Doelwit van haat: J.K. Rowling.

Joanne ‘Kathleen’ Rowling, de schrijfster van de Harry Potter-boeken, voorstellen, hoeft wellicht niet. Daarvoor geniet ze een wereldwijde bekendheid, en dat niet alleen bij het jonge volkje.

In dit coronajaar was ze herhaaldelijk het doelwit van haatcampagnes door woke aanhangers (de opvolgers van de ‘nuttige idioten’ en fellowtravellers van Lenin en Stalin) omwille van enkele van haar uitspraken. In juni kantte ze zich tegen uitspraken dat vrouwen geen vrouwen mogen worden genoemd maar ‘mensen die menstrueren’. Zo wil woke het.

Vrouwen en vrouwen

In een reactie liet J.K. Rowling weten dat vrouwen vrouwen zijn en mannen mannen dienen te worden genoemd. Hierdoor trapte ze tegen het zere been van de transgendergemeenschap. Ze kreeg zelfs doodsbedreigingen. Er werden oproepen om haar werk naar de ‘cancel culture’ te verketteren. Gelukkig kreeg ze ook een groot aantal steunbetuigingen.

Begin september verscheen dan haar nieuwe detective, het vijfde deel in de Cormoran Strike-reeks, onder de titel Troubled Blood. Nog voor het lijvige boek in de handel verkrijgbaar was, ontstond er in politiek correcte kringen een hetzecampagne tegen het werk. Uit mediaberichten bleek immers dat het boek zou draaien rond een seriemoordenaar, Dennis Creed, die zijn uitsluitend vrouwelijke slachtoffers in vrouwenkledij benaderde.

Seriemoordenaar Norman Bates

Opnieuw stonden transgenders en woke-lieden op hun achterste poten. Ze voelden zich gepakt en betichtten de schrijfster — Robert Galbraith is een pseudoniem van Rowling dat ze bezigt voor haar detectives — van transfobie. Niets van aan, reageerde ze, lees eerst het boek en oordeel dan.

Er werd verwezen naar de film van Alfred Hitchcock Psycho (1960), waarin de seriemoordenaar Norman Bates telkens vrouwenkleren draagt wanneer hij toeslaat. Een dergelijke film zou thans, in deze oh, zo verdraagzame tijden, niet meer kunnen.

Ondanks alle haat, doodsbedreigingen en oproepen om het boek te verbranden was Troubled Blood, een week na verschijnen het bestverkochte boek van het Verenigd Koninkrijk. Het heeft wel iets merkwaardigs. De generatie van twintigers en dertigers die leerden lezen en schrijven middels de fantasiewereld van de altruïstische tovenaarsleerling Harry Potter, kunnen blijkbaar het echte leven niet meer aan.

Autonomie voor Cornwall

Kwaad bloed, zo de Nederlandse vertaling van het meer dan duizend bladzijden tellende boek, is allesbehalve een langdradig boek. Het verveelt geen seconde. En dat ondanks de vaak lange dialogen en ondervragingen. Rowling weet uit haar jarenlange ervaring hoe je een spannend boek dient te schrijven. Haar twee hoofdpersonen zijn privédetectives: Cormoran Strike is een oud-militair die in Afghanistan een onderbeen verloor en zich met een prothese dient te behelpen. Dat stelt hem in zijn werk regelmatig voor problemen. Anderzijds is er Robin Ellacott die midden in een griezelige vechtscheiding zit.

De detective begint in Cornwall waar Strikes zwaar zieke tante woont. Lezers van deze webstek zullen graag lezen dat we enkele bijzonderheden over het Cornish nationalisme en het plaatselijke streven naar culturele autonomie vernemen.

Beide detectives hebben er een ontmoeting met een vrouw wier moeder, een huisarts, veertig jaar geleden verdween. Na haar consultaties verliet dr. Margot Bamborough de artsenpraktijk en werd nooit meer gezien. Geen spoor werd van haar ooit teruggevonden.

Algauw was de politie ervan overtuigd dat ze het zoveelste slachtoffer was van de sadistische seriemoordenaar Creed, die in de jaren 1970 Londen onveilig maakte. Merkwaardig detail is dat de eerste inspecteur die de zaak in handen kreeg, knettergek werd en in een psychiatrische instelling terecht kwam.

Cold case

Anna, de dochter van Margot, vraagt aan Strike om de zaak opnieuw te onderzoeken. Het is de eerste cold case voor beide detectives. Met veel geduld en doorzettingsvermogen moeten ze een ingewikkelde puzzel ontrafelen. Een van de weinige nieuwe aanwijzingen die ze vinden, is het oude aantekeningenboek van de gek geworden inspecteur.

Hij was geobsedeerd door astrologie, occultisme en ingewikkelde tekeningen. De uitleg die hierbij gegeven wordt, kan door de lezer makkelijk ongelezen blijven. Deze passages doen geen afbreuk aan de rest van het boek, dat verder een vlotte spanningslijn aanhoudt. Zeker ook over het ingewikkelde privéleven van Strike en Robin. Daarnaast moeten er ook nog andere zaken gevolgd worden. Het detectivebureau kan hiervoor beroep doen op andere medewerkers.

Daverende ontknoping

Wel moeten we toegeven dat ondanks de vlotte stijl Robert Galbraith zich nogal eens verliest in details en eindeloze gesprekken met verdachten en betrokkenen. Laat je echter als lezer hierdoor zeker niet afschrikken. Gewoon doorlezen, luidt de boodschap.

Saai of vervelend is het boek echter nergens. Karakters worden puntgaaf beschreven en voorgesteld. De schrijfster bewees al dat ze meerdere verhaallijnen op een vlotte wijze kan uittrekken en beheersen. En dat bewijst ze ook in het voorliggende boek.

Maar niets is wat het lijkt. Het einde zorgt voor een totaal onverwachte ontknoping.

Het boek bezit een aangename bladspiegel met een mooie duidelijke leesletter. Voor mezelf heb ik alvast de vier overige delen van de reeks besteld. Deins als lezer ook niet terug voor de omvang van het boek. Voor mij was het  het eerste spannende boek van deze omvang, maar ik heb zowat van elke pagina genoten.

 

Cormoran Strike Kwaad bloed | Robert Galbraith

Paperback / softback | Nederlands | Spannende boeken algemeen

‘Galbraith is op zijn best in dit web van mysteries en bewijst zich opnieuw als unieke schrijver.’ **** NRC Handelsblad"Ik houd van Strike. Op Robin ben ik al helemaal verliefd." NRC Handelsblad‘Een solide detective [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Pieter Jan Verstraete

Joseph Roth: een zwalpende meesterverteller en razende journalist

Recensie Pieter Jan Verstraete - 27/01/2023
Met zijn biografie over de Oostenrijkse romanschrijver en excellente journalist Joseph Roth schreef de Engelse verslaggever Keiron Pim als eerste voor zijn taalgebied het levensverhaal van deze eeuwige zwerver en zuipschuit. De vertaling is tevens de eerste Roth-biografie die in de Lage Landen bij de [lees verder]

Het trollenleger van J.K. Rowling: zesde Cormoran Strike-detective

Recensie Pieter Jan Verstraete - 15/01/2023
Na haar succes met de Harry Potter-boekenreeks legde Joanne K. Rowling zich toe op het misdaadgenre. Onder het pseudoniem Robert Galbraith begon ze te schrijven aan een serie detectives onder de noemer Cormoran Strike (zie ook Doorbraak van 27 december 2020). Ook deze reeks groeide uit tot een immens [lees verder]

Atoomoorlog op het nippertje voorkomen: de Cubacrisis van 1962

Recensie Pieter Jan Verstraete - 30/12/2022
In oktober 1962 kwam het haast tot een kernoorlog tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. In zijn nieuw boek De Afgrond laat de Britse historicus Max Hastings aan de hand van nieuwe bronnen zien hoe door een kettingreactie van misverstanden de spanningen tussen 16 tot en met 28 oktober steeds [lees verder]

Een journaliste in een politieteam

Recensie Pieter Jan Verstraete - 13/12/2022
In het echte leven werkt Carina van Leeuwen (1959) voor de politie van Amsterdam, waar ze als inspecteur werkt als forensisch specialist in het cold case team — het onderzoeken van onopgeloste moorden uit het verleden na nieuwe aanwijzingen. Daarvoor werkte ze als operatieassistente in diverse ziekenhuizen.
[lees verder]

Van Uilenspiegel tot Roeland: een degelijke geschiedenis van het Vlaams Huis in Gent

Recensie Pieter Jan Verstraete - 08/12/2022
Vele jaren lang bewaarde Oswald van Ooteghem het archief van het Vlaams Huis in Gent. Enkele jaren geleden vroeg hij de Leuvense historicus Peter van Windekens om er de geschiedenis van te schrijven.
Wie Van Windekens enigszins kent, weet dat hij een ervaren ‘archiefrat’ is die de onderste [lees verder]

Een ‘donker’ toerist reist kriskras door Europa: een beleving

Recensie Pieter Jan Verstraete - 26/11/2022
In zijn vorig boek Het lijk van de dictator (2020) deed de gewezen hoogleraar Luc Rasson (1956) verslag over het overlijden en vooral het lange naleven van drie Europese dictators: Mussolini, Franco en Pétain. Hij deed dit met veel verve en vanuit een persoonlijke invalshoek. Thans ligt zijn tweede [lees verder]

Twaalf Europese ‘makers’ van geschiedenis en hun tijd

Recensie Pieter Jan Verstraete - 10/11/2022
In zijn nieuwste boek Persoonlijkheid en macht onderzoekt de bekende Britse historicus en Hitler-biograaf Ian Kershaw hoe twaalf Europese staats- en regeringsleiders met verschillende achtergronden en uit verschillende politieke systemen macht konden verwerven en uitoefenen, en in hoeverre die macht [lees verder]

Stormval: een prachtige Scandinavische detective

Recensie Pieter Jan Verstraete - 26/10/2022
Stormval brengt ons terug naar het einde van de vorige eeuw toen in Norrland of de noordelijkste landsdelen van Zweden een zestienjarig meisje, Lina Straved verdween. Iedereen ging ervan uit dat ze vermoord werd. De in zichzelf gesloten dader Olaf Hagström was een veertienjarige jongen, die na dagenlange [lees verder]

Mussert schuldig aan moord?

Recensie Pieter Jan Verstraete - 15/10/2022

We schrijven zomer 1940. Nederland en andere West-Europese landen zijn bezet door de Duitsers. In Den Haag installeren ze zich. Tal van gebouwen zijn in beslag genomen. Hun bestuurs-, militaire- en politieapparaten beginnen zich meer en meer te moeien met het Nederlandse bestuur. Nog kan de Nederlandse [lees verder]

Wie valt er nog te vertrouwen…

Recensie Pieter Jan Verstraete - 23/09/2022
Eerder mochten we hier de vorige thriller Rookgordijn van het Noorse auteursduo Jørn Lier Horst (oud-rechercheur) en Thomas Enger (journalist)  bespreken. In hun derde gemeenschappelijke thriller Slagzij (Noors: Slagside) bewijzen ze andermaal hun kunnen. Beiden zijn goed op elkaar ingespeeld.
Interne [lees verder]

Cyriel Verschaeve als beeldhouwer, een leerrijke inventaris

Recensie Pieter Jan Verstraete - 17/07/2022
Op het voorbije Cyriel Verschaeve-colloquium op 2 juli in Alveringem liet referaathouder Paul Verbraeken zijn toehoorders weten, dat Verschaeve (1874-1949) in zijn boetseerwerk, “hoe geïnspireerd en gedreven ook”, het nodige vakmanschap ontbrak. Een echte scholing, opleiding had hij nooit genoten. [lees verder]

De Friezen en de Eerste Wereldoorlog

Recensie Pieter Jan Verstraete - 30/06/2022
Direct na het losbarsten van de Eerste Wereldoorlog in augustus 1914 stelde Winston Churchill, toen minister van Marine, aan het kabinet voor om het Nederlandse Waddeneiland Ameland met 3000 mariniers te gaan bezetten. Hij wilde er een vlootbasis uitbouwen om van daaruit de Duitse Bocht, alsook Denemarken [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.