer tot haar door. Ze verblijft dan in de spirituele nabijheid van haar zus. Alleen met haar gevoelens. Flitste door haar hoofd opnieuw het gebaar van haar spelersgroep dat haar zo raakte? In de week van de uitvaart traden haar Lionesses vriendschappelijk aan tegen België (3-0). Aanvoerster Leah Williamson vroeg haar namens het hele team of ze met een rouwband mochten spelen om haar zus te herdenken. Die geste trof haar diep. Kwam daar de onverbrekelijke band die Engeland op dit toernooi zo typeerde tussen coach en team voor het eerst tot uiting? Lag daar het fundament voor de opvallende emotionele eenheid die deze selectie met zich meedraagt? In het samen deze tocht beleven om hem tot een goed einde te brengen. Vanuit het gegeven dat er voor elk probleem op een voetbalveld een oplossing is. Dat is althans de kijk op het spel van Sarina Wiegman. En lukt ‘plan B’ niet, dan schakelt ze over naar ‘plan C’ of zelfs ‘plan D’.  En elke speelster weet tot in de puntjes wat van haar verwacht wordt. Alles in functie van het collectief, waarbij de individuele actie enkel wordt gewaardeerd als die de opponent schaakmat zet. Zoals de prachtige ‘invallersdoelpunten’ van Alessia Russo – subliem hakje – tegen Zweden en Ella Toone – ‘Bergkampiaanse’ beweging – tegen Duitsland.

Wiegman smeedde een saamhorigheid die men op het hoogste interlandniveau zelden ziet. ‘Vedetten’ van het elftal lopen zich de ziel uit het lijf en voeren een voor de tegenstander zeer afmattend sloopwerk uit. Ze aanvaarden zonder morren de ‘tactische’ wissel als hun rol uitgespeeld is op soms meer dan twintig minuten voor het einde. Zoals ‘Golden Boot’ en ‘Player of the Tournament’ Beth Mead, Ellen White – ‘eeuwige’ topschutster van de nationale ploeg – en spelmaakster Fran Kirby zowel tegen Spanje (2-1), Zweden (4-0) en Duitsland (2-1) ondervonden. En opvallend: telkens legden deze wissels de ‘knock-out-partijen’ in de beslissende plooi.

De cijfers van ‘bondscoach’ Sarina Wiegman sinds haar aantreden in september 2021 zijn indrukwekkend: twintig gespeeld, achttien gewonnen, twee gelijk (tegen Canada en Spanje) en 106 doelpunten voor en vijf tegen.

Volgens de BBC bracht ze een cultuurbreuk in het klassieke ‘Engelse’ bondsdenken over het voetbal. Ze deed dat met een hele sterke omkadering, die voortdurend aanwezig is in haar aanpak. Wiegman trekt haar conclusies pas na diepgaande toetsing met haar medewerkers.  Ze spreekt tegen de media steeds over die ‘togetherness’ en belicht zelden of nooit individuele prestaties. Haar ploeg wint én verliest samen en bestaat voor haar uit de hele selectie.

Haar aanvallende patronen worden vloeiend en creatief genoemd, haar middenveld speelt combattief én solied en haar verdediging zelfverzekerd en opbouwend. Hoewel ze houdt van de breedte-opbouw van achteruit volgens het ‘Hollandse Schoolrecept’, mengt ze die graag met de verticale diepe bal die defensies kan openrijten.

The Guardian gaf haar het best denkbare compliment: ‘Voor het eerst heeft het Engelse vrouwenteam een echte identiteit. De speelsters begrijpen hun rol vandaag veel beter dan vroeger.’

Dat is het gevolg van haar zowel empathische als zeer directe communicatieve stijl. Haar assistent Arjen Veurink legde in NRC uit hoe Wiegman heel veel tijd vrijmaakt voor rechtstreekse gesprekken met àlle speelsters. Belangrijke beslissingen bespreekt ze altijd eerst met de betrokkene zelf en hakt dan pas in de openbaarheid de knoop door.

Tijdens de verlengingen van de finale toonde ze haar weerbaarheid. Ze stond in de cirkel tussen haar speelsters en sloeg tot vier keer toe in haar handpalm terwijl ze riep Don’t give up.

Het grote verlangen van Engeland, het eindeloze wachten sinds 1966, werd beloond na de winnende treffer van Chlöe Kelly.

It’s coming home galmde de populaire hit na het laatste fluitsignaal uit de boxen.

Ze bleef zichzelf en zocht het armbandje op. Met een kus voor haar zus. Op de persconferentie sprak ze later: ‘We changed society’. En verwees ze naar de aanwezigheid van haar overleden zus: ‘She passed away earlier this year. I think she was on the crossbar when Germany hit the woodwork. She would have been here. She went to every game. She would be really proud too.’ Sarina Wiegman.

Meer berichtjes van Redactie De Witte Duivel

Het Heizeldrama (1/7)

BlogRedactie De Witte Duivel - 24/09/2022
1983-1984: LIVERPOOL, CITY OF MUSIC & FOOTBALL
Finale: Liverpool FC – AS Roma 1-1, penalty’s 4-2; 30 mei 1984, Stadio Olimpico Rome
De weg naar de finale in Rome…
(N.v.d.r.: In zeven afleveringen brengen we twee hoofdstukken uit ‘Het Gouden Boek van de Beker met de Grote [lees verder]

Digitale aanmoedigingen in Polen

BlogRedactie De Witte Duivel - 24/09/2022
Wie lang genoeg voetbal volgt, kan zich wellicht nog herinneren hoe massaal Zweden op het WK van 1958 in eigen land werd opgezweept tot het bereiken van de finale. Een speciale cheerleader gaf de maat aan, zwaaiend met de nationale vlag. ‘Heja Sverige!’, ’luidde de yell, die in allerlei varianten [lees verder]

Good en slecht nieuws van de Pingelieër

BlogRedactie De Witte Duivel - 23/09/2022
BAD NEWS
Het Oktoberfest is begonnen en dus is iedereen in Bayern in opperbeste stemming… Zoniet bij Bayern München waar, na het 4e puntverlies op rij, een “Krise” dreigt. Het team van Julian Nagelsman verloor bij streekgenoot FC Augsburg met 1 – 0 en dat schmerzt sehr bij der Rekordmeister. [lees verder]

De Twee Wijzen: Dat Antwerp zo goed presteert is louter te danken aan toptrainer Mark van Bommel

BlogRedactie De Witte Duivel - 23/09/2022
De messcherpe inzichten van Frank en Peter zijn binnen over “det menneke uit Brach”. Is Mark van Bommel top of flop?
Frank (voor de stelling): Na de fiasco’s bij PSV en Wolfsburg was het een question Mark of het nog ergens wat zou worden met de Limburger aan het roer. Maar toen was daar opeens [lees verder]

16. Offside & onside – 23 september 2022

BlogRedactie De Witte Duivel - 23/09/2022
Offside

De volledig terechte rode kaart voor Roberto Martinez. Hoe haal je het als coach van een nationaal team in je hoofd om op die manier vals te spelen? Dit verdient meer dan een blaam en een schorsing. KBVB, neem je verantwoordelijkheid en veroordeel dit openbaar.
Charles De Ketelaere [lees verder]

Op zoek naar de ‘penaltykiller’

BlogRedactie De Witte Duivel - 20/09/2022
Liefst zes keepers moesten zich dinsdag onderwerpen aan een bijna wetenschappelijk penalty-experiment, dat Louis van Gaal in de aanloop naar het WK voor de Oranje-selectie noodzakelijk achtte.  Cillessen, Flekken en de debutanten Pasveer en Noppert, alle vier opgenomen in de groep van 24 spelers, kregen [lees verder]

Wat te onthouden van het weekeinde? Club Brugge: te groot voor Europa, te klein voor België

BlogRedactie De Witte Duivel - 18/09/2022
PLOEG VAN DE WEEK: Standard, dat Club Brugge door de mangel haalde
SPELER VAN DE WEEK: Philip Zinckernagel met twee fantastische goals tegen Club Brugge
BELGIE
De cijfers van Antwerp ogen week na week indrukwekkender: 29 op 29. Helaas geldt dat niet voor het geleverde voetbal. De Great [lees verder]

Goed en slecht nieuws- Pingelieër

BlogRedactie De Witte Duivel - 17/09/2022
BAD NEWS
Serdar Gözübüyük weigerde elk commentaar na de late overwinning van PSV op RKC Waalwijk. De scheidsrechter vertolkte een hoofdrol door de thuisploeg in de extra speeltijd een discutabele penalty toe te kennen. Dat deed denken aan vorig seizoen, toen Gözübüyük na een twijfelachtige [lees verder]

15. Offside & onside – 16 september 2022

BlogRedactie De Witte Duivel - 16/09/2022
Offside

Tegendraads: was Club Brugge nu zo goed? Of was Porto zo zwak?
Tegendraads: Michel Verschueren was een ongelofelijk goede manager. Punt.

Onside

Het was ook nu een goede week voor ons Belgisch voetbal. Zelfs het geleverde voetbal was in het algemeen [lees verder]

Mister Michel, de man die niet kon verliezen

BlogRedactie De Witte Duivel - 14/09/2022
Nauwelijks twee maanden terug zag ik Michel Verschueren nog op Anderlecht bij de voorstelling van het boek van Stefan Van Loock over Jef Mermans. Zijn vrouw, die een paar weken later zou overlijden, was er nog bij en Mister Michel was nog helemaal de oude. ‘Wie niet aanvaardt dat Jef Mermans Anderlecht [lees verder]

Michel Verschueren

BlogRedactie De Witte Duivel - 14/09/2022
Interview met Michel Verschueren
Uit het boek ‘Helden met darmkanker’ van Luc Colemont en Piet den Boer.
Interview uitgeschreven door Raf Willems
Verschijningsdatum: oktober 2018
‘Op een bepaald ogenblik dacht ik dat mijn tijd gekomen was, net voor mijn darmoperatie. [lees verder]

Ook Lukaku kon Struijk niet verleiden

BlogRedactie De Witte Duivel - 13/09/2022
Op zijn zoektocht naar linksbenige verdedigers en geschikte keepers is Louis van Gaal uitgekomen bij een ‘halve Belg’ en een reus uit Friesland. Vooralsnog blijven de WK-kansen van Pascal Struijk en Andries Noppert beperkt tot een plekje op een voorlopige lijst met 32 spelers voor de komende interlands [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.