De mythomane marketingstunt

De nieuwste ‘speciale’ Suske en Wiske-strip wordt wellicht het grootste evenement in het stripjaar 2020. De Sonometer, getekend door Dirk Stallaert, moet niet enkel een eerbetoon zijn aan Willy Vandersteen, maar het album heeft meteen de arrogante hoogmoed om zichzelf in de Blauwe Reeks te nestelen. De strip is werkelijk prachtig, maar de loftrompet kan in de koffer blijven.

Krullen in plaats van ananaskapsel

Standaard Uitgeverij pakt voor de 75-jarige verjaardag van de reeks Suske en Wiske uit met een stunt. Eén van de beste Vlaamse striptekenaars, Dirk Stallaert, werkte een (zogenaamd) onafgewerkt verhaal van Willy Vandersteen af. Niet zomaar een verhaal maar eentje dat tot de Blauwe Reeks moest behoren: een serie albums die ooit met blauwe kaft verschenen en tot de beste van de grootmeester worden gerekend.

Voor niet-kenners zijn dat de stripverhalen waar Wiske in plaats van een ananaskapsel een nektapijtje met blonde krullen heeft. Deze verhalen ontstonden nadat de geestelijke vader van Kuifje, Hergé, de Vlaamse krantenstriptekenaar Vandersteen overtuigde om voor het weekblad Kuifje verhalen te produceren.

Hergé gruwde echter van de volkse en soms absurde kenmerken van de Vlaamse strips. Dus raadde hij Vandersteen aan om Sidonie (toen heette ze nog zo), professor Barabas en Schalulleke (idem) weg te laten. De politieke grappen en grollen uit de katholieke kranten moesten achterwege blijven. Lambik moest iets minder een idiote klaploper, en meer impulsieve burgerman zijn met een gouden hart (zeg maar een soort kapitein Haddock). Ook de tekenstijl moest volgens Hergé een pak verzorgder.

Negende verhaal

Dit leidde tussen 1950 en 1959 tot acht parels van albums zoals Het Spaanse spook, De bronzen sleutel, De Tartaanse helm, De schat van Beersel, Het geheim der gladiatoren, De gezanten van Mars, De groene splinter en Het gouden paard. Deze verhalen werden later aangepast om ook in de Rode Reeks te verschijnen en sedert 2017 verschenen enkele opnieuw ingekleurd in de witte reeks of classics.

In 2020 duikt plots het verhaal op dat een negende verhaal zou bestaan. De uitgeverij pakte uit met de aankondiging dat niemand minder dan Dirk Stallaert de strip zal afwerken. Helaas bleek uit het door de uitgeverij opgemaakte dossier dat Vandersteen enkele halve pagina’s had geschetst en geïnkt (zie afbeeldingen). Dat onafgewerkte verhaal bestond met andere woorden uit amper enkele stroken.

In 1959 kwam het omwille van commerciële belangen en een felle ruzie over wie de stripalbums mocht uitgeven (Lombard, de uitgever van weekblad Kuifje of Standaard Uitgeverij) tot een breuk tussen Vandersteen en het weekblad.[1]

Zelfs titel Sonometer is gokje

Gezien Vandersteen rond die tijd in een promotiestunt van KLM en de krant De Standaard door Azië reisde met de schrijfster Maria Rosseels deed Vandersteen in Tokio enkele ideetjes op voor een volgend verhaal voor Kuifje. De titel kon De geluidsmaniak of De sonometer worden.

Rond die tijd vatte Vandersteen ook het idee op om net als Hergé een studio te starten en met vaste medewerkers zijn productie te verhogen en daarnaast lucratiever reclamewerk te leveren. In welke mate dit allemaal meespeelde om het verhaaltje in Japan uiteindelijk verticaal te klasseren is niet geweten.

Geen toptalent

Wat Standaard Uitgeverij bezielde om op basis van een paar stroken en misschien een synopsis de Franse scenarist François Corteggiani opdracht te geven een scenario te schrijven dat zich moest voordoen als het onafgewerkte verhaal van Willy Vandersteen is een mysterie.

Ten eerste is Corteggiani niet meteen een topnaam. Zijn bekendste reeks die in het Nederlands verscheen is Tatiana K. getekend door de briljante Félix Meynet. Die reeks draait volledig op de sexy vrouwen die Meynet tekent en kon niet tippen aan diens eerdere werk zoals de reeksen Dubbel M (Double M), het al veel mindere Karaat of diens huidige succesreeks Savage (Sauvage).

Corteggiani’s scenario voor een album in de reeks Alex in 2012 (De schaduw van Sarapis, getekend door de Belgische tekenaar Marco Venanzi) was ook niet bepaald een hoogvlieger.

Stallaert redt de dag

De Brusselaar Dirk Stallaert tekende in het verleden al een aantal Suske en Wiskes, maar is vooral bekend door zijn werk als tekenaar van Nero in samenwerking met Marc Sleen. Dat werk verschijnt momenteel onder de titel De Stallaert Jaren.

Qua klare lijn beklijft zijn oude reeks Nino met Hec Leemans als scenarist nog het meeste. Die kunde van Stallaert om zich verschillende tekenstijlen eigen te maken (zo tekende hij zelfs enkele Kiekeboes tussen 2003 en 2005) was naast zijn beschikbaarheid en reputatie allicht de reden dit project aan hem toe te vertrouwen.

Het album zelf is fenomenaal getekend, maar bij momenten krijgt de lezer de indruk dat veel extra vakjes moesten getekend worden omdat het scenario te kort bleek. ‘Enkele elementen uit het bestaande materiaal werden daarin op een inventieve manier geïntegreerd,’  luidt de nogal dunne uitleg van de uitgever. Op andere momenten staat zoveel onzinnige tekst in de tekstballonnen dat opnieuw het scenario door de mand valt.

De sonometer is weliswaar een zeer mooi stripalbum. De constante kwaliteit van de tekeningen is verbluffend. Ondanks de alom bekende personages bekruipt de lezer echter nooit het gevoel een echte Vandersteen te lezen. Nergens duiken de typische poses en uitdrukkingen op.

Uiterlijk lijkt De sonometer nog het meest op een strip in de klare lijn zoals Dirk Stallaert of Eric Heuvel die tekenen. Echt vergelijkbaar met de stripverhalen uit de Blauwe Reeks is dit verhaal noch qua vorm, noch qua scenario. Daarvoor is het verhaal te banaal en eigenlijk te slecht. Bij momenten lijken passages met Lambik weggelopen uit de Sjef van Oekel-strips van Theo van den Boogaard.

De humor is langdradig – zowel qua découpage (knippen en opdelen van een scène in shots, nvdr) als aantal tekeningen per gag – flauw en on-Vandersteens. Als pastiche is dit album zeker één van de beste pogingen. Als Suske en Wiske kan het de vergelijking doorstaan met alle stripverhalen in de Rode Reeks na het pensioen van Paul Geerts.

Suggestie voor een andere titel

De eretitel van nummer negen in de Blauwe Reeks is echter veel te hoog gegrepen. Daarvoor is de inbreng van Vandersteen te klein. Ook het zwakke scenario diskwalificeert dit verhaal als volwaardige Suske en Wiske. De werkelijk prachtige tekeningen zouden de uitgever echter moeten doen inzien dat dit de weg is om te volgen en niet de vermaledijde restyling van de Rode Reeks.

Enkel en alleen omwille van de tekeningen is dit album misschien het beste wat de reeks kon overkomen, al berust de hele marketing dus op enkele leugentjes. Laten we daarom een nieuwe titel voorstellen: De mythomane marketingstunt.


[1] De Blauwe Reeks hield dan ook meteen op (de blauwe kaft duikt pas op vanaf het tweede verhaal in de Franstalige Lombard-collectie en bij het zesde deel werd dit al opgegeven). De heruitgaven van de Blauwe Reeks kenden echter steeds een groot commercieel succes ondanks de fouten die in het drukwerk slopen.

Suske en Wiske De Sonometer | Willy Vandersteen

Paperback / softback | Nederlands | Strips algemeen

In de periode tussen 1948 en 1959 tekende Willy Vandersteen acht Suske en Wiske-avonturen voor het weekblad Kuifje. Deze verhalen gingen de stripgeschiedenis in als de befaamde ‘blauwe reeks’. Vandersteen begon nog aan een negende verhaal, maar het bleef bij [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Lode Goukens

Meeslepend boek over de Geuzen en de Opstand tegen de Spaanse koning

Recensie Lode Goukens - 20/01/2023
Pieter Serrien schreef een geschiedenis van de Geuzenopstand in de Lage Landen tussen 1565 en 1578. Een zeer toegankelijk boek voor een ruim publiek. Een zeer objectief boek ook. Een publieksgeschiedenis met aandacht voor kopstukken en voor gewone getuigen. Een aanrader.
Publieksgeschiedenis
[lees verder]

Een parel van een biografie in stripvorm

Recensie Lode Goukens - 10/01/2023
Op 16 december verscheen één van de mooiste strips van 2021 eindelijk in het Nederlands. De Genkse uitgeverij Daedalus gaf al haar tweede stripbiografie over striptekenaar Edgar P. Jacobs uit. Deze Le Rêveur d’Apocalypses of Edgar P. Jacobs de Doemdromer is een ware parel. Zowel qua biografie [lees verder]

Samenwerking tussen knapste Nederlandse striptekenaar en origineelste Belgische scenarist

Recensie Lode Goukens - 07/01/2023
Met ‘Aylissa’ verscheen het tweede deel van de vierde cyclus van Klaagzang van de verloren gewesten. Een stripverhaal in het heroic fantasy-genre. De lezer mag nu niet in paniek weghollen. De uitleg volgt waarom deel zoveel in cyclus zoveel geen argument is om het album links te laten liggen. Eerst [lees verder]

uitzonderlijk goed

boekervaringLode Goukens - 04/01/2023
topboek
aanbevolenspannendleest als een trein

Waanzinnige en absurdistische Nero-navolging

Recensie Lode Goukens - 19/12/2022
Soms begint een boek met een briljante openingszin. Denk maar aan ‘Ik ben makelaar in koffie, en woon op de Lauriergracht No. 37’, ‘Aujourd’hui maman est morte. Ou peut-être hier, je ne sais pas.’ of ‘Longtemps, je me suis couché de bonne heure’. Soms volgt daar een parodie op zoals [lees verder]

aangename kennismaking met nieuwe scenarist

boekervaringLode Goukens - 17/12/2022
aanbevolen

Expo 58 verstript in fijne hommage aan Willy Vandersteen

Recensie Lode Goukens - 17/12/2022
Met De Verdwenen Joker verscheen zopas een mooi nostalgisch stripalbum dat doet wegdromen naar het jaar 1958. Striptekenaar Dirk Stallaert en scenarist Ronald Grossey zorgden voor een prachtig hommage-album in de stijl van de Blauwe Reeks van Willy Vandersteen.
De Blauwe Reeks is binnen het oeuvre [lees verder]

Verberckmoes ziet veel Europese vooroordelen

Recensie Lode Goukens - 12/12/2022
Met Wij, Habsburgers schreef cultuurhistoricus Johan Verberckmoes Een geschiedenis van onze globalisering, 1500-1700. Hoewel in de tekst hier en daar slordigheden bleven staan, is dit boekje een mooi voorbeeld van hoe met een aantal voorbeelden of microgeschiedenissen een groter cultuurhistorisch verhaal [lees verder]

Een prachtig kunstboek herdenkt striptekenaar Marc Sleen

Recensie Lode Goukens - 10/12/2022
‘De eeuw van Marc Sleen’ van Yves Kerremans en Noël Slangen is een prachtig kunstboek dat naast een reeks onderhoudende teksten vooral ontzettend knappe reproducties van originelen van striptekenaar Marc Sleen bevat. Originelen die het uitzonderlijke talent van één van de grootste Vlaamse striptekenaars [lees verder]

China verbergt vanalles over Covid-19

Recensie Lode Goukens - 20/08/2022
Viral The Search for the Origin of Covid-19 door Alina Chan en Matt Ridley is de combinatie van onderzoeksjournalistiek en wetenschapsjournalistiek. Als er één boek over Covid-19 lezenswaardig is, dan is het dit boek. Het is tevens een beschrijving van de desinformatie en het bedrog uitgaande van [lees verder]

Hoe aardrijkskunde de Britten vervormde en bleef vervormen

Recensie Lode Goukens - 17/08/2022
In een zeer onderhoudend boek legt Ian Morris uit hoe de Britse eilanden van rand van de bekende wereld tot het centrum van een wereldrijk evolueerden, om uiteindelijk uit te komen bij de enigszins anachronistisch lijkende isolatie van na de brexit. Aan de hand van drie erg aparte kaarten levert dit, [lees verder]

knap en duidelijk beargumenteerd onderzoek

boekervaringLode Goukens - 16/08/2022
Van Matt Ridley kennen we al tal van uitmuntende boeken. Deze samenwerking met een onderzoekster legt bloot hoe de Chinese overheid alles in het werk stelde om de oorsprong van het Covid-19-virus te verbergen.
Lees de feiten en beslis zelf. Sterk stukje research..
aanbevolenleest als een treinleerrijkdoet je denken

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.