Bij de 101e verjaardag van een vieze oude man

De Amerikaanse cultauteur Charles Bukowski zou vorig jaar honderd geworden zijn. De eeuwfeesten hebben een jaartje moeten wachten door de coronapandemie, maar met een jaartje vertraging wordt de zelfverklaarde ‘vieze oude man’ dan toch geëerd. In zijn Duitse geboortestad Andernach, maar ook in… Antwerpen.

Zowat alle grote events die gepland waren in het mooie ronde jaar 2020, zagen zich genoodzaakt een jaartje op te schuiven. Denken we aan het EK Voetbal en de Olympische Spelen. Maar dus ook de honderdste verjaardag van Charles Bukowski. De schrijver is weliswaar al in 1994 naar het eeuwige happy hour in de hemelen verkast, maar zijn op aarde achtergebleven discipelen hebben nog een feestje tegoed.

Stout appeal, moed en volharding

Waarom hij nog gelezen wordt? Er is, vandaag meer dan ooit, het stoute appeal van een schrijver die geen blad voor de mond neemt, zich niet excuseert voor het vertoon van zijn morsige leven, de bellettrie achterwege laat en doorgaat tot de dilettanten afdruipen. Bukowski wilde de Amerikaanse cultuur ontdoen van de Disneyficatie. Van het suikerige vernislaagje van welvaart en welbevinden waaronder een moeras school met Celiniaanse trekken.

Maar evengoed blijft Bukowski relevant omwille van de moed en volharding die ook uit zijn oeuvre en leven spreken. Moed, jazeker. Om jezelf in columns keer op keer neer te zetten als een ‘vieze oude man’. Als een zelfkantfiguur die quasi per ongeluk uitgroeide tot een cultheld in het hippiemilieu van Californië in de late jaren zestig. De moed om zinnen te schrijven als ‘When Hemingway put his brains to the wall with a shotgun,/ that was style’, of het herstel na een bijna dodelijke maagbloeding te omschrijven als ‘ik kotste geen bloed meer, ik scheet alleen nog bloed.’ En volharding. De volharding om decennialang van luizig hotel naar uitgewoond appartement te zwalpen met één doel voor ogen: die ene, verrekte gouden zin te schrijven. Afwijzing op afwijzing stapelen, maar doorgaan!

Discipline in de waanzin

Het is die kant van de mythe-Bukowski die de poseurs niet onder ogen kunnen zien. Het schijnt niet door te dringen dat Bukowski, groot liefhebber van drank, sigaretten, gokken en vrouwen, de uitzondering op de regel is, de lowlife met de gouden pen. Zonder dat morsige leven in de marge zou Bukowski natuurlijk niet Bukowski zijn. Maar zijn talent vloeit niet uit dat leven voort. Dat is de denkfout van de vele geroepenen die menen dat het wel losloopt als men het advies van de meester (‘wijn en bier zijn het beste om te schrijven, je kunt uren doorgaan’) rigoureus opvolgt.

Tussen de rotbaantjes en het nachtleven door zat Bukowski wel degelijk elke nacht aan zijn schrijftafel. En, zo mag blijken uit oude foto’s, zelfs middenin zijn ‘skid row’-periode had hij altijd nog een pak in de kast hangen om te gaan solliciteren. Er zat een methode in de ‘alledaagse waanzin’ van zijn bestaan. Er lag een discipline aan ten grondslag die hij misschien wel geërfd had van zijn Duitse voorouders.

Made in Germany

De schrijver kwam immers op 16 augustus 1920 ter wereld als Heinrich Karl Bukowski in het plaatsje Andernach bij Koblenz. Bukowski’s vader was weliswaar een geboren Amerikaans staatsburger, maar afkomstig uit een gezin dat eind negentiende eeuw naar de VS emigreerde. Bukowski senior kwam als Amerikaans soldaat tijdens de Eerste Wereldoorlog in Duitsland terecht. Hij trouwde er en vestigde zich enkele jaren in Andernach alvorens in 1923 met vrouw en kind opnieuw naar Californië te trekken.

Die paar jaren in Andernach zijn voor de stad voldoende om een ‘Hunderd-plus’-jubileumviering op het getouw te zetten voor Bukowski. De plaatselijke ‘Charles Bukowski-Gesellschaft’ noemt een deel van de vernieuwde Rijnoever naar de auteur. En op 16 augustus worden lezingen over Bukowski gehouden in de plaatselijke bibliotheek. Daar is ook een tentoonstelling aan het oeuvre van de schrijver gewijd. Corona mag de feestelijkheden dan wel een jaar hebben opgeschoven, aan Gründlichkeit hebben ze niet ingeboet.

Feest in Boekowski

Dichter bij huis wordt Bukowski ook gefêteerd. Het Antwerpse boekenruilcafé Boekowski (what’s in a name?) organiseert op 15 augustus samen met Antwerpen Boekenstad een event op de Bolivarplaats, bij het nieuwe justitiepaleis. De initiatiefnemers eren de patroonheilige van hun café met een literair podium van ‘De Sprekende Ezels’, muzikale omkadering van de band ‘La Malquerida’ en een boeken- en vinylmarkt.

Meer berichtjes van Michiel Leen

De Amsterdamse Maigret heeft echt bestaan

BlogMichiel Leen - 10/08/2022
In ‘Het testament van agent 1218’ komt de Amsterdamse onderwereld van het interbellum weer tot leven. De bij toeval ontdekte en liefdevol heruitgegeven mémoires van oud-rechercheur Marten Veenstra doen denken aan Baantjer en aan ‘onze’ Simenon. Een document humain zonder literaire pretenties, [lees verder]

De Amsterdamse Maigret heeft echt bestaan

BlogMichiel Leen - 10/08/2022
In ‘Het testament van agent 1218’ komt de Amsterdamse onderwereld van het interbellum weer tot leven. De bij toeval ontdekte en liefdevol heruitgegeven mémoires van oud-rechercheur Marten Veenstra doen denken aan Baantjer en aan ‘onze’ Simenon. Een document humain zonder literaire pretenties, [lees verder]

Een monument voor Gerard Van Menxel

BlogMichiel Leen - 03/08/2022
Afgelopen zaterdag werd in Schoten afscheid genomen van Gerard Van Menxel. Goed mogelijk dat u nog nooit van de man gehoord hebt. Maar Michiel Leen neemt zijn hoed af voor deze stille voorvechter voor kunst en letteren.
Er zijn mensen die met kleine gebaren een groot verschil kunnen maken. Gerard [lees verder]

Gerrit Komrij: wat voorafging

BlogMichiel Leen - 28/07/2022
Met ‘De wording van Gerrit Komrij‘ levert Arie Pos een prachtige voorzet voor de ultieme biografie van de flamboyante Nederlandse dichter. ‘De wording’ is een intelligente verkenning van een cruciale fase in Komrij’s leven en werk, waarin de motieven en het meesterschap [lees verder]

Op zoek naar Willem Elsschot in Parijs

BlogMichiel Leen - 21/07/2022
Met Villa des Roses leverde debutant Willem Elsschot in 1913 een grootstadsroman af zoals er in de Vlaamse letteren van die jaren nog geen was voorgekomen. Elsschot mocht bij leven zijn interviewers graag prikkelen met de suggestie dat de roman voortkwam uit wat hijzelf in de lichtstad had beleefd. Cultuurjournalist [lees verder]

Boekenland: kreunen bij een oproep om meer polemiek

BlogMichiel Leen - 12/01/2022
Ja, nee, het zal u misschien verbazen, maar ik heb na mijn tirade van vorige week over de Noorderburen op de Meir, toch nog enkele kennissen in Nederland die zo vriendelijk zijn me af en toe wat lectuur door te sturen. Zo kreeg ik van een dierbare vriendin, die door de wel erg stringente lockdownmaatregelen [lees verder]

Boekenland in Antwerpen: vergeet de koopjes, lees de stad

BlogMichiel Leen - 07/01/2022
Schrik niet, beste lezer, wanneer u tijdens het shoppen op de Antwerpse Meir een verwilderde man aantreft die ‘Koopjes! Het zijn godverdomme koopjes!’ schreeuwt richting de ontelbare borden met ‘solden’ en – steeds vaker – ‘sales’ die dezer dagen het straatbeeld [lees verder]

Du côté de chez Goudeseune

BlogMichiel Leen - 29/12/2021

Donkere dagen tussen kerst en nieuwjaar. En uitgerekend nu vraagt den Hellemans mij om een paar weken zijn Boekenland te bestieren. De peuk van het jaar is traditioneel het moment waarop ten huize Leen de rolluiken naar beneden gaan, de kachel wordt opgepookt en de wereld buitengesloten met [lees verder]

In het hoofd van alleskunner Koen Broucke

BlogMichiel Leen - 01/09/2021
Het gebeurt hoegenaamd niet vaak, maar het komt wel voor dat ik de intense behoefte voel de prachtige stad Antwerpen achter mij te laten en me over te geven aan een radicaal changement de décor. Ik ruil dan, mits het afleggen van een slordige 180 kilometer autoweg dwars door België, met plezier de [lees verder]

De ondraaglijke lichtheid van ‘My Salinger Year’

BlogMichiel Leen - 18/08/2021
Waarin uw dienaar anderhalf uur van zijn mooie jonge leven kwijtspeelt aan een film die weliswaar ‘Salinger’ in de titel draagt, maar amper uitstaans heeft met de kluizenaar-schrijver van Catcher in the Rye.
Bij sommige schrijvers is het zo dat ik meer over hen heb gelezen dan van hen. Een [lees verder]

Bij de 101e verjaardag van een vieze oude man

BlogMichiel Leen - 11/08/2021
De Amerikaanse cultauteur Charles Bukowski zou vorig jaar honderd geworden zijn. De eeuwfeesten hebben een jaartje moeten wachten door de coronapandemie, maar met een jaartje vertraging wordt de zelfverklaarde ‘vieze oude man’ dan toch geëerd. In zijn Duitse geboortestad Andernach, maar ook in… [lees verder]

Avonturen van een amateur-boekhandelaar

BlogMichiel Leen - 28/07/2021
Op een dag besef je dat je boekencollectie je boven het hoofd begint te groeien. Dat je gewoonte om bij de bevriende antiquaar voorraad in bulk in te slaan, stabiliteitsproblemen veroorzaakt in het plafond van de onderburen. Dat je nachttafeltje bezwijkt onder de uitwassen van je tsundoku — leesmateriaal [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.