De meester van de visuele volumeknop

Patiënt A het tweede verhaal in de reeks Rommelgem is weer een prachtig album dat de gemiddelde spin-off overstijgt. In dit avontuur gaan de graaf Van Rommelgem en zijn vrienden naar Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een boeiend, spannend en vooral onderhoudend stripverhaal in een historische setting levert een dik uur ontspanning van de bovenste plank op.

Philip Kerr

Het eerste deel in de reeks getiteld Enigma heb ik hier reeds besproken. Dat album was een virtuoos spel met populaire cultuur afkomstig uit tv-series, films en boeken en een modern scenario rond een figuur uit de stripreeks Robbedoes en Kwabbernoot. De historische context zat meteen goed en de stijl en sfeer van dat verhaal waren beklijvend. Dit alles in een uitzonderlijk mooie tekenstijl die perfect bij dit soort strip past.

Ook dit album geschreven door het collectief BéKa past exact hetzelfde recept toe. Dit keer zelfs met een vleugje Philip Kerr. Deze thrillerauteur liet zijn detective Bernie Günther in Pruisisch blauw kennismaken met de drug pervitine. Om het plezier niet te vergallen zal deze recensie niks over pervitine, noch over de plotwendingen verklappen. Het scenario bevat zeer veel boeiende historische weetjes, enkele fijne grapjes en uiteraard ook vondsten die pure fantasie zijn of zelfs heel ongeloofwaardig zoals bepaalde raketmotoren. Met andere woorden een avontuur dat jong en oud kan bekoren.

Voortreffelijk scenaristenkoppel

De aantrekkingskracht van deze strip is slechts deels de verdienste van het voortreffelijk scenaristenkoppel BéKA dat bestaat uit de Franse schrijvers Bertrand Escaich en Caroline Roque. De grootste bijdrage is die van de tekenaar. De Franse striptekenaar David Etien levert weeral uitzonderlijk tekenwerk af. Zijn zeer consistente en dynamische tekenstijl heeft alles wat een moderne strip nodig heeft. Het begint met een mooie bladspiegel en een prachtige opmaak. De indeling van de platen en de vakjes is gewoon superprofessioneel en vooral functioneel vanuit een narratief oogpunt.

Etien kan fantastisch vertellen in strookjes en vakjes. Als een ware filmregisseur jongleert hij met camerastandpunten, montage enzovoort. Een andere sterkte is zijn feeling voor de leesrichting en hoe hij hiermee het verhaal kan temporiseren. Etien bepaalt zeer subtiel de leessnelheid en die voert hij als het spannend wordt soms op door dosering van details, grootte van figuren en vakje. Allemaal ontzettend vernuftig. En het fijne ervan is dat de meeste lezers het niet eens zullen merken omdat het zo goed werkt. Bovenop die werkelijk onwaarschijnlijk knappe constructie komt een coloriet dat de sfeer bepaalt. De inkleuring is immers eveneens subliem en bepaalt in hoge mate de sfeer. Wie het album een tweede keer leest moet eens op de schaduwen letten.

Charleroise stijl

Qua tekenstijl treft Etien zeer goed een soort universele Brusselse of Charleroise stijl met knipogen naar zowel Disney-tekenfilms uit de jaren 1990 (bijvoorbeeld de relatieve grootte van de ogen) als naar de Robbedoesstrips uit de jaren 1950. Etiens tekenstijl en zijn oog voor bewegingen en mimiek zijn fenomenaal. Echt om lyrisch over te worden. Zijn gebruik van rekwisieten uit de jaren 1930 en 1940 om zijn scenes te decoreren is ook fijn.

Het belang van de blijkbaar perfecte synergie tussen BéKa en Etien laat zich het best illlustreren door de afgrijselijke strip die BéKa en Muñuera afleverden als album 65 in de reeks De Blauwbloezen. José-Luis Muñuera is een zeer getalenteerd striptekenaar, maar zijn dynamiek maskeert vooral luiheid, veel computeranimatie en gepruts met photoshop. Die mankementen vallen het hardst op in de Spaanse tekenaar zijn Robbedoes-spin-off Zwendel. Die reeks is ondanks bij wijlen knap tekenwerk een ongenietbaar onding. Het scenario van BéKa voor de Blauwbloezen werkte ook al niet omdat hun bij de Rommelgemreeks zo effectieve grepen uit films, populaire cultuur en bekende boeken in dat geval bijna verwaterde tot plagiaat. De Disney-saus maakte het album geheel onverteerbaar. Bij De Blauwbloezen moesten de schrijvers vertrekken van iets bestaand met traditie, bij Rommelgem konden ze gewoon één personage nemen, het 50 jaar in de tijd terugwerpen en van nul beginnen. Dat laatste lukt hun duidelijk beter.

Disney-invloed

De uitwerking van een scenario door een striptekenaar speelt een grote rol en camoufleert de mankementen van een scenario soms perfect. Helaas zet het soms ook de onkunde in een scenario in de verf. Dat is allicht het grote verschil tussen Etien en Muñuera. De laatste versterkt als het ware de mankementen in een scenario, terwijl de eerste ze netjes onder zijn tapijt veegt.

Bij Etien is die nochtans ook zichtbare Disney-invloed (of DreamWorks-invloed zo men wil) zeer beperkt en enkel esthetisch van aard. Bij Etien zijn de vaak exuberante bewegingen perfect gedoseerd al naar gelang de situatie waarin zijn helden belanden. Etien blijkt een meester van de volumeknop als het ware. Naar het einde van het verhaal in de meest fantastische en dus ook minst geloofwaardige passage draait Etien die volumeknop helemaal open en dat werkt. De lezer is op dat moment mee in een rocamboleske rit om te ontsnappen. De deus ex machina (letterlijk een machine hier) is dermate mooi verpakt dat het niemand zal storen dat de scenaristen hier een loopje nemen met het uitwerken van een plot. Bovendien komt er veel visuele humor bij te pas. Voor de filmliefhebber kan dit het best vergeleken worden met de eerste twee films in de Indiana Jones-franchise.

Verbluffend mooi

Kortom Patiënt A is een prachtig album, met een verhaal dat onbeschaamd overal dingen leent en een kunstgreep nodig heeft om tot een happy end te komen. Het is allemaal zo verbluffend mooi en ingenieus getekend dat het niet deert. Juist dat is wat de beste avonturenstrips doen. Daarom zijn ze zo ontspannend en vermakelijk.

Rommelgem Patiënt A | David Etien

Paperback / softback | Nederlands | Strips algemeen

Bletchley, in debuurt van Londen, mei 1941. Paschasius Hilarius Adelbertus Ladislaus, de graafvan Rommelgem, is verliefd op de charmante Blair McKenzie. Ze zijn allebeigerekruteerd om Alan Turing bij te staan om de Engima-machine te ontcijferen [lees verder...]



Meer berichtjes van Lode Goukens

Degelijk boek dat indoctrinatie uitwasemt

Recensie Lode Goukens - 10/12/2021

Om de zoveel tijd komt een vernieuwde versie uit van het boek over ‘Europa’ door VRT-journalist Rob Heirbaut en UGent-professor Hendrik Vos. Eigenlijk gaat het boek over de Europese Unie en het gebruik van de term Europa zegt meestal genoeg. Pro-EU-adepten gebruiken liefst Europa in plaats [lees verder]

Geef de kinderen een cadeau en geniet zelf

Recensie Lode Goukens - 30/08/2020
Terug voor het eten is het tweede album van de stripreeks Suske en Wiske Junior; een album dat geheel bestaat uit 32 pagina’s gags van één pagina. Het album is steengoed, werkelijk subliem, al zullen veel gags eerder voor mama of papa bestemd zijn. Een beter excuus om een album voor de kinderen te [lees verder]

De Kiekeboes in troebel water: prachtig stripverhaal mist iets

Recensie Lode Goukens - 01/09/2020
Het nieuwe album ‘In troebel water’ is vermakelijk en prachtig getekend. De tekenstijl begint wel steeds meer af te wijken van de klassieke Kiekeboe-verhalen van geestelijke vader Merho. Kiekeboe blijft ondanks wel onschuldig en soms kostelijk vermaak voor jong en oud.
De Kiekeboes is één [lees verder]

Morsen met Homerus en Vergilius

Recensie Lode Goukens - 09/09/2020
Soms vraagt een recensent zich af wat auteurs bewoog om een klassieker uit de wereldliteratuur te nemen en die dermate te verkrachten dat het bijna een strafbaar feit zou horen te zijn. Het stripboek De laatste Trojaan is zo’n misbaksel.
Niet van de minsten
De auteurs zijn nochtans niet [lees verder]

Franse censuur vertekende Belgische strip

Recensie Lode Goukens - 13/09/2020
Door de stripalbums die Eddy Paape tekende voor de reeks Jan Kordaat uit te brengen in één bundel rehabiliteert uitgeverij Scratch een van de meest onderschatte Belgische striptekenaars van de jaren 1950. Dankzij een aantal boeiende achtergrondartikels krijgt de lezer ook de context van die jaren mee. [lees verder]

Kleine prachtige lelijke tekeningen

Recensie Lode Goukens - 16/09/2020
Met Het drama van Wortelana brengen Linthout en Urbanus het 190ste stripalbum uit van de bv-strip rond de komiek Urbanus. Het album valt zeker te pruimen en is als onschuldige absurde ontspanning gewoon wat het pretendeert te zijn. Toch is het fenomeen van een lelijk getekende, absurde en vulgaire strip [lees verder]

Spannende strips rond oldtimers

Recensie Lode Goukens - 20/09/2020
De reeks Brian Bones  van tekenaar Georges Van Linthout en scenarist Rodolphe combineert mooie klassieke auto’s en spannende strips. De eerste twee delen verschenen onlangs in het Nederlands bij Silvester en het vierde album verscheen pas in het Frans bij Paquet. Het blijken stuk voor stuk topalbums. [lees verder]

Daedalus en Icarus is een hoogvlieger

Recensie Lode Goukens - 26/09/2020
Het album Daedalus en Icarus uit 2016 was de internationale doorbraak van de Italiaanse striptekenares Giulia ‘Hicka’ Pellegrini. Het bleek het bewijs dat een degelijk scenario sluimerend tekentalent van de marge naar het hoofdpodium kan brengen. Het scenario van Clotilde Bruneau – die toen ook [lees verder]

Beter een goede kopie dan een slecht origineel

Recensie Lode Goukens - 12/10/2020
Met Blauwblauw neemt een nieuwe striptekenaar de reeks de Kiekeboes over. Of althans een deel ervan. Er lijken immers meerdere teams aan te werken, wat opvalt aan de verschillende tekenstijlen.
Blauwblauw (nummer 156) werd getekend door Steve Van Bael en geschreven door Bruno De Roover. Jos Vanspauwen [lees verder]

De Ilias in strip – het kan en het kan goed

Recensie Lode Goukens - 14/10/2020
Al vaak vatten onverlaten de Ilias aan om er een stripverhaal van te breien. Meestal met desastreuze gevolgen. De Franse uitgeverij Glénat slaagde er tussen 2016 en 2020 in om een hele cyclus op te zetten met telkens bijzonder goed geslaagde verstrippingen van de klassieke mythes. Uitgeverij Daedalus [lees verder]

Een Nederlandse ooggetuige van de Spaanse burgeroorlog

Recensie Lode Goukens - 17/10/2020
Egodocumenten uit de Spaanse burgeroorlog zijn zeldzaam in onze contreien. Door de Tweede Wereldoorlog bleek in Vlaanderen en Nederland nauwelijks interesse voor dit conflict op het einde van de jaren 1930. De generale repetitie van de Duitse en Italiaanse luchtmacht en vloot kon buiten het Iberische [lees verder]

Op zoek naar de bronnen van de Nijl

Recensie Lode Goukens - 18/10/2020
Een Engelsman in mijn boom, geschreven door Olivia Burton en getekend door Mahi Grand, is een fraai uitgegeven graphic novel met vele verdiensten. Historische feiten, verdichting, fictie en humor zorgen voor een prachtig verhaal over de controversiële ontdekkingsreiziger Richard Francis Burton en de [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.