De Kiekeboes in troebel water: prachtig stripverhaal mist iets

Het nieuwe album ‘In troebel water’ is vermakelijk en prachtig getekend. De tekenstijl begint wel steeds meer af te wijken van de klassieke Kiekeboe-verhalen van geestelijke vader Merho. Kiekeboe blijft ondanks wel onschuldig en soms kostelijk vermaak voor jong en oud.

De Kiekeboes is één van de populairste stripreeksen in Vlaanderen. Een door en door Vlaamse strip die helaas nooit echt potten brak in Nederland en ook bijzonder moeilijk buiten het Nederlandse taalgebied te slijten bleek. De echte fans blijven de reeks allicht tot hun dood Kiekeboe noemen, maar de uitgeverij besloot enige jaren geleden om de reeks te hernoemen naar De Kiekeboes. Volgens de oorspronkelijke tekenaar/schrijver Walter Merhottein dekte de nieuwe naam beter de lading. Het was een soort verjongingsoperatie, die ook de overdracht naar nieuwe tekenaars en scenaristen moest vereenvoudigen.

Merho-opvolgers

Dit album is van de hand van striptekenaar Kristof Fagard en scenarist Peter Van Gucht. Fagard is zondermeer een waardig opvolger van Merho. Fagard tekent de bekende personage zeer getrouw in Merho-stijl, maar de nevenfiguren lijken soms weggelopen uit stripverhalen uit het weekblad Spirou. Dit laatste hoeft de lezer niet te storen, al zullen er altijd die hard-fans blijven wiens leesplezier hierdoor wordt vergald.

Scenarist Van Gucht daarentegen laat enige steken vallen. Het meest ergerlijke zijn de krampachtige kiekeboenamen. Merho had de gewoonte om personages lachwekkende namen te bezorgen en dit droeg bij tot het plezier. In dit album zijn die namen vooral ergerlijk en vaak ook fout. Tot overmaat van ramp wist Van Gucht blijkbaar niet dat het leesteken tilde in het Spaans op de N komt te staan zoals in España en nooit op de klinker O (dat is Portugees). Twee keer maakt hij die fout. Bij de slechterik ‘Nico Lodeõn’ irriteert dit het meeste. Ook de namen die op Z eindigen zoals Cardanaz, Ramenaz enzovoort zijn daardoor extra belachelijk voor wie een beetje een notie Spaans bezit. Dan nog liever Jommekesspaans in dialogen. De krampachtigheid waarmee alle namen van frisdrank, hotel tot luchthaven grappig moeten ogen is een beetje kinderachtig en vooral flauw.

De jonge lezertjes zullen hier niet over struikelen. Die jonge lezertjes zullen dan weer wel de lappen uitleg in de tekstballonnen vervelend vinden. Van Gucht wil gewoon teveel uitleggen in de dialogen. Van de ijsbergtheorie heeft Van Gucht blijkbaar nog nooit gehoord. Hoe minder de auteur uitlegt over de motieven van de slechten of de inhoud van een geheim, hoe meer de plot tot zijn recht komt. Alfred Hitchcock zei ooit dat een geheime formule enkel boeiende cinema opleverde als ze geheim bleef. Bij strips is dit niet anders. Het voorkomt ook allerlei onzin op het einde van het verhaal waar Kiekeboe moet vertellen dat het namaakgoud zijn glans verliest in aanraking met zuurstof. Los van het feit dat dit laatste uit de vorige pagina’s van het verhaal zeker niet op te maken viel. Dergelijke kunstgrepen zijn ook niet te vertalen in een beeldverhaal. Een slimme scenarist vermijdt dit.

Van poppenkast tot stripinstituut

Merho begon de reeks Kiekeboe ooit als een spin-off van het populaire poppentheater van zijn broer. Voordien tekende Merho de stripreeksen Pats en Tits voor de Studio Vandersteen. Dit waren strips voor de jongere lezertjes. Die doelgroep qua leeftijd was geen toeval. Pats was tevens het belangrijkste personage uit het poppentheater van de familie Merhottein en daarom moest na enkele albums de naam worden veranderd in Tits (naar het strohoedje dat in Antwerpen een tits heette naar de winkel Titz waar nu de Innovation huist. In de Otto Veniusstraat is nog een mooie muurschildering met die naam boven de ingang van het magazijn te zien).

Kiekeboe was vooral een krantenstrip die verscheen in Het Laatste Nieuws. De stripverhalen verschenen lang in zwart-wit ondanks het feit dat bijna elke populaire strip reeds in vierkleurendruk verscheen. Na de overgang van de liberale uitgeverij Julius Hoste naar Standaard Uitgeverij kwamen eindelijk kleurenstrips van Kiekeboe uit. Op korte tijd stak Kiekeboe Suske en Wiske naar de kroon qua populariteit.

Steeds professioneler, steeds generieker

Dat dezelfde scenarist nu zowel Kiekeboe als Suske en Wiske schrijft, lijkt een miskleun van de uitgeverij. Zo zien recente Sus-en-Wis-albums eruit als moderne Kiekeboes en omgekeerd zien diezelfde Kiekeboes er steeds minder uit als Kiekeboes.

De bladopmaak van dit album en de tekeningen zijn echter bijzonder fraai en ogen eigentijds. De decors, de auto’s enzovoort zijn bijzonder mooi getekend. De Kiekeboes lijkt in niets meer op een klassieke Vlaamse krantenstrip en kan naast Franco-Belgische stripverhalen staan qua grafische kwaliteit en prachtige inkleuring (door Ine Merhottein). In principe is dit een positieve evolutie voor de reeks. Wel moeten het team en de uitgever iets strenger toekijken op de unieke identiteit van hun product.

Het 155ste album ‘In troebel water’ loont dus zeker de moeite als losstaand stripverhaal. Dat de bewegingen van de personages dikwijls duidelijk afwijken de typische bewegingen zoals Merho die tekende hoeft de pret niet te bederven. Wat niet weet, wat niet deert. Een stripreeks evolueert nu eenmaal. Daarom is het zonde dat enkele gimmicks kenmerkend voor Merho dermate worden overdreven dat het op een pijnlijke parodie begint te lijken. Niettemin is dit album heel goed voor wie de oudere albums nog niet kent of er niet mee opgroeide. Daarom is dit album ook een goed excuus voor nieuwe lezertjes om de oudere albums te gaan ontdekken. Wie al enige jaren de strips niet meer las in de krant zal zeker met plezier dit album consumeren, om vervolgens de oude uit de boekenkast te plukken. 

De Kiekeboes In troebel water |

Paperback / softback | Nederlands | Strips algemeen

Op een dag haalt Marcel een man op aan de luchthaven. Het gaat om Juan Gotzjiménaz, afkomstig uit het Zuid-Amerikaanse mini-staatje San Rancun en bedenker van het gloednieuwe watermerk Eau Pardon. Gotzjiménaz wordt echter op de luchthaven het slachtoffer van [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Lode Goukens

Meeslepend boek over de Geuzen en de Opstand tegen de Spaanse koning

Recensie Lode Goukens - 20/01/2023
Pieter Serrien schreef een geschiedenis van de Geuzenopstand in de Lage Landen tussen 1565 en 1578. Een zeer toegankelijk boek voor een ruim publiek. Een zeer objectief boek ook. Een publieksgeschiedenis met aandacht voor kopstukken en voor gewone getuigen. Een aanrader.
Publieksgeschiedenis
[lees verder]

Een parel van een biografie in stripvorm

Recensie Lode Goukens - 10/01/2023
Op 16 december verscheen één van de mooiste strips van 2021 eindelijk in het Nederlands. De Genkse uitgeverij Daedalus gaf al haar tweede stripbiografie over striptekenaar Edgar P. Jacobs uit. Deze Le Rêveur d’Apocalypses of Edgar P. Jacobs de Doemdromer is een ware parel. Zowel qua biografie [lees verder]

Samenwerking tussen knapste Nederlandse striptekenaar en origineelste Belgische scenarist

Recensie Lode Goukens - 07/01/2023
Met ‘Aylissa’ verscheen het tweede deel van de vierde cyclus van Klaagzang van de verloren gewesten. Een stripverhaal in het heroic fantasy-genre. De lezer mag nu niet in paniek weghollen. De uitleg volgt waarom deel zoveel in cyclus zoveel geen argument is om het album links te laten liggen. Eerst [lees verder]

uitzonderlijk goed

boekervaringLode Goukens - 04/01/2023
topboek
aanbevolenspannendleest als een trein

Waanzinnige en absurdistische Nero-navolging

Recensie Lode Goukens - 19/12/2022
Soms begint een boek met een briljante openingszin. Denk maar aan ‘Ik ben makelaar in koffie, en woon op de Lauriergracht No. 37’, ‘Aujourd’hui maman est morte. Ou peut-être hier, je ne sais pas.’ of ‘Longtemps, je me suis couché de bonne heure’. Soms volgt daar een parodie op zoals [lees verder]

aangename kennismaking met nieuwe scenarist

boekervaringLode Goukens - 17/12/2022
aanbevolen

Expo 58 verstript in fijne hommage aan Willy Vandersteen

Recensie Lode Goukens - 17/12/2022
Met De Verdwenen Joker verscheen zopas een mooi nostalgisch stripalbum dat doet wegdromen naar het jaar 1958. Striptekenaar Dirk Stallaert en scenarist Ronald Grossey zorgden voor een prachtig hommage-album in de stijl van de Blauwe Reeks van Willy Vandersteen.
De Blauwe Reeks is binnen het oeuvre [lees verder]

Verberckmoes ziet veel Europese vooroordelen

Recensie Lode Goukens - 12/12/2022
Met Wij, Habsburgers schreef cultuurhistoricus Johan Verberckmoes Een geschiedenis van onze globalisering, 1500-1700. Hoewel in de tekst hier en daar slordigheden bleven staan, is dit boekje een mooi voorbeeld van hoe met een aantal voorbeelden of microgeschiedenissen een groter cultuurhistorisch verhaal [lees verder]

Een prachtig kunstboek herdenkt striptekenaar Marc Sleen

Recensie Lode Goukens - 10/12/2022
‘De eeuw van Marc Sleen’ van Yves Kerremans en Noël Slangen is een prachtig kunstboek dat naast een reeks onderhoudende teksten vooral ontzettend knappe reproducties van originelen van striptekenaar Marc Sleen bevat. Originelen die het uitzonderlijke talent van één van de grootste Vlaamse striptekenaars [lees verder]

China verbergt vanalles over Covid-19

Recensie Lode Goukens - 20/08/2022
Viral The Search for the Origin of Covid-19 door Alina Chan en Matt Ridley is de combinatie van onderzoeksjournalistiek en wetenschapsjournalistiek. Als er één boek over Covid-19 lezenswaardig is, dan is het dit boek. Het is tevens een beschrijving van de desinformatie en het bedrog uitgaande van [lees verder]

Hoe aardrijkskunde de Britten vervormde en bleef vervormen

Recensie Lode Goukens - 17/08/2022
In een zeer onderhoudend boek legt Ian Morris uit hoe de Britse eilanden van rand van de bekende wereld tot het centrum van een wereldrijk evolueerden, om uiteindelijk uit te komen bij de enigszins anachronistisch lijkende isolatie van na de brexit. Aan de hand van drie erg aparte kaarten levert dit, [lees verder]

knap en duidelijk beargumenteerd onderzoek

boekervaringLode Goukens - 16/08/2022
Van Matt Ridley kennen we al tal van uitmuntende boeken. Deze samenwerking met een onderzoekster legt bloot hoe de Chinese overheid alles in het werk stelde om de oorsprong van het Covid-19-virus te verbergen.
Lees de feiten en beslis zelf. Sterk stukje research..
aanbevolenleest als een treinleerrijkdoet je denken

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.