De verwarring van Vander Taelen

Sinds Luckas Vander Taelen in 2004 in Vorst een huis kocht, heeft hij het gevoel dat hij de stad heeft zien veranderen en hij er dagelijks aan participerende observatie doet. Intussen schreef de naar Brussel uitgeweken Aalstenaar al meerdere boeken over onze hoofdstad en laat hij ook in columns geregeld zijn stem horen. Zo vroeg hij zich al in september 2009 in een column af waarom we toch zo weinig durfden ‘opkomen voor de wetten en waarden van het land waarin we leven’. Hoewel hij zich nog gesteund voelde door de basis, is het sindsdien nooit meer goed gekomen met zijn partij. Kristof Calvo zei hem eens dat hij meer aan politiek moest doen en niet zo veel moest schrijven. De top van Ecolo kon nog minder dan die van Groen zijn schrijfsels smaken en beschouwde Vander Taelen vanaf toen naar eigen zeggen als een racist. Toch heeft het vrij lang geduurd eer hij de politiek verliet. Hij nam nog deel aan de verkiezingen van 2014, weliswaar op een onverkiesbare plaats.

Volgens Vander Taelen heeft Groen een enorme kans gemist door zijn koudwatervrees voor een aangepast standpunt over de uitdagingen van de multiculturele maatschappij. Pas na de aanslagen van november 2015 in Parijs durfde voorzitster Meyrem Almaci het te hebben over de waarden die ons dierbaar zijn en die we moeten verdedigen tegen fundamentalistische aanslagen. Die aanslagen inspireerden Vander Taelen om dit boekje (120 pagina’s) te schrijven. De ietwat wollige titel De grote verwarring op de old skool boekcover slaat eigenlijk vooral op de bedenkelijke houding van politiek links en in het bijzonder bij Groen. ‘Vooral aan de linkerkant van het politieke spectrum zorgde het religieuze geweld voor veel verwarring’, schrijft de auteur. ‘Traditioneel had links met veel vuur de multiculturele samenleving verdedigd en dat engagement maakte het links soms heel moeilijk om op een ondubbelzinnige manier te reageren op fundamentalistische religieuze eisen die afkomstig waren van nieuwkomers.’

Over zijn gewezen partij lezen we iets anders. ‘De alomtegenwoordigheid van de religie in de jeugdjaren en de opleiding van heel veel partijleden verklaart heel veel van de verkramping waarvan Groen tot op heden blijk geeft in elke discussie over multiculturalisme en islam.’ Het lijkt niet echt te kloppen met wat hij over zijn exit bij Groen zei in Brussel Deze Week: ‘Tachtig procent van de Groen-kaders was het met mijn analyses eens, maar ze zwegen nadat ik voor de partij-inquisitie verschenen was.’ Valt dit nog te verklaren door opleiding en religie in de jeugdjaren? Even verder in het interview lezen we dan weer: ‘Groen is uiteindelijk een katholieke partij die nooit het antiklerikalisme van de socialisten gedeeld heeft. Zij kunnen zich niet inbeelden dat atheïsten geen godsbeeld hebben, en geen godsdienstige regels in hun leven willen. Dat is bij Groen het probleem.’ Echt? Zijn de multiculturele standpunten tussen ‘de antiklerikale’ sp.a en ‘het katholieke’ Groen dan zo verschillend? Heeft CD&V dan door zijn katholieke wortels een verkrampte houding over multiculturalisme en islam?

Een andere passage leidt Vander Taelen in door te zeggen dat Groen zich telkens vanuit een ideologische rechtlijnigheid afgezet heeft tegen elke vorm van populisme. Op het partijbestuur maakte hij namelijk een discussie mee over hoe er gereageerd moest worden op de toegenomen straatcriminaliteit in Oostende, die veroorzaakt was door een toestroom van vluchtelingen die naar Engeland probeerden te raken. Uiteindelijk werd er na meer dan een uur besloten dat de plaatselijke mandatarissen aan de bevolking moesten gaan uitleggen dat de situatie van de vluchtelingen bijzonder precair was en dat er in de eerste plaats iets gedaan moest worden aan de situatie in hun thuisland, zodat de ontheemden zouden terugkeren. Vander Taelen noemt het zelf een bizar standpunt. Dat is het minste wat je kan zeggen. Maar wat is er dan populistisch aan het afkeuren van de daden?

Vander Taelen heeft een merkwaardige verhouding met zijn partij en dat merken we opnieuw bij deze publicatie. Zijn afzonderlijke cases, columns en ook de essays in dit boek zijn zeker interessant. Hij ergert zich aan wantoestanden in Brussel, bij bepaalde moslims en de technieken die linkse protagonisten gebruiken om het debat uit de weg te gaan. Toch wringt hij zichzelf al eens in bochten. Opnieuw een passage uit het interview in Brussel Deze Week: Vander Taelen bracht zijn lidmaatschapskaart binnen (om weer aan journalistiek te doen, S.C.), en zwoer nooit meer aan politiek te doen. ‘Tenzij er een kans voorbij wandelt,’ voegt hij er aan toe. ‘Maar op mijn leeftijd begin ik vrede te nemen met afstand.’ Dat klinkt vastberaden, opportunistisch en relativerend tegelijk. Bovendien past hij naar eigen zeggen niet echt in de politiek omdat hij oprecht wil zijn. Ondanks zijn oprechtheid heeft hij het dan nog lang volgehouden bij Groen, als we zijn verhalen zowat lezen.

Ten slotte luiden zijn oplossingen, zeker voor een gewezen politicus, vrij pover. Het onderwijs moet de scheiding tussen Kerk en Staat benadrukken en op het lokale niveau moet massaal worden ingezet om jongeren te bereiken. That’s it. Vander Taelen zei in Brussel Deze Week dan weer wel dat de analyse van Vlaams Belang over de islam ‘grotendeels klopte’, ‘maar hun enige antwoord een ranzig discours was over deportaties’ …

De grote verwarring | Vander Taelen Luckas

Paperback / softback | Nederlands | Mens en maatschappij algemeen

Jaren van vrede hebben ons verwend en weerloos gemaakt. We zijn vergeten dat niet alle conflicten op te lossen zijn door een goed gesprek en we weten niet meer hoe we op geweld moeten reageren. De ideologische verwarring is totaal. De opvang van asielzoekers is [lees verder...]

Definitief teruggetrokken

Meer berichtjes van Sander Carollo

Boudewijn Bouckaert: De Vlaamse Walter Block is openhartig (en pragmatisch)

BlogSander Carollo - 21/01/2018
Ik zal eerlijk zijn: verwacht geen objectieve recensie aangezien emeritus prof. Boudewijn Bouckaert (UGent) de persoon is waarbij ik veel ‘eersten’ heb: ik nam mijn eerste interview af van hem, zijn lezing was de eerste activiteit die ik mee organiseerde binnen mijn LVSV-afdeling en hij was [lees verder]

Mindfulness in tijden van terreur

BlogSander Carollo - 26/08/2017
Is het voldoende om na iedere aanslag te gaan voor meer veiligheid en te hopen op meer vrede? De Waalse therapeut Thomas d’Ansembourg (een wereldautoriteit op vlak van geweldloze communicatie) en auteur David Van Reybrouck vinden van niet. Vrede is een (wetenschappelijk) vak, menen ze. Een levensstijl [lees verder]

Lobbyen in de Wetstraat

BlogSander Carollo - 31/05/2017
Het louche werkwoord lobbyen doet denken aan duistere figuren die politici manipuleren in achterkamers. ‘Maar verloopt het ook echt zo?’, vraagt freelance journalist Dominique Soenens zich in zijn boek af.
‘Als het over lobbying gaat, komt Europa vaak in beeld’, merkt Soenens terecht op. [lees verder]

Borgerokko maffia

BlogSander Carollo - 31/05/2017
Auteur Raf Sauviller is een ervaren journalist, tegenwoordig aan de slag bij Humo. Hij publiceerde al verschillende misdaadboeken zoals Zwarte diamant (2014) en Maffia (2016). In Borgerokko Maffia legt hij nu de link met Antwerpen en de ruige Mocro maffia in Nederland. Sauviller beschrijft hoe belangrijk [lees verder]

Democratie zkt vertrouwen

BlogSander Carollo - 31/05/2017
Peter Van Rompuy – familie van – is Senator, Vlaams Parlementslid voor CD&V en schreef eerder al het lezenswaardige boek Economie zkt. Geluk – Hoe worden we welvarender én gelukkiger? (Lannoo, 2016). Een jaar later zoekt Van Rompuy nu naar meer vertrouwen in democratie.
‘De echte stille [lees verder]

Circus Media

BlogSander Carollo - 30/05/2017
Circus Media is de tweede uitgave van Uitgeverij Polemos. Deze nieuwe uitgeverij richt zich op ‘de geëngageerde burger met interesse in politiek, economie en cultuur’. Polemos is een project van weekblad ’t Pallieterke, dat eind vorig jaar ook al de nieuwssite sceptr.net lanceerde.
In Circus [lees verder]

De armoede van economische gelijkheid

BlogSander Carollo - 18/05/2017
In De armoede van economische gelijkheid laat de Amerikaanse econoom George Reisman zien dat in debatten over economische ongelijkheid een onjuiste definitie van kapitaal gebruikt wordt. Kapitaal kan net bijdragen aan de verkleining van economische ongelijkheid, meent Reisman. Hij is professor emeritus [lees verder]

Nieuwe vrijheid in oude zakken

BlogSander Carollo - 02/05/2017
Van Open Vld-voorzitster Gwendolyn Rutten verscheen pas haar derde boek Nieuwe vrijheid. In tijden van protectionisme, sluitende grenzen en religieuze radicalisering vond ze het opportuun om een boek over vrijheid uit te brengen. Eerder schreef ze al De geëngageerde burger (2013) en publiceerde ze samen [lees verder]

De chrono-crisis

BlogSander Carollo - 01/05/2017
‘Lawrence Urbain is jong, snedig, houdt van gedegen studiewerk en publiceert een lezenswaardig essay’, zo zegt Frans Crols, voormalig hoofdredacteur en directeur van zakenblad Trends die ook het nawoord schreef. Ondergetekende is het volstrekt met zijn woorden eens.
Hoewel de auteur (°1990) [lees verder]

Durf te twijfelen

BlogSander Carollo - 30/04/2017
‘Hoe weet je dat zo zeker?’ Deze eenvoudige maar essentiële vraag stellen Leonie Breebaart en haar collega’s van het Nederlandse dagblad Trouw aan spraakmakende denkers, aan elkaar en aan ons. Moet je de rechter, de politicus of de krant zomaar geloven?
Het boek is samengesteld door redacteur [lees verder]

Drie vormen van weten

BlogSander Carollo - 30/04/2017
Dit boek gaat over de studie van de verhouding tussen drie vormen van weten. Het ethische of morele weten impliciet in de ethische praktijk, het wetenschappelijke weten en het filosofische weten over die twee vormen van weten en hun onderlinge relatie. Die laatste vorm, de moraalfilosofie, is een specifieke [lees verder]

Niet de schuld van de media

BlogSander Carollo - 30/04/2017
De brexit, Trump … Het zijn volgens sommigen symptomen van een falende democratie. Het politieke theater in de media maakt efficiënt beleid onmogelijk en leidt tot een groeiende kloof tussen burger en politiek. De parlementaire partijpolitieke democratie is oubollig en het is ook nog eens de schuld [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.