De onfortuinlijke kids van Pim Fortuyn

‘Zij hebben een partij, en ik heb een program.’ Zo zijn Pim Fortuyn en Leefbaar Nederland tot elkaar gegroeid, om na korte tijd alweer uit elkaar te gaan. Het was een mismatch, want Leefbaar Nederland was een bondgenootschap van lokale lijsten die van onderuit waren opgebouwd. En Fortuyn had een duidelijke wereldvisie – tegen de polderende elite, tegen de islam, Nederland concurrentieel maken – waar de lokale Leefbaren te veel bij knarsetandden.

En dus werd het een eigen partij: de Lijst Pim Fortuyn (LPF). Maar het mocht niet zijn. ‘De kogel kwam van links,’ werd geroepen na de moord op Fortuyn op 6 mei 2002. En een week later kwamen 26 LPV-verkozenen het parlementaire halfrond binnen. Een postume overwinning voor Pim en zijn gedachtegoed werd echter al snel een nachtmerrie. Op 16 oktober van datzelfde jaar liet premier Balkenende zijn kabinet ontploffen en coalitiepartner LPF imploderen. Hij moest wel, na een ‘eindeloze reeks conflicten, ruzies en chaotische taferelen’. Fracties, facties en individuen uit LPF rolden vechtend over straat. Het was het einde van de Fortuyn-partij, maar hoogstens het begin van de Fortuyn-revolutie, waar later Geert Wilders en zeker Thierry Baudet garen uit spinnen.

Terugblik

Journalist Joost Vullings toog vijftien jaar na datum naar alle gewezen LPF-verkozenen. In het boek De kinderen van Pim tracht hij een portret te schilderen van de LPF-generatie. In ware Jambers-stijl – wie zijn ze, wat dreef hen, waarom deden ze het – interviewde hij nagenoeg alle nog in leven zijnde verkozenen. En ook wie er niet meer is en gewezen rechterhand van Fortuyn, Peter Langendam, zocht Vullings op om vat te krijgen op de drijfveren van de LPF’ers.

Het boek is in klassieke vraag-antwoord-interviewstijl opgevat, wat het grasduinen makkelijk maar het lezen moeilijker maakt. Het neemt niet weg dat het een belangrijke bron is om te begrijpen wie destijds voor Fortuyn viel. Opportunisten, dat zeker. En vooral mensen die de wil hadden ‘iets te doen’, de handen uit de mouwen te slaan. Vaak ontevreden en gefrustreerde VVD’ers. ‘Self made men’ ook, er heerste duidelijk een machocultuur in de fractie. Langendam is van oordeel dat een politieke fractie moet bestaan uit veel makke schapen, een paar herdershonden en één herder. ‘Wij hadden te veel herders.’ Te veel haantjes-de-voorste droegen het hart op de tong en wilden een graantje meepikken van de aandacht die hen te beurt viel in de pers. Want in de politiek betekenden ze amper iets. Volgens de overleden oud-VVD’er Ferry Hoogendijk bestond zijn fractie uit ‘goedwillende en bloeddorstige amateurs’.

Vijf maanden na het ontstaan van de partij zat ze in een christen-liberale centrumrechtse regering, die viel over het politieke onvermogen van wat de derde hond had moeten zijn. De strubbelingen binnen de LPF en de onenigheid over de koers van het kabinet deden dat laatste vallen na 87 dagen. Balkenende had genoeg van het amateurisme. En de verkozenen van destijds erkennen allen dat ze schuld hebben aan het collectieve mislukken van de droom van Fortuyn.

Opvallend is dat slechts weinigen fiducie hebben in tot nog toe de meest succesvolle nageboorte van de partij, Geert Wilders’ PVV, die velen ’te links’ noemen – sociaaleconomisch dan toch. Thierry Baudets naam valt maar één keer in het boek; zijn Forum voor Democratie stond nog in de steigers, toen Vullings zijn boek maakte. Jammer dat hij die link niet meer heeft kunnen leggen in De kinderen van Pim.

De kinderen van Pim | Vullings Joost

Paperback / softback | Nederlands | Politieke geschiedenis en geschiedenis van de internationale betrekkingen

Na de moord op Pim Fortuyn in 2002 verloor de lpf, de politieke partij die begin deze eeuw hard op weg was de grootste van Nederland te worden, niet alleen haar naamgever maar ook haar grote blikvanger. Plots stonden alle camera"s gericht op zijn politieke nazaten, [lees verder...]

In prijs opgeheven

Meer berichtjes van Karl Drabbe

Verdeeldheid in eenheid

Recensie Karl Drabbe - 18/05/2021
De Lage Landen, zeg maar: de Benelux met een stuk van wat vandaag ‘Hauts de France’ heet en het Land van Kleef in Duitsland. Dat is zowat het gebied dat de Lage Landen sinds de middeleeuwen vormen. Een regio in de delta van de grote rivieren, waar een klimaatopwarming voor relatieve landbouwopbrengsten [lees verder]

100 jaar bedevaarten naar de IJzer

Recensie Karl Drabbe - 14/05/2021
In 2020 vond de honderdste IJzerbedevaart plaats. Wat ooit begon als een massamanifestatie in dorpen van gesneuvelde Vlaamse frontsoldaten uit de Eerste Wereldoorlog, evolueerde naar pacifistische colloquia in mineur aan de voet van de IJzertoren. De affiches van de honderd manifestaties werden nu gebundeld [lees verder]

De moord op Hitlers halfnicht

Recensie Karl Drabbe - 13/05/2021
‘Angelika Maria (Geli) Raubal (1923-1931) was een dochter van Angela Raubal, die een halfzus was van Adolf Hitler. Zodoende was Geli Raubal een halfnicht van hem.
Toen Hitler in 1929 een appartement betrok in München, werd zijn halfzuster Angela zijn huishoudster. Samen met Geli woonde [lees verder]

De eerste globalisering

Recensie Karl Drabbe - 13/04/2021
Als er één wetmatigheid de geschiedenis van de mensheid typeert, is het wel continuïteit. Ondanks alle grote theorieën of cesuren die mensen post hoc zien of verklaren in het verleden. Continuïteit is echter zo voor de hand liggend, dat ze weinig verrassend lijkt. Ze doet zich voor tegen de achtergrond [lees verder]

De Dietsche nationaalsocialist

Recensie Karl Drabbe - 11/04/2021
Het is prof. Bruno De Wever die Reimond Tollenaere in een artikel ‘De Dietse nationaalsocialist’ noemde. De meeste hardcore nazi’s in Vlaanderen zaten tijdens de Tweede Wereldoorlog bij DeVlag/Algemeene SS Vlaanderen. Tollenaere koos er echter voor binnen het VNV te blijven, de grootste collaboratiebeweging, [lees verder]

Europees aanmodderen

Recensie Karl Drabbe - 09/04/2021
Aanmodderen. Of voortmodderen. Er is allicht een nuanceverschil. Het ene werkwoord klinkt al minder uitgesproken negatief dan het andere. Volgens Caroline De Gruyter is voortmodderen het motto van zowel de Oostenrijkse Habsburgmonarchie als van de Europese Unie. Ook slordigheid, gekluns, halfbakken compromissen [lees verder]

Moorden in Dresden

Recensie Karl Drabbe - 13/03/2021
Dresden, 1944-1945. De historische stad kreunt onder de bombardementen van de geallieerden. Tienduizenden Duitsers vluchtten uit het oosten voor de Rode Russen. Het Derde Rijk loopt op zijn laatste benen; Hitlers wonderwapen laat het afweten. En als klap op de vuurpijl krijgt de politie er te maken met [lees verder]

BDW: docusoap wordt boek

Recensie Karl Drabbe - 06/03/2021
‘Politiek is een slecht toneelstuk met briljante acteurs.’ Die oneliner hanteert Bart De Wever wel vaker. Het net verschenen boek In het hoofd van Bart De Wever sluit er ei zo na mee af. Datzelfde boek kan je recenseren met een parafrase daarvan: ‘een slecht boek met briljante acteurs’.
[lees verder]

Ik ga op expeditie, en ik neem mee…

Recensie Karl Drabbe - 25/02/2021
‘Ik ga op reis, en ik neem mee…’ U speelde het spelletje als kind zeker ook. Of u speelt het weleens met kinderen en/of kleinkinderen. Eindeloos plezier in de auto, op weg naar een verre vakantiebestemming gegarandeerd. Al kunnen vakantiebestemmingen ons hoogstens doen wegdromen van [lees verder]

Covid doodt, eenzaamheid ook

Recensie Karl Drabbe - 01/02/2021
Wie dacht dat de lockdown een ‘leuke, luie, ontspannende periode zou worden — de hele dag voor de buis of met een spannend boek en een lekker wijntje — had het mis’. Denk maar aan jonge gezinnen met kinderen op een klein appartement. Afstandsonderwijs in arme gezinnen, waar niet voldoende [lees verder]

De middeleeuwen waren anders

Recensie Karl Drabbe - 12/01/2021
De middeleeuwen kwamen ten einde met de renaissance, het quatrocento. Toen zochten geleerden en kunstenaars in Italië terug aansluiting bij het roemrijke verleden van het ‘beschaafde’ Oude Rome. Letterlijk slaat het op de ‘wedergeboorte’ van de ‘Klassieken’. De tien [lees verder]

Complotdenkers, carrièrejagers en charlatans

Recensie Karl Drabbe - 22/12/2020
De vrijmetselarij is wereldwijd gebaseerd op Grote Principes die ook de Franse Revolutie – en vandaag de Franse Republiek – kenmerken: vrijheid, gelijkheid, broederschap. Of bij uitbreiding vrijheid, gewetensvrijheid, religieuze verdraagzaamheid, democratie, wereldburgerschap. Van een goede man een [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.