Beter een goede kopie dan een slecht origineel

Met Blauwblauw neemt een nieuwe striptekenaar de reeks de Kiekeboes over. Of althans een deel ervan. Er lijken immers meerdere teams aan te werken, wat opvalt aan de verschillende tekenstijlen.

Blauwblauw (nummer 156) werd getekend door Steve Van Bael en geschreven door Bruno De Roover. Jos Vanspauwen deed de inkting. Van Bael is een oude bekende want al in 2006 en 2007 leverde hij de potloodtekeningen bij de schetsen van Kiekeboes’ geestelijke vader Merho. Het leverde een conservatief stripalbum op, maar wel een dat nergens teleurstelde.

Door het ontslag van Thomas Du Caju (tekenaar van de minder bekende stripreeksen Sabbatini en Betty & Dodge) werd Van Bael plots terug één van de vaste striptekenaars, maar dan wel enkel voor de potloodtekeningen.

De kunst van het inkten

Bij stripverhalen is het de gewoonte om de potloodtekeningen te inkten en zo een mooi lijnwerk te krijgen dat ondoorzichtig zwart is en ideaal om te drukken. Sommige tekenaars blijken bijzonder sterk in inkten en soms blijkt jaren later pas dat ze hele strips inkten om een collega in tijdsnood te helpen zoals Eddy Paape deed voor Victor Hubinon (de stripreeks Buck Danny). Bepaalde tekenaars zoals Paul Geerts werken dan weer liefst met een vaste inkter (Eric De Rop).

Gezien strips tegenwoordig met de computer ingekleurd worden, zijn die zwarte ininktingen ook zeer belangrijk om vlot te kunnen inkleuren. Bij de Kiekeboes verzorgt Ine Merhottein steevast de inkleuring. Jos Vanspauwen, die eerder al strips van Marc Verhaeghen, Charel Cambré en Steve Van Bael inkte (onder andere de strips Complot in het Wildpark, de reeks Jump, de reeks Senne & Sanne, V-Bommen op Antwerpen, De Vliegende Hollander…) leverde een zeer consistente en bijna perfecte inkting in klassieke Merho-stijl af. Wie zich afvraagt hoe je dat kan zien, moet eens goed naar de wenkbrauwen of de plooien in de kleding kijken

Zeer klassiek Kiekeboe-album

Qua tekeningen is Blauwblauw hierdoor een zeer klassiek Kiekeboe-verhaal. Van Bael heeft de motoriek die Merho aan zijn personage gaf zeer goed onder de knie. Een uitzondering zijn de twee politieagenten op de cover die uit een andere reeks weggelopen lijken. Qua stijl van het verhaal en van de tekeningen verschilt Blauwblauw erg met het vorige album In troebel water. Maar dat vorige album was dan ook een buitenbeentje. Als er grafisch iets valt aan te merken op Blauwblauw is het wel de pagina lay-out, die soms nogal vreemd overkomt.

Standaard Uitgeverij

Soms is de pagina-opmaak een beetje apart.

Scenarist Bruno De Roover kwam van bij Studio Vandersteen waar hij aanvankelijk als striptekenaar werkte. Zijn bekendste schrijfwerk is de Jerom-spinoff J.ROM (getekend door de Nederlander Romano Molenaar); een reeks die het amper vijf albums volhield. J.ROM en het verdienstelijke Red Rider (een vaag op De Rode Ridder gebaseerde reeks van striptekenaar Steven D’Hondt en scenarist Lectrr die na drie albums stopte) konden het succes van Amoras niet overdoen. Zelfs met Willy Vandersteen als kapstok bleek het lanceren van een nieuwe reeks ongelooflijk moeilijk.

Jong talent veroordeeld tot oude reeksen?

Van Baels bekendste eigen werk is de zeer verdienstelijke zesdelige stripreeks Figaro. Deze reeks vertoont onmiskenbaar uiterlijke kenmerken van de uitstekende Dupuis-reeks Soda (oorspronkelijk van de recent overleden Brusselse scenarist Tome en de supergetalenteerde tekenaar Luc Warnant die later werd vervangen door de eveneens zeer getalenteerde Luikenaar Bruno Gazotti).

Kenners zagen ook steeds meer kenmerken van Merho’s tekenstijl terugkomen in Figaro. Die Kiekeboe-invloed viel inderdaad op in albums 4, 5 en 6. Collega’s prezen het tekenwerk van Van Bael, maar hij worstelde net als alle generatiegenoten met het claimen van een eigen publiek.

Het parcours van Van Bael is daarom tekenend voor de laatste twee generaties striptekenaars. Een eigen en nieuwe reeks opzetten is quasi onbegonnen werk in het Nederlandse taalgebied. Steeds meer jonge tekenaars moeten overleven van het inkten, het inkleuren of het compleet tekenen van andermans reeksen. Sommigen werken in studio’s zoals die van l’enfant prodige Charel Cambré die zo een extreem hoge productie kan ophouden. Anderen werken in de schaduw voor historische succesreeksen zoals Jommeke, de Kiekeboes, Suske en Wiske

Cambré ontving in september de Bronzen Adhemar en de jury vond het zelfs nodig zijn op Studio Vandersteen geïnspireerde aanpak te prijzen. Met het studiosysteem vallen dus tegenwoordig zelfs œuvre-prijzen te winnen. Weinig tekentalenten kunnen zich die luxe veroorloven en zullen nauwelijks kunnen leven van hun werk, laat staan prijzen in de wacht slepen.

Conclusie

De terugkeer van Van Bael naar de Kiekeboes is een keuze voor zekerheid voor zowel uitgever als striptekenaar. Van Bael en De Roover leverden een fijn album af dat alle ingrediënten bevat van een goed Kiekeboe-album. Ze vermeden om zelf overal hun geurspoor achter te laten zodat een fan die niet op pagina drie gaat kijken wie tekende of schreef in de waan zou kunnen verkeren een album van Merho in handen te hebben. Men kan daar denigrerend over doen, maar het verdient juist bewondering. De geest, de sfeer en de humor van Merho verdienen dat respect en het team dat daarin slaagt en toch een lezenswaardig album aflevert, verdient een daverend applaus.

De plot verklappen we uiteraard niet. Charlotte zit in een wijnproeverscursus en neemt het gezin op sleeptouw naar Frankrijk nadat Fanny vreest dat een vriendinnetje daar op een wijndomein in moeilijkheden raakte. Van der Neffe blijkt daar ook in de buurt om huwelijksproblemen op te lossen. De belachelijke of lachwekkende namen zijn gelukkig weer normaal gedoseerd en de grappen zijn visueel én verbaal zoals we gewend zijn. Stilistisch is Blauwblauw een top-Kiekeboe en inhoudelijk meer dan verdienstelijk.

 

ACTIE: de Doorbraak online boekhandel biedt u de Kiekeboes bundel: de 3 meest recente Kiekeboes albums tegen €28,00
(Blauw blauw, De Kiekeboes in ’t stad en De wereld rond met de Kiekeboes)

Bestel hier de Kiekeboes bundel tegen actieprijs

Alvast veel leesplezier!

De Kiekeboes Blauwblauw | Steve Van Bael

Paperback / softback | Nederlands | Strips algemeen

Van der Neffe wil zijn ex-vrouw Carmella weer voor zich winnen. Hij boekt een verblijf in een resort in een klein Frans dorpje. Een plek waar koppels met relatieproblemen hun liefde herontdekken dankzij de excentrieke methodes van therapeute Camille Faux. Ondertussen [lees verder...]

In stock

Meer berichtjes van Lode Goukens

Degelijk boek dat indoctrinatie uitwasemt

Recensie Lode Goukens - 10/12/2021

Om de zoveel tijd komt een vernieuwde versie uit van het boek over ‘Europa’ door VRT-journalist Rob Heirbaut en UGent-professor Hendrik Vos. Eigenlijk gaat het boek over de Europese Unie en het gebruik van de term Europa zegt meestal genoeg. Pro-EU-adepten gebruiken liefst Europa in plaats [lees verder]

Geef de kinderen een cadeau en geniet zelf

Recensie Lode Goukens - 30/08/2020
Terug voor het eten is het tweede album van de stripreeks Suske en Wiske Junior; een album dat geheel bestaat uit 32 pagina’s gags van één pagina. Het album is steengoed, werkelijk subliem, al zullen veel gags eerder voor mama of papa bestemd zijn. Een beter excuus om een album voor de kinderen te [lees verder]

De Kiekeboes in troebel water: prachtig stripverhaal mist iets

Recensie Lode Goukens - 01/09/2020
Het nieuwe album ‘In troebel water’ is vermakelijk en prachtig getekend. De tekenstijl begint wel steeds meer af te wijken van de klassieke Kiekeboe-verhalen van geestelijke vader Merho. Kiekeboe blijft ondanks wel onschuldig en soms kostelijk vermaak voor jong en oud.
De Kiekeboes is één [lees verder]

Morsen met Homerus en Vergilius

Recensie Lode Goukens - 09/09/2020
Soms vraagt een recensent zich af wat auteurs bewoog om een klassieker uit de wereldliteratuur te nemen en die dermate te verkrachten dat het bijna een strafbaar feit zou horen te zijn. Het stripboek De laatste Trojaan is zo’n misbaksel.
Niet van de minsten
De auteurs zijn nochtans niet [lees verder]

Franse censuur vertekende Belgische strip

Recensie Lode Goukens - 13/09/2020
Door de stripalbums die Eddy Paape tekende voor de reeks Jan Kordaat uit te brengen in één bundel rehabiliteert uitgeverij Scratch een van de meest onderschatte Belgische striptekenaars van de jaren 1950. Dankzij een aantal boeiende achtergrondartikels krijgt de lezer ook de context van die jaren mee. [lees verder]

Kleine prachtige lelijke tekeningen

Recensie Lode Goukens - 16/09/2020
Met Het drama van Wortelana brengen Linthout en Urbanus het 190ste stripalbum uit van de bv-strip rond de komiek Urbanus. Het album valt zeker te pruimen en is als onschuldige absurde ontspanning gewoon wat het pretendeert te zijn. Toch is het fenomeen van een lelijk getekende, absurde en vulgaire strip [lees verder]

Spannende strips rond oldtimers

Recensie Lode Goukens - 20/09/2020
De reeks Brian Bones  van tekenaar Georges Van Linthout en scenarist Rodolphe combineert mooie klassieke auto’s en spannende strips. De eerste twee delen verschenen onlangs in het Nederlands bij Silvester en het vierde album verscheen pas in het Frans bij Paquet. Het blijken stuk voor stuk topalbums. [lees verder]

Daedalus en Icarus is een hoogvlieger

Recensie Lode Goukens - 26/09/2020
Het album Daedalus en Icarus uit 2016 was de internationale doorbraak van de Italiaanse striptekenares Giulia ‘Hicka’ Pellegrini. Het bleek het bewijs dat een degelijk scenario sluimerend tekentalent van de marge naar het hoofdpodium kan brengen. Het scenario van Clotilde Bruneau – die toen ook [lees verder]

Beter een goede kopie dan een slecht origineel

Recensie Lode Goukens - 12/10/2020
Met Blauwblauw neemt een nieuwe striptekenaar de reeks de Kiekeboes over. Of althans een deel ervan. Er lijken immers meerdere teams aan te werken, wat opvalt aan de verschillende tekenstijlen.
Blauwblauw (nummer 156) werd getekend door Steve Van Bael en geschreven door Bruno De Roover. Jos Vanspauwen [lees verder]

De Ilias in strip – het kan en het kan goed

Recensie Lode Goukens - 14/10/2020
Al vaak vatten onverlaten de Ilias aan om er een stripverhaal van te breien. Meestal met desastreuze gevolgen. De Franse uitgeverij Glénat slaagde er tussen 2016 en 2020 in om een hele cyclus op te zetten met telkens bijzonder goed geslaagde verstrippingen van de klassieke mythes. Uitgeverij Daedalus [lees verder]

Een Nederlandse ooggetuige van de Spaanse burgeroorlog

Recensie Lode Goukens - 17/10/2020
Egodocumenten uit de Spaanse burgeroorlog zijn zeldzaam in onze contreien. Door de Tweede Wereldoorlog bleek in Vlaanderen en Nederland nauwelijks interesse voor dit conflict op het einde van de jaren 1930. De generale repetitie van de Duitse en Italiaanse luchtmacht en vloot kon buiten het Iberische [lees verder]

Op zoek naar de bronnen van de Nijl

Recensie Lode Goukens - 18/10/2020
Een Engelsman in mijn boom, geschreven door Olivia Burton en getekend door Mahi Grand, is een fraai uitgegeven graphic novel met vele verdiensten. Historische feiten, verdichting, fictie en humor zorgen voor een prachtig verhaal over de controversiële ontdekkingsreiziger Richard Francis Burton en de [lees verder]

0
    0
    Jouw winkelmand
    Jouw winkelmand is leeg
      Bereken verzending
      Bon toepassen

      Bedankt!

      Je link is opgenomen. Hartelijk dank. We bekijken en plaatsen die zo snel mogelijk. Klik ‘Nog een link ingeven’ om een nieuwe link in te geven of klik op Terug om terug te gaan naar de vorige pagina.