De Hongerspelen

Ooit ben ik aan de reeks Harry Potter begonnen na het zien van de eerste film. Ik heb het me nooit beklaagd. Al doen sommigen nog altijd meewarig over ‘jeugdboeken over tovenaars’. Hetzelfde kan gezegd worden over ‘De Hongerspelen’, boeken voor jongvolwassenen en dan nog sciencefiction. Maar toch zijn ze, net als Harry Potter, een wereldsucces. De schrijfster, Suzanne Collins schopte het in 2012 tot de derde meest verdienende schrijver met €41,5 miljoen. Ze moest enkel E.L. James en James Patterson laten voorgaan. Nu haar boeken verfilmd worden, lijkt de inkomstenstroom voorlopig nog niet op te drogen. Maar het weze haar gegund.

Panem

In dit artikel hebben we het dus over de drie boeken. Ik heb (nog) geen enkele film gezien, enkel trailers, daar komt ooit verandering in. Misschien volgt dan een artikel over het verschil tussen boek en film. Waarover gaat het? Wel kort gezegd is dit boek een combinatie van een ‘coming of age’-avonturen-, oorlogs-, liefdesverhaal, dat in de ‘dystopia’-literatuur wordt geplaatst. Panem, een land op de puinen van het vergane Noord-Amerika, is een dictatuur van het soort die je je ergste vijand niet toewenst. Vanuit het Capitool, waar de mensen in weelde leven, op de kap van de districten, regeert president Snow. Honger, onderdrukking, angst en willekeur zijn de wapens waarmee de twaalf districten van Panem onder de knoet gehouden worden. Ik moest bij het lezen vaak denken aan Noord-Korea maar dan nog erger. De twaalf districten hebben elk een specialiteit en ze doen eigenlijk enkel dat als bijdrage aan Panem. Zo is District 12, waar hoofdrolspeelster Katniss Everdeen opgroeit, het mijndistrict. Elke man werkt er in de mijnen. Lange uren voor een hongerloon en met een minimum aan veiligheid.

Een van de manieren om de districten onder de knoet te houden is de jaarlijkse ‘Hongerspelen’ ter vergelding van een oorlog bijna 75 jaar daarvoor. Zo worden elke jaar uit elk district twee jongeren geloot, een jongen en een meisje. Die reizen naar een ‘arena’ waar ze moeten zien te overleven. Wie de anderen overleeft, is de winnaar. Alles live op tv, en verplicht te kijken. En als het te saai wordt, dan laten de ‘spelmakers’ nog wat extra’s los op de spelers ‘tributen’ genoemd. Daarrond ontwikkelt zich een liefdesverhaal en een beginnende opstand. Meer kan en wil ik over het verhaal niet vertellen.

Oorlog

Maar de Hongerspelen zijn niet zomaar een hapklare commerciële trilogie voor ‘young adults’. Het boek kan verleiden als een liefdesverhaal maar brengt andere verhaallijnen mee , zet aan het deneken. En dat is ook de bedoeling van de auteur. Voor Collins maakt de trilogie deel uit van een plan, zo zegt ze in een vijfdelig interview met Time Magazine. Ze wil boeken maken voor alle leeftijden over oorlog. Ze had al eerder een reeks over ‘Gregor de Bovenlander’ voor kinderen van 9 tot 14, schreef daarna de ‘Hongerspelen’-trilogie (voor jong volwassenen) en heeft net een boek uit, ‘Een jaar zonder papa’, gebaseerd op haar eigen ervaringen toen haar vader een jaar lang vocht in Vietnam. Een prentenboek dat de oorlog toont door de ogen van een kind, voor kinderen vanaf 6 jaar

De rol die haar vader speelde in dat plan is groot. Vader Collins was een carrièremilitair die lesgaf in de militaire school en hoge posten in het leger van de VS bekleedde. Hij wou de jonge Suzanne van jong af bijbrengen wat oorlog juist betekent. Volgens haar is dat een goede zaak en verwaarlozen jonge ouders dat te vaak. Het thema oorlog wordt ontweken in de opvoeding. Het zou beter zijn dat niet te doen, niet om ze bang te maken, maar om ze te laten nadenken en erover te laten spreken. Collins speelt in het boek ook met de vraag of een oorlog noodzakelijk is, hoever geweld kan en mag gaan. Zeg maar de oude ethische discussie van gerechtvaardigde oorlog, gerechtvaardigd geweld. Wat doe je met wraak? Een discussiepunt dat via De Hongerspelen (films of boeken) een heel tastbaar onderwerp wordt voor jongeren, niet in onze wereld, maar in een theoretische wereld, wat de discussie ‘veiliger’ maakt om zich in te wagen, afstandelijker om er verschillende aspecten, positief en negatief, in binnen te brengen. Het boek kan te denken geven en dat is toch wat het moet doen.

Vandaag

In een kort interview op Youtube gaat ze in op wat haar bedoelingen met het boek waren. Ze hoopt dat lezers zich de vraag stellen hoe zij zich voelen met de onrechtvaardigheid dat hun volgende maaltijd een zekerheid is, terwijl er zovele mensen sterven van de honger. Dat lezers stilstaan bij de vragen welke keuzes hun regering maakt, wat de relatie is tussen nieuws en reality-tv tv en hoe dat overeenkomt met het werkelijke leven.

De vraag is inderdaad in hoeverre wij niet het Capitool zijn in Panem die anderen uren doen werken, in slechte omstandigheden én voor een hongerloon zodat wij ons hier te pletter kunnen amuseren. Hoe wij mensen de mijnen insturen, slecht beveiligd en voor een hongerloon, terwijl die mijnactiviteiten ook het milieu waarin de arbeiders leven compleet vernielt. Of boeren die onze koffie plukken maar nooit genoeg verdienen om in hun leven ook maar een kop koffie te kunnen kopen. Het dystopia van De Hongerspelen blijkt toch niet zo verre fictie. En dan hebben we het nog niet over de rol van de media… en hoe de marketing voor de film op dezelfde manier werkt als de propaganda in Panem…

Op weg naar

De hongerspelen trilogie kan de ‘young adults’ doen denken en ook op weg zetten naar andere literatuur. Zo spreekt Suzanne Collins over haar inspiratieboeken. Andere dystopia toppers zoals Brave New world van Aldous Huxley, 1984 van George Orwell, maar ook Lord of the flies van William Golding en Germinal  van Emile Zola. In het boek zitten ook verwijzingen naar Griekse mythologie. Zo vertelt de auteur dat ze de loting van de kinderen heeft van de loting van jongens en meisjes voor het labyrint van de minotaurus in Kreta. Het personnage Plutarch is dan weer een rechtstreekse verwijzing naar de verhalen van Spartacus, die andere held die uit een arena weet te ontsnappen en het gezicht wordt van een opstand. En ook de naam Panem komt van Panem et circenses, brood en spelen.

Er valt nog veel over deze boeken te vertellen, maar misschien lees u ze beter zelf. ‘De hongerspelen’-trilogie vertelt een verhaal en stellt vragen. Of zoals ik ooit leerde van een prof filosofie: een goed boek laat zich niet alleen interpreteren door de lezer, maar interpreteert ook de lezer zelf.

En, geachte uitgever, als Collins eens naar de lage landen komt, heb ik nog wel wat vragen voor haar. Al zal ik ongetwijfeld niet de enige zijn. 

Suzanne Collins, De hongerspelen, Uitgeverij Van Goor, 339 blz. €12,50/€19,99, ISBN 978 90 0033 195 6

Suzanne Collins, Vlammen, Uitgeverij Van Goor, 351 blz. €12,50/€19,99, ISBN 978 90 0033 197 0
Suzanne Collins, Spotgaai, Uitgeverij Van Goor, 362 blz. €12,50/€19,99, ISBN 978 90 0033 199 4

De Hongerspelen De hongerspelen | Collins Suzanne

Paperback / softback | Nederlands | Fictie kinder- en jeugdboeken algemeen

Prachtige editie van deel één van Suzanne Collins" successerie De Hongerspelen voor een spotprijs.Katniss Everdeen woont met haar moeder en haar zusje in het 12e en armste district van Panem. Daar heerst het keiharde regime [lees verder...]

Definitief teruggetrokken

Meer berichtjes van Pieter Bauwens

Belgisch geld stroomt altijd in dezelfde richting

Recensie Pieter Bauwens - 03/04/2021
Vlaanderen draagt elk jaar 6% van het Bruto Binnenlands product af aan Wallonië. Al jaren. Al leeft in Wallonië de mythe dat het ooit anders was. Tijd voor een ontmythologisering. Er is geen bewijs voor die geldstroom van Wallonië naar Vlaanderen. Integendeel.
De Franstalige mythe
Aan [lees verder]

Er moet meer midden zijn

Recensie Pieter Bauwens - 02/02/2021
We beleven politiek woelige tijden. Dat heeft vele oorzaken, Maar er zijn ook remedies. Rik Torfs en Pieter Marechal hebben er een boek over geschreven. De oplossing ligt in het midden.
Spits en scherp
Over morgen: Mijmeringen voor wie niet van gisteren is. Spits is professor Torfs altijd [lees verder]

Broeders en bisschoppen met vuile manieren

BlogPieter Bauwens - 25/10/2020
Het verleden is een schatkamer aan verhalen. Maar je moet die goed kunnen brengen. Want dat verleden heeft wel eens de ellendige gewoonte opgesloten te zitten in stoffige en droge archieven. Wie die kunst verstaat is Jan Pauwels. Met nu al een tweede boek over de fratsen en strapatsen van de Vlaamse [lees verder]

Rik Torfs vindt de kerk fantastisch

BlogPieter Bauwens - 10/10/2020
De titel van dit boek doet even opkijken. De kerk is fantastisch. Dan zie je de auteur, Rik Torfs. Zou die dat menen? Is het een grap, een onliner, iets om de aandacht te trekken? Dat laatste is het zeker, maar de inhoud is géén grap. Torfs weet zijn kritiek op de rooms-katholieke kerk van vandaag [lees verder]

Kerkopstand in Sint-Gillis

BlogPieter Bauwens - 21/04/2019
Eind jaren 60, na het Tweede Vaticaanse Concilie, ging de Kerk in Europa door zwaar weer. Er zijn boeken vol geschreven over die periode en de zoektocht naar de oorzaken. Volgens de ene ging Vaticanum II te ver, volgens de andere werd het niet consequent toegepast maar teruggedraaid door de Paus, nog [lees verder]

Paus Franciscus, de linkse dictator

BlogPieter Bauwens - 16/03/2019
Is paus Franciscus die vriendelijke lachende paus die genadeloos wordt tegengewerkt door de curie, die vecht voor haar privileges? Of is Paus Franciscus een genadeloze manipulator die medewerkers tegen elkaar opzet en zijn visie wil doorduwen?
Framing en karaktermoord
De pers loopt makkelijk [lees verder]

Joden van Antwerpen

BlogPieter Bauwens - 10/11/2018
Een filosemiet, dat ben ik. Al jaren. Ik koester een diepe bewondering voor de Joodse cultuur, of culturen moet ik zeggen, want er zijn verschillende manieren om Jood te zijn. In het boek De Joden van Antwerpen van Ludo Abicht, herkende ik diezelfde fascinatie en ook affectie, maar niet zonder kritische [lees verder]

Guldensporenslag en identiteit

BlogPieter Bauwens - 11/07/2018
In 2002 schreef Karim Van Overmeire een goed boek over de Guldensporenslag, De Guldensporenslag; Het verhaal van een onmogelijke gebeurtenis. Dat boek was toen een welkome aanvulling bij de boeken die verschenen over die veldslag die toen bijna 700 jaar geleden was. Het was eens een boek dat geschreven [lees verder]

Poetin en Assad hebben zijn leven gered

BlogPieter Bauwens - 25/11/2017
In 2010 komt de Vlaamse pater Daniël Maes (we interviewden hem eerder hier op Doorbraak) aan in Syrië om er te helpen bij de heropbouw van het eeuwenoude klooster van Mar Yacub bij Qara, vlak bij de grens met Libanon. Pater Daniël besluit om voor ‘het thuisfront’ een dagboek bij te houden, [lees verder]

Uw score voor het merk België

BlogPieter Bauwens - 15/10/2017
Welke score op een schaal van nul tot tien zou u aan België geven? Welke argumenten hebt u voor die score? Dat zijn -vereenvoudigd- de vragen van een kwalitatief onderzoek op grote schaal van het bureau WHY5Research van Jan Callebaut. De vragen werden gesteld aan een representatieve staal Belgen en [lees verder]

Vluchtelingen brengen christendom zonder eurocentrisme

BlogPieter Bauwens - 22/07/2017
Als er een discussie is over vluchtelingen, dan wordt dat hier snel een discussie over de islam, het christendom speelt maar een zijdelingse rol. En dat vertekent ons beeld. Volgens het Amercan Pew Research Centre waren er in 2012 al 26 miljoen christelijke migranten in Europa. De helft daarvan is afkomstig [lees verder]

Vergeten geschiedenis van Ierse oorlogsvrijwilligers in WOI

BlogPieter Bauwens - 08/07/2017
Geen land in de wereld waar je meer dan in Ierland bij de boekhandelaars werken over de eigen geschiedenis kan vinden. Niet alleen trouwens over wat zich in de loop der eeuwen op het groene eiland zelf heeft afgespeeld. Ook de lotgevallen van de talrijke Ierse gemeenschappen in de diaspora komen ruim [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.