Disneyficering van de Blauwbloezen

Wat velen vreesden kwam uit. Album 65 van de Blauwbloezen, De oorlogscorrespondent, is een enorme tegenvaller, een regelrechte afknapper. Hoewel knap getekend en gephotoshopt moet dit album een belediging zijn voor elke fan van de reeks. Het mager en voorspelbaar verhaal maakt de ontgoocheling niet minder erg.

Andere stripcultuur

De voormalige uitgever en reclameman bij Dupuis Serge ‘Sergio’ Honorez heeft door het aantrekken van een Spaanse tekenaar en een duo Franse scenaristen een flater van jewelste begaan. Niet alleen schoffeerde hij de tekenaar van de reeks door dit achter diens rug te doen zoals Willy Lambil in een interview met Doorbraak deze zomer toegaf. De keuze van tekenaar en scenaristen was zo’n miscasting dat reeds in augustus liefhebbers zich zorgen maakten (zie artikel ook striptekenaars vergrijzen).

Honorez is in juni 2020 ontslagen bij alle bedrijven van de groep Media Participation waar hij sedert 2007 actief was als editoriaal directeur (Dupuis) en verantwoordelijke voor de audiovisuele producties (Belvision). Reeds enkele maanden eerder had de Parijzenaar Stéphane Beaujean het uitgeefbeleid onder zijn hoede gekregen.

De steeds grotere invloed van de Fransen ten koste van de Belgen in Charleroi, waar de uitgeverij gevestigd is, vormt een bron van ergernis bij tekenaars en scenaristen van gevestigde reeksen. Vooral de duidelijk verschillende stripcultuur is velen een doorn in het oog. De vaak vulgaire humor en de andere tekenstijl met veel invloeden van comics en manga of avant-garde blijkt ook geen commercieel succs. De promotionele aandacht gaat echter uitsluitend naar die Parijse kliek en de Belgische auteurs die voor de omzet zorgen staan in de kou.

Links een pagina van Muñuera, rechts één van Lambil. Link zijn drie vakjes getekend, rechts alle vakjes.

In een onwaarschijnlijk interview dat vooraan album 65 afgedrukt staat te lezen dat het aanwerven van de nieuwe ploeg door Honorez in november 2019 gebeurde, terwijl tekenaar en auteur Willy Lambil het pas in juli 2020 moest vernemen via de pers. Toen was het album al af. De uitleg neemt trouwens een loopje met de waarheid door deze gang van zaken voor te stellen als de normaalste zaak van de wereld.

Photoshoppen à volonté

Het tekenwerk en inkten deed José-Luis Muñuera. Daarbij maakte hij veel gebruik van foto’s die hij bewerkte in Photoshop. Treinen, gebouwen enzovoort, allemaal blijken het bewerkte foto’s. Zo gebruikte Muñuera meermaals stills uit de film The General (het meesterwerk van Buster Keaton) dat zich afspeelt tijdens de Amerikaanse burgeroorlog.

De locomotief ‘the General’ (links) uit de gelijknamige film wordt meermaals overgenomen en met Photoshop bewerkt alsof het tekeningen zijn.

Ook bij het tekenen van de stroken bleek Muñuera bijzonder veel luie trucjes te gebruiken om sneller te kunnen werken. Zo tellen stroken steeds minder vakjes, en dan nog soms met veel leegte ernaast. Of door in het groot BOOM over een halve pagina te spreiden en daar los wat rond te doedelen.

Qua computer-bewerkte albums is De oorlogscorrespondent een voorbeeld van schadelijke overdaad. Het is ook een hemelsbreed verschil met Willy Lambil die elke halve pagina in potlood uitwerkt en nadien minutieus met een fijn tekenpennetje in Chinese inkt zet. Dat laatste gaat voor de uitgevers echter niet snel genoeg meer. Tja, met de methode Muñuera kan je inderdaad op een paar maanden een nieuw album afleveren.

De Spaanse tekenaar stond al bekend omwille van zijn vermengen van comics- en mangastijl, maar door zijn gebruik van tekensoftware kan hij eenvoudig drie keer dezelfde paarden op één halve pagina kwijt. Een echte striptekenaar tekent elk paard opnieuw. Deze praktijk kan in tekenfilmstudio’s misschien normaal zijn, maar de liefhebber van stripverhalen voelt zich dan wel bedrogen.

Het gebruik van Boom om minder te moeten tekenen.

Compleet gebrek aan inzicht

Zelf beweert Muñuera steevast in interviews dat hij een enorme liefhebber is van de klassieke Belgische stripscholen. Nochtans etaleert Muñuera een compleet gebrek aan inzicht in de Belgische stripcultuur. Op zich niet verwonderlijk voor iemand die veel ‘tekent’ en voor om het even wie. Voor Dargaud tekende hij ooit de stripversie van de Amerikaanse Dreamworks-tekenfilm The Road to Eldorado.

Tijdens zijn passage als tekenaar van de reeks Robbedoes en Kwabbernoot met scenarist Jean-David Morvan verstomde de bewondering voor zijn tekentalent al snel om plaats te maken voor verontwaardiging over hoe hij een instituut als Robbedoes en Kwabbernoot herwerkte tot exuberant heen en weer vliegen in mangastijl.

Vier albums later konden de fans opgelucht ademhalen toen Dupuis de Spanjaard aan de kant schoof. Ondertussen tekende Muñuera de spin-off-reeks Zwendel (met de voormalige aartsvijand van Robbedoes als protagonist) en daar bleek zijn voorkeur voor explosies en luchtacrobatiek, bewerken van foto’s in Photoshop iets minder te storen.

… en aan inspiratie

Voor het scenario koos het scenaristencollectief BéKa voor de gemakkelijke oplossing. Ze namen fotograaf Matthew Brady uit album 11, Blauwen in zwart-wit, over en vervingen Brady door oorlogscorrespondent Russel (die ze tal van anachronistische eigenschappen, tot en met hem bombarderen tot sociaaldemocraat, toekenden).

De rest is wat gerommel in de marge met een onmogelijke liefde tussen een Zuiderse vrouw en een zwarte slaaf, een booswicht van een echtgenoot en de klassieke pr-problemen van de generale staf langs beide kanten. Allemaal reeds gedaan in de Blauwbloezen.

Los van de onderwerpskeuze bleek het schrijverskoppel niet in staat de gebruikelijke hoogoplopende discussies of ruzies tussen sergeant Chesterfield en korporaal Blutch neer te zetten. In de dialogen konden ze geen enkel moment geloofwaardig de toon van de reeks behouden. Nochtans zijn er minstens 58 voorgaande albums om zich op te baseren.

Enkele voorbeelden van Photoshopwerk op een rij gezet.

Dat ze op een nacht na zwaar tafelen met Honorez hun synopsis ineendraaiden is aan het scenario te merken. Het is ongeïnspireerd, steekt vol anachronismen en bevat zelfs een dosis politiek correct gepreek. BéKa is het pseudoniem van het Franse schrijverskoppel Bertrand Escaich en Caroline Roque. Hun voorkeur om historische feitjes te herwerken in een stripscenario bleek al bij de sublieme nieuwe reeks Rommelgem bij Dupuis (een spin-off die eind 2019 verscheen). Daar hoefden ze natuurlijk geen traditie te volgen en striperfgoed te respecteren.

Conclusie

Samengevat: op het eerste zicht oogt het album zeer mooi. Het is echter geen strip van de Blauwbloezen. Daarvoor zijn de tekeningen veel te slordig en is de combinatie tussen realistische en karikaturale tekeningen te afwezig. Het lijkt qua tekenstijl meer op een Disney-tekenfilm als Tarzan, Atlantis, Hercules of De klokkenluider van de Notre Dame. Daar zijn ook fans voor, maar noem zo’n commercieel product dan niet een album van de Blauwbloezen.

Doorbraak biedt u tijdelijk een Bauwbloezenbundel (De 4 evangelisten en De slag van de krater) aan een voordeelprijs.

Bestel hier de Blauwbloezenbundel tegen 10% korting

De blauwbloezen De oorlogscorrespondent | José-Luis Munuera

Paperback / softback | Nederlands | Strips algemeen

Londen, 1861. William Russell, journalist voor de Times, brengt verslag uit van een fabrieksstaking. Dat is zeer tegen de zin van zijn oversten, die vinden dat hij de kant van de arbeiders kiest. Om zich van hem te ontdoen, sturen ze hem naar [lees verder...]

Verschenen. Voorraad bijbesteld bij uitgever

Meer berichtjes van Lode Goukens

Meeslepend boek over de Geuzen en de Opstand tegen de Spaanse koning

Recensie Lode Goukens - 20/01/2023
Pieter Serrien schreef een geschiedenis van de Geuzenopstand in de Lage Landen tussen 1565 en 1578. Een zeer toegankelijk boek voor een ruim publiek. Een zeer objectief boek ook. Een publieksgeschiedenis met aandacht voor kopstukken en voor gewone getuigen. Een aanrader.
Publieksgeschiedenis
[lees verder]

Een parel van een biografie in stripvorm

Recensie Lode Goukens - 10/01/2023
Op 16 december verscheen één van de mooiste strips van 2021 eindelijk in het Nederlands. De Genkse uitgeverij Daedalus gaf al haar tweede stripbiografie over striptekenaar Edgar P. Jacobs uit. Deze Le Rêveur d’Apocalypses of Edgar P. Jacobs de Doemdromer is een ware parel. Zowel qua biografie [lees verder]

Samenwerking tussen knapste Nederlandse striptekenaar en origineelste Belgische scenarist

Recensie Lode Goukens - 07/01/2023
Met ‘Aylissa’ verscheen het tweede deel van de vierde cyclus van Klaagzang van de verloren gewesten. Een stripverhaal in het heroic fantasy-genre. De lezer mag nu niet in paniek weghollen. De uitleg volgt waarom deel zoveel in cyclus zoveel geen argument is om het album links te laten liggen. Eerst [lees verder]

uitzonderlijk goed

boekervaringLode Goukens - 04/01/2023
topboek
aanbevolenspannendleest als een trein

Waanzinnige en absurdistische Nero-navolging

Recensie Lode Goukens - 19/12/2022
Soms begint een boek met een briljante openingszin. Denk maar aan ‘Ik ben makelaar in koffie, en woon op de Lauriergracht No. 37’, ‘Aujourd’hui maman est morte. Ou peut-être hier, je ne sais pas.’ of ‘Longtemps, je me suis couché de bonne heure’. Soms volgt daar een parodie op zoals [lees verder]

aangename kennismaking met nieuwe scenarist

boekervaringLode Goukens - 17/12/2022
aanbevolen

Expo 58 verstript in fijne hommage aan Willy Vandersteen

Recensie Lode Goukens - 17/12/2022
Met De Verdwenen Joker verscheen zopas een mooi nostalgisch stripalbum dat doet wegdromen naar het jaar 1958. Striptekenaar Dirk Stallaert en scenarist Ronald Grossey zorgden voor een prachtig hommage-album in de stijl van de Blauwe Reeks van Willy Vandersteen.
De Blauwe Reeks is binnen het oeuvre [lees verder]

Verberckmoes ziet veel Europese vooroordelen

Recensie Lode Goukens - 12/12/2022
Met Wij, Habsburgers schreef cultuurhistoricus Johan Verberckmoes Een geschiedenis van onze globalisering, 1500-1700. Hoewel in de tekst hier en daar slordigheden bleven staan, is dit boekje een mooi voorbeeld van hoe met een aantal voorbeelden of microgeschiedenissen een groter cultuurhistorisch verhaal [lees verder]

Een prachtig kunstboek herdenkt striptekenaar Marc Sleen

Recensie Lode Goukens - 10/12/2022
‘De eeuw van Marc Sleen’ van Yves Kerremans en Noël Slangen is een prachtig kunstboek dat naast een reeks onderhoudende teksten vooral ontzettend knappe reproducties van originelen van striptekenaar Marc Sleen bevat. Originelen die het uitzonderlijke talent van één van de grootste Vlaamse striptekenaars [lees verder]

China verbergt vanalles over Covid-19

Recensie Lode Goukens - 20/08/2022
Viral The Search for the Origin of Covid-19 door Alina Chan en Matt Ridley is de combinatie van onderzoeksjournalistiek en wetenschapsjournalistiek. Als er één boek over Covid-19 lezenswaardig is, dan is het dit boek. Het is tevens een beschrijving van de desinformatie en het bedrog uitgaande van [lees verder]

Hoe aardrijkskunde de Britten vervormde en bleef vervormen

Recensie Lode Goukens - 17/08/2022
In een zeer onderhoudend boek legt Ian Morris uit hoe de Britse eilanden van rand van de bekende wereld tot het centrum van een wereldrijk evolueerden, om uiteindelijk uit te komen bij de enigszins anachronistisch lijkende isolatie van na de brexit. Aan de hand van drie erg aparte kaarten levert dit, [lees verder]

knap en duidelijk beargumenteerd onderzoek

boekervaringLode Goukens - 16/08/2022
Van Matt Ridley kennen we al tal van uitmuntende boeken. Deze samenwerking met een onderzoekster legt bloot hoe de Chinese overheid alles in het werk stelde om de oorsprong van het Covid-19-virus te verbergen.
Lees de feiten en beslis zelf. Sterk stukje research..
aanbevolenleest als een treinleerrijkdoet je denken

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.