Bovenste beste buren

Evert van Wijk is communicatiedeskundige en mediatrainer. Hij woonde een kwarteeuw in Vlaanderen maar trok recent terug naar Nederland. In zijn recent verschenen boek Valse vrienden lees je impliciet, tussen de lijnen, de ontgoocheling van iemand die op verandering hoopte in Vlaanderen, maar die niet zag voltrekken. Vlamingen blijven Vlamingen en Nederlanders Nederlanders, en dat zijn inwoners van twee totaal verschillende werelden, is zijn analyse.

Van Wijk hamert het hele boek door op dezelfde nagel: het mag dan wel zo lijken dat er veel culturele overeenkomsten zijn tussen Noord en Zuid, maar die zijn er eenvoudigweg niet – meer zelfs: ‘er zijn geen overeenkomsten’. De cultuurverschillen zijn volgens hem immens, En de kloof tussen Essen en Roosdaal (naar het woord van Ludo Simons), zo schrijft hij, wordt maar dieper en breder.

De verschillen duidt hij niet enkel op basis van zijn ervaringen, particulier en bedrijfsmatig. Van Wijk haalt er ook wetenschappelijke literatuur bij en onderscheidt heel wat verschillen op vlak van ‘masculiniteit’, ‘machtsafstand’, ‘individu versus collectiviteit’ en ‘onzekerheidsvermijding’.

Die onzekerheid loopt als de meest opvallende rode draad doorheen het boek. Volgens Van Wijk zijn Vlamingen te gereserveerd en te schuchter, die niet voor hun mening durven uitkomen. Een Vlaming is haast per definitie een binnenvetter die de confrontatie uit de weg gaat en liever in achterkamertjes bedisselt dan rechstreeks onderhandelt met zijn concurrent of tegenstrever. Een Nederlander is net het tegenovergestelde: assertief, het hart op de tong en altijd overal een mening over, waar iedereen deelgenoot wordt in gemaakt.

Van Wijk tapt nogal vaak uit hetzelfde vaatje vol clichés, die natuurlijk veel waarheid bevatten, anders zouden het eenvoudigweg geen clichés zijn. ‘Als een Nederlander je niet bedrogen heeft, is hij het vergeten,’ zou een uitspraak zijn die hij veel hoorde tijdens de kwarteeuw dat hij in Vlaandeen verbleef. Hij noemt Vlaanderen trouwens een contactland en Nederland een contractland; in het bedrijfsleven speelt in het zuiden je adressenboekje een belangrijkere rol, in het noorden geldt ‘pacta sunt servanda’ en wordt er niet meer heronderhandeld. Belgen noemt hij ‘plannentrekkers’, Nederlanders ‘plannenmakers’. En – toonaangevend voor de sfeer en de essentie van het hele boek: bij Nederlanders primeren morele principes in persoonlijke en zakelijke contacten, bij Belgen primeren pragmatische belangen. Om het ook te hebben over regelrechte ‘Ollanderhaat’ – en niet enkel in het Antwerpse: ‘Wat Vlamingen over Nederlanders zeggen is vaak zo tenenkrullend dat als Vlamingen hetzelfde zouden zeggen tegen Turken of Marokkanen, ze heel wat aanklachten aan broek zouden hebben hangen wegens racisme …’

Interessant wordt Van Wijk als hij zich op het gladde politiek-institutionele ijs beleeft. Over België schrijft de man die als mediatrainer veel voor N-VA werkt dat ‘als het geen failed state is, heeft het wel een failed government.’ Het land is te complex, met te veel parlementen (in tegenstelling tot de zes die hij vermeldt zijn het er negen) waardoor elke ingezette verandering ‘marginaal’ is. ‘België is een land dat geen land is, het is een virtueel land, het is van alles een beetje,’ klinkt het. Van Wijk noemt België ‘het Griekenland aan de Noordzee’ en concludeert zelfs: ‘Dit land moet op de schop’.

Bij het lezen van het boek kwam steeds dezelfde vraag bij me naar boven: heeft hij dit boek geschreven als therapie voor zichzelf? Moest hij iets van zich afschrijven, met name de frustraties van het moeilijke zakendoen in Benelux-context en –bedrijven? Of is dit boek eerder een spiegel voor de Vlamingen, van kijk, jullie zeggen wel dat wat jullie zelf doen, jullie beter doen, maar dat het verschil met het oude België of het Latijnse Wallonië minimaal is – hij spreekt immers over ‘voortgaande inefficiëntie’. Uiteindelijk houd ik het erop dat het een handleiding is voor Nederlanders die contacten willen leggen en zaken willen doen met Vlamingen/Belgen. Met duidelijke do’s and don’ts, waarvan de belangrijkste wel is dat je de cultuurverschillen tussen Noord en Zuid best erken, in plaats van ze onder de mat te vegen.

Groot- en andere Heel-Nederlanders lezen dit boek best niet, want ze zouden zich ergeren van de eerste tot de laatste pagina. En ja, Van Wijk provoceert graag in Valse vrienden. Maar eens het boek gelezen begrijp je inderdaad beter ‘waarom Belgen en Nederlanders elkaar wel verstaan maar niet begrijpen …’

Valse vrienden | Evert van Wijk

Paperback / softback | Nederlands | Mens en maatschappij algemeen

Wij Nederlanders zijn een zelfbewust volkje. Trots op onze geschiedenis, trots op onze natie. We gaan er gemakshalve van uit dat de rest van de wereld ook zo over ons denkt. Maar in België, of beter gezegd in Vlaanderen, mooi niet dus! In de regel is het [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Karl Drabbe

Verdeeldheid in eenheid

Recensie Karl Drabbe - 18/05/2021
De Lage Landen, zeg maar: de Benelux met een stuk van wat vandaag ‘Hauts de France’ heet en het Land van Kleef in Duitsland. Dat is zowat het gebied dat de Lage Landen sinds de middeleeuwen vormen. Een regio in de delta van de grote rivieren, waar een klimaatopwarming voor relatieve landbouwopbrengsten [lees verder]

100 jaar bedevaarten naar de IJzer

Recensie Karl Drabbe - 14/05/2021
In 2020 vond de honderdste IJzerbedevaart plaats. Wat ooit begon als een massamanifestatie in dorpen van gesneuvelde Vlaamse frontsoldaten uit de Eerste Wereldoorlog, evolueerde naar pacifistische colloquia in mineur aan de voet van de IJzertoren. De affiches van de honderd manifestaties werden nu gebundeld [lees verder]

De moord op Hitlers halfnicht

Recensie Karl Drabbe - 13/05/2021
‘Angelika Maria (Geli) Raubal (1923-1931) was een dochter van Angela Raubal, die een halfzus was van Adolf Hitler. Zodoende was Geli Raubal een halfnicht van hem.
Toen Hitler in 1929 een appartement betrok in München, werd zijn halfzuster Angela zijn huishoudster. Samen met Geli woonde [lees verder]

De eerste globalisering

Recensie Karl Drabbe - 13/04/2021
Als er één wetmatigheid de geschiedenis van de mensheid typeert, is het wel continuïteit. Ondanks alle grote theorieën of cesuren die mensen post hoc zien of verklaren in het verleden. Continuïteit is echter zo voor de hand liggend, dat ze weinig verrassend lijkt. Ze doet zich voor tegen de achtergrond [lees verder]

De Dietsche nationaalsocialist

Recensie Karl Drabbe - 11/04/2021
Het is prof. Bruno De Wever die Reimond Tollenaere in een artikel ‘De Dietse nationaalsocialist’ noemde. De meeste hardcore nazi’s in Vlaanderen zaten tijdens de Tweede Wereldoorlog bij DeVlag/Algemeene SS Vlaanderen. Tollenaere koos er echter voor binnen het VNV te blijven, de grootste collaboratiebeweging, [lees verder]

Europees aanmodderen

Recensie Karl Drabbe - 09/04/2021
Aanmodderen. Of voortmodderen. Er is allicht een nuanceverschil. Het ene werkwoord klinkt al minder uitgesproken negatief dan het andere. Volgens Caroline De Gruyter is voortmodderen het motto van zowel de Oostenrijkse Habsburgmonarchie als van de Europese Unie. Ook slordigheid, gekluns, halfbakken compromissen [lees verder]

Moorden in Dresden

Recensie Karl Drabbe - 13/03/2021
Dresden, 1944-1945. De historische stad kreunt onder de bombardementen van de geallieerden. Tienduizenden Duitsers vluchtten uit het oosten voor de Rode Russen. Het Derde Rijk loopt op zijn laatste benen; Hitlers wonderwapen laat het afweten. En als klap op de vuurpijl krijgt de politie er te maken met [lees verder]

BDW: docusoap wordt boek

Recensie Karl Drabbe - 06/03/2021
‘Politiek is een slecht toneelstuk met briljante acteurs.’ Die oneliner hanteert Bart De Wever wel vaker. Het net verschenen boek In het hoofd van Bart De Wever sluit er ei zo na mee af. Datzelfde boek kan je recenseren met een parafrase daarvan: ‘een slecht boek met briljante acteurs’.
[lees verder]

Ik ga op expeditie, en ik neem mee…

Recensie Karl Drabbe - 25/02/2021
‘Ik ga op reis, en ik neem mee…’ U speelde het spelletje als kind zeker ook. Of u speelt het weleens met kinderen en/of kleinkinderen. Eindeloos plezier in de auto, op weg naar een verre vakantiebestemming gegarandeerd. Al kunnen vakantiebestemmingen ons hoogstens doen wegdromen van [lees verder]

Covid doodt, eenzaamheid ook

Recensie Karl Drabbe - 01/02/2021
Wie dacht dat de lockdown een ‘leuke, luie, ontspannende periode zou worden — de hele dag voor de buis of met een spannend boek en een lekker wijntje — had het mis’. Denk maar aan jonge gezinnen met kinderen op een klein appartement. Afstandsonderwijs in arme gezinnen, waar niet voldoende [lees verder]

De middeleeuwen waren anders

Recensie Karl Drabbe - 12/01/2021
De middeleeuwen kwamen ten einde met de renaissance, het quatrocento. Toen zochten geleerden en kunstenaars in Italië terug aansluiting bij het roemrijke verleden van het ‘beschaafde’ Oude Rome. Letterlijk slaat het op de ‘wedergeboorte’ van de ‘Klassieken’. De tien [lees verder]

Complotdenkers, carrièrejagers en charlatans

Recensie Karl Drabbe - 22/12/2020
De vrijmetselarij is wereldwijd gebaseerd op Grote Principes die ook de Franse Revolutie – en vandaag de Franse Republiek – kenmerken: vrijheid, gelijkheid, broederschap. Of bij uitbreiding vrijheid, gewetensvrijheid, religieuze verdraagzaamheid, democratie, wereldburgerschap. Van een goede man een [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.