De troonopvolger

De grootmeesteres van de sfeervolle politieroman wordt de 78-jarige Amerikaanse letterkundige Donna Leon weleens genoemd. Ruim dertig jaar woonde ze in Venetië. Niet alleen schreef ze een Venetiaans kookboek en een toeristische wandelgids maar ook dertig politieromans die zich allen situeren in de dogestad. Ieder jaar een.

Niet in het Italiaans

Thans woont Leon in een dorp in Zwitserland. Haar detectiveverhalen hebben allen als centrale hoofdfiguur commissario Guido Brunetti van de Venetiaanse questura of politiebureau, een doodnormale man en huisvader die met zijn gezin in het centrum van de stad woont.

Brunetti’s vrouw is professor Angelsaksische literatuur en gespecialiseerd in het werk van de Engelse naturalistische romanschrijver Thomas Hardy. Beiden genieten van het leven en houden van een goede maaltijd en een goed glas wijn. Als liefhebber van de Italiaanse keuken krijg je al gauw de smaak in de mond als je de desbetreffende passages leest.

Leon maakt van haar hoofdfiguur dankbaar gebruik om met de regelmaat van de klok kritiek te uiten over allerlei Italiaanse wantoestanden: de maffiose praktijken, de welig tierende corruptie, de onbekwaamheid en de heersende wantoestanden bij de Italiaanse administratie, het gerechtswezen en het politiewezen, het massatoerisme, milieuvervuiling… Misschien is dat wel de reden waarom ze zich steevast verzet tegen een Italiaanse vertaling van haar boeken.

Gonzalo

Liefhebbers van harde actie en wilde achtervolgingen kunnen de boeken van Donna Leon beter links laten liggen. Die zullen ze in haar boeken niet terugvinden. Commissaris Brunetti is geen held maar iemand die nadenkt vooraleer te handelen. Bij Leon zit de spanning vooral in de (subtiele) details en de sfeerbeschrijvingen. Zo ook in haar nieuwste boek in Nederlandse vertaling.

In De troonopvolger wordt Brunetti niet zozeer ingeschakeld om een misdaad op te lossen, als om de gangen van een gepensioneerde kunsthandelaar na te gaan. Deze kinderloze Gonzalo steekt zijn homoseksualiteit niet onder stoelen of banken. Om te voorkomen dat zijn rijkdommen na zijn dood in handen vallen van zijn familie met wie hij in onmin leeft, wil hij een ‘zoon’ adopteren. Zijn vrienden willen hem dat idee uit zijn hoofd praten. Ze gaan er vanuit dat de zoon alleen maar op zijn geld en rijkdom uit is.

Dottore

Tot ruim over de helft van het boek wordt er geen misdrijf gepleegd en vernemen we vooral veel over het verborgen leven van de voormalige veehouder en galerijhouder die Gonzalo was. Ook de dagelijkse beslommeringen op de questura ontbreken niet.

Dat levert onder meer grappige inkijkjes in de Italiaanse samenleving op. Wanneer Elettra, de secretaresse, verrassend snel informatie uit het buitenland heeft ontvangen, zegt ze tegen Brunetti: ‘Het gaat daar niet zoals bij ons, dottore. Iemand op het ministerie hoeft geen neef van je zwager te zijn of iemand met wie je op de lagere school hebt gezeten.’

Als ook de beste vriendin van Gonzalo vermoord wordt in haar hotelkamer, is het eindelijk tijd voor het echte politiewerk. Het einde van het boek zorgt dan voor een verrassing.

De troonopvolger verdient het om langzaam gelezen te worden, en ja, als lezer dien je te genieten van de details met op de achtergrond het mooie Venetië. En liefst nog met een glas Italiaanse witte wijn binnen handbereik.

Guido Brunetti De troonopvolger | Donna Leon

Paperback / softback | Nederlands | Literaire thriller

‘Je weet dat ik er niet van hou om me met dingen te bemoeien die mij niet aangaan.’ Met dezewoorden begint conte Falier zijn verzoek aan commissario Guido Brunetti om eens onderzoekte doen naar zijn goede vriend Gonzalo, een welgestelde, maar kinderloze [lees verder...]

Verschenen. Geen stock meer

Meer berichtjes van Pieter Jan Verstraete

De Friezen en de Eerste Wereldoorlog

Recensie Pieter Jan Verstraete - 30/06/2022
Direct na het losbarsten van de Eerste Wereldoorlog in augustus 1914 stelde Winston Churchill, toen minister van Marine, aan het kabinet voor om het Nederlandse Waddeneiland Ameland met 3000 mariniers te gaan bezetten. Hij wilde er een vlootbasis uitbouwen om van daaruit de Duitse Bocht, alsook Denemarken [lees verder]

Operatie Barbarossa: keerpunt in de Tweede Wereldoorlog

Recensie Pieter Jan Verstraete - 13/01/2022
Op 22 juni 2021 was het tachtig jaar geleden dat de grootste invasie te land uit de wereldgeschiedenis plaatsvond. Toen viel een gigantisch Duits leger van 3,3 miljoen man (onderverdeeld in drie legergroepen en 150 divisies) over een frontbreedte van meer dan drieduizend km, van de Baltische kust tot [lees verder]

Benito Mussolini of de ‘eerste politieke popster’

Recensie Pieter Jan Verstraete - 17/12/2021
De Italiaanse fascistische leider Benito Mussolini is steeds omgeven geweest door mythes en legendes. Hij heeft daar zelf hard toe bijgedragen. Immers al vroeg ontdekte hij de mogelijkheden van de publieke media te eigen bate. Hij was de ‘eerste popster in de politiek’, schrijft zijn meest recente [lees verder]

De verkeerde doden

Recensie Pieter Jan Verstraete - 07/11/2021
Zes miljoen Fransen werden slachtoffer van de Groote Oorlog: dood, gewond, ziek of vermist. Van hen werden er 668 geëxecuteerd door hun eigen land. De laatste jaren komt hun tragisch lot meer en meer ter sprake en is er controverse rond het onderwerp.
Waren het alleen maar arme stakkers die de [lees verder]

“Weg met die moffen!” Nederland discrimineert Duitse landgenoten

Recensie Pieter Jan Verstraete - 23/10/2021
Onmiddellijk na de bevrijding nam de Nederlandse overheid al de bezittingen van de Nederlandse Duitsers in beslag, en dat ongeacht hun politieke voorkeur of gedrag tijdens de oorlog. Deze beslissing ging terug op een verklaring van de Nederlandse regering in Londense ballingschap op 20 oktober 1944, [lees verder]

Fotoboek over het Oostfront

Recensie Pieter Jan Verstraete - 30/09/2021
Een nieuw fotoboek over Vlaamse vrijwilligers aan het Oostfront (1941-1944) toont ons vooral scènes uit het dagelijks leven van “onze jongens aan het Oostfront”, zoals het toen heette. Interessant is vooreerst dat een groot aantal van deze foto’s nooit eerder werd gepubliceerd.
Werkelijkheid [lees verder]

De aantrekkingskracht van Joris Van Severen

Recensie Pieter Jan Verstraete - 12/09/2021
Binnen de historiografie van de Vlaamse Beweging zijn Cyriel Verschaeve en Joris Van Severen de twee figuren bij uitstek over wie de meeste publicaties werden geschreven.
Terwijl je van de eerste maar moeilijk kunt beweren dat hij nog enige aantrekkingskracht uitoefent, is het tegendeel waar wat [lees verder]

Filip de Pillecyn als journalist tijdens de Duitse bezetting

Recensie Pieter Jan Verstraete - 30/08/2021
Al eerder verscheen er journalistiek werk van Filip de Pillecyn (1891-1962) in boekvorm. We denken dan vooral aan de bundel Kiespijn der ziel (1981), verzameld en ingeleid door Richard Baeyens dat werk bevatte van De Pillecyn verschenen in het interbellum en onmiddellijk na de bezetting (onder meer in [lees verder]

Een vlug vergeten hoofdzonde

Recensie Pieter Jan Verstraete - 11/08/2021
De in 1975 in Stockholm geboren Maria Grund bracht het grootste deel van haar loopbaan door in de film- en mediabranche. Daardoor woonde ze afwisselend in Londen en New York. Thans woont ze op het Zweedse eiland Gotland, en brengt ze haar tijd al schrijvende door. De hoofdzonde is haar debuut als detectiveschrijfster.
[lees verder]

Moord en doodslag in Friesland

Recensie Pieter Jan Verstraete - 04/08/2021
 De auteur Anita Terpstra werd in 1974 in het Friese Hallum geboren, en is bedrijvig als journaliste. In 2009 debuteerde ze als misdaadauteur met Nachtvlucht. Voor haar thriller Samen werd ze in 2017 genomineerd voor de Gouden Strop. Daarnaast schreef ze ook enkele non-fictieboeken. 
Altaar
[lees verder]

Adolf Hitler was helemaal geen eenzaat

Recensie Pieter Jan Verstraete - 25/07/2021
In haar nieuw boek vertelt de Duitse historica Heike B. Görtemaker op overtuigende wijze en aan de hand van een overweldigende hoeveelheid bronnenmateriaal hoe de Duitse dictator Adolf Hitler zich met een hechte kring vertrouwelingen omringde, die hij als zijn surrogaatfamilie beschouwde. Zelfs na de [lees verder]

Samuel Morse bestond echt, en het is zijn code

Recensie Pieter Jan Verstraete - 24/07/2021
Het voorliggende verhaal behoort tot het domein van de literaire fictie. De Amerikaan Samuel Morse (1791-1872) bestond echter echt en ook delen van zijn leven en werk zijn gebaseerd op historische bronnen. Het lag echter niet in de bedoeling van romanschrijfster Nathalie Briessinck, die eerder debuteerde [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.