De O op de voordeur

Op een van mijn boekenrekken staat een beroemde foto: het dak van een bibliotheek is ingestort bij een bombardement, zwart verbrande balken liggen boven allerlei puin, maar de zijwanden blijven recht en drie mannen staan er kalm bij en raadplegen een boek of zoeken  een titel.

Waarschijnlijk heb u die foto al vaak gezien. Hij is wijd verspreid als prentkaart, met als bijschrift: Holland House Library Suffers Damage 1940, London, England.  Ik weet niet of hij ‘gefotosjopt’ is, zoals dat nu wordt gezegd. Zijn de heren achteraf in het decor gestopt of  heeft de fotograaf ze gevraagd  om even in het puin te poseren? Er zijn nog andere sterke foto’s bekend die “in scène werden gezet” en toch perfect wààr zijn: ‘de kus bij het Parijse stadhuis’, de sneuvelende Spanjestrijder, de Russische soldaten die hun vlag neerplanten op een hoog Berlijns dak…

De prent op mijn boekenplank beeldt bijzonder laconieke Engelsen uit, na een der eerste luchtaanvallen op Londen in  1940. Zo roept ze  de geest op waarin het land bij ’t begin van de Tweede Wereldoorlog stand wil houden. Ze had in het onlangs verschenen boek kunnen staan waarin twee Vlaamse auteurs, de radiojournallist Flip Feyten en de historicus en Doorbraak-redacteur Harry De Paepe, ons willen uitleggen ‘waarom de Engelsen zo Engels zijn’. Het is geen kleine opdracht die zij zichzelf hebben gegeven. Zij worden Engelandkenners genoemd, maar bestaan er eigenlijk wel echte kenners? Zou men ze niet beter ontdekkingsreizigers kunnen noemen die de geheime grotten en spelonken van het wegdrijvende Eiland onderzoeken ? …

De scheve O

‘De Engelsen, zo constateren zij, eerden en eren bovenal het individu. Dat leidt tot een politieke mentaliteit die op het Europese continent nooit helemaal is aangeslagen.’ Het woord ‘politieke’ kunnen wij gerust weg laten. De auteurs pakken hun boek dan ook aan op het niveau van het individu. Zij vertellen over de eigenaardigheden van het dagelijkse leven van de oudste democratie. Misschien de  mooiste anekdote is die over de bekendste deur van Europa, de voordeur van Downing Street nummer 10 waar de eerste minister woont. Zij oogt perfect, die deur, maar als je goed kijkt, zie je dat de nul in het huisnummer een beetje scheef staat. De letterschilder deed zijn werk niet goed. Maar het werk laten overdoen? Nee. ‘Dat lijkt de achterliggende gedachte in het Engelse politiek stelsel. Dat is als bij toeval ontstaan, men past aan, men schuurt en spijkert bij, maar het helemaal omkeren? Neen, dankjewel. Sommige dingen zijn nu eenmaal zoals ze zijn.’ De lui van het continent moeten vooral niet komen zeggen, dat hun O werkelijk scheef staat en welke schilder daar iets kan aan verhelpen.

Flip Feyten en Harry De Paepe hebben er dus geen zwaarwichtig boek van gemaakt, wel een zeer leesbaar en verhelderend overzicht dat inzicht geeft, panklaar voor radio-uitzending. Zij noemen zichzelf  anglofielen sinds hun eerste kennismaking, een ‘ongeneeslijke aandoening’, zeggen zij, en zij schrijven dus met een der voornaamste tekenen van die ziekte: humor. Zij baseren zich op hun eigen rijke ervaring en op hun niet minder rijke lectuur.

Trillende bovenlip

Ik ben heel blij met hun boekenlijst, want mijn Engeland is vooral het Engeland-van-de-boeken. Met een lichtjes trillende bovenlip moet ik bekennen, dat ik in het nieuwe boek een hoofdstuk mis over dierbare schrijvers die het Engelandbeeld van mijn generatie (en nog enkele daarna) hebben bepaald en gekleurd. Laat ik mij beperken tot een Nederlandse journalistieke kroniekschrijver en dichter die mij leerde het Kanaal over te zwemmen: Daan Van der Vat,  weleer de Londense correspondent van het Nederlandse dagblad De Tijd . In de jaren zestig kon ik mijn bazen overtuigen, dat hij ook in De Standaard thuis hoorde. Toen had hij al lang ook bij ons een grote reputatie dank zij de legendarische Prismapockets waarin hij zijn kronieken bundelde, met veelzeggende titels als: Britten, beesten en buitenlanders, Een bakermat in Babylon, Mietje met de kalfsogen, of met zijn koldereske jeugdverhalen (Jeroen en de zilveren sleutel).  Onder de schuilnaam Daan Zonderland was hij een meester in de Engels geïnspireerde nonsenspoëzie. Zijn werk leidde mij binnen in het Wonderland van Alice in Wonderland en van Edward Lear met zijn limericks. En er was natuurlijk ook, torenhoog boven de anderen uitstekend, de reus G.K. Chesterton, zo excentriek, denk ik, dat hij Europa nooit zou hebben losgelaten. Zonder de nonsensliteratuur geen volledig beeld van Engeland.

Als ik het boek 10 op 10 geef, moet ik er dus toch bijvoegen dat  een nulletje wat scheef hangt.

Stiff upper lips | Flip Feyten

Paperback / softback | Nederlands | Cultuur- en mentaliteitsgeschiedenis

De brexit heeft niet enkel met economie, migratie en soevereiniteit te maken, maar ook met de Engelsen zelf. Ze voelen zich niet alleen anders dan de anderen. Ze zijn het ook. Wat maakt de Engelsen zó Engels? In Stiff Upper Lips proberen Harry De Paepe en Flip [lees verder...]

Uitverkocht

Meer berichtjes van Gaston Durnez

De eeuw van Heldring

BlogGaston Durnez - 11/11/2018
Tussen 1960 en 2012 heeft J.L. Heldring in het NRC-Handelsblad viereneenhalf duizend afleveringen van zijn rubriek Dezer Dagen gepubliceerd. En daar buiten ook nog zo een en ander. Ik weet niet of het een record is, het is wel een flinke stapel papier ! Hij had nog enkele velletjes groter kunnen zijn,
[lees verder]

Een grote literaire vriendschap

BlogGaston Durnez - 30/10/2018
Een der grootste en warmste schrijversvriendschappen uit onze gewesten bloeide vorige eeuw drie decennia lang tussen Stijn Streuvels en de 26 jaar jongere Antoon Coolen. Toen de Noord-Brabander in 1929 zijn toenmalige succesboek Kinderen van ons Volk als geschenk aan de grijze West-Vlaming presenteerde, [lees verder]

Reimond Kimpe, Leeuw en Zeeuw

BlogGaston Durnez - 10/05/2018
In 2001 ontstond in Middelburg een ridicuul incident rond een schilderij dat de oorlogsbrand van het stadhuis voorstelde en door de Zeeuwse stad werd aangekocht. Het kunstwerk was indertijd vervaardigd door Reimond Kimpe, een Vlaamse activist uit de Eerste Wereldoorlog die ook in de Tweede Wereldoorlog [lees verder]

De man die de duivel een loer draaide

BlogGaston Durnez - 26/04/2018
In de journalistiek is de allround-man de beste specialist. Zo leert ons een oude spreuk in ons beroep. Toon Horsten is er een sterk voorbeeld van. De 49-jarige Kempenaar is een germanist, bedrijvig als literair kroniekschrijver met bijzondere belangstelling voor non-fictie, een expert inzake beeldverhalen, [lees verder]

Journalistieke klokspijs

BlogGaston Durnez - 31/03/2018
Er zou een mooi en dik boek te maken zijn over Vlaamse literatoren die ook journalisten zijn geweest. Om maar enkele namen te noemen die de oudsten onder ons nog hebben gekend : Maria Rosseels, Marnix Gijsen, Richard Minne, Reimond Herreman, Louis Paul Boon… Het waren niet de minsten, in de media en [lees verder]

De Brabantse Leeuwerik en de Vlaamse Leeuw

BlogGaston Durnez - 13/01/2018
Het Gulden Doek van Vlaanderen, zo heet een der curiositeiten uit de geschiedenis van de Vlaamse Beweging. Het is een omvangrijk schilderij waarop de kunstenaar Hendrik Luyten in ’t begin van de jaren dertig van de vorige eeuw niet minder dan 115 flamingantische BV’s heeft geportretteerd. Alsof hij [lees verder]

De O op de voordeur

BlogGaston Durnez - 26/11/2017
Op een van mijn boekenrekken staat een beroemde foto: het dak van een bibliotheek is ingestort bij een bombardement, zwart verbrande balken liggen boven allerlei puin, maar de zijwanden blijven recht en drie mannen staan er kalm bij en raadplegen een boek of zoeken  een titel.
Waarschijnlijk heb [lees verder]

Toen Vlaanderen bijna verging

BlogGaston Durnez - 31/12/2016
Toen de dichter en romancier Jozef Simons in 1948 op 59-jarige leeftijd overleed, erfde zijn 8-jarige zoon Ludo een kleine historische schat: een notitieboekje met soms moeilijk te lezen aantekeningen van een soldaat aan het IJzerfront. De jongen heeft het zorgvuldig bewaard en gekoesterd. In de loop [lees verder]

Wij moeten Stijn Streuvels bevrijden !

BlogGaston Durnez - 31/08/2016
Wij moeten Stijn Streuvels uit het literaire museum halen! Wij moeten hem definitief bevrijden van het imago van een gedateerde, landelijke, regionale, particularistische, West-Vlaamse heimatschrijver.
Dat betoogt Toon Breës in een van de opmerkelijkste studies die de jongste jaren aan een Vlaamse [lees verder]

Wij moeten Stijn Streuvels bevrijden !

BlogGaston Durnez - 31/08/2016
Wij moeten Stijn Streuvels uit het literaire museum halen! Wij moeten hem definitief bevrijden van het imago van een gedateerde, landelijke, regionale, particularistische, West-Vlaamse heimatschrijver.
Dat betoogt Toon Breës in een van de opmerkelijkste studies die de jongste jaren aan een Vlaamse [lees verder]

Ernest Claes, de man die onder meer schrijver was

BlogGaston Durnez - 28/05/2016
Een der populairste schrijvers uit de 20e eeuw in Vlaanderen heeft eindelijk een volwaardige levensbeschrijving gekregen: Ernest Claes, de biografie van een heer uit Zichem. De auteur Bert Govaerts noemt het zelf een ‘gewild ouderwets verhaal van wieg tot graf’. Bovendien wilde hij, dat zijn [lees verder]

Van ‘Arm Vlaanderen’ tot ‘Hard Labeur’

BlogGaston Durnez - 23/04/2016
Toch kennen nogal wat Vlamingen de titel van een zijner beste werken. Zij gebruiken hem zelfs nog. Als de ellende van de negentiende en vroege twintigste eeuw wordt opgeroepen, duikt ook die titel gegarandeerd op: Arm Vlaanderen. Hij is een begrip geworden, een naam voor een bepaalde hongerperiode uit [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.