De wc-eend

Beste lezer, een wc-eend, u zal dat wel kennen. Ofwel hebt u er één in huis, ofwel kent u het beestje van de reclame. Het houdt je toilet netjes. Hygiëne in huis, maar toch een vreemd begin voor een voetbalcolumn. En toch. Ik moet steeds meer aan de reinigende werking van het product denken naarmate de wereldkampioenschappen in Qatar naderen. In de persoon van onze bondscoach hebben we onze eigen Mr Proper die altijd alles spic en span netjes wil houden. Heel vaak tegen beter weten in.

Uiteraard heeft iedereen recht op zijn eigen mening. En we weten dat er in ons landje evenveel bondscoaches rondlopen als er voetballiefhebbers zijn, maar het is uiteindelijk Roberto Martínez Montoliú die de selectie van zesentwintig spelers voor de nationale ploeg zal maken. Een keuze die niet wordt gehinderd door het advies van een hiërarchische overste, want in zijn dubbele functie als technisch directeur mag hij zichzelf beoordelen.

Martínez slaagt er telkens weer in (van de supporter van Berg en Dal VV over de ernstige voetbalanalisten tot en met de voetbaljournalisten) met zijn keuzes en interviews het voetbalwereldje voor schut te zetten. Als een eend waar het water telkens weer afdruipt, slaagt hij er iedere keer weer in om elke gegronde vorm van kritiek met even ongegronde redenen, maar met de breedste glimlach de grond in te boren. Het interview dat hij deze week aan het journaille gaf is daarvan een perfect voorbeeld dat bij velen de haren te berge doet rijzen.

Terwijl ongeveer heel België doorheeft dat deze zogenaamde gouden generatie stilaan op haar retour is, vindt hij dat we net sterker zijn dan vier jaar geleden. Neen, Roberto, ervaring is niet voldoende, ook de carrière van een voetballer heeft zijn grenzen. Door leeftijd bijvoorbeeld. Of waarom denk je dat Vertonghen (35), Chadli (33) en Alderweireld (33) plots in onze competitie opduiken? Om te spelen, natuurlijk, in plaats van een bank te verwarmen bij een Europese topploeg. Niemand zal de kwaliteiten en de carrière van deze spelers in twijfel trekken, maar er bestaan ook fysieke grenzen.

Martínez vindt dat hij meer mogelijkheden heeft om te wisselen nu hij zesentwintig spelers mag meenemen. Maar wie gelooft dat hij meer zal wisselen? Hij haalt hierbij Saelemaekers en Foket aan, maar tot op vandaag hebben die onder de heer Martínez maar een handjevol caps gehaald. En dan nog als wisselspeler. Parole, parole …

Onze bondscoach zegt ongeveer letterlijk dat hij niet voorbij Alderweireld en Vertonghen kan, omdat ze voorbeeldige carrières hebben gehad. Let hierbij op het gebruik van tijd: hebben gehad. Uiteraard behoren Toby en Jan tot de huidige selectie, maar toch niet omwille van wat geweest is, maar omwille van hoe goed ze nu – al dan niet – zijn. En ze mogen van hem wel eens een slechte wedstrijd spelen. Brandon Mechele zal het graag horen.

Eigenlijk is het voorbeeld van Charles De Ketelaere hier nog duidelijker. Bij ongeveer elk interview zegt de bondscoach dat CDK al verder staat dan hij dacht. Het is mij niet duidelijk hoeveel verder de Bruggeling nog moet raken om wat meer speeltijd te krijgen dan wat bijeengesprokkelde invalbeurten. Maar hij maakt telkens weer vooruitgang: Waar gaat dat in godsnaam eindigen? Ik lees overigens letterlijk: Maar er is natuurlijk concurrentie voor hem. We moeten de beste selectie maken.

En met dit laatste zinnetje komen we bij het grote pijnpunt van selectie. Als je de beste selectie wil maken, moet je dan Eden Hazard in die selectie opnemen? Eden is een schim van de fantastische speler die hij ooit was en verkommert op de bank van Real Madrid. Maar dat laatste vindt onze nationale trainer totaal irrelevant. Hoe kun je nu zoiets beweren. En dat terwijl Leandro Trossard in de beste competitie ter wereld week na week in het naar Engelse normen eerder bescheiden Brighton & Hove Albion week na week glansprestatie levert tegen topploegen uit de Premier League. Ook hier weer spreekt Martínez over groei. Zeg dan toch gewoon dat Leandro een steengoede speler is die het absoluut verdient om in de basis te staan.

Voor Martínez is de beste selectie zijn groep ouwe getrouwen, waarop hij telkens en tegen beter weten in op terugvalt. Jason Denayer mocht mee op trainingskamp om de warmte van het nest niet te verliezen. Toch wel belangrijk voor een eerder doodgewone verdediger die een bruto maandloon van 380.000 euro net iets te weinig vindt. De bondscoach vindt mentaliteit trouwens heel belangrijk.

Neen, Martínez kiest niet voor de best mogelijke selectie. Nu niet en ook vroeger niet, want in 2018 Nainggolan op een zijspoor zetten is nog altijd een uiterst slechte en vooral zwakke beslissing. En tegelijkertijd kan hij zich wel beroemen op de beste prestatie ooit van een Belgisch team op internationaal vlak. Maar de indruk blijft bestaan dat we met een andere bondscoach, genre Van Gaal, wel een prijs hadden kunnen pakken. Want laten we niet vergeten, Martínez heeft de nationale ploeg niet beter gemaakt. Het is net omgekeerd, de nationale ploeg heeft Martínez beter gemaakt. Maar dus niet de best mogelijke selectie. Mijn verste voetbalherinneringen gaan terug tot de afscheidsmatch van Sir Stanley Matthews (met Frits Vandenboer) en het WK van 1966, maar ik ken geen enkele coach van een nationale ploeg die wetens en willens niet met zijn beste ploeg speelt. Behalve Martínez dus.

Van de spelers hoor je – behalve bij Nainggolan – geen onvertogen woord over de coach. Dat hoeft natuurlijk niet te verwonderen. De anciens blijven aan boord en de aanstormende “groeijeugd” houdt zijn mond om zijn kansen niet te vergooien, want Martínez heeft een olifantengeheugen … en hij is een uitstekende peoplemanager.

En inderdaad, elke journalist die ooit met Martínez heeft gesproken zal bevestigen dat hij een echte gentleman is. Zijn optimisme werkt allang niet meer aanstekelijk en overdrijvingen à la loftuitingen voor Debast (“beste debuut ooit”, na een gewoon goed debuut) al helemaal niet. Altijd beleefd en uiterst vriendelijk. Haast nooit maakt hij zich kwaad. En dat hij een uiterst ordinaire en vileine kant zou hebben, hebben we alleen van horen zeggen. Maar voor zijn totaal foute en compleet van de pot gerukte uitval naar de VAR na Wales-België is hij nooit publiekelijk op de vingers getikt. Ja, kan natuurlijk ook niet, want hij moet zichzelf evalueren.

Alle kritiek glijdt effectief letterlijk iedere keer weer zoals bij een eend van hem af. Hij geeft ook nooit fouten toe, maar weet daar telkens een “teflondraai” aan te geven die de vraagsteller als een onwetende achterlaat. En ook zoals bij een wc-eend, want hij weet elk plekje dat zijn blazoen zou kunnen bezoedelen met een sausje van overdreven complimenteus positivisme weg te werken. Hoe lang nog?

 

Meer berichtjes van Redactie De Witte Duivel

Het Voetbalmuseum – Bobby Moore

BlogRedactie De Witte Duivel - 02/12/2022
We zitten al aan aflevering 10! Deze keer over Bobby Moore, de Engelse gentleman, player, captain…

Nu te koop €30 ten voordele van het Slachtofferfonds World Cup Qatar
 

Daag, Roberto Martínez!

BlogRedactie De Witte Duivel - 02/12/2022
Gisteren maakten we een triestige, maar wat mij betreft, te verwachten uitschakeling van onze nationale ploeg mee.
Kort na de aanstelling van Martinez in 2016 was ik al geen fan meer van hem. Niets kon me overtuigen, noch zijn palmares, noch zijn houding en het slijmballen met belangrijke mensen [lees verder]

Het Voetbalmuseum – Garrincha

BlogRedactie De Witte Duivel - 01/12/2022
Aflevering 9 over Garrincha. Goddelijk, gek, geniaal en eenzaam.

Nu te koop €30 ten voordele van het Slachtofferfonds World Cup Qatar

‘KNVB en andere Europese voetbalbonden zijn als kleine kleuters in de hoek gezet’

BlogRedactie De Witte Duivel - 01/12/2022
Tijdens het WK voetbal wisselen Henk Mees en Sander van Mersbergen via de mail uit hoe ze het toernooi ervaren. Sander van Mersbergen bericht als algemeen verslaggever voor het Algemeen Dagblad (AD) vanuit Qatar over diverse aspecten rond het WK, Henk Mees volgt het WK via de tv – als hij zin heeft. 
[lees verder]

Voor wie troost zoekt

BlogRedactie De Witte Duivel - 01/12/2022
De Gouden generatie is uitgeteld. Minstens één wedstrijd vroeger dan verwacht. Heel wat spelers zullen afscheid nemen en de kans is reëel dat de volgende generatie niet van hetzelfde niveau is. Laat ons daarom wat troost zoeken in de mooie matchen van de voorbije tien jaar.

En nu Michel Preud’homme?

BlogRedactie De Witte Duivel - 01/12/2022
Tweede op de Fifa Ranking en voor goud gaan, maar in de eerste ronde uitgeschakeld worden, het eindresultaat kan alleen maar een blamage genoemd worden. De Rode Duivels hebben nochtans met een degelijke prestatie afscheid genomen van het WK in Qatar, maar hadden het eerder verknoeid. Dit is het einde [lees verder]

Duivels hebben klein wonder nodig

BlogRedactie De Witte Duivel - 30/11/2022
In Qatar gebeuren wonderlijke dingen. Drie doden waren er genoteerd bij de bouw van de WK-stadions hield Fifa-voorzitter Infantino tot gisteren halsstarrig vol. Toen vertelde de voorzitter van het WK-organisatiecomité plots dat het aantal tussen 400 en 500 ligt. Dat het juiste aantal nog steeds niet [lees verder]

Het Voetbalmuseum – Didi

BlogRedactie De Witte Duivel - 30/11/2022
Aflevering 8 over Waldyr Pereira, beter bekend als ‘Didi’

Nu te koop €30 ten voordele van het Slachtofferfonds World Cup Qatar
 

Vandaag 150 jaar geleden werd eerste interland gespeeld

BlogRedactie De Witte Duivel - 30/11/2022
Uit: Het Goeden boek van de Wereldbeker Voetbal van Lex Muller en François Colin

De allereerste interland voetbal werd in 1870 tussen Engeland en Schotland gespeeld (de eerste keer in Edinburgh in 1849). Sportwedstrijden tussen twee landen was niet echt nieuw. Engeland en Schotland hadden [lees verder]

WK-podcast met François Colin en Sam Kunti

BlogRedactie De Witte Duivel - 30/11/2022
In deze tweede WK-podcast spreekt François Colin, de nestor van de Vlaamse voetbaljournalistiek, met Sam Kunti, die het WK in Qatar volgt. Sam is een Leuvenaar die vooral voor bladen in Engeland, Brazilië en Noorwegen schrijft. Hij is ook auteur van het uitstekende boek over de beste WK-ploeg aller [lees verder]

Waarom ik L’Equipe geloof

BlogRedactie De Witte Duivel - 30/11/2022
‘In het Nieuwsblad had François Colin geschreven dat we niet met Robert Waseige door wilden. En dat hij lag te slapen tijdens de bespreking – enfin, hij werd belachelijk gemaakt’, valt er vandaag te lezen in de column van Marc Wilmots in Het Nieuwsblad. Twintig jaar na het WK 2002 heeft Marc Wilmots [lees verder]

‘Het shirt van Oranje weegt zwaar’

BlogRedactie De Witte Duivel - 29/11/2022
‘We can come an end’,  het motto in het steenkolenengels van Louis van Gaal leeft voort tot in de achtste finales van het WK. Of er méér in het vat zit voor Oranje mag worden betwijfeld, zeker na de weinig inspirerende poulewedstrijden. Ook tegen Qatar, behalve gastheer vooral de zwakste deelnemer [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.