Disneyficering van de Blauwbloezen

Wat velen vreesden kwam uit. Album 65 van de Blauwbloezen, De oorlogscorrespondent, is een enorme tegenvaller, een regelrechte afknapper. Hoewel knap getekend en gephotoshopt moet dit album een belediging zijn voor elke fan van de reeks. Het mager en voorspelbaar verhaal maakt de ontgoocheling niet minder erg.

Andere stripcultuur

De voormalige uitgever en reclameman bij Dupuis Serge ‘Sergio’ Honorez heeft door het aantrekken van een Spaanse tekenaar en een duo Franse scenaristen een flater van jewelste begaan. Niet alleen schoffeerde hij de tekenaar van de reeks door dit achter diens rug te doen zoals Willy Lambil in een interview met Doorbraak deze zomer toegaf. De keuze van tekenaar en scenaristen was zo’n miscasting dat reeds in augustus liefhebbers zich zorgen maakten (zie artikel ook striptekenaars vergrijzen).

Honorez is in juni 2020 ontslagen bij alle bedrijven van de groep Media Participation waar hij sedert 2007 actief was als editoriaal directeur (Dupuis) en verantwoordelijke voor de audiovisuele producties (Belvision). Reeds enkele maanden eerder had de Parijzenaar Stéphane Beaujean het uitgeefbeleid onder zijn hoede gekregen.

De steeds grotere invloed van de Fransen ten koste van de Belgen in Charleroi, waar de uitgeverij gevestigd is, vormt een bron van ergernis bij tekenaars en scenaristen van gevestigde reeksen. Vooral de duidelijk verschillende stripcultuur is velen een doorn in het oog. De vaak vulgaire humor en de andere tekenstijl met veel invloeden van comics en manga of avant-garde blijkt ook geen commercieel succs. De promotionele aandacht gaat echter uitsluitend naar die Parijse kliek en de Belgische auteurs die voor de omzet zorgen staan in de kou.

Links een pagina van Muñuera, rechts één van Lambil. Link zijn drie vakjes getekend, rechts alle vakjes.

In een onwaarschijnlijk interview dat vooraan album 65 afgedrukt staat te lezen dat het aanwerven van de nieuwe ploeg door Honorez in november 2019 gebeurde, terwijl tekenaar en auteur Willy Lambil het pas in juli 2020 moest vernemen via de pers. Toen was het album al af. De uitleg neemt trouwens een loopje met de waarheid door deze gang van zaken voor te stellen als de normaalste zaak van de wereld.

Photoshoppen à volonté

Het tekenwerk en inkten deed José-Luis Muñuera. Daarbij maakte hij veel gebruik van foto’s die hij bewerkte in Photoshop. Treinen, gebouwen enzovoort, allemaal blijken het bewerkte foto’s. Zo gebruikte Muñuera meermaals stills uit de film The General (het meesterwerk van Buster Keaton) dat zich afspeelt tijdens de Amerikaanse burgeroorlog.

De locomotief ‘the General’ (links) uit de gelijknamige film wordt meermaals overgenomen en met Photoshop bewerkt alsof het tekeningen zijn.

Ook bij het tekenen van de stroken bleek Muñuera bijzonder veel luie trucjes te gebruiken om sneller te kunnen werken. Zo tellen stroken steeds minder vakjes, en dan nog soms met veel leegte ernaast. Of door in het groot BOOM over een halve pagina te spreiden en daar los wat rond te doedelen.

Qua computer-bewerkte albums is De oorlogscorrespondent een voorbeeld van schadelijke overdaad. Het is ook een hemelsbreed verschil met Willy Lambil die elke halve pagina in potlood uitwerkt en nadien minutieus met een fijn tekenpennetje in Chinese inkt zet. Dat laatste gaat voor de uitgevers echter niet snel genoeg meer. Tja, met de methode Muñuera kan je inderdaad op een paar maanden een nieuw album afleveren.

De Spaanse tekenaar stond al bekend omwille van zijn vermengen van comics- en mangastijl, maar door zijn gebruik van tekensoftware kan hij eenvoudig drie keer dezelfde paarden op één halve pagina kwijt. Een echte striptekenaar tekent elk paard opnieuw. Deze praktijk kan in tekenfilmstudio’s misschien normaal zijn, maar de liefhebber van stripverhalen voelt zich dan wel bedrogen.

Het gebruik van Boom om minder te moeten tekenen.

Compleet gebrek aan inzicht

Zelf beweert Muñuera steevast in interviews dat hij een enorme liefhebber is van de klassieke Belgische stripscholen. Nochtans etaleert Muñuera een compleet gebrek aan inzicht in de Belgische stripcultuur. Op zich niet verwonderlijk voor iemand die veel ‘tekent’ en voor om het even wie. Voor Dargaud tekende hij ooit de stripversie van de Amerikaanse Dreamworks-tekenfilm The Road to Eldorado.

Tijdens zijn passage als tekenaar van de reeks Robbedoes en Kwabbernoot met scenarist Jean-David Morvan verstomde de bewondering voor zijn tekentalent al snel om plaats te maken voor verontwaardiging over hoe hij een instituut als Robbedoes en Kwabbernoot herwerkte tot exuberant heen en weer vliegen in mangastijl.

Vier albums later konden de fans opgelucht ademhalen toen Dupuis de Spanjaard aan de kant schoof. Ondertussen tekende Muñuera de spin-off-reeks Zwendel (met de voormalige aartsvijand van Robbedoes als protagonist) en daar bleek zijn voorkeur voor explosies en luchtacrobatiek, bewerken van foto’s in Photoshop iets minder te storen.

… en aan inspiratie

Voor het scenario koos het scenaristencollectief BéKa voor de gemakkelijke oplossing. Ze namen fotograaf Matthew Brady uit album 11, Blauwen in zwart-wit, over en vervingen Brady door oorlogscorrespondent Russel (die ze tal van anachronistische eigenschappen, tot en met hem bombarderen tot sociaaldemocraat, toekenden).

De rest is wat gerommel in de marge met een onmogelijke liefde tussen een Zuiderse vrouw en een zwarte slaaf, een booswicht van een echtgenoot en de klassieke pr-problemen van de generale staf langs beide kanten. Allemaal reeds gedaan in de Blauwbloezen.

Los van de onderwerpskeuze bleek het schrijverskoppel niet in staat de gebruikelijke hoogoplopende discussies of ruzies tussen sergeant Chesterfield en korporaal Blutch neer te zetten. In de dialogen konden ze geen enkel moment geloofwaardig de toon van de reeks behouden. Nochtans zijn er minstens 58 voorgaande albums om zich op te baseren.

Enkele voorbeelden van Photoshopwerk op een rij gezet.

Dat ze op een nacht na zwaar tafelen met Honorez hun synopsis ineendraaiden is aan het scenario te merken. Het is ongeïnspireerd, steekt vol anachronismen en bevat zelfs een dosis politiek correct gepreek. BéKa is het pseudoniem van het Franse schrijverskoppel Bertrand Escaich en Caroline Roque. Hun voorkeur om historische feitjes te herwerken in een stripscenario bleek al bij de sublieme nieuwe reeks Rommelgem bij Dupuis (een spin-off die eind 2019 verscheen). Daar hoefden ze natuurlijk geen traditie te volgen en striperfgoed te respecteren.

Conclusie

Samengevat: op het eerste zicht oogt het album zeer mooi. Het is echter geen strip van de Blauwbloezen. Daarvoor zijn de tekeningen veel te slordig en is de combinatie tussen realistische en karikaturale tekeningen te afwezig. Het lijkt qua tekenstijl meer op een Disney-tekenfilm als Tarzan, Atlantis, Hercules of De klokkenluider van de Notre Dame. Daar zijn ook fans voor, maar noem zo’n commercieel product dan niet een album van de Blauwbloezen.

Doorbraak biedt u tijdelijk een Bauwbloezenbundel (De 4 evangelisten en De slag van de krater) aan een voordeelprijs.

Bestel hier de Blauwbloezenbundel tegen 10% korting

De blauwbloezen De oorlogscorrespondent | José-Luis Munuera

Paperback / softback | Nederlands | Strips algemeen

Londen, 1861. William Russell, journalist voorde Times, brengt verslag uit van een fabrieksstaking. Dat is zeer tegende zin van zijn oversten, die vinden dat hij de kant van de arbeiders kiest. Omzich van hem te ontdoen, sturen ze hem naar de [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Lode Goukens

Absolute must

boekervaringLode Goukens - 06/06/2022
De reeks Bone van Jeff Smith sprak me meteen aan in 1993. Ondertussen is het een moderne klassieker. Een must have voor elke stripfan.
aanbevolenspannendgrappigleest als een trein

De lotgevallen van Alex als slaaf

boekervaringLode Goukens - 06/06/2022
aanbevolenspannendleest als een treinleerrijk

visuele pracht

boekervaringLode Goukens - 06/06/2022
Dit album is weer een grafisch pareltje. Zowel de tekeningen als de inkleuring zijn werkelijk verslavend. Het scenario heeft gelukkig minder fantasy-elementen dan sommige eerdere albums in de reeks. Toch blijft de fascinatie van de auteurs met radioactiviteit irritant. De plot is niet echt het navertellen waard, maar het verhaal is goed opgebouwd. Enkele anachronismen zullen de liefhebber van de Romeinse geschiedenis en cultuur tegensteken.
Alleen om de zeezichten, de tempels en de prachtige realistisch getekende personages loont het album de moeite. Dat maakt het meegaan in het soms bizarre verhaal draaglijk.
aanbevolenspannendleest als een trein

ontgoochelend

boekervaringLode Goukens - 06/06/2022
Ik las de Engelse editie. Teveel feitelijke fouten, anachronismen enz.

Leven van Julia Caesaris maior door roze bril

Recensie Lode Goukens - 12/05/2022
Het leven van Julia, de enige dochter van keizer Augustus, spreekt tot de verbeelding omdat Julia omwille van zogenaamd zedeloos gedrag door haar eigen vader werd verbannen. Hetzelfde overkwam haar dochter Julia. Hoewel over de meeste excessen en perversies van de leden van de Julisch-Claudische dynastie [lees verder]

magnum opus van Mario Boon

boekervaringLode Goukens - 06/03/2022
Zeer sterke strip met prachtige persoonlijke stijl van Mario Boon. Narratief sterk uitgewerkt verhaal, historisch betrouwbaar, sfeervol en spannend.
aanbevolenspannendleest als een treindoet je denken

Degelijk boek dat indoctrinatie uitwasemt

Recensie Lode Goukens - 10/12/2021

Om de zoveel tijd komt een vernieuwde versie uit van het boek over ‘Europa’ door VRT-journalist Rob Heirbaut en UGent-professor Hendrik Vos. Eigenlijk gaat het boek over de Europese Unie en het gebruik van de term Europa zegt meestal genoeg. Pro-EU-adepten gebruiken liefst Europa in plaats [lees verder]

absolute top

boekervaringLode Goukens - 26/06/2021
Een reeks die tot het absolute topwerk van de late Willy Vandersteen hoort.
aanbevolenspannendgrappigleest als een trein

Willy Vandersteen op zijn best

Recensie Lode Goukens - 26/06/2021
Op 23 juni verscheen het eerste deel van de integrale heruitgave van de stripverhalen van Robert en Bertrand door Willy Vandersteen. Voor fans van Vandersteen is dit een belangrijke gebeurtenis. Terwijl Studio Vandersteen ondertussen bijna alle reeksen schreef en tekende, maakte Vandersteen in de jaren [lees verder]

Woenstijnvos Rommel door de ogen van een tankcommandant

Recensie Lode Goukens - 16/06/2021
Met de reeks Afrikakorps bracht Silvester Strips een boeiende reeks uit met historische strips over de Tweede Wereldoorlog. Na het succes van de reeks De Hel van het Oostfront geldt tekenaar Olivier Speltens als een topnaam qua historische oorlogsstrips. Qua sfeer en coloriet overtreft de nieuwe reeks [lees verder]

Supertalent levert meesterwerk af

Recensie Lode Goukens - 10/06/2021
Met Dagen van Zand verscheen op 21 mei een van de beste grafische romans ooit. De auteur is een relatief onbekende Nederlandse tekenares die bulkt van het talent. Wie nog nooit een beeldroman (graphic novel) las, moet daar maar eens een begin mee maken en dit lijvige boek ter hand nemen. Het verhaal [lees verder]

Lucky Luke ontmoet K3

Recensie Lode Goukens - 02/06/2021
Lucky Luke wordt gezocht. Er staat een losgeld op zijn hoofd: 50.000 dollar. Luke redt drie knappe zussen in nood van de Apaches en de drie deernen proberen hem één voor één te verleiden. Uiteraard een rosse, een brunette en een blonde. In de liefde is het ieder voor zich, de eerste die hem kust [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.